เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย ??

  วันนี้... เป็นวันเกิดของฉัน... เป็นวันที่ฉันไม่อยากให้มาถึงเลยจริงๆ เพราะไม่ว่าวันเกิดของฉันในปีไหนๆ ฉันไม่เคยมีความสุขเลยสักครั้ง... และในวันนี้ ก็เป็นวันที่ฉันต้องร้องไห้อย่างหนัก เนื่องจากเราทะเลาะกันเมื่อวาน...

  ฉันอยากจะหายไปซะจริงๆ... ฉันรู้ตัวดีเสมอ...ไม่ว่ายังไง ฉันก็ไม่สามารถเป็นคนที่เขารักได้ ฉันพยายามที่จะหลบหน้าเขา ไม่พูดคุยกับเขา แต่เขากลับพยายามที่จะเข้าใกล้ฉันมากขึ้นทุกทีๆ เหมือนบูมเมอแรงที่ขว้างไปไกลเท่าไหร่ ก็ยิ่งกลับมาเร็ว เขาก็เหมือนกัน ยิ่งฉันพยายามผลักไสเขาออกไปเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งขยับเข้ามาใกล้มากขึ้นเท่านั้น

  00.00 น. นาฬิกาที่ห้องเตือนเวลาเที่ยงคืนพร้อมๆกับข้อความจากเขาผ่านทาง msn...

  " สุขสันต์วันเกิด... เป็นเหมือนเดิมนะ ?? "

  ฉันไม่เข้าใจในคำว่า " เป็นเหมือนเดิม " ของเขา ในเมื่อหัวใจของฉันมันเริ่มจะไม่เหมือนเดิมแล้วน่ะสิ !!

  ที่แย่ยิ่งกว่านั้น... บังเอิญฉันได้คุยกับคนไกลคนนั้นของเขา เธอคนนั้นขอให้ฉันรับปากอะไรอย่างหนึ่งจากเธอ...

  " ฝากดูแลพี่เค้าแทนน้องหน่อยได้มั้ยคะ น้องอยู่ไกลเกินไป คงไม่ได้ดูแลเค้า แต่ถ้าเป็นพี่... น้องเชื่อว่าพี่ต้องดูแลพี่เค้าได้แน่นอนค่ะ "

  ฉันอยากรู้ว่า... ทำไมเธอถึงได้มั่นใจในตัวฉันขนาดนั้น เธอไม่คิดระแวงอะไรเลยเหรอ ระแวงฉันซักนิดนึงได้มั้ย ?? เผื่อหวังว่ามันจะทำให้ช่องว่างระหว่างฉันกับเขาที่แคบเกินไปให้กว้างขึ้น และฉันจะได้ทำตัวให้ถูก... ว่า... ควรจะทำยังไงต่อไป...

  แต่ในเมื่อมันเป็นอย่างนี้แล้ว... ฉันก็ต้องยอมรับในสิ่งที่จะเกิดขึ้นตามมา พร้อมๆกับความรู้สึกที่มันเพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้นจนรู้สึกอึดอัด และไม่สามารถระบายออกมาได้ เคยคิดอยู่หลายครั้งว่าตัวเองรู้สึกยังไงกับเขากันแน่ แต่คิดแล้วคิดอีกกลับไม่ได้คำตอบสักที ถ้าฉันแค่ชอบเขา ก็น่าจะตัดใจเลิกชอบได้ไม่ยากเย็นนัก และคงไม่ต้องมานอนคิดมากอย่างนี้... แต่มันเป็นไปไม่ได้ !!

  แล้วในที่สุด... ฉันก็พบว่าตัวเอง... กำลังไม่มีที่ให้ยืน !!

  ฉันไม่รู้ว่าฉันควรจะยืนอยู่ตรงไหน ในเมื่อฉันไม่ใช่คนสำคัญสำหรับเขา แต่ทำไมเขากลับเห็นว่า... ฉันเป็นคนสำคัญ แล้วเธอคนนั้นล่ะ เขาเอาเธอไปไว้ที่ไหนกัน !!

     Share

<< สับสนจริงๆ... เราแค่ชอบเค้า หรือว่าเรา รักเค้า กันแน่... >>

Posted on Sat 25 Feb 2012 3:44


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh