เบลล์ 5 เดือน--- ตอนที่1 ประสปการณ์คลอด

Posted on Sat 3 Jan 2009 15:19

วันนี้ตั้งใจจะมาเล่าประสปการณ์คลอด แต่เดี๋ยวอัพรูปก่อน ... เบลล์ห้าเดือนแล้วค่ะ เย้... คุณแม่รู้สึกว่าเบลล์ยิ้มเก่งขึ้นทุกวัน เดี๋ยวนี้เห็นกล้องก็จะมองตลอด แล้วพอส่งเสียงเรียกหลอกล่อก็จะยิ้มได้ทันที

 

วันก่อนเราไปเดินเล่นรอบๆ หมู่บ้านกัน .. เบลล์อารมณ์ดีมากกเลยค่ะลูก อันนี้ยิ้มแบบอดไม่ได้ที่จะลงไปหอมแก้มหนึ่งที

เบลล์ 5 เดือน ตอนที่1 ประสปการณ์คลอด

...

ยิ้มแบบนี้

เบลล์ 5 เดือน ตอนที่1 ประสปการณ์คลอด

 

...

หรือว่าแบบนี้

เบลล์ 5 เดือน ตอนที่1 ประสปการณ์คลอด

ไม่ต้องสงสัย เราหอมแก้มกันทั้งวันเลยค่ะลูก

...

อันนี้กับป้าหวานที่ร้านวันก่อน น่ารักทั้งป้าทั้งหลาน แอบใส่สีเดียวกันด้วย

เบลล์ 5 เดือน ตอนที่1 ประสปการณ์คลอด

ปล. คุณแม่ค้นพบว่า ใส่ที่คาดผมให้ แล้วเด็กหน้าตาเหมือนผู้ชายอย่างหนูก็ดูเป็นผู้หญิงกับเค้าเหมือนกัน.. อิอิ

.

.

.

โอเค.. มาถึงประสปการณ์คลอดกันบ้าง เริ่มจากตอนแรกคือ ตอนท้องคุณหมอตรวจพบว่า เราเป็นรกเกาะต่ำ (Placenta Previa) ทีนี้มันเป็น Grade 4 placenta previa คือรกมันมาปิดทางออกช่องคลอดโดยสมบูรณ์ ดูภาพประกอบ

ด้านซ้ายคือปรกติ ด้านขวาคือรกมาปิดช่องคลอด

เบลล์ 5 เดือน ตอนที่1 ประสปการณ์คลอด

งานนี้ก็คือ ไม่สามารถคลอดเองได้ตามธรรมชาติ คือ ต้องผ่าสถานเดียวค่ะ ทีนี้ก็ต้องระวังตัวมากเป็นพิเศษด้วย เพราะยิ่งถ้าอายุครรภ์มากขึ้น ใกล้คลอด ปากมดลูกก็อาจจะเริ่มเปิด ถ้าปากมดลูกเปิดเมื่อไหร่แล้วทำให้รกฉีก ก็จะเป็นอันตรายทั้งแม่และลูก.. ทีนี้คุณหมอทั้งที่คลีนิคและที่โรงพยาบาลก็พยายามตามจะให้ไปนอนโรงพยาบาลเสียให้ได้ตั้งแต่วีคที่ 33-34 เห็นจะได้ แต่ก็ปฏิเสธมาตลอด เพราะทิ้งร้านไปไม่ได้ง่ะ ถ้าชั้นโดนแอทมิทไปนอนโรงบาลตั้งแต่ตอนนี้แล้วใครจะทำงานล่ะ ... แต่ในที่สุดหมอก็มาเอาตัวไปจนได้ในวันที่ 17 กรกฏาคม 08 ทำให้เราต้องไปอยู่โรงบาลซะสองอาทิตย์ก่อนผ่าคลอดวันที่ 1 สิงหาคม 08 ..

ชีวิตในโรงบาลเหมือนวงจรชีวิตผู้ป่วยบวกกับวงจรชีวิตหมู สบายมากกก ไม่ต้องทำอะไรเลย วันวันคือนอนนิ่งๆ ดูทีวี ได้ดูทีวีอย่างที่ไม่เคยดูมาก่อน เล่น Sudoku จนออกมานี่ไม่คิดจะเล่นอีกเลย วันวันรอฟังเสียงรถเข็นอาหารว่าเมื่อไหร่จะมา โอวว .. จากไม่ป่วยนี่จะป่วยเอาเสียให้ได้ อยู่ที่ร้านอัพแอนด์ดาวน์ ออกกำลังกาย .. พอมาอยู่ที่นี่ กลายเป็นอ่อนแอ และอ้วนเป็นหมู

พอมาถึงคืนวันก่อนคลอด นอนไม่ค่อยหลับ โดยเฉพาะโดนอดอาหารเนี่ยแหละเรื่องใหญ่ อดทั้งอาหารทั้งน้ำก่อนเที่ยงคืน แอบคิดในใจว่า ถ้าชั้นไม่ได้คิวผ่าแต่เช้า แล้วต้องหิ้วท้องรอไปตอนบ่ายแล้วจะรอดมั้ยเนี่ย .. ตอนกลางคืน พยาบาลมาเอาเลือดไปตรวจ (อีกแล้ว) หลังจากโดนไปหลายรอบแล้วตั้งแต่มาโรงพยาบาลเนี่ย พอตอนเช้าตื่นตั้งแต่ตีสี่กว่า ตื่นเต้นมาก พอตีห้าพยาบาลก็มา เจาะเลือดอีกครั้ง บอกว่าเมื่อคืนนี้แปะเลเบลผิดอะไรซักอย่าง โอมายกอด ... ยิ่งเครียดๆอยู่ ต้องมาเจ็บตัวอีก พอประมาณหกโมงกว่าเค้าก็มาเข็นไปเตรียมรอคลอด ... ตอนนี้คือคุณพ่อคุณแม่ของเอกและเอกก็มาถึงแล้วก็ไปด้วยกันเลย รู้สึกใจชื้นขึ้นมาหน่อย .. ระหว่างรอก็มีหมอ มิดไวฟ์ อะไรใครนักก็ไม่รู้ มาแนะนำตัวและสัมภาษณ์อะไรนิดหน่อย ตอนนี้เริ่มเครียดแล้ว เพราะเห็นมากันเยอะ

จากนั้นประมาณแปดโมง เค้าก็มาเข็นไปห้องผ่าตัดค่ะ อะไรอะไรมันดูปุ๊บปั๊บยังไงก็ไม่รู้ งง งง .. พอถึงหน้าห้องผ่าตัดเค้าก็จัดการมาเจาะสายน้ำเกลือข้างซ้าย ข้างขวาเจาะไว้เผื่อต้องให้เลือด .. ตั้งแต่เกิดก็พึ่งเคยเจาะกับเค้าเนี่ย เจ็บเหมือนกันนะเนี่ย ในใจก็คิดว่า เพื่อลูก เพื่อลูก นิดเดียว .. คนอื่นเค้ายังทนได้ แสดงว่ามันคงไม่มีอะไรเจ็บเกินกว่าคนธรรมดาจะทนได้หรอก ... คิดวนไปก็วนมา เอกก็เป็นกำลังใจที่ดีเหลือเกิน เดินหนีไปซะไกลเลยตอนเค้าเจาะเลือด กลัวยิ่งกว่าเราอีก ..  รู้ว่าเป็นห่วงกัน แต่เรื่องเข็มนี่ตัวใครตัวมันจริงๆเลย ..

แล้วก็เข้าห้องผ่าตัด เค้าก็ช่วยกันหลายคนมากยกเราออกจากเตียงคนไข้มาบนเตียงห้องผ่าตัด (มันเป็นคนละเตียงกัน) ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองเหมือนหมูขึ้นอืดมาก รู้สึกสงสารคนยก  T-T" ตอนนี้นับคนปฏิบัติการในห้องผ่าตัดรวมเรากับเอกแล้วเป็น 9 คน .. (ไม่รวมเบลล์นะลูก) .. แล้วเค้าก็มา จับเราตะแคง หันหน้าไปทางเอก ตอนนี้เอกกุมมือเราไว้ เพราะเค้ากำลังจะ block หลัง กลัวพอกัน.. ยิ่งกลัวหนักไปใหญ่ เพราะเค้าคนนั้นก็คือ หมอฝึกหัด โดยมีอาจารย์หมอสอนอยู่ข้างๆ .. โห..จังหวะนี้นะ อยากจะฟังภาษาอังกฤษไม่รู้เรื่องขึ้นมาทันที อุตสาห์ทำหูทวนลม เอกก็ยังบรรยายให้ฟังอีก .. โดนไปสามเข็ม เจ็บจริงๆ ใครว่าไม่เจ็บอย่าไปเชื่อ ... แต่ว่าทนได้นะ และมันจะเจ็บน้อยลงเรื่อยๆ เพราะมันจะชาไปเรื่อยๆ ... จากนั้นทุกสิ่งทุกอย่างก็เกิดขึ้นเร็วมาก ทุกคนเหมือนก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของตัวเอง โดยอาจารย์หมออารมณ์ดี ไม่ทำอะไรเลย มายืนอยู่บนหัวเรา คอยบรรยายให้เราฟังว่า เค้าทำอะไรกันอยู่หลังผ้าม่าน ... บอกทำมายเนี้ยย ไม่ได้อยากรู้เลยยย... ไปช่วยพวกเค้าผ่าได้มั้ยอ่ะ จะรู้สึกดีกว่าเยอะเลย

ตอนนี้คือเหมือนจะรู้สึกแต่ก็ชาแล้ว บอกไม่ถูก แต่ปากก็พูดอย่างเดียวเลย "I can still feel it..  I still feel it" กลัวมาก แต่ก็เค้าลงมือกันไปตั้งแต่หนไหนก็ไม่รู้ .. รู้สึกมันเหมือนดังกึก กึก แล้วก็จังหวะที่พยายามจะเอาเบลล์ออกมาก็เหมือนกับขยับกันอยู่นาน แล้วก็ดึงออกมาเลย (เสียงเบลล์ร้องแว๊วว แว๊วว เลยค่ะ) ทีนี้ตัวเบาโหวง เหมือนคนยกของออกไปจากบนท้อง ... อาจารย์หมอบอกให้ชะโงกไปดู แอบน่ากลัว เห็นรกด้วย แต่ไม่กล้ามองต่ำมากเดี๋ยวเห็นพุงตัวเองเลือดไหล กลัวอ่ะ (เอกถ่ายวีดีโอไว้ด้วย) จากนั้นเค้าก็มาเรียกเอกไปตัดสายรก ดูเอกดีใจมากอุ้มลูกมาให้ดู ครั้งแรกที่เห็นลูก คิดว่า นี่ลูกเราเหรอเนี่ย เนี่ยเหรอคนที่อยู่ในท้องเรามาตลอดเก้าเดือน วันนี้เราจะไม่ได้ตัวติดกันแล้วเหรอ ลูกหัวเหอเต็มไปด้วย vernix (สะกดงี้เปล่าหว่า) แต่ว่า น่ารักที่สุดเลยยย...

จบแล้วประสปการณ์คลอด จากนั้นออกจากห้องคลอดก็นอนโรงบาลต่ออีกหนึ่งอาทิตย์ สรุปนอนโรงบาลไปสามอาทิตย์ ขยาดไปเลย

ถ้าท้องอีกก็อยากผ่าคลอดอีกนะ เพราะไม่เจ็บเลยอ่ะ แผลก็หายเร็ว เพราะขยันดูแลตามที่คุณหมอบอก ได้ยินว่าบางคนคลอดธรรมชาติ เบ่งตั้งหลายชั่วโมง ในที่สุดก็ต้องผ่าคลอด .. เราไม่ได้สัมผัสความเจ็บปวดตรงนั้นเลย ด้วยความโชคดีหรือโชคร้ายก็ไม่รู้ ... แต่ที่รู้รู้คือ สำหรับคนเป็นแม่ เจ็บเท่าไหร่ก็ยอมทนได้เพื่อลูก ผลที่ได้ในวันนั้นมันคุ้มยิ่งกว่าคุ้มจริงๆค่ะ ...

 

เดือนแรกของเบลล์

เบลล์ 5 เดือน ตอนที่1 ประสปการณ์คลอด

 

..

..

 

     Share

<< ของขวัญคริสมาส & Boxing dayเบลล์ 5 เดือน--- ตอนที่2 เดือนแรกกับเดือนที่สอง >>

__________________________


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

Gold Coast ตอนที่4: วันสุดท้าย Aus Zoo
Gold Coast ตอนที่3: เบลล์ได้เห็นทะเลแล้ววว
Gold Coast ตอนที่2: Palazzo Versace + Movie World
ไปเที่ยว Gold Coast ตอนที่ 1: Seaworld resort
เบลล์ 5 เดือน--- ตอนที่2 เดือนแรกกับเดือนที่สอง
เบลล์ 5 เดือน--- ตอนที่1 ประสปการณ์คลอด
ของขวัญคริสมาส & Boxing day
วีคเอนของเรา พ่อแม่ลูก
อัพรูปก่อนดีกว่า
มาอัพแล้ว
test