Untitled Document
 
 


• @^^ โหด มันส์ ฮา ประสาคนครัว 9 @^^ •

 

 

 

 

Sat,11th May 2013

 

 

เปิดดูไดตัวเองเอ้ย เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เขียนไดเป็นเรื่องเป็นราว

มัวเขียนเรื่องก้นครัวอยู่นี่เอง หรือจะเลิกเขียน

อย่าาาาาาาาาาา อย่าเพิ่งด่าค่า

เขียนแล้วก็ต้องเขียนให้จบสิเนอะ

 

เอาล่ะมาต่อภาค 9 กันต่อ แต่ก่อนที่จะต่อ

อยากถามว่าคนอ่านหมั่นไส้มั้ยค่ะ ดิชั้นอ่านเองยัง

อดหมั่นไส้ตัวเองไม่ได้ เหมือนชมตัวเอง 555

แต่ทุกอย่างเป็นความจริงค่า มิได้แต่งขึ้นมาแต่ประการใด

 

 

จากคนที่ไม่เคยรู้ตัวเองว่า จะสามารภทำอาหารให้เพื่อนมนุษย์กินได้ คืออย่าว่าแต่เพื่อน

มนุษย์เลยค่ะ ทำอาหารให้ตัวเองยังไม่กล้าทำ แต่กลับค้นพบว่าตัวเองมีพรสวรรค์ในการ

ทำอาหาร ไม่น่าเชื่อเลยว่าความสามารถนี้จะแอบอยู่ในตัวเรามานานมากๆๆๆๆๆๆๆ

นี่ถ้าไม่ได้มาตกรพกำลำบากอยู่ที่เมืองกีวี คงไม่รู้สินะว่าตัวเองทำอาหารเป็น

 

เมื่อคิดดังนั้นแล้ว ก็มีความคิดแผลงๆขึ้นว่า หรือว่าชั้นยังเก่งหลายอย่าง ที่ชั้นยังไม่รู้

อย่างหนึ่งที่พอจะคาดเดาได้คือ ตัวเองสามารถ Baking ได้ดี และรู้สึกชอบมากกว่า

การทำอาหารอีก

 

นอกจากนั้นแล้วยังคิดไปไกลอีกว่า หรือเราจะเล่นกีฬาบางประเภทเก่งมากๆ แต่เรายังไม่รู้

เพราะไม่่เคยเล่นมาก่อน อาจจะเล่นกอล์ฟเก่งพอๆกับไทเกอร์ วูด ก็ได้นะ

(ตื่นๆๆๆฝันกลางวันอยู่เลย ชั้นเห็นแกเล่นมินิกอล์ฟทีไรแพ้ท่านกระจุยทุกที)

 

เอาเหอะน่าถึงดิชั้นไม่เคยได้ทำอาหารให้พระราชินีอังกฤษเสวย หรือเคยทำงาน

กับเชฟชื่อดังระดับโลก หรือเคยทำอากหารให้ ทอม ครูซทาน แต่ดิชั้นก็ทำอาหาร

ให้คนในเมืองไครช์เชิชหลายๆคนประทับใจมาแล้วน่า บอกแล้วว่าเวลาเห็นลูกค้าทานอาหารที่เราทำ

แลวบอกว่าอร่อยหัวใจมันพองโตอ่ะ อย่างเสต็กอะไรเนี่ยเราก็เฉยๆนะ ไม่ตื่นเต้นอะไนร แต่อย่างอื่นเช่น

พวกซุปนี่มันชื่นใจอ่ะ

 

ซุปที่เป็น Signature ของดิชั้นคือ ซุปข้าวโพดค่ะ และดิชั้นก้เป็นคนแรกของร้านที่ทำซุปนี้

ปกติจะมีแต่คนทำซุปไก่กับข้าวโพด ครั้งแรกที่ทำก้ไม่ได้มีสูตรอะไรเลยทำไปตามที่คิดว่า

มันน่าจะอร่อย แล้วมันก็ออกมาอร่อยจริงๆด้วย เจ้าขิองร้านชิมแล้วก็ไปโพนทะนาให้ทุกคนที่

ขวางหน้าทราบ แต่เชื่อมั้ยคะว่าถึงแม้จะทำอาหารให้คนกินเยอะแยะขนาดนี้ แต่เวลาทำอาหารให้

ท่านเจ้าพระคุณทูลหัวที่บ้านทาน ไม่เคยชมค่า มักมีตินั่นตินี่ประจำ 555 แถมท่านไม่ชอบสเต็ก

ไม่ชอบผัก ไม่กินซุป เพราะท่านเขาบอกว่าซุปคือน้ำ ไม่ใช่อาหาร ????

 

ตอนนั้นทำงานหนักมากกก เวลามีใครป่วย หรือมีคนจองเยอะๆ คนแรกที่เจ้าของร้านจะ

เรียกใช้ ก็คือดิชั้น เพราะดิชั้นไม่เคยบ่น ทุกคนเลยคิดว่าดิชั้นเต็มใจที่จะทำงานเพิ่ม

 

จากเมื่อก่อนที่เพิ่งเปิดร้านใหม่ๆ เรามีเชฟทำงานตอนเช้า 2 คน และคิทเช่นแฮนด์หนึ่งคน

และตอนนั้นเชฟยังบ่นว่าทำงานหนัก แต่ตอนนี้ดิชั้นทำงานกะเช้า คนเดียวไม่มีคิทเชนแฮนด์

ทำทุกอย่างคนเดียว ทั้งทำอาหาร เตรียมของสำหรับตอนกลางคืน และล้างจานด้วย ทำคนเดียว

ได้หมดทุกอย่าง ไม่รู้ว่าเมื่อก่อนพวกเชฟเอาเวลาไปทำอะไรกัน

 

บางทีมีคนจองโต๊ะ 20 คนก็ทำคนเดียวมันนี่แหละค่ะ ถ้าคิดว่าตัวเองทำได้มันก็ทำได้ค่ะ

ตอนนั้นทั้งเจ้าของร้าน เมียเจ้าของร้าน รักใคร่ดิชั้นมากกก เพราะจ้างคนคนเดียว

แต่ทำงานของคน 3 คนได้ โดยที่ดิชั้นหารู้ไม่ว่าตัวเองได้ทำร้ายเพื่อนเชฟคนอื่นๆ

คือดิชั้นทำได้ แต่เชฟสะตอกับเด็กอ้วนทำไม่ได้ แต่เจ้าของร้านต้องการฝให้สองคนนั้นทำได้

อย่างดิชั้น แต่ถ้าพูดตามหลักการณืแล้ว เราไม่ควรทำงานหนักขนาดนั้นเราทุกคน

ควรมีคิทเช่นแฮนด์มาช่วย แต่ตอนนั้นดิชั้นไม่ได้คิดแบบนั้น คิดแต่ว่าเราทำได้ทำไมต้องมีคิทเชนแฮนด์

เมียเจ้าของร้านถึงได้ถูกใจมากเพราะไม่ต้องจ่ายเงินคิทเชนแฮนด์

 

้เชฟสะตอยิ่งไม่พอใจดิชั้นขึ้นมาเรื่อยๆ เพราะมีแต่คนไปพูดให้ฟังว่าดิชั้นเก่งอย่างนั้นอย่างนี้

คือดิชั้นก็เข้าใจเชฟสะตอเหมือนกัน คือตัวเองเป็นหัวหน้าเชฟแต่มีคนชมคนอื่นว่าเก่งกว่าอย่างนี้

มันหยามน้ำหน้ากันชัดๆ เชฟสะตอจะหาข้อผิดพพลาดของดิชั้นถ้ามีสักนิดก็จะทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่

แต่โชคดีมากที่ทุกครั้งคนส่วนใหญ่จะไม่เชื่อเชฟสะตอ ถ้าเกิดใครทำอะไรผิดขึ้นมาเชฟสะตอจะบอก

เจ้าของร้านทันทีว่ายาย่าเป้นคนทำ เพราะคิดว่าเจ้าของร้านจะไม่มาถามดิชั้นแต่ทุกครั้งเจ้าของร้าน

จะมาถามดิชั้นและคความก้จะแตกทุกครั้ง

 

จำได้มั้ยคะที่เล่าค้างไว้เรื่ิองเชฟสะตอเป็นเศรษฐีเงินล้าน เชฟสะตอชวนผู้จัดการไปเที่ยวออสเตรเลีย

โดยที่เชฟสะตอจะออกค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด แต่ในเมื่อหัวหน้าเชฟ กับผู้จัดการร้านจะเดินทางไป

ต่างประเทศพร้อมกัน ร้านก้ต้องขาดคนดูแล ผู้จัดการร้านต้องไปคุยกับเจ้าของร้าน เพื่อขอไปออลิเดย์

ผ๔้จัดการร้านบอกว่าเชฟสะตอจะไปซื้อบ้านพักตากอากาศที่ออส เพราะเชฟสะตอคือเศรษฐีเงินล้าน

ไม่ใช่คนธรรมดาอย่างเราๆ เชฟสะตอถูกล็อตเตอรืรี่รางวัลที่ 1 ตั้งแต่อายุ 19 เงินที่ได้เก็บใส่

บัญชีไว้ ไม่มีใครรู้เลย ผู้จัดการร้านขอให้เจ้าของร้านเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ

 

เจ้าของร้านได้ฟังก็หัวเราะก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก บอกผู้จัดการร้านว่าเธอโดนหลอกแล้ว

นี่ชั้นจะทำให้เธอต่สว่าง คือที่นิวซีแลนด์ พวกเด็กๆเวลาไปเรียนก้จะกู้เงินเรียน พอทำงานก้ต้องจ่ายคืน

โดยที่รัฐบาลจะหักจาดค่าจ้างในแต่ละอาทิตย์ และเชฟสะตอก้ยังหนี้กู้ยืมที่ยังต้องจ่าย

ให้รัฐอยู่ ถ้าเชฟสะตอถูกล็อตเตอร์รี่ตั้งแต่อายุ 19 แล้วทำไมเชฟสะตอต้องกู้เงินเรียน และ

ทำไมถึงไม่จ่ายหนี้ให้หมด เพราะคนถูกล็อตเตอร์รี่รางวัลที่ 1 ที่นี่ ได้เงินเป็ล้านเหรียญ เเงินกู้การศึกษา

ไม่กี่หมื่นเหรียญทำไมจ่ายไม่ได้

 

แล้วทุกอาทิตย์ เชฟสะตอมากินอาหารที่ร้าน มาดื่ม แล้วก้ค่อยจ่ายวันเงินออก คนมีเงินล้าน

เขามีวิถีชีวิตกันแบบนี้เหรอ

 

เรื่องนี้ดิชั้นไม่โทษเชฟสะตอแล้วค่ะ เพราะว่าตั้งแต่เรื่องคราวก่อน ทุกคนที่ร้านก็น่าจะรู้

ว่าเชฟสะตอเป็นคนยังงัย แต่ยังมีคนเชื่ออยู่ค่ะ นี่ถ้าเชฟสะตอมาบอกดิชั้นเรื่องเงินล้าน

ดิชั้นคงหัวเราะจนฟันร่วงต่อหน้าเชฟสะตออ่ะค่ะ

 

เชฟสะตอลงทุนค่ะ ไปทำแบ็งค์ เต็ทเม้นท์ปลอมมาโชว์ 555 ลงทุนสุดๆเลยค่ะ แต่ว่า

 

เวลาผ่านไปเรื่องก้เงียบไป เชฟสะตอกลับมาเริงร่าเหมือนเดิมค่ะ แล้วก็ยังมีหน้ามาเล่า

เรื่องแฟนสาวให้ดิชั้นฟังอีกทั้งๆที่ดิชั้นอยู่แล้วว่าเชฟสะตอเป็นเกย์ คือดิชั้นก้ไม่ได้มีปัญหา

กับพวกเกย์เลยแม้แต่น้อย แต่เชฟสะตอนี่ค่ะ วันๆมันก็ด่าเกยือย่านั้นอย่างนี้ ทั้งๆที่ตัวเองเป็นเกย์

ดิชั้นไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าทำไมถึงลงทุนด่าเกย์เสียๆหายๆในเมื่อวันนึงความจริงมันต้องปรากฏ

 

นอกจากเรื่องโกหกแล้วเชฟสะตอยังชอบที่จะให้ทุกคนสนใจตัวเองค่ะ คืออยากที่จะให้ทุกคนรัก

ทุกคนชอบ ไม่ว่าเรื่องอะไรก้จะเสนอหน้าไปหมด ชอบเรียกร้องความสนใจเป้นที่ 1

ชอบให้คนสงสาร

 

ดิชั้นสันนิษฐานว่าเชฟะตอตอนเด็กๆคงไม่ได้รับความรัก การเอาใจใส่อย่างเต็มที่

เลยทำให้ตัวเองมีปมด้อย โดตขึ้นเลยต้องการเป็นที่สนใจ เลยกุเรื่องต่างๆขึ้นมา

 

เชฟสะตอมีฟันดำมากเชฟสะตอบอกดิชั้นว่าที่ฟันเชฟสะตอดำขนาดนี้เพราะว่าตอนอาย 16

เชฟสะตอใช้เฮโรฮีน ดิชั้นฟังหูซ้านทะลุหูขวาค่ะ ไม่ได้ใส่ใจ 555 แต่อยุ่มาวันนึงเชฟสะตอ

โผล่มาที่ร้านแล้วเรียกดิชั้นไปที่มุมห้อง แล้วเอากระเป๋าตังสืให้ดิชั้นดูบอกว่าชั้นซื้อเกมส์ขูด

เห็นมั้ยชั้นชนะตั้ง 5000 เหรียญ ดิชั้นเห็นแล้วก้ทำเป็น โอ้โห ทั้งๆที่รู้ว่าเงินนั้นมันเป้นเงิน

ที่เชฟสะตอไปถอนมาจากธนาคารเพื่อเอาไปขัดฟันให้ขาวขึ้น ก็เท่านั้นทำไมต้องแต่งเรื่องขึ้นมาด้วย

 

จะว่าไปแล้วนอกจากเรื่องโกหกแล้วเชฟสะตอก้น่าคบเหมือนกันนะคะ ใครมีอะไรให้ช่วย

เชฟสะตอก็ช่วยตลอด การทำอาหารรก็โอเค

 

เด็กอ้วนมีไปไหนมาไหนกับเชฟสะตอเป็นบางครั้ง ดิชั้นล่ะหวั่นสวัสดิภาพของเด็กอ้วนจริงๆ

วันดีคืนดีโดนเชฟสะตอปล้ำขึ้นมาจะทำไงล่ะ

 

มีน้องคิทเชนแฮนด์คนนึงมาทำงานกับเราค่ะ น้องหล่อ ล่ำ ปึก มากก หน้าตาหล่อเหลาเอาการ

เชฟสะตอชอบแอบมองน้องตลอด ในวันนึงเชฟสะตอหน้าตากังวลเข้ามาในร้าน เข้ามาปรึกษา

กับผู้จัดการร้านว่า กังวลมากๆวว่ามีคนรู้ความลัับเชฟสะตอ คือเหมือนเชฟสะตอจะสารภาพว่าตัวเองเป็นเกย์

ค่ะ  คือว่าไปทุกคนรู้นะคะ แต่ว่าไม่มีใครพูด ในที่สุดเชฟสะตอก้ยอมรับออกมาค่ะ ดิชั้นเฉยๆมาก

เชฟสะตอถามว่าทำไมดิชั้นไม่ตื่นเต้น ดิชั้นบอกทำไมต้องตื่นเต้น เกย์ก้คนสามัญเหมือนพวกเรา

และชั้นก้นรู้มาตั้งนานแล้วด้วยว่าเธอเป็นเกย์ เชฟสะตอดูแปลกใจมากว่าทำไมดิชั้นรู้ ดิชั้น

ก้เอ่ยชื่อเว็บไซตืขึ้นมา เท่านั้นเชฟสะตอก็เข้าใจ ที่เชฟสะตอต่องมาเผยใจในครั้งนี้

เพราะเชฟสะตอคิดเข้าข้างตัวเองว่าน้องคิทเชนแฮนด์แอบชอบเชฟสะตออยู่ เพราะมีคนชื่อเดียว

กับน้องส่งอีเมล์หาเชฟสะตอไม่พูดอะไรแค่พูดว่า สวัสดี

 

เราก็ทำงา่นกันมาเรื่อยๆ วันดีคินดีเชฟสะตอก็กุเรื่องใหม่ๆมาทำให้เราตื่นเต้นบ้าง

แต่ไม่ค่อยมีใครสนใจแล้ว ดังนั้นเชฟสะตอต้องหาวิธีอื่นมาเรียกร้องความสนใจ อนย่างเช่น

เชฟสะตอมาทำงานแล้วเจ็บมือไม่สามารถทำงานต่อได้ ดิชั้นก็ถูกเรียกมาทำงานกระทันหัน

แต่แทนที่เชฟสะตอจะกลับบ้านไปรักษามือที่บาดเจ็บ เชฟสะตอยังเสนอหน้านั่งอยุ่ที่ร้าน

จนดิชั้นทำงานหนัก สร้างความหมั่นไส้ให้กับดิชั้นมาก เวลาที่ควรเป้นเวลาพักผ่อนของดิชั้นกลับต้องมาทำ

งานแทนเชฟสะตอ แล้วเชฟสะตอมานั่งลอยหน้าลอยตาหัวเราะร่า ดิชั้นอยากเดินไปตะโดกนด่ามันมากค่ะ

ว่าให้กลับบ้านซะ หรือไม่อย่างนั้นก้กลับมาทำงาน

 

เหตุการณือย่างนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนดิชั้นเพลียค่ะ เบื่อเชฟสะตอมากกกกก น้องๆคิทเชนแฮนดิ์

ก็มาบ่นให้ดิชั้นฟังกันว่าทำงานกับเชฟสะตอนี่เหนื่อยมากๆๆๆ เชฟสะตอไม่ช่วย แถมเวลาที่ทำความสะอาด

เชฟสะตอจะหนีไปสั่งของแล้วนั่งในออฟฟิสเป็นครี่งชั่วโมง ไม่ยยอมมาช่วยทำความสะอาดร้าน

 

 

มีอยู่คืนนึงเชฟสะตอคงต้องการความสนใจเป็นอย่างมากกกก บอกเด็กเสิรืฟว่า ช่วยด้วย

ช่วยชั้นด้วย อาการหัวใจวายของชั้นกำเริบ ชั้นหายใจไม่ออกแล้ว ไม่ไหวแล้ว

เด็กเสิร์ฟกลัวเชฟสะตอจะตายค่ะ รีบโทรเรียกรถพยาบาล แต่พอไปถึงโรงบาลก็โดนไล่กลับ

เพราะเชฟสะตอไม่ได้เป็นอะไรเลย เหตุการณืคราวนั้นเมียเจ้าของร้านโกรธมากกกก

บอกว่าให้เชฟสะตอรับผิดชอบจ่ายค่ารถพยาบาฃลเองแล้วกัน ไม่เกี่ยวกับทางร้าน

เอ้อ เชฟสะตอเป็นเอามาก และมากขึ้นเรื่อยๆ ด ชั้นทำงานด้วยจะติดนิสัยนี้มั้ยคะ

 

ดิชั้นกับท่านเราเก็บเงินซื้อบ้านกันมาประมาณปีนึงแล้วค่ะ ได้เวลาซื้อบ้านแล้ว

เมื่อเราหาบ้านยที่ถูกใจได้แล้ว และไเด้เวลาย้ายเข้าบ้านเป็นวันแรก ดิชั้นตื่นเต้นเป็นที่สุด

บ้านของเรา คืนอแรกที่บ้านของเรา ดิชั้นกำลังตื่นเต้นดีใจอย่างที่สุด

จู่ๆเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

 

ยาย่าเธอได้โปรดมาทำงานหน่อยนะ ชั้นขอร้องล่ะ ผู้จัดการร้านอีกคนโทรมาหาดิชั้น

เชฟสะตออีกแล้วค่ะ เชฟสะตอมันทำดิชั้นอีกแล้ว ในวันแรกที่ดิชั้นย้ายมาบ้านใหม่

บ้านหลังแรกของดิชั้น เชฟสะตอมันทำลายความสุขของดิชั้นอย่างไม่น่าให้อภัย

 

แล้วดิชั้นไปทำงานมั้ยคะ ดิชั้นคนโง่คนนี้ไปค่ะ ทิ้งความสุขและเวลาที่ดีที่สุด

เวลาหนึ่งของตัวเองไปหทำงานแทนเชฟสะตอ ซึ่งเกิดป่วยกระทันหันขึ้นมา

 

แล้วทำไมไม่ไปตามเด็กอ้วนล่ะค่ะ จะไปตามได้ไงล่ะค่ะก้เด็กอ้วนมันไปติดเชื้อ

บ้าบออะไรมาไม่รู้ค่ะ หมอสั่งห้ามทำงาน 6 อาทิตย์ เอากันเข้าไปค่ะ ทำงานกับพวกตอ....

เนี่ยมันลำบากทั้งกายและใจจริงๆ ตั้งแต่เราซื้อบ้าน ย้ายของเข้าบ้านดิชั้นไม่ได้เหยียบย่าง

มาบ้านยใหม่เลยค่ะ เพราะทำงานวันละ 2 กัะทุกวัน ท่านกับเพื่อนย้ายของและจัดของกันเอง

แล้วคืนนี้ดิชั้นอยากจะมีความสุขกับบ้านใหม่ก้อทำไม่ได้เพราะต้องไปทำงาน

 

บางทีชีวิตมันก็โหดร้ายเสียเหลือเกิน

 

มีอยู่ช่วงหนึ่งค่ะที่เชฟสะตอไปออลิเดย์ที่ออส 3 อาทิตย์ มันเลือกไปช่วงที่ร้านจะยุ่ง

ที่สุดค่ะ มันตั้งใจให้พวกเราปั่นป่วน เพราะช่วงนั้นจะมีวันนึงที่เป็นวันแม่ วันที่ร้านจะยุ่งที่สุด

มันหนีไปเที่ยวค่ะ แล้วให้ดิชั้นรับภาระหน้าที่ทั้งหมด เชื่อมั้ยคะว่าช่วงนันดิชั้นทำงาน

เสียจนลืมวันเวลา ลืมหน้าสามีไปเลย ทำงานวันละ 2 กะ ทำเช้าแล้วต้องกลับไปทำกลางคืน

เพราะเด็กอ้วนไม่สมารถทำงานคนเดียวได้ วันไหนที่เด็กอ้วนหยุดดิชั้นก็ทำคนเดียวทั้งวัน

 

ก่อนเชฟสะตอไปออลิเดย์มันพูดกับเด็กอ้วนว่า คอยดูนะชั้นไม่อยู้ร้านต้องแย่แน่

ชั้นจะตคอยหัวเราะ มันมีหน้าพูดออกมาได้ค่ะ เด็กอ้วนเล่าให้ดิชั้นฟังตอนนั้นดิชั้นอยากบิน

ไปออสแล้วไปกระชากหน้ามันมาตบสัก 20 ที 555

 

แต่เชื่อมั้ยคะว่าระยะเวลาที่เชฟสะตอไม่อยู่ งานทุกอย่างราบรื่นมากกกก ดิชั้นจัดการเตรียมของ

ทุกอย่าง และวางแผนทุกอย่าง และในวันแม่ปีนั้นเมียเจ้าของร้านพูดว่า ปีนี้เป็นปีที่ร้าน smooth

ที่สุดตั้งแต่เปิดร้านมา ถึงเธอจะไม่ยอมรับว่าเธอเป้นคนเก่ง และสามารถเป็นหัวหน้าเชฟได้

แต่ผลงานที่มันออกมามันพิสูจน์อแล้วว่าเธอเก่งจริงๆ

 

เมียเจ้าของร้านซึ่งปกติไม่ค่อยชมใคร ชมดิชั้นค่ะ

 

แต่ดิชั้นทำงา่นหนักเสียจนสายตัวจะขาด ชักเรื่มๆ ไม่ชอบเป็นเชฟแล้วค่ะ และเพลียเหลือเกินที่

ต้องทำงานกับเด็กอ้วนและเชฟสะตอ มีหลายครั้งมากที่เด็กอ้วนเป็นโน่นเป็นนี้ ต้องหยุดงานหลายอาทิตย์

และทุกครั้งเชฟสะตอจะต้องเป็นอะไรขึ้นด้วยยทุกครั้ง และดิชั้นค่ะเป็นคนเดียวที่ต้องรับกรรม

ต้องมาทำงาน 9 โมงเลิก บ่าย 2 ครึ่ง กลับบ้าน แล้วมาทำอีกที 4 โมงครึ่งถึงร้านเลิก

ทำติดต่อกันทุกวัน มันเหนื่ิอยมากกก ถึฝจะได้เงินเยอะก็จริงมันก็ไม่คุ้มโดยเฉพาะเวลาที่คิดว่า

เราโดนเอาเปรียบ แต่เจ้าของร้านก้ไม่ได้ทำอะไรให้มันดีขึ้น

 

หรือเราจะอิ่มตัวแล้วกับงานตรงนี้ ก็ไม่นัะเราก็ยังชอบที่จะทำอาหารอยู่ ปัญหามันอยุ่

ที่คนอย่างเดียวเลย มันไม่ใช่งาน

 

 

 

 

 

     Share

<< @^^ โหด มันส์ ฮา ประสาคนครัว 8 @^^@^^ โหด มัวส์ ฮา ประสาคนครัว ตอนที่ 10 @^^ >>


Posted on Sat 11 May 2013 8:26
 

พี่เมย์
แคร์กับฝาแฝด
โอ๋

@^^ โหด มันส์ ฮา ประสาคนครัว ตอนที่ 11 @^^
@^^ Nearly the end of Autumn..........วันหนึ่งในฤดูใบไม้ร่วง @^^
@^^ วันๆคิดแต่เรื่องกิน @^^
@^^ ปลื้ม @^^
@^^ โหด มัวส์ ฮา ประสาคนครัว ตอนที่ 10 @^^
@^^ โหด มันส์ ฮา ประสาคนครัว 9 @^^
@^^ โหด มันส์ ฮา ประสาคนครัว 8 @^^
@^^ Kiwi Beauaty..........ร้านน้อยๆ @^^
@^^ ตอบจดหมายมิตรรักแฟนไดแบับที่ 3 @^^
@^^ โหด มันส์ ฮา ประสาคนครัว ตอนที่ 7 @^^
@^^ โหด มันส์ ฮา ประสาคนครัว ตอนที่ 6 @^^

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

อ้าว......จบดื้อๆฃะงั้น
พี่โม   
Sat 11 May 2013 17:49 [4]

เห็นด้วยค่ะคุณยาย่า ปัญหาส่วนใหญ่ในที่ทำงานเกิดจากคน ไม่ใช่จากเนื้องาน
แต่คุณยาย่าอดทน แข็งแกร่งมากนะคะ ทำงานเหนื่อยก็เหนื่อย ยังต้องเจอกะคนป่วยๆ (ทั้งกายทั้งใจ)
จะรออ่านค่ะ รอดูว่าคุณยาย่าจะหมดความอดทนกะคนบ้าๆบอๆที่ร่วมงานด้วยเมื่อไหร่
อ่านไปก็ให้กำลังใจคุณยาย่าไปค่ะ นึกย้อนไปแล้วเหนื่อยแทนจริงๆ ค่ะ >.<
ทราย   
Sat 11 May 2013 10:59 [3]

โห...เชฟสะตอนี่สุดๆเลย นางป่วยนะคะส้มว่า ขาดความอบอุ่น

ตอนนี้พี่ยาย่าก็ยังทำงานร้านนี้อยู่มั้ยคะ ขยันมากกกกกอ่านแล้วเหนื่อยแทน

ท่านไม่บ่นหรอคะว่าภรรยาไม่มีเวลาให้ หรือท่านงอนแต่พี่ยาย่าไม่รู้ สงสารท่านจัง

อิอิ...อย่าทำงานหนักมากนะคะ พักผ่อนบ้างเป็นห่วงค่ะ
ส้ม   
Sat 11 May 2013 9:21 [2]

น่าสงสารยาย่าจริง ๆ เลยค่ะ
{nuijung3}   
Sat 11 May 2013 9:08 [1]