Chapter 1

วันนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากพี่ยุ้ย (daisy) เรื่องลดน้ำหนัก

เมื่อก่อนตอนเรียนผอม น้ำหนัก 53 kg หลังจากนั้นพักอยู่บ้านก่อนไปหางานทำ

ระหว่างนั้นก็ทำงานกับที่บ้าน

อิ่มหนำ สำราญอย่างแรง เมื่อก่อนตอนเรียนจะไม่ค่อยกินเย็น

พอมาตอนนี้กินเย็นทุกมื้อ มารู้ตัวอีกทีก็ตอนไปเที่ยวที่ฮ่องกง เอากางเกงยีนส์ไปใส่ แต่ใส่เกือบไม่ได้

เนื้อปลิ้นออกมาอย่างแรง แต่ก็อาศัยใส่เสื้อคลุมปิด กลับมาชั่งน้ำหนักก้อ 60kgเป็นที่เรียบร้อย

ก็เรยตัดสินใจไปเข้าฟิตเนสแถวบ้าน เล่นทู้กวัน พอเล่นเสร็จก็แวะกินอาหารที่ฟืตเนส

เพราะคิดว่าออกกำลังกายไปแล้ว กินนิดหน่อยไม่เป็นไร พอกินเสร็จกลับบ้านไปก็นอนทันที

และก็ไม่ได้แอะใจว่าอ้วนขึ้น เพราะว่าก็ยังหาเสื้อผ้าใส่ได้อยู่ มารู้ตัวก็ตอนที่จะไปรับปริญญานั่นแหละ

กระปรง กระโปรงใส่ไม่ได้แล้ว ก็เรยตัดใจไปชั่งน้ำหนัก 67kg

ทีนี้ก็เรยไปฟิตเนสหย่าย ลดได้สองโล เหลือ 65kg ตอนไปรับปริญญา

เพื่อนๆก็ทักกันระงมเรย เราก็ได้แต่บอกว่าแพ้สารตะกั่วที่โรงงาน คริ คริ คริ

ถึงกทม.ก็ตั้งใจว่าจะลด จะลด แต่ว่าตอนทำงานอ่ะ อาหารที่โรงงานไม่อร่อยเรย ก็เรยเจ็บใจ กลับมากินข้าวบ้าน

เลิกโอทีก็ สองทุ่มก่า ถึงบ้าน สามทุ่มสิบห้า ก็จัดการยัดข้าวไป กินเสร็จ อาบน้ำ ประมาณสี่ทุ่มนอน เป็นอย่างนี้ตลอด

ประจวบกับฟิตเนสหมดพอดี ก็เรยไม่ค่อยได้ชั่งน้าหนัก

ที่บ้านทนไม่ไหวออกตังค์ค่าฟิตเนสให้อีกรอบ ความตั้งใจก็เริ่มมีอีกครั้ง

แต่ว่าครั้งนี้ไหนจะงาน ไหนจะต้องไปสอนน้อง สุดท้ายฟิตเนสหมดคอรส์ ไปประมาณหก ครั้งมั้ง

ตอนไปซื้อเสื้อผ้า ตอนเปลี่ยนจากไซส์เอ็มเป็นแอล บางทีต้องเอ็กซ์แอล หรือไม่ก็ แอล แอล

ทำให้ตัดสินใจไปชั่งน้ำหนัก 73kg แต่ก็ยังใส่เสื้อผ้าได้อยู่นะ

ช่วงหลังมีคนคอยซื้อขนมมาให้ เราก็กินตลอดเรย กินทั้งวัน ตอนนั้นสะกดคำว่าหิวไม่เป็น เพราะว่าไม่เคยได้หิวหรอก กินก่อนหิวทุกครั้ง

จนทำให้ ใส่กางเกงที่มีอยู่ไม่ได้แล้ว ต้องไปเปลี่ยนไซส์ ที่นี้ช็อคมาก

 เพราะต้องเปลี่ยนไซส์จากเกง จาก 10 มาเป็น 12 ตูดส์ใหญ่มาก

แต่เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้ง จริงๆแล้วเป็นเพราะการกระทำของเราเองที่ไม่เข้าห้องน้ำ

ผลคือเป็นกระเพราะปัสสาวะอักเสบ ต้องทำให้กินข้างสามมื้อ

แล้วเวลากิน เราคอนโทรลไม่ค่อยได้งัย ว่าให้กินนิดส์เดียว ก้มลงมองที่ไรข้าวก็เกือบหมดจานทุกที

 ไปหาหมอตั้งแต่น้ำหนัก 76-85kg

คุณหมอเค้าก็เปรยๆนะว่าให้ลด ของหวาน ชา กาแฟ น้ำอัดลมบ้าง น้ำหนักขึ้นทุกครั้งเรย

 

แต่เราคงทำไม่ได้แบบพี่ยุ้ยดอก แต่ เอาว่ะ จะลองพยายามอีกครั้ง สู้ สู้

 

ปล. ใช้เวลาในการทำน้ำหนักขึ้น ประมาณ สอง ปี

     Share

<< Hello MondayMy beloved birthday >>

Posted on Tue 22 Jan 2008 12:35

 

 
  
 






See Doctor
My beloved birthday
Chapter 1
Hello Monday
Fine day ^-^
:: Hi millianare girl ::
เศรษฐีณี (อีกรอบ)
มาเจิมจ้า



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn