กลับมาจากไต้หวัน
ประกาศ...เริ่มเข้าโปรแกรมลดน้ำหนักวันที่ 1 นี้นะ
ป่วย...
ม๊อบบุกหน้าบ้าน...
ปัญหาแก้ไม่ตกซะที
กลับมาอีกครั้ง
ย้อนหลังไปภูเก็ต ภาคที่ 2
ย้อนหลังไปภูเก็ต ภาคที่ 1
ไปประชุมพัทยา..
เรื่องของวันนี้
ป้องกันโรค...คิดถึง
ย้อนกันเห็นๆเลย
เรื่องของพฤหัสที่แล้ว
หายหัวไปเลย
สวนรถไฟ...
สิ้นเดือนกันอีกแล้ว
พาน้ำไปฉัดวัคซีน
วันนี้ไปทำงาน
มีพี่น้องเยอะ...
วันเกิดของตัวเอง
เตรียมตัวยุ่งเหยิงอีกวัน...
ไปเที่ยวงานวัด
เรื่องของวันเกิด...
หลังวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 1 วัน
สุขสันต์วันเกิดนะจ้ะป่าป๊า
ฟันมาแล้ว...
กินสุกี้ญี่ปุ่น
Party Day!
...นี่ที่รัก
ผ้าแดง...
ฟัน..ฟัน..ฟัน



ย้อนกันเห็นๆเลย

สืบเนื่องมาจากคุณยายไม่สบาย
ทำให้ไม่สามารถเข้ามาอัพไดอารี่ได้อย่างต่อเนื่อง

วันนี้เลยรวบยอดเอาเฉพาะวันที่มีเรื่องพิเศษนอกเหนือจากวันที่ธรรมดามาอัพในได
เริ่มเลยแล้วกัน

วันอาทิตย์ที่ 9 มีนาคม 2551

วันนี้มีแผนเพราะว่าจะไม่เข้าออฟฟิศ
เลยกะไว้ว่าจะไปเที่ยว พายายกะป้าตุ้มไปเที่ยวด้วย ช่วยเลี้ยงหลานมาหลายวัน

สืบเนื่องมาจากไดของคุณกิ๊ฟ http://inkitchen.diaryclub.com อีกแล้ว

ได้ข้อมูลมาว่ามีบุฟเฟ่ห์ผลไม้จัดที่โรงแรมใบหยกสกาย
งานนี้เราชอบกันอยู่แล้วเพราะกินผลไม้กันทั้งบ้าน

ออกจาบ้านบ่ายแก่ๆไปรับเนต ยาย ป้าตุ้ม น้านีที่บ้าน
ออกจากบ้านเกือบสี่โมงเย็น รถที่ประตูน้ำติดมาก วันนี้เราเลยเสียเวลาเดินทางมากกว่าที่ควร

ถึงโรงแรมก็ดิ่งตรงไปที่ห้องอาหารที่เค้าจัดไว้เลย
ไปถึงก็จ่ายเงิน เลือกผลไม้ตามใจชอบ

งานนีเป็นที่สนุกสนานของทุกคนมากๆ
เพราะนานๆจะได้กินผลไม้หลากหลายอย่างงี้ซะที

เมนูหลักๆของตั๋งคือ
ข้าวเหนียวมะม่วง กล้วยจุ่มช็อกโกแลต ข้าวโพดคลุกเนย น้ำมะพร้าว สาลี่หอม

ย้อนกันเห็นๆเลย

ส่วนเด็กๆไม่ต้องพูดถึง อะไรที่สามารถกินได้เนี่ย กินทุกอย่าง
กินจนกลัวเค้าเดินมาคิดเงินเด็กสองคนนี้จังเลย

ย้อนกันเห็นๆเลย

เย็นนั้นเลยไม่มีใครสนใจจะกินข้าวเย็นกันเท่าไหร่ เพราะว่าอิ่มกันมากๆ
แต่งานนี้แค่เห็นลูกๆสนุกก็คุ้มค่าเงินแล้วล่ะ

วันเสาร์ที่ 15 มีนาคม 2551

วันนี้ตั๋งไปทำงานด้วยรถไฟฟ้า พี่หน่อเอารถไปAIT
บ่ายโมงถึงออฟฟิศพอดีเป๊ะ แต่คนที่นัดไม่มา

วันนี้ทีมงานบอกให้ช่วยไปคุยกับลูกค้าให้หน่อย เป็นคนโอมานห์
เป็นผู้หญิง มีลูกแล้ว หนักร้อยกิโลได้
อยากลดน้ำหนักกับให้ลูกที่เป็นโปลิโอกินดูแลสุขภาพ

แต่มีเงื่อนไขในการคุยอย่างเดียวว่าขอให้ป็นผู้หญิงเท่านั้น

เค้าเองก็ไม่ได้เก่งภาษาอังกฤษ พูดได้นิดหน่อย

โชคดีเลยมาตกที่ตั๋ง
ตั๋งเองพูดภาษาอังกฤษด้บ้าง แต่ไม่เก่งเท่าไหร่ ยิ่งไดพี่หน่อมาเป็นสามียิ่งแล้วใหญ่
เนื่องจากคุณพี่เป็นนักเรียนนอก เมียไปต่างประเทศด้วยเลยสบาย ไม่ต้องพูดเอง

แต่ช่วงหลังๆพี่หน่อมักจะติดภารกิจ และต้องเลี้ยงลูกอยู่บ้าน
ตั๋งเองเลยต้องเดินทางคนเดียวบ้าง งานนี้ต้องงัดความรู้ออกมาปัดฝุ่น

แต่อันที่จริงพออยู่เฮอร์บาไลฟไปนานๆ กลายเป็นเราก็ฟังได้พูดได้ จากงานอบรมที่ไปมากว่า 10 ประเทศ
แต่เป็นภาษาเฮอร์บาไลฟ์นะ
คือ การใช้ภาษาอังกฤษที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของเฮอร์บาไลฟ์น่ะ

สรุปว่า คุยกับลูกค้ารู้เรื่องดีทุกประการ
ก่อนกลับบ้านหันมาถามพี่เอ๋ลูกทีมว่า ฟังตั๋งพูดรู้เรื่องมั้ย เค้าบอกรู้ แต่พูดไม่ได้
เลยบอกว่า คราวหน้าต้องพูดเอง เดี๋ยวตั๋งจะเสริมแทน

เสร็จธุระก็งพอมีเวลาอยู่บ้าง เพราะพี่หน่อยังไม่เสร็จธุระ
ไปรอที่เซ็นทรัล อยากตัดผม ซื้อของให้ลูกด้วย

และแล้วก็ได้ทรงนี้

ย้อนกันเห็นๆเลย

พี่หน่อบ่น ยิ่งตัดยิ่งสั้น
จริงๆจะเอาสั้นกว่านี้อีก เกรงใจพี่เค้าเค้าชอบสาวผมยาว
แต่เสียใจด้วย ตอนจีบผมยาวนะ แต่ตอนนี้ลูกสองคนแล้ว สั้นได้แล้วล่ะ ยังไงก็เปลี่ยนใจไม่ได้แล้ว

ไปรับเนต นัดกินข้าวกันที่ร้านเวียดนาม ตั๋งกับพี่หน่อไปนั่งรอ
ตอนยายกับเตยกับเนตมาถึง ตั๋งนั่งคนเดียวพี่หน่อไปห้องน้ำ ไม่มีใครจำตั๋งได้เลย
มองมาแล้วไม่เห็น จนต้องโบกมือเรียก เนตเองก็งง เห็นหน้าแม่ต้องมาดูใกล้ๆถึงแน่ใจ

กินข้าเสร็จต่อด้วยไอติมอีก จากนั้นก็กลับบ้าน
ถึงบ้านน้ำหลับแล้ว แต่ร้องตื่นมากลางดึก อึกันตอนดึกๆ
พอสลึมสลือมาเห็นหน้าแม่ จ้องแบบงงๆ ต้องบอกว่าแม่เองลูกเลยนอนต่อ

ป้ารองโทรชวนกินข้าวพรุ่งนี้
ป้าตุ้มกลับจากภูเก็ตพรุ่งนี้ด้วย

ล้างท้องรอได้เลย

วันอาทิตย์ที่ 16 มีนาคม 2551

วันนี้ป้ารองจะพาไปกินข้าวเที่ยง
แต่กว่าจะลงตัวเรื่องร้านอาหาร เลือกกันอยู่นานเลย
สุดท้ายสรุปว่าเป็น โออิชิ พหลโยธิน

ป้าตุ้มลงเครื่องก็ดิ่งมาเลย
เราพาเด็กๆอาบน้ำ นอนเช้า แล้วก็พาขึ้นรถไปเจอกันที่ร้าน

ย้อนกันเห็นๆเลย
กินเยอะมากๆๆ

เด็กๆกินเยอะเหมือนกัน น้ำไข่ตุ๋นสองถ้วย เนตเนี่ยนับไม่ถ้วน
ตั๋งกับพี่หน่อไม่ต้องพูดถึง พุงกางไปอีกตามๆกัน

ร้านนี้เคยมากินเมื่อเกือบ 10 ปีที่แล้ว
คราวนี้ผิดหวังเล็กน้อย เพราะร้านเก่าลงไปมาก ไม่ได้รับการดูแลให้ดีเท่าที่ควร
อาหารก็ยังเหมือนเดิม แต่ที่ขัดใจมากๆคือ ปลาดิบ

กินอาหารญี่ปุ่นมาก็เยอะ ไม่เคยเจอปลาดิบแช่แข็งก็ได้มาเจอที่นี่แหละ
ไม่ชอบอย่างมากเลย เสียรสชาติจริงๆ
แถมป้าตุ้มยังเจอของดีเป็น ลูกๆแมลงสาบเดินไต่ที่โต๊ะด้วย

พนักงานก็บอกว่าไม่แน่ใจว่ามาได้ไง แค่นี้แหละ
เลยคุยกันว่า นึกว่าพนักงานจะเดินมาบอกว่า ไม่เป็นไร เพราะเราไม่ได้เจอคนแรก ใครก็เจอทั้งนั้น

จบเลยร้านนี้ รอบหน้าไม่มีอีกแล้ว

ย้อนกันเห็นๆเลย ย้อนกันเห็นๆเลย

กลับมาบ้านมีเมนูจากภูเก็ต แต่ไม่มีใครสนใจกันเลย เพราะยังอิ่มอยู่
ตั๋งเลยต้มข้าวต้มกุ้ง กุ้งส่งมาจากภูเก็ตเลยนะเนี่ย
เนตกับน้ำกินเป็นอาหารเย็น

เนตเริ่มมีอาการงอแงตอนเย็น แล้วตัวก็เริ่มร้อนเลยฝากไว้กับยายก่อน เดี๋ยวน้องติด
เดี๋ยวกะมาดูวันพรุ่งนี้

วันจันทร์ที่ 17 มีนาคม 2551

วันนี้ต้องรับโทรศัพท์จากตาแต่เช้า ตามให้ไปบ้าน
เนตตัวร้อนทั้งคืน ตาให้พาไปหาหมอ

และข่าวดีที่สองคือ น้ำก็ตัวอุ่นๆด้วย
เลยรีบบึ่งไปรับเนตไปหาหมอก่อน เดี๋ยวกลับมาดูน้ำที่บ้าน

ไปถึงก็รับเนตกับยายออกมาหาหมอ
เนตเองไม่ค่อยถูกกับหมอเท่าไหร่ตั้งแต่เล็กๆ เพราะมาทีไรคือเจ็บตัวฉีดวัคซีนทุกที
เวลามาถึงก็เริ่มบรรเลงเพลงร้องไห้ตั้งแต่ชั่งนน. วัดไข้ จนกระทั่งในห้องหมอ

แต่วันนี้ดีมากขึ้นกว่าเดิม เพราะบอกว่าเบบี้ บ๊อบ(ในบาร์นี่)ยังไปหาหมอเลย
ไม่ร้องไห้ด้วย เพราะหมอใจดี เค้าเลยยอมขึ้นบ้าง แต่ก็ร้องเพราะไข้ด้วย

หาหมอเสร็จก็ต้องมาเช็ดตัว กินยาลดไข้
เห็นลูกแล้วสงสาร เพราะร้องไห้ตลอดเวลา เนื่องจากต้องเช็ดตัวแรงๆไข้จะลด
เราไม่เท่าไหร่พ่อกะแม่พอทำใจได้ ยายเนี่ยดิ แทบจะร้องไห้

ขนาดเช็ดตัวเสร็จยังร้องไห้ สะอึกสะอื้นอยู่นะ ลูกยังสวัสดี บ๊ายบายพยาบาลแบบเสียงเครือๆได้
เป็นเด็กมีมารยาทดีมากๆเลย

สรุป ที่ไม่สบายเนี่ยน่าจะติดคุณตา
เพราะเหตุ คือ ตาวางแก้วน้ำไว้ แล้วหลานหยิบถึง แอบเอาน้ำตามากิน ตอนนั้นตาก็เพียบอยู่
เลยติดมาจากตา ส่วนน้ำก็ฟัดพี่ตลอดเลยติดมาอย่างไม่ต้องสงสัย

กลับจากโรงพยาบาล เจอกิ๊ฟกำลังอุ้มน้องน้ำ เสียงร้องไห้งอแง
รีบเข้ามาจับตัว วัดไข้ ตัวร้อนมากๆ ตกใจรีบป้อนยาก่อนเลย

รู้สึกผิดนิดๆที่ทิ้งน้ำไว้บ้าน เพราะไม่มีใครสนใจจะทำอะไรกับลูกเลย
ไม่แน่ใจว่าเพราะไม่กล้าทำ หรือ ไม่รู้จะทำอะไร หรือ ไม่ใส่ใจ

เพราะคุณปู่กับคุณย่าก็อยู่ตลอด แต่ปล่อยให้หลานอยู่แบบนี้จนตั๋งกลับบ้าน
กลับมาไม่เจอคุณย่าอีก เพราะเตรียมตัวกำลังจะไปช๊อปปิ้ง

โกรธตัวเองมากๆ เลยรีบป้อนยาลูก กล่อมกันอยู่ซักพักจนยาเริ่มออกฤทธิ์
บ่ายแก่ๆเด็กๆก็เริ่มดีขึ้น นั่งเล่นกันได้ ตั๋งเองค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย

ย้อนกันเห็นๆเลย

ย้อนกันเห็นๆเลย ย้อนกันเห็นๆเลย
คนป่วยซน

ยายอยู่ช่วยดูจนค่ำ ป้าตุ้มมารับกลับบ้าน ไปนอนเอาแรง
เดี๋ยวพร่งนี้ยายจะมาช่วยตอนกลางวัน

ย้อนกันเห็นๆเลย

จับเช็ดตัวกัน เพราะตัวร้อนมากเลย

ย้อนกันเห็นๆเลย

คืนนี้ต้องดูเด็กๆป้อนยาตลอด เพราะไข้ขึ้นอยู่เรื่อยหลังจากครบสี่ชั่วโมง
แต่ก็ไม่ได้กวนอะไรมากมาย

ย้อนกันเห็นๆเลย ย้อนกันเห็นๆเลย
มียันต์แปะทั้งคู่เลย

วันอังคารที่ 18 มีนาคม 2551

วันนี้เด็กๆตื่นมาตอนเช้า ไม่ค่อยแจ่มใสนัก เลยต้องป้อนยาลดไขกันก่อน
ลงมากินข้าวเช้ากันได้เยอะพอสมควร ดีนะที่ป่วยก็ยังกินได้เยอะ

ยายมาช่วยตอนเที่ยง ตั๋งเลยเตรียมของทำขนมจีนน้ำยาให้ยาย
เนตพลังงานเหลือเฟือ กว่าจะนอนก็สายๆ
วันนี้ลูกบอกว่าอยากกินข้าวมันไก่ เลยแวะซื้อให้ตอนไปส่งพี่หน่อที่รถไฟฟ้า

เด็กๆดีขึ้น แต่ตัวยังร้อนอยู่ต้องป้อนยาแก้ไขเป็นระยะๆ
ยายอยู่ช่วยจนเย็นก็กลับ อาศัยตอนเนตหลับ

ตอนเย็นโทรบอกพี่หน่อรีบกลับมาช่วยดูเด็กๆ
เด็กๆกินข้าวได้นิดหน่อย แต่พอหัวค่ำก็ตัวไม่ค่อยร้อนแล้ว

ป้อนยาก่อนนอนกัน ป้องกันการงอแงระหว่างคืน
แต่ก่อนเนตกินยายาก ขัดขืนตลอดเวลา ซึ่งตอนนี้น้ำก็เป็นเหมือนเนตเลย
แต่เนตต้อนนี้ดีขึ้น เริ่มพูดรู้เรื่องเยอะมากๆๆๆๆๆ

เนตเลยได้กินให้น้องดูเป็นตัวอย่างก่อนเสมอ...

วันพุธที่ 19 มีนาคม 2551

วันนี้เด็กๆไม่มีไข้แล้ว
หากวันนี้ยังมีไข้หมอให้ไปหาอีกรอบ แต่นี่...หายแล้ว

พาเด็กๆไปฝากบ้านยาย เพราะตั๋งประชุมบ่ายสามโมงเย็น 
ไปถึงบ้านยายหาข้าวกลางวันให้ กินข้าวเสร็จ แอบงีบไปกับลูก
ออกมาประชุมที่ออฟฟิศเกือบบ่ายสองโมงครึ่ง แต่ก็ถึงทันเวลา เป็นคนแรกด้วย

ประชุมยาวมากแต่ได้สาระไม่มากเท่าไหร่
ประชุมเสร็จหกโมงกว่า พี่หน่อมาจากที่ทำงานพอดี เลยลงไปซื้อของด้วยกัน

สองทุ่มก็กลับบ้านไปรับน้ำกับกิ๊บที่บ้านยาย
วันนี้เด็กๆหายสนิท ไม่กวนเท่าไหร่ ซนอย่างเดียว

ตอนนี้ยายมีประเด็นเรื่องพี่เลี้ยงลูก เนื่องจากเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเหมือนเมื่อก่อน
ความกระตือรือร้นหายไป ยายไม่ชอบ เพราะดูน้องต้องไว ไม่งั้นเจ็บตัว
และอีกอย่างคือ ดุน้ำบ่อย จนเมื่อวานตาต้องดุเค้า ว่าทำไมไปดุน้องนักน้องไม่รู้เรื่อง

เราคนกลางทำใจลำบากเหมือนกัน
แต่คิดว่าคงต้องคุย เพราะมีบางอย่างขัดหูขัดาอยู่ เดี๋ยวคงคุยกัน
แต่หากต้องหาใหม่ จริงๆก็ไม่ได้เสียดายคนนี้เท่าไหร่หรอก

กลับถึงบ้านดึกหน่อย หลับไปพร้อมลูกเลย

วันพฤหัสที่ 20 มีนาคม 2551

วันนี้น้ำตื่นเช้าเพราะว่านอนเร็วเมื่อคืนนี้
พี่หน่อดูลูกให้ตอนเช้าก่อนรีบไปทำงาน วันนี้นอกสถานที่

ตั๋งลงมาน้ำกินนมอยู่พอดี เลยเล่นกันต่อ
ลูกน่ารักจริงๆพักนี้ แต่ซนมากพอๆกับน่ารักเลย

พาลูกนอนสายๆ
เที่ยงผัดข้าวผัดอเมริกัน กินกับไส้กรอก ไข่ดาว อิ่มท้องแตก

ได้ทำงานตัวเองบ้าง แต่ก็เล่นกับน้ำซะเป็นส่วนใหญ่
ยังมีงานที่อยากทำแต่ไม่ได้ทำอีกเยอะเลย

ย้อนกันเห็นๆเลย
ดูบาร์นี่กล่อมนอน 

นอนเล่นกับลูก ถ่ายรูปเล่นกัน จนกระทั่งลูกหลับ
ยายโทรมาบอกว่านมเนตที่โน่นหมด เลยนัดกับพี่หน่อว่าจะเอาเข้าไปให้เนตตอนค่ำๆ

พี่หน่อกลับเร็ว แต่ก็กว่าจะได้กินข้าวเย็นก็เกือบบหน่งทุ่ม เลยรีบออกไปซื้อนมกัน
พาน้ำมาด้วยไม่อยากทิ้งไว้กับพี่เลี้ยงไปแวะซื้อของแล้วก็ข้าวเย็นให้ตากับยายก่อนเข้าบ้าน

ถึงบ้านเนตกํบก็เล่นกันอยู่นานจนกระทั่งน้ำเริ่มงอแง เลยพากลับบ้าน
เนตติดคุณยายมาก เห็นพ่อกับแม่ กลับกลัวต้องกลับบ้าง รีบบ๊ายบายก่อนเลย เลยฝากยายต่อ

ถึงบ้านน้ำก็หลับปุ๋ย
ตั๋งก็มานั่งอัพไดเนี่ยแหละ ย้อนซะจนสบายใจแล้ว ไปนอนบ้างดีกว่า

ย้อนกันเห็นๆเลย

ปล.เนตร้องเพลงโดเรมีในหนัง The sound of music ได้เองแล้ว เก่งมากๆ ชอบดูมาก ดูทีหลายๆรอบ เก่งที่สุด
     น้ำเดินได้ 2-3 ก้าวแล้ว ขยันเดินมากๆๆๆ ขึ้นลงบันไดวันละหลายรอบ ซนจริงๆ



     Share

<< เรื่องของพฤหัสที่แล้วป้องกันโรค...คิดถึง >>

Posted on Fri 21 Mar 2008 2:20


 
This makes eviyethrng so completely painless.
Xavi   
Thu 18 Jul 2013 22:52 [5]
 

คุณแม่เท่

คุณลูกน่าร๊ากกกกก

note   
Wed 2 Apr 2008 22:09 [4]

ตอนนี้หายป่วย

ซนเป็นเทพ (ลิง) เลย ขอบอก

เดี๋ยวนี้ไม่กล้าตีตุ้มละ เพราะโดนมุข

"แน่จริงตีดิ" เข้าไป เงียบเลย หุ หุ
พี่ตุ้ม (เนตบอก)   
Sat 22 Mar 2008 15:06 [3]

นำน้ำหน้าแป้นมากเลยขนาดไม่สบายน่ะเนี่ย ไม่มีซูบลงเลย555
น้าเตย   
Sat 22 Mar 2008 13:00 [2]
 

หายไวไวนะ
ป้ารอง   
Sat 22 Mar 2008 12:37 [1]


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh