หายไปนาน
Happy Birthday to me (ล่วงหน้า)
ทัวร์โรงแรม
My Love My Valentine
นางฟ้านะย่ะ
หายหัวไปไหนอ่ะ?
ฆ่าเวลา (ไร้สาระมาก)
ป่วย เป็นๆหายๆ
พรุ่งนี้ต้องดีกว่าเก่า
เครียด
My Happy Vacation Part 3
My Happy Vacation Part 2
My Happy Vacation
ปิดไดไปพักร้อน
ว๊าย เกินสัปดาห์!!!
รายสัปดาห์
เปลี่ยนพรม
chill chill
ทัวร์โรงแรม
ไม่มีอะไรทำ
สองเรา
ลองของหน่อย
เรื่อยเปื่อย
ความสุขอยู่ที่ไหน ความสุขอยู่ที่ไทย
กลับบ้านเรา รักรออยู่
น้อยใจ ... หนูอยากกลับบ้าน
Washington DC
เอ๋






 

หายไปหลายวันเลย ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไรป่วยแบบเป็นๆหายๆตลอด เด๋วเป็นแล้วก็หาย หายแล้วก็เป็นอีก รู้สึกเหมือนตัวเองพักผ่อนไม่เพียงพอสักที พอจะดีขึ้นก็โดนลากไปบินอีก ก็เลยไม่หายแล้วกลับมาป่วยอีก อย่างเซ็งกับอาการป่วยเป็นๆหายๆแบบนี้ มันทำให้เกิดอาการเฉื่อย ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น ให้ไปบินก็ขี้เกียจ (แต่ก็ต้องไปอยู่ดี) พอไม่บินก็ขี้เกียจไม่อยากทำอะไรเลย นอกจากกินๆนอนๆ เล่นเกมส์ อารมณ์แบบไม่ active เอาซะเลย

เมื่อวันก่อนมีแตนบายก่อนไปฮ่องกง กะว่ามันคงไม่เรียกแน่เลย เตรียมตัวเตรียมใจไปฮ่องกงเต็มที่ แม้จะสั้นแต่ก็ยังได้ไปกินหมูแดง เป็ดย่างของโปรด แต่พอผ่านเวลาแตนบายไปได้ 2 ชั่วโมงกว่า ขณะกำลังจะไปอาบน้ำเข้านอน เพราะคิดว่ารอดแล้วเรา แล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ดูเห็นโรสเตอร์โทรมา เอาแล้วซิ คิดในใจให้กูไปไหนอ่ะ ปรากฏพอมันบอกว่าให้ไปไหนถึงกับกรี๊ดด้วยความไม่พอใจ มันฉันไป Tipoli-Casablanca ค่ะ แม่งเอ๊ย ไฟล์ดีๆเยอะแยะทำไมไม่เรียกกูเนี่ย เรียกกูไปทำไมไฟล์นี้ แต่ทำไงได้มันเรียกแล้วเราไม่มีทางปฏิเสธได้ พอถามมันว่า so my hongkong is gone? ม้นตอบแบบเหมือนเสียงสะใจดังๆว่า "GONE" แอบเศร้าอย่างแรง อุตส่าห์รอไปไฟล์นี้ด้วยซิ แต่สุดท้ายไฟล์ฮ่องกงไฟล์ที่เราต้องทำมันเปลี่ยนให้คุณนายเมตเราไปทำแทนอ่ะ

ก่อนไปไฟล์นี้ไม่ได้นอนเพราะไม่คิดว่ามันจะเรียก สรุปไปบนไฟล์แอบหลับคาจั๊มซีทเลย แต่หัวหน้าใจดีบอกว่านั่งหลับตาสักพักก็ได้นะ เพราะอย่างไงผู้โดยก็หลับกันหมดเลย แต่จะว่าไปแล้วไฟล์นี้ชั้นธุรกิจค่อนข้างสงบมากเมื่อเทียบกับชั้นประหยัดนะ service อะไรก็ง่ายกว่า pst มาก มันเลยทำให้ว่างจนง่วงกว่าเดิม ไปถึงคาซากำลังจะแลนด์แล้ว ปรากฏหมอกจัดมาก ทัศนวิสัยไม่ดีพอที่จะแลนด์ได้ กัปตันเลยวนเล่นรอบๆไปอีกชั่วโมงกว่า เล่นเอาลูกเรือทั้งหมดแทบคลั่งเพราะเหนื่อยกันมากแล้ว อยากแลนด์แล้วไปโรงแรมด่วนๆ สุดท้ายพอแลนด์ถึงรู้ว่าทำไมกัปตันต้องบินวนนานขนาดนั้น เพราะขนาดจอดอยู่บนพื้นแล้ว หมอกหนามาก ขนาดว่ายืนห่างกัน 3 เมตรมองไม่เห็นหน้ากันและกันเลยอ่ะ น่ากลัวจริงๆนะเนี่ย เลยคิดว่าดีแล้วที่บินวน เพราะอย่างไงความปลอดภัยก็มาก่อนเป็นอันดับหนึ่ง

โรงแรมที่พักก็ยังคงเป็นโรงแรมเดิมเลยค่ะ ทุกอย่างเหมือนเดิมหมด ไปถึงล้างเครื่องสำอางก่อน โทรรายงานตัวกับที่รักแล้วก็สลบไปเลย ตื่นมาตอน 5 โมงเย็นเดินออกไปหาเสบียงมากินนิดหน่อย กลัวกลางคืนหิว บรรยากาศในเมืองกับคนในเมืองก็ยังคงน่ากลัวเหมือนเดิม ออกไปซื้อของกินแค่ 15 นาทีก็รีบเผ่นกลับห้องเลย กินแค่กันหิว เพราะอาหารที่นั่นมันมีกลิ่นแขกๆอ่ะ ไม่ชอบเลย อยู่เมืองแขกแต่แทบไม่กินอาหารแขกเลย เพราะมันมีกลิ่นสาปอย่างไงไม่รู้ กินไม่ลง จะอ้วก สุดท้ายกินกันตายแล้วก็อาบน้ำนอนจนเวลา wake up call เลย ขากลับก็ผ่านพ้นไปด้วยดีไม่มีอะไร แต่รู้สึกว่าเหนื่อยมากๆ อาจเพราะไม่สบายด้วย แล้วก็พักผ่อนไม่พออีก แล้วคืนนี้ยังมีแตนบายต่อไปอีก 3 วัน คิดว่าคงไม่รอดแน่เลย คราวนี้เลยเตรียมตัวไว้ก่อน กะว่าจะนอนกลางวันหากว่ากลางคืนมันเรียกจะได้ฟิตที่จะบินได้ ภาวนาแต่ว่าให้เรียกฉันไปบินกรุงเทพบ้างเถอะ สาธุ

ตารางเดือนหน้าออกแล้ว ก็บินแต่ที่เดิมๆ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นนัก จะตื่นเต้นก็คงตอนต้องลุ้นที่นั่งกลับกรุงเทพนี่แหละ เพราะเดือนหน้าไฟล์กรุงเทพยังคงเต็มปลิ้นเหมือนเดิม มีวันหยุดกลับบ้านได้แป๊ปเดียวแต่ก็จะพยายามกลับ เพราะต้องกลับไปหาที่รักสักหน่อย คิดถึงจะแย่แล้วเนี่ย คิดถึงบ้านจังเลย ++

 

ปล.เพลงโปรดสุดๆตอนนี้เลย ช๊อบชอบ !!

     Share

<< พรุ่งนี้ต้องดีกว่าเก่าฆ่าเวลา (ไร้สาระมาก) >>

Posted on Fri 25 Jan 2008 15:03
^^
mod   
Mon 28 Jan 2008 23:12 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh