• Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร •
 

 

ช่วงนี้ สับสนในชีวิต..มึน ๆ งง ๆ และไม่รู้จะจัดการยังไง

เป็นเรื่อง การใช้ชีวิตกับการทำงาน

คือช่วง สองสามปีมานี่..งานที่ได้ทำ..มันมาแบบไม่ตั้งตัว

และโดนทำงานแบบ สลับไปสลับมาจนมึน

*

*

เริ่มจาก ขอคืนงาน PR. ให้กับเจ้าของที่แท้จริง

เพื่อมาทำงานในหน้าที่ คือ งานส่งเสริมการท่องเที่ยว

จู่ ๆ ก็ได้รับมอบหมายอีกงานหนึ่งเพิ่ม
เป็นงาน เอกสาร ต้องอ้างอิงระเบียบ หลักการ กฎหมาย
และทำร่วมกับผู้คนหมู่มาก

จากเด็ก นกน้อยในไร่ส้ม มาเป็น เด็กรัฐศาสตร์
ถามว่าทำได้ไหม ก็ได้นะ พอเอาตัวรอดได้

ได้รู้ศาสตร์อีกแขนง ที่ ถ้าไม่ได้มาทำ คงไม่มีทางรู้ละเอียด

*

*

จู่ ๆ ก็มีคำสั่ง ยกงาน ด้าน รัฐศาสตร์ แบบนี้ ให้อีกคนทำ

ตอนนั้น ชีวิตอิฉัน  โล่งมาก 

จะกรีดเสียงดังก็ไม่ได้  จะดีใจออกนอกหน้าก็ไม่ดี

เดี๋ยวเขาจะว่า ไม่เอาการเอางาน

แต่..อิฉันก็ฉลอง ๗ วัน ๗ คืน พร้อมโปรแกรมเที่ยว

จากนั้นพอมีตั๋วโปรเครื่องบิน ก็จับจอง
มีทริปถ่ายรูป ก็ไป ..มีเพื่อนชวนเที่ยวก็ตาม

คือ แบบ โล่งมาก ๆ

*

*

ตอนเดือนเมษายน  ก็ทำงานอย่างเยอะ

สนุกมาก ๆ พอเสร็จงาน ก็ได้เจอเพื่อน ๆ

สุขจันแทบสำลัก..ตอนนั้นเตือนสติตัวเองว่า
สุขมากมายแบบนี้ เยวก็ต้องมีอะไรเข้ามาละ

เพราะ อะไรก็ตาม ทุกข์ สุข ไม่เคยอยู่กับเรานาน

แต่ เมื่ออะไรเข้ามา ต้องมีสติ และ อยู่กับมันให้เป็น

*

*

พอ เข้าเดือน พฤษภาคม ที่สุด ทำไม พอพฤษภาคม ต้องเป็น พฤษภาทมิฬ

ได้รับมอบหมายงานอีกหนึ่งหน้าที่ คือ การงาน PR.

ไม่ได้รังเกียจ หรือ เกี่ยงงาน แต่..ไม่อยากทำ ด้วยเหตุผลคือ

เป็น งานที่ไม่ได้เริ่ม ต้นมากับมือ

มีอะไร หลาย ๆ อย่าง ที่โตมาผิดแบบ

แล้ว อิฉัน ไม่ได้เก่ง ที่เป็น แม่มด มีไม้เท้า ไปชี้ ๆ แล้วเสก ๆ
ให้มันฟื้นคืนสภาพ ขึ้นมาได้

แถม ไปท่ามกลาง การคาดหวัง ยิ่ง เครียด

นึกภาพออกไป แต่งโม ที่ เขาทำพิมพ์ให้มันโต เป็นลูกสี่เหลี่ยม
มันโตเต็มที่ แก่พอเด็ดกินเด็ดขาย

จู่ ๆ ลูกค้าเดินมาบอกว่า ไม่เอา จะเอาแบบแตงโมแบบกลม ๆ รี ๆ
เอาแตงโม สี่เหลี่ยมนี้ไปยัดพิมพ์ให้มีกลมรี หน่อย

มันจะทำได้ไหมละ..?..นี่ละคือปัญหาที่ต้องเจอ

 

เลี่ยงทำเฉย ๆด้ สัปดาห์หนึ่ง  สุดท้ายต้องทำใจ

ย้ายไปทำงานนี้ และ ควบ งาน ผ่ายส่งเสริมการท่องเที่ยวอีก

 

ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา เครียด นอนไม่หลับเลย

อาการนี้หายไปหลายปีแล้ว  อิฉันเคยมีเหตุการณ์ที่เลวร้าย

นอนไม่หลับร่วมปีสองปี

แล้วพอจัดลำดับใจได้ โรคนี้ก็หายไป

สุดท้าย..เพิ่งเกิดขึ้นอีก ๓ คืนติดกันที่นอนไม่หลับ

ณ วันนี้ รู้สึกยังไง  ตอบได้คือ ต้องเดินต่อไป

มันจะเกิดอะไร ก็ต้องรับให้ได้

เกศแก้ว  เกิดมาเพื่อ  ดราม่า หุหุ

*

*

เจอข้อความดีดี  คำสอนจากพระพุทธทาส

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

“ อยู่โดยไม่ต้องมีความรู้สึกว่า

เราดี เด่น ดัง อะไรเลย

เพียงแต่รู้สึกว่า

เราเป็นผู้มีประโยชน์ ที่สุดคนหนึ่ง

นั้นแหละถูกต้องและเป็นสุขแท้จริง”

อ่านเสร็จ เอ่อ จริง ๆ เพราเราไม่ใช่คนชอบเด่นดัง

แต่ที่ทุกข์ คือ เราคิดว่า ทำไม ต้องมารับภาระของคนอื่น

แต่ อ่านแล้ว ก็ คิดได้ ย่างน้อยเราก็ได้ทำประโยชน์ เป็นคนมีประโยชน์
การให้ คือ สิ่งที่มีความสุข

ชีวิต ก็เลย ยิ่งโล่ง มากขึ้น

*

*

แต่ก็ยังเกร็ง ๆ กับงาน..อย่างที่บอก แตงโม มันเป็นลูกสี่เหลี่ยมไปแล้ว

จะทำให้กลับมาเป็น วงกลมได้ยังไง

ลูกเดิมแก้ไม่ได้ ก็ เด็ดทิ้ง ขายไป ในราคาที่ต่างคนต่างรับได้
หรือขายขาดทุน ยอมเจ็บตัว
และ ยอมเหนื่อย ปลูกใหม่ แม้จะต้องใช้เวลานาน

ก็ต้องทำ ช้า ก้าวทีละก้าว..ยิ่งได้รับข้อคิดดีดี

จาก ธรรมะใกล้ตัว  ธรรมะใสใส ใกล้ตัวเรา
ที่ส่งข้อคิดดีดี มาทุกวันพฤหัส

ก็มีคำตอบเรื่องของการทำงานได้ชัดเจนขึ้น

ขอพุดคำว่า อิฉันเป็นคนโชคดี เหมือนมีเทวดานางฟ้า
คอยปกป้องเสมอมา

เมื่อถึงทางตัน มักจะมี ข้อคิดให้อ่านมีคำตอบให้คิดได้ทำได้

ดูสิ..มันจะประจวบเหมาะอะไรขนาดนี้
เมื่อตันเรื่อง การทำงาน อย่างไร
ก็ได้คำตอบมาแบบนี้

*

*

ธรรมะใกล้ตัว ฉบับที่ ๑๐๓  เรื่องเล็กไม่มี มีแต่บันไดของเรื่องใหญ่

 

ตั้งใจทำเรื่องเล็กๆให้ดี

 เพราะมันคือทักษะความสามารถในการทำเรื่องใหญ่ๆให้สำเร็จ

ความใจร้อนทำให้คนส่วนใหญ่ชอบก้าวกระโดด
ความใจเย็นช่วยคนส่วนน้อยตั้งอกตั้งใจเดินดีๆทีละก้าว
ผลจึงเป็นว่า คนส่วนใหญ่ล้มลุกคลุกคลาน
อยู่กับการพยายามกระโดดซ้ำไปซ้ำมา
ขณะที่คนส่วนน้อยค่อยๆเดินไกลไปจากจุดเริ่มต้น
เข้าใกล้เป้าหมายเข้าไปทุกที

 

ข้อเท็จจริงนี้เป็นภาพที่เกิดขึ้นทั้งทางโลกและทางธรรม
เพราะใจคนไม่ว่าเล็งไปในทางอยากสำเร็จ อยากรวย หรืออยากสงบ
ก็เป็นความอยากอันเดียวกันนั่นเอง

ความใจร้อนเป็นสิ่งที่ไม่ต้องฝึก
แต่ความใจเย็นนั้น ต้องฝึก และฝึกกันนาน

ความต่างของแต่ละคนจะอยู่ตรงที่ว่า
ใครจะเริ่มฝึกจากคนสอน
หรือใครจะเริ่มฝึกเพราะเจ็บตัวจากความใจร้อนก่อนกัน

วิธีฝึกที่ดีที่สุด คือทำเรื่องเล็กๆน้อยๆในชีวิตประจำวันให้ดีที่สุด
ความใจเย็น ความพิถีพิถัน จะสร้างสัมผัสอันละเอียดอ่อนขึ้นมา
และช่วยให้เข้าใจได้ว่า

ถ้าจะทำเรื่องใหญ่อย่างใจเย็น พิถีพิถัน
จะเริ่มอย่างไร และทำให้สำเร็จด้วยมุมมองแบบไหน

ถึงตรงนั้นแหละที่คุณจะรู้ว่า
เรื่องเล็กไม่มี มีแต่บันไดของเรื่องใหญ่!

ดังตฤณ
พฤษภาคม ๕๖

*

*

วันนี้ แม้ จะ ดราม่า แต่ ก็ ดราม่า แบบมีสติเน๊อะ

โหมดรูปภาพ ไม่เกี่ยวอะไรเลยกับเรื่อง

เป็นเรื่องการกิน ล้วน ๆ

และ เรื่อง แนวทางการเริ่มรู้ว่า ชอบและรักการถ่ายรูป

และกำลังเรียนรู้การถ่ายรูปอีกแนว ที่เรียกว่าว่า แนว Dramatic

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

 

รุปเซทนี้ เคยลงแล้ว ตอนนั้น ถ่ายรุปออกมา
คือ ชอบ แววตา สีหน้า รุปมันบอกอะไรได้
แต่ไม่รู้แนว และ การแต่งภาพเพิ่ม
เพื่อ กระชาก อารมณ์ คนเห็นภาพ
แันนี้ไม่ไได้เีเลิศ สวย แต่ กำลังฝึกหัด
รูป ถ่าย แนว นี้อยู่ค่ะ

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

ส่วนข้อความนี้
คือ กำลังใจ จากคุณครู ที่สอนถ่ายภาพค่ะ

ขอบคุณพี่หมอรังสิต นะคะ

 

*

*

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

อาหาร ออกแนว บ้าน ๆ เน๊อะ
แบบว่า คน บ้านนอกก็เงี๊ย

 

Dramatic Life ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

 

 

ส่วนคนนี้ เดี่ยวนี้เยอะค่ะ
อัพ FB.ตลอด เหมือนกัน

     Share

<< จากทะเลน้ำเค็ม สู่ทะเลน้ำจืดหายจาก..อาการหน่วง.. >>


Posted on Sat 11 May 2013 14:16
 

น้องหล้า
พี่พิม
น้องแพร
นู๋เอ้
นู๋หยง
นู๋หลิน
หยกยิ้ม
ฟ่าง
น้องตาล
ตูน
หยาด
น้องอ้อย
นู๋อิ๋ว
นู๋จ๊อด
ครูแอ๊ะ
น้องเหมียว
นู๋จุ๊บแม่อิด๊อง
น้องอ้อย

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 



 










 







THEME DESIGN BY MUUTAH