1 ปีแล้วสินะ

วันนี้ ปีที่แล้ว 2006 เป็นวันแรกที่ไม่ต้องบินแล้ว

จำได้ว่า รู้สึก โล่งมาก อะไรมันจะโล่งขนาดนี้ ไม่ต้องไปบินแล้ว ไม่ต้องทนอยู่ที่นี่แล้ว

เราเพิ่งมาเขียนไดอารี่ใหม่ วันนี้เป็นแรกที่คิดอยากมีไดอารี่ออนไลน์ ก็ไม่มีอะไรมาก แค่เพิ่งนึกได้เมื่อวานว่า เออ เนี่ยมันก็ปีนึงแล้วนี่นา ที่ออกมาจากสายการบินนั้น โล่งอย่างบอกไม่ถูก

ตอนนี้เราไม่ได้เป็นแอร์แล้ว แต่มีความสุขมากกว่าเดิมเพราะได้กลับมาอยู่ใกล้ๆคนที่เรารัก และได้ทำอะไรแปลกใหม่กว่าเดิม มีชีวิตแบบเป็นหลักเป็นแหล่งมากขึ้น เงินน้อยลงแต่ยิ้มมากกว่าเก่า

แต่วันนี้มีเรื่องกลุ้มใจ อยากหาบ้านให้แมวที่ไร้บ้านอยู่น่ะ มีอยู่เกือบร้อยตัว  เราเองรับเลี้ยงไม่ได้เพราะคนที่บ้านไม่ให้เลี้ยงเนื่องจากโควตาเต็ม จนวันนี้แอบ Emotional เหมือนคนกลุ้มใจไม่มีทางแก้ น้ำตาคลอเอาดื้อๆ ทำไงๆๆๆดีน๊า เมื่อกี๊เลยเดินไปออฟฟิศข้างๆบอก Director ของเค้าว่าถ้าเค้ารู้จักใครอยากรับแมวไปเลี้ยงก็ช่วยบอกต่อด้วย เป็นสิ่งเดียวที่เราทำได้ตอนนี้

แอบเบื่อคนไม่รักสัตว์ เฮ้อ

ไว้มาเขียนใหม่

 

     Share

<< รักหนอรัก >>

Posted on Tue 18 Dec 2007 14:55

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh