คิดจะพัก...คิดถึง?

 

เช้านี้สิ่งที่ไม่อยากได้ยินก็เกิดขึ้น

 

นรกชัด ๆ  เสียงนาฬิกาปลุก

 

ดังขึ้นมาตอนตีห้าของวันอาทิตย์

 

อยากจะร้องดัง ๆ ว่า ไม่จริง++ เราฝันไป

 

ตื่นแต่เช้าไปทำงานในวันหยุด

 

ขณะที่คนส่วนใหญ่เขาอยู่ในผ้าห่มกอดหมอน นอนหลับฝัน

 

แถมเช้านี้อากาศโรแมนติก หมอกลงนิด ๆ

 

ได้แต่รอแต่รอ แล้วอีกเมื่อไร้  จะได้สบายเหมือนคนอื่นมั่ง

 

เวรกรรมจริง ๆ มนุษย์เงินเดือน และมนุษย์ผู้รับจ็อบเป็นนิจ

 

รอรถเป็นชั่วโมงกว่าจะมารับเจ้าหญิงได้  งิงิ

 

เหนื่อยนะเนี่ย ไหนจะต้องนั่งรถนานอีก

 

ถ้ารถตู้ทั่วไปคงไม่บ่นเป็นหมีกินผึ้งอย่างนี้หรอก

 

แต่นี้เป็นรถกระบะไทเกอร์ ลุยจริง ๆ แต่ก้อทน ๆ เข้าไป เอ้า...

 

 

ไปถึง...ก้อ อยากยืดเส้นยืดสายมาก

 

โซฟาน่านอนจริง ๆ อยากงีบสักพัก

 

แต่นึกได้ว่านี่มันในวัด ทำอะไรต้องสำรวม

 

ระหว่างรอสอนก็นั่งพิงเก้าอี้  หลับตา แล้วก้อ...

 

ที่จริงไปถึงน่ะหิวมั๊กมาก...จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า

 

ขอข้าวขอแกง ขอกาแฟ แรง ๆ โอวัลตินก็ได้

 

ไม่ขออะไรมากไปกว่านี้  

 

นี่แหละ..หิว   นี่คือ...หิว  นี่คือความจริงที่ได้เจอ

 

เจ็บ (ท้อง)  ปวด (ท้อง)  ทรมาน ลึกลงข้างในใจ (กระเพาะ)

 

เจ้าหน้าที่ไม่อยู่แฮะ แล้วจะกินโอวิลตินได้ไงอ่ะ

 

เข้าให้น้ำเปล่ามาแก้วนึง บอกอาจารย์ดื่มน้ำค่ะ

 

แล้วก็ไปแบบสายฟ้าแลบ

 

เอ่อ...พี่คะ  อาจารย์อยากกินกาแฟ โอวัลตรีน..

 

ไม่ก้อ หิวข้าวน่ะค่ะ  แต่ไม่ทันแล้ว

 

เขาไปแล้ว  ช้าด๋อยยยยย

 

และแล้ว มื้อกลางวันก็มาเยือน

 

เยส..ได้ทานข้าวเสียที

 

แต่...แต่ช้าแต่..อาหารการกิน แซบหลาย

 

เพิ่งเคยกินก็คราวนี้แหละ  ผัดสตอ

 

จริง ๆ ไม่เหมาะกับเราเลยอาหารแบบนี้

 

อยากลอง  แต่ไม่ใช่วันนี้สักหน่อย

 

ทานเสร็จสอนต่อทันที เพราะมิฉะนั้นอาจได้กลับบ้านช้า

 

เพราะเห็นทำตาละห้อยอยากกลับบ้านแล้ววว

 

เสร็จก็ปาเข้าไปบ่ายสาม

 

มีอาการเจ็บคอ  ท้อแท้....เปล่าหรอก ไม่มีอะไร

 

เสร็จแล้วก็เดินทางกลับสู้มาตุภูมิ

 

ในเจ้ากรรมดันตก   ตกไรนักหนา

 

แน่จริงหนาวมันไปเลย ไม่ต้องใช้ฝนบังหน้า

 

อ่า...ซะง้าน  ท่านพี่

 

ตั้งใจถ้ากลับมาถึงห้อง  จะนอนให้สบาย

 

มัวทำไร ยุกยิก ๆ ๆ  จนไม่ได้หลับได้นอน

 

เลยเปิดนัดกับนัดดู  หนุกหนาน ๆ เสียดาย

 

ต้องไปธุระแร้วววว

 

เสร็จธุรจะไปหนามแบด   ตีแบดให้ร่างกายสบาย

 

ภูมิแพ้จะได้บรรเทา   แย่จริง ๆ เป็นไรไม่เป็น

 

เป็นภูมิแพ้   อีกอย่างหนึ่ง  แพ้ใจตัวเอง...

 

พอดีว่าง่วงนอนจากฤทธิ์ยา "ไตโป" 

 

ว่าง ๆ ไปเช็คก่อนว่ายามีสารปนเปื้อนเมลานีนมั๊ย

 

อ่ะ ..งง  ม่ายมีหรอก  แต่มันต้องมีไรสักอย่าง

 

โคตรแรง..ยานี้  ง่วงจริง ใจสั่นด้วย

 

แต่กินแล้วสบายดีแท้ หลับแบบไม่ต้องเรียก

 

อย่าปลุก...เพราะจะไม่ตื่น ถ้าไม่จำเป็น

 

 

 

 

 

 

 

     Share

<< เหนื่อยมั๊ย???Season Change >>

Posted on Mon 27 Oct 2008 0:19

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

               
เอางานเอาการจังเลยน้องเรา เมื่อไหร่จะชนะใจตัวเองซะทีนะ
พี่รักทุกคน   
Tue 28 Oct 2008 9:29 [1]


Calendar
Favourite
Sponsors






The best template from http://www.oblog.cn