ว่ะฮ่าฮ่า.....อย่างที่บอกไปแล้วว่ามึความตั้งใจที่จะทำหมอนให้น้อง
ห ม อ น บ ว ช

คิดได้ก็ออกไปซื้อหาไหมมาเลย
ได้อุปกรณ์ที่จำเป็นมาแบบนี้

คิดถึงบางคนที่เคยมานั่งเฝ้ายามเลดี้ดอยถักไหมเมื่อก่อนว่า
ผู้หญิงนี่เก่งนะ เสกด้าย ให้เป็น นู่น นี่ นั่น ได้
[โธ่.....อั่ยเบื๊อก อันนี้เรียกเสกเรอะ....กุนั่งถักจนแขนโตเนี่ย]
คิ ด ถึ ง น ะ . . . . . ค น เ ค ย คุ้ น

เริ่มถักกันตั้งแต่ห้าโมงเย็น
ห้าทุ่มยังได้แค่เนี๊ยะ....ตายแล้ว ตายแล้ว จะเสร็จทันกำหนดมั๊ยเนี่ย
[แปลกจัง เพิ่งเห็นว่าถ่ายรูปออกมาเป็นสีต่าง]

แต่ก็นะ....วันแรกผ่านไปก็ได้มา....เท่านี้
ปลายทางแค่เอื้อมมือคว้า[ไหมมาถัก]....ถักไม่นาน แค่ห้าโมงเย็นถึงตีสี่...คริคริ

และวันที่สามก็ได้ใบนี้มาครอบครองได้ไม่ยากนัก
[วันที่สองกลางคืนถักไม่ได้ ปวดแขนมากกกกกก]
รูปโฉม...ด้านหน้า

โนมพรรณ...ด้านหลัง

และปลายทางก็อยู่ไม่ไกล.....บอกแล้วไง หมอนบวชใบที่สวยที่สุดในโลก
สวยที่ใจ แข็งแรงที่ความตั้งใจ มีราคาที่น้ำใจ

เมื่อคืนอั่ยหนุ่มภูธรโทรมาหา บอกอั่ยหนุ่มว่า
กำลังถักหมอนให้น้อง
บอกอั่ยหนุ่มว่า เป็นหมอนถักใบที่มีราคา ประเมินค่าไม่ได้
อั่ยหนุ่มหมั่นไส้ [อิจฉาละซี้...คริคริ]

แต่ไม่ควรอิจฉา .....อั่ยหนุ่มเอง ก็ได้หมวกกับผ้าพันคอไป
เมื่อหนาวที่แล้ว....พอให้คลายหนาวได้....มิใช่เหรอ

[แอบปลื้มใจ อั่ยหนุ่มบอกว่า นำออกมาใช้ และยังอยู่แม้จะย้วยไปบ้าง ตามสภาพการใช้งาน]

จะว่าไปลึกๆ เรายังคงถวิลหา งานผู้หญิงๆ แบบนี้นะ
ชอบทำนู่น นี่ นั่น ....ชอบทำกับข้าว ขนมหวาน
ไม่ได้รู้สึกเหนื่อย หรือเป็นภาระ กลับรู้สึกว่าเป็นการผ่อนคลายเสียอีก

เอ๊ะหรือว่า.....แก่ขนาดอยากได้เก้าอี้โยก
ตะกร้าไหมพรม ...และเลี้ยงแมว [เป็นยายแก่แล้วนะ]

โอว์.....โอ โน โน่......ว์
ฉันยังไม่แก่นะ......ยั๊ง.....อายุเป็นเพียงตัวเลข