5 ปีแล้ว

 

 

 

 

พ่อ (ทน) มาอยู่กับแม่ได้ 5 ปีแล้วหรือนี่

ใครว่า

เวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปไวเสมอ

แต่สำหรับเรา

เวลาแห่งความทุกข์มันก็ผ่านไปไวเหมือนกันนั่นแหละ เหอะ เหอะ

 

*

*

 

แรงเหวี่ยงแห่งกรรมมันคงแรงมากเนอะ

เราเลยหนีกันไม่พ้นสักที

 

*

*

 

. . .ทั้งที่. . .

แม่ก็ไม่เคยคิดว่าจะได้เจอพ่ออีก

หลังจากเจอกันครั้งสุดท้าย ที่บ้านริมทางรถไฟวันนั้น

และได้รู้ข่าวในเวลาต่อมาว่า

พ่อไปเรียนต่อที่ไกลๆ เสียแล้ว

 

*

*

 

อีกไม่กี่วันพี่ปายก็ต้องไปโรงเรียน (อีกรอบ) แล้ว

เริ่มปรับเวลาเข้านอนใหม่

หลังจากละเลยกันมานาน

 

ถึงพี่ปายจะดื้อ เอาแต่ใจ แต่ก็ยอมทำตามกฎของบ้านอย่างว่าง่าย

(ถ้าพ่อเป็นคนออกกฎ สำคัญว่าแม่ต้องไม่พาแหก 55)

เช่น พ่อออกกฎห้ามดูการ์ตูนที่บ้าน ดูได้เฉพาะเวลาอยู่ที่บ้านยาย

บางครั้งแม่เผลอกดไปช่องการ์ตูน

พี่ปายจะถามว่า "แม่. . .แม่เปิดการ์ตูนให้ใครดู เปลี่ยนช่องเถอะ พ่อไม่ให้ดู เดี๋ยวพ่อว่าเอา"

 

อย่างหนึ่งที่พยายามสอน และเริ่มจะทำตามได้บ้าง

(บางครั้งก็ยังลืมๆ อยู่)

นั่นคือ ต้องจับรองเท้าคว่ำลงและเคาะออกแรงๆ ทุกครั้งก่อนใส่

โดยเฉพาะรองเท้าบู้ท รองเท้าผ้าใบ รองเท้าหุ้มส้น (ที่มองข้างในไม่เห็น) ทั้งหลาย

 

     Share

<< ไปมณีเวชครั้งแรกไปประชุม ผปค. >>




Posted on Sat 21 Mar 2009 9:18



 

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

 

 


เตรียมตัวไปโรงเรียน (แม่นะที่เตรียมไม่ใช่ลูก)
Pseudo พ่อยาไอซ์ + คู่มือผปค.
จิบยาบ้าวันละนิดจิตแจ่มใส
หมอ ปกก.
ไปประชุม ผปค.
5 ปีแล้ว
ไปมณีเวชครั้งแรก
..เบื่อ
คุยกัน ในชีวิตของฉัน
ไม่ต้องกิน Lanoxin แล้ว
ขอบคุณครับ

 

 



เก่งนะพี่ปาย ไม่ให้ดูหนูก็ไม่ดู
ไม่เหมือนเด็กแถวนี่
ถอดปลั๊กออกมันยังไปพยายามเสียบใหม่

แต   
Sat 21 Mar 2009 20:29 [1]




 


 

 



Theme design by :
plengpleng's diary