ข้อคิด ดีดี 
 
 

 

 

วันนี้อากาศหนาวมากเหมือนเดิม คนบ้านนี้ช่วยกันจัดบ้านใหม่

สะอาดเอี่ยมกว่าเดิม เด็กๆสนุกสนานกับการได้ช่วยเหลือคุณยายเป็นอย่างมาก

 ขอบใจนะลูกที่มีน้ำใจ

 

ข้อคิด ดีดี

วันนี้เรียน คาราเต้ คุณยายเกือบลืมเพราะมัวแต่จัดเก็บข้าวของ

ข้อคิด ดีดี

ไทโยหนูมาบอกคุณยายว่าเกือบ 17:00 น.แล้วไทโยมีเรียนคาราเต้

โห..รีบกันใหญ่คุณตาขับรถไปส่งโชคดีของไทโย ไม่สาย...ไม่เปียกเพราะวันนี้ฝนตก

ข้อคิด ดีดี

หนูมีเล่น...ตลกๆ ด้วยทำให้คุณยายขำได้ คุณยายชอบ อริงาโตะ

 

ข้อคิด ดีดี

ซากุระจัง...เขียนรูปเล่น บ้านเราเหลือแค่นี้ ไม่ได้บอกให้เขียนเลยหนูเขียนเอง

หนูรู้อยู่ ไม่งอแง ไม่ร้องไห้ น่ารักเหมือนเดิมเพราะพวกเรารักหนู

ด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์

ข้อคิด ดีดี

อากาศหนาวเลยทำ โกตัส ที่บ้านเด็กๆชอบกันใหญ่ มุดเข้ามุดออก อยู่นั่นแหละ

พอคุณยายบอกว่าเดี๋ยวพี่ไทโยปุ๋งออกมา จะเหม็นน่าดู ซากุระจังกรี๊ดดดด

ดดดดดดดดด...ดดดดดหัวเราะกันลั่นบ้านเลย

ข้อคิด ดีดี

หนูชอบ บอกว่าอุ๊นอุ่น

ข้อคิด ดีดี

อ้าวพอมาดูอีกทีหลับซะแล้ว..คงเหนื่อยและง่วงมาก โถก็เล่นช่วยคุณยายทั้งวันเลย

 

วันนี้เหนื่อยมากเลยเอาข้อคิดดีดี ที่น้องสาวจากอยุธยาส่งมาให้อ่าน

เผื่อจะดับทุกข์ได้..โห...หายทุกข์แล้วจ้า

ทุกข์ยิ่งกว่านี่ก็เจอมาแล้ว..พี่สบายอยู่แล้วคิดในตอนนี้ว่าจะทำอย่างไร

ให้หลานๆมีความสุขและมีอนาคตที่ดี คือก่อนอื่นต้องพาเข้าวัดให้จิตใจอ่อนโยน

ตั้งแต่เล็กๆกันเลย...บ้านเราว่าไงว่าตามกัน

 

ข้อคิด ดีดี

ตอนนี้ไทโยก็ดนั่งสมาธิเกือบทุกวัน...และหนูยังคงสวดมนต์เกือบทุกวัน

แค่นี้คุณยายก็ดีใจแล้วลูก



ข้อคิด ดีดี

ข้อคิดดี ๆ จากชายที่จากไป

แง่คิดดีๆ จากชายชราผู้จากไป
โดย พิษณุ นิลกลัด


สัปดาห์ สุดท้ายของปี 2548
ผมไป งานสวดและงานเผาศพผู้ชายวัย 81 ปีที่ผมรู้จักเขา มา
ยาว นาน 30 ปี ไม่ใช่ญาติ แต่ สนิทกันรักใคร่เสมือนญาติ

ก่อน เสียชีวิตไม่กี่วันเขาสั่งลูกและภรรยาแบบคนไม่ครั่นคร้ามความตายว่า
สวด 3 วันแล้วเผา
ไม่ ต้องบอกใครให้วุ่นวาย
อย่า เศร้า
อย่า ร้องไห้
ทุกคน ต้องมีวันนี้
เพียง แต่เขาอยู่หัวแถวเลยต้องไปก่อน
แล้ว ลูกเมียก็ทำตามคำสั่ง
สวด 3 วันเผา
งาน สวด 3 คืนมีคนฟังพระสวดคืนละ 14 คน
คือเมีย ลูก หลาน เขย สะใภ้ และผม ซึ่งเป็นคนนอก

เป็น งานศพที่มีคนไปร่วมงานน้อยที่สุดเท่าที่ผมเคยไปฟังสวด

วันเผามีเพิ่มเป็น 17 คน
สามคน ที่เพิ่มเป็นเพื่อนบ้านที่เคยคุยด้วยเกือบทุกเย็น
คน หนึ่งเป็นแม่ค้าล็อตเตอรี่ที่เคยยืมเงินแล้วไม่มีสตังค์จ่าย
เลย เอาล็อตเตอรี่ทยอยผ่อนใช้หนี้แทนเงินงวดละสองใบคนหนึ่ง
และคนสุดท้ายเป็นหญิงที่ผู้ตายเคยผูกปิ่นโตทุกมื้อเย็น
ทั้ง สามคนบอกว่าเกือบมาไม่ทันเผา
เคราะห์ ดีที่แวะไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล
เจ้าหน้าที่บอกว่าเสียชีวิตไปแล้ว 3 วัน

หลังฌาปนกิจพระกระซิบถามเจ้าหน้าที่วัดว่าเจ้าของงานจ่ายเงินค่าศาลาสวดพระ อภิธรรมแล้วหรือยัง
พระท่านคงไม่เคยเห็นงานศพที่มีคนน้อยแบบที่ผมก็รู้สึกตั้งแต่สวดคืนแรก

จริงๆ แล้วผู้ตายเป็นคนค่อนข้างมีสตังค์
ทำงาน ธนาคารแห่งประเทศไทยจนเกษียณอายุที่ ตำแหน่ง หัวหน้าหน่วย
แต่ ด้วยความที่รักและศรัทธา อาจารย์ป๋วย อึ๊งภากรณ์
อดีต ผู้ว่าการแบงค์ชาติ
ข้อคิด ดีดี
จึง ดำเนินชีวิตแบบไม่ปรารถนาให้ใครเดือนร้อน - แม้กระทั่งวันตาย

ผมสนิทกับเขาเพราะเขามีความฝันในวัยเด็กอยากเป็นนักประพันธ์แบบไม้เมืองเดิม
ที่ เขาเคยนั่งเหลาดินสอและวิ่งซื้อโอเลี้ยงให้
เมื่อ ตัวเองเป็นนักเขียนไม่ได้ พอมาเจอะผมที่เป็น นักข่าวก็เลยถูกชะตาและให้ความเมตตา
การมีโอกาสได้พูดได้คุยกับเขาตามวาระโอกาสตลอด 30 ปี
ทำให้ได้แง่คิดดีๆมา ใช้ในการดำรงชีวิต

วันหนึ่งเขารู้ว่าขโมยยกชุดกอล์ฟของผมไปสองชุดราคา 4 แสนกว่าบาท
เขาปลอบใจผมว่า ของที่หายเป็นของฟุ่มเฟือยของเรา
แต่มันอาจเป็นของจำเป็นสำหรับลูกเมียครอบครัวเขา
คิดซะว่าได้ทำบุญ จะได้ไม่ทุกข์


เขามี วิธีคิด ' เท่ๆ '
แบบผม คิดไม่ได้มากมาย
เป็น ต้นว่า
สุขและทุกข์อยู่รอบตัวเรา
อยู่ที่ว่าเราจะเลือกหยิบเลือกคว้าอะไร

คงเป็นเพราะเขาเลือกคว้าแต่ความสุข
ช่วงปีสุดท้ายของชีวิตเขาต่อสู้กับโรคชรา
เบา หวาน หัวใจ ความดัน เกาต์
และไต ทำงานเพียง 5 เปอร์เซ็นต์โดยไม่ปริปากบ่น
แถม ยังสามารถให้ลูกชายขับรถพาเที่ยวในวัน หยุดสุดสัปดาห์
โดยที่ตัวเองต้อง หิ้วถุง ปัสสาวะ ไป ด้วยตลอดเวลา
เนื่อง จากไตไม่ทำงาน ปัสสาวะเองไม่ได้
6 เดือน สุดท้ายของชีวิตต้องนอนโรงพยาบาลสามวันนอนบ้านสี่วันสลับกันไป
เวลา ลูกหลาน หรือเพื่อนของลูกรวมทั้ง ผมด้วยไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล
เขามี แรงพูดติดต่อกันไม่เกิน 10 นาที
แต่ 10 นาที ที่พูด มีแต่เรื่องสนุกสนาน
เรียก รอยยิ้มและเสียงหัวเราะจากคนไป เยี่ยม ไข้
ทุกคน พูดตรงกันว่า
' คุณตาไม่เห็นเหมือนคนป่วยเลย
ตลกเหมือนเดิม '

พอ แขกกลับ ลูก หลานถามว่าทำไมคุยแต่เรื่องตลก เขาตอบว่า

' ถ้าคุยแต่เรื่องเจ็บป่วย
วันหลังใครเขาจะอยากมาเยี่ยมอีก '


เขาเป็นคนชอบคุยกับผู้คนไม่ว่าจะอยู่บนเตียงคนไข้หรืออยู่บนรถแท็กซี่
บ่อยครั้งที่นั่งรถถึงหน้าบ้านแล้ว
แต่สั่งให้โชเฟอร์ขับวนรอบหมู่บ้านเพราะยังคุย
ไม่จบเรื่อง แล้วจ่ายเงินตามมิเตอร์ !

4 เดือน สุดท้ายของชีวิตแพทย์ที่รักษาโรคไตมาตั้งแต่สมัย เป็นแพทย์อินเทิร์น
จนกระทั่งเป็นหัวหน้าแผนกแนะนำให้พักรักษาตัวในโรงพยาบาลให้แข็งแรงแล้วค่อย กลับบ้าน

แต่ อยู่ได้ 4 วันเขาวิงวอนหมอว่าขอกลับบ้าน
หมอ ซึ่งรักษากันมา 16 ปีไม่ยอม
เขา พูดกับหมอด้วยความสุภาพว่า
' ขอให้ผมกลับบ้าน เถอะ
ผมอยากฟังเสียงนกร้อง'

คุณ หมอไม่รู้หรอกว่าคนคิดถึงบ้านมันเป็นอย่างไร
เพราะ พอเสร็จงานหมอก็กลับบ้าน '
หมอ ได้ฟังแล้วหมดทางสู้
ยอม ให้คนไข้กลับบ้าน
แต่ กำชับให้มาตรวจตรงตามเวลานัดทุกครั้ง

1 เดือน ถึงวาระสุดท้ายของชีวิต
เขา สูญเสียการควบคุมอวัยวะของร่างกายเกือบทั้งหมด
เคลื่อน ไหวได้อย่างเดียวคือกะพริบตา
แต่ แพทย์บอกว่าสมองของเขายังดีมาก
เวลา ลูก เมียพูดคุยด้วยต้องบอกว่า
' ถ้าได้ยินพ่อกะพริบตาสองที '

เขา กะพริบตาสองทีทุกครั้ง !
เห็น แล้วทั้งดีใจและใจหาย

เขา ยังรับรู้
แต่ พูดไม่ได้
นี่ กระมังที่เรียกว่าถูกขังในร่างของตนเอง

สิบ วันก่อนพลัดพราก
ภรรยา กระซิบข้างหูว่า
' พ่อสู้นะ '

เขา ไม่กะพริบตาซะแล้ว
ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้สองเดือนเคยตอบว่า ' สู้ '

เขา สู้กับสารพัดโรคด้วยความเข้าใจโรค
สู้ ชนิดที่หมอออกปากว่า
' คุณลุงแกสู้จริงๆ '


ตอน ที่วางดอกไม้จันทน์
ผมนึก ถึงประโยคที่แกพูดกับลูกเมื่อสี่เดือนก่อนว่า

' โรค ภัยมันเอาร่างกายของพ่อไปแล้ว
อย่าให้มันเอาใจของเราไปด้วย '

' แง่คิดดีๆ จากชายชราที่จากไป '
สอน ให้เรารู้ว่า...

เราเกิดมาพร้อมกับจิตใจบริสุทธิ์
และมันสมองมหัศจรรย์
ที่จะสามารถเรียนรู้
แยกแยะเรื่องดีๆและสิ่งร้ายๆในชีวิต
จงใช้โอกาสดีๆที่ร่างกายและจิตใจของเรา
ยังทำอะไรๆได้อย่างที่สมองสั่ง

จงเรียนรู้
และสร้างประโยชน์สุข
ให้กับตนเองและผู้อื่นอย่างพอเพียง
และดำรงชีวิตอย่างพอเพียงทางเศรษฐกิจ!

หากทุกๆครั้งที่เรียนรู้ เราล้ม
เราพลาดอาจจะรู้สึกท้อบ้างในบางที
แม้ไม่มีกำลังกายที่จะลุกในทันที..แต่ข้อให้มีกำลังใจที่จะสู้ ต่อไป
ถ้าเราเรียนรู้...ก็จะทำให้เราพบว่า

การล้มหรือพลาดครั้งต่อไป
เราจะไม่เจ็บเท่าเดิม

2011/2/12 Sat

     Share

<< งานบูชาข้าวพระ ที่วัดพระธรรมกายโตเกียวเรื่องเล่าเช้านี้ >>

 

 

 




 

 
 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

Times are chgnaing for the better if I can get this online!
Jessica   
Tue 23 Jul 2013 8:42 [7]
 

แวะเข้ามาอ่านไดวันนี้ ได้ความรู้และข้อคิดี ๆ ค่ะพี่น้อย ขอให้พี่น้อยมีความสุขมาก ๆ น่ะค่ะ
วราภรณ์   
Thu 17 Feb 2011 10:37 [6]
 

ขอบคุณมากค่ะน้องลีลา คิดถึงเมืองไทยนะคะ ถ้ามีโอกาสเมื่อไรพี่ไปทันทีค่ะ คิดถึงก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นเนื้อสดจัง อิ้ม...
พี่น้อยค่ะ   
Mon 14 Feb 2011 19:10 [5]

ในที่สุดท่านสารวัตรก้อประสบความสำเร็จจากเดิมไปสอบไม่ทันนะจากที่ท่านเล่าในไดฝากความดีใจไปด้วยนะค๊ะจากพวกเขียนไดไม่เปนแต่ชอบอ่านน่ะค่ะท่านสารวัตร...เพราะเปนไดแรกๆๆที่อ่านเข้ามาจากตอนช่วงผู้กองแคนเสียชีวิตนู๊นแนะมาเรื่อยๆๆและช่วงนั้นเพิ่งเริ่มเล่นเน็ตจริงจังค่ะจากการถูกย้ายไปต่างจว.น่ะค่ะ...เลยว่างมากขึ้นและเปนการติดต่อที่รวดเร็วและถูกตังค์กว่าโทรศัพท์ค่ะพี่น้อย...ขอบคุณนะคะสำหรับการตอบรับของพี่น้อย...เก็บเกี่ยวความสุขจากเมืองไทยฝากมาครั้งนี้ด้วยนะค๊ะ....iรับเร็ๆๆ
ลีลา   
Mon 14 Feb 2011 18:41 [4]

ติดตามแอบอ่านไดของพี่น้อยมาตั้งนานมากอ่านต่อมาจากท่านสารวัตรที่โรงเรียนนายร้อยตำรวจ(จนเค้าปิดไดไปนานแล้ว)ต่อมาของพี่น้อยน่ะค่ะ....อ่านเรื่องคุณลุงที่จากไปแล้วมีกำลังใจเหมือนหลายๆๆเรื่องที่อ่านของพี่น้อยเลยค่ะ(กำลังท้อพอดีค่ะ...เบื่อตัวเองค่ะ)ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆๆที่พี่มาให้อ่านนะค๊ะ...ขอแจมสักวันนะค๊ะพี่น้อย
ลีลา   
Sun 13 Feb 2011 22:45 [3]

สวัสดีคะพี่น้อย

ไม่ได้แวะมาหาเด็กๆและพี่น้อยตั้งนาน คิดถึงเสมอนะคะ

ไม่ได้แวะมาแป๊บเดียว ดูสองพี่น้องโตขึ้นเยอะเลยนะคะ

ประทับใจที่เห็นน้องไทโยนั่งสมาธิแล้วก็สวดมนต์ด้วย พี่น้อยสอนเด็กๆดีมากๆเลยคะ

ข้อคิดที่พี่น้อยเอามาฝากวันนี้ อ่านแล้วประทับใจเช่นเคยคะ

จุ๊บๆ
pupai   
Sun 13 Feb 2011 0:13 [2]

คิดถึงพี่น้อยค่ะ ^^

ได้อ่านข้อคิดดีๆแล้วน้ำตาไหล คิดถึงคุณตาที่จากไป

ดีใจที่พี่น้อยและครอบครัวมีความสุขดี และมีสุขภาพแข็งแรงนะคะ

น้องซากุระจะทำช็อกโกแลตแล้วววว... ดีจังนะคะ เป็นเด็กๆมีอะไรน่ารักๆแบบนี้ ตอนนี้แก่แล้วพอถึงวาเลนไทน์ทีก็ได้แต่นั่งมองเด็ก แหะๆ

ทำเสร็จแล้วขอดูมั่งนะคะ ^_^
นุ่น   
Sat 12 Feb 2011 21:25 [1]
 

 

 

 

THEME DESIGN BY MUUTAH
Contact - evil_pig2626@hotmail.com