Diary : 13 | 02 | 08

Diary 13 02 08

สวัสดีวันพุธ

 

            เรื่องของวันนี้น่ะเหรอ ก็เริ่มจากที่วันนี้หนาวมากมาย หนาวจนปวดหัว แต่ไม่แสบจมูกแฮะเพราะฉันเป็นหวัดนิดหน้อย แบบว่าพอมีน้ำหล่อเลี้ยงจมูกไม่ให้แห้ง เหอเหอ เอาตรง ๆ นะ วันนี้ฉันมีน้ำมูกนั่นแหละ

 

            วันนี้เลือกที่จะไม่ขึ้นไปห้องอินเตอร์เน็ท เพราะมาเช้ามาก ๆ พ่อเอารถยนต์ที่บ้านมาเพราะว่าวันนี้ท่านพ่อเข้าเวร ฉันมาถึงมอ.ก็พบว่าเงียบพอควร หนาวมากด้วย และที่สำคัญวันนี้ฉันชนะธงไตรรงค์ เย้!!!

 

            นั่งใต้อาคาร 5 เพราะห้องสมุดมันยังไม่เปิด T_T วันนี้เอากระเป๋าใบใหม่มา เป็นกระเป๋าทหารของพ่อ ที่นายให้เป็นของขวัญตอนปีใหม่ กระเป่าสีดำเหมือนใส่โน๊ตบุ๊คอ๊ะ ใหญ่พอใคร แต่มันใส่ของได้เยอะดี ก็เลยชอบ และก็ดันไปคิดถึงโน๊ตบุ๊คนกเล็กเข้าอีก เอ้อ….(แต่มันใหญ่จริง ๆ นะเออ..) ช่างเหอะ ก็ความลับมันเยอะนี่ เอาไว้บ้านก็ไม่ดี ขนมันมาโลด ใส่ของได้เยอะก็ยิ่งยัดใส่เยอะ แบบว่าอยากได้อะไร แม่งมีทุกอย่าง (ที่ควรมี) แต่เสียดายไม่มีชะนีให้พก เอิ๊ก!!!

 

            นั่งเล่นคนเดียวหนาวจับใจ หยิบดาริกาปาริชาตมาอ่านซะเลย อ่านไปอ่านมาวางไม่ลง ปิดไม่ได้ ละสายตาจากตัวหนังสือแทยไม่ได้เลย และแล้วคนไร้มารยาทก็มาถึง ชายวัยกลางคน เดินมานั่งโต๊ะไม่ไกลฉันนัก เปิดโน๊คบุ๊ค และเปิดเพลงดังพอควร ประมาณว่าเท่าที่มันจะเปล่งเสียงได้นั่นแหละ จะอะไรกันนักหนาว๊ะ ไอ้บ้านี่ คนมองกันใหญ่ ยังไม่สนใจอีก ทำหน้าตาเฉย ไอ้เหวเอ๊ย!!! กำลังบิ้วอารมณ์อ่านนิยายวาย อย่ามาทำเสียอารมณ์ได้มั๊ยว๊ะ  ทำใจไม่ได้กับเพลงปวดประสาท ไม่ใช่แนวเสียด้วย เชอะ!!

 

            หยิบหูฟังมาเสียบโทรศัพท์ฟังเพลงซะเลย สุ่มอัตโนมัตเนี่ย วางใจไม่ได้เลยแฮะ นิยายกำลังเคลิ้ม ก็ดันเป็นเพลงมีจังหวะขึ้นมา พอตัวละครกำลังสู้กัน ดันเป็นเพลงหดหู่ปานจะขาดใจ หยุด พอ เลือกฟังเพลงเดียวซะเลย ลูปเดียวจบเพลงเลย ”What To Do With Daylight”

 

            นิยายเรื่องนี้รั้งจิตฉันได้ถึงเพียงนี้ นี่ขนาด Sputnik Sweetheart ฉันยังไม่อ่านทุกตัวขนาดนี้เลย มันส์จริง ๆ ซึ้งด้วย ไม่อยากบอกเลยว่าเมื่อคืนอ่านไปน้ำตาแอบซึม ช่วงที่องค์หญิงหึงอ๊ะ รุนแรงจังนะแม่นี่ สงสารกฤติกามากมาย แล้วก็พาลคิดไปถึงฉากนั้นด้วย หุหุหุ ขนาดเขียนฉากนั้นไม่ถึงหน้า ฉันยังบิ้วได้ขนาดนี้ คนเขียนนี่เก่งแฮะ ภาษางดงามไม่ดิบเหมือน Sputnik Sweetheart นะ ฉันคิดงั้น แต่ก็ไม่รู้ล่ะ น่าติดตามไปคนละแบบจริง ๆ

 

            เริ่มจะคลั่งแล้ว ไม่อยากอ่านเลยอ๊ะ กลัวมันจบ T_T

 

            อ่านไปก็มองคนเดินไปมาบ้างพอให้รู้ว่าเพื่อนมาเรียนมั๊ย เผื่ออากาศหนาวแล้วเพื่อนเหมาไม่มากัน ฉันก็ซวยสิคะ และแล้ว ชะนีตนหนึ่ง ร่างเล็ก ๆ ขาเล็ก ๆ ตัวเล็ก ๆ ผมสั้นประผ่า เสื้อกันหนาวพอดีตัวสีขาว โอย...คิดถึงเจ้าของหนังสือเล่มนี้โว๊ย!!! ไม่ต้อง ไม่ต้อง ไม่ต้องหันมานะแม่คุณ ไม่อยากเห็นหน้า  เพราะมันเหมือนแต่ข้างหลัง :p เฮอะ!! สะกดความคิดถึงไม่ไหวแฮะ หยิบบันทึกเล่มเล็กมาเขียนต่อ ได้สักพักก็ไม่ไหวจริง ๆ มือแข็ง หนาวเกิน....

 

 

            อ่านนิยายต่อ สักพักเพื่อนก็มา เพื่อนก็เริ่มมา และก็รู้ว่า อาจารย์ไม่มาสอน สาดดดดด .... นี่กุถ่ออากาศที่ไม่ได้ดีต่อร่างกายกุมาเพื่อฟังคำว่า “อาจารย์ไม่สอน” เนี่ยนะ T_T

 

            ไปห้องเน็ท หลบหนาว และเล่นเน็ทฟรี คุยเอมกะเจ๊เหมือนเดิม เจ๊ให้งานมาทำฝึกฝีมือไปในตัว แต่ไม่รู้เหมือนกันว่า แนวฉันกะแนวเจ๊จะไปกันได้มั๊ย อะไรหวาน ๆ เนี่ย ไม่ค่อยถนัดแฮะ ถ้าไม่มีแรงบรรดาลใจก็ทำอะไรศิลป์ ๆ ไม่ได้ซะด้วยซิ

 

            ด้วยเหตุนี้ จึงถูกล่อด้วยความศักดิ์สิทธิ์ที่เคยมี คือ ทำงานให้เจ๊แล้วจะสมหวังสิ่งที่หวังอยู่ในตอนนั้น เหอเหอ ครั้งแรกก็เริ่องเจี๊ยบละมั๊ง รึเปล่า?? ครั้งนี้ไม่มีอะไรให้หวัง แต่ก็ยังอยากทำให้เจ๊ เอาเป็นว่าหนูจะตั้งใจทำละกันนะ เห้ย!! เกือบลืมเจ๊บอกจะให้ Imagine อ๊าก!!! อย่างงี้สู้ตาย.....

 

            กลับบ้านตอนเที่ยง วันนี้ไม่ไปไหนเพราะมีข่าวแว่ว ๆ ว่าอุดรจะโดนวางระเบิด เรื่องน่ะเหรอ การเมืองนั่นละค่ะ เสือสิงกระทิงแรดอาจจะมาพบกันที่นี่ทั้งหมดในวันพรุ่งนี้ ก็คือวันวาเลนไทน์นั่นเอง เหลี่ยมเอ้ย!! จะไปไหนมาไหนห่วงประชาชนมั่งเน้อ ฉันอยู่ข้างคุณแต่ฉันกลัวระเบิด พอล่ะ เรื่องการเมือง ไม่ดี ไม่ดี

 

            ฉันกลับบ้าน เพราะรีบชิ่งเงินค่าจัดเลี้ยงรุ่นพี่ มันจะเก็บอีกแล้วแหละ ให้ตายเหอะ จ่ายไปแล้วครั้งนึง นี่ยังจะมากินอีก จะอะไรกันนักกันหนา ไอ้รุ่นพี่เนี่ย หมดรุ่นมีพี่นิ่มรุ่นพี่ที่โรงเรียนเก่าถูกใจกุคนเดียว ไม่เอาล่ะ ไม่ไปดีกว่า ไม่จ่ายด้วย ส่วนเพื่อนรักพลั้งตัวจ่ายไปเสียแล้ว และก็กลับห้อง โทรบอก อิ๋ว บี้ และเจี๊ยบ ไปเล่นไพ่ที่ห้อง

 

            กลับบ้านมาทำ Wallpaper ให้เจ๊ ทำเสร็จแล้วก็ไม่แน่ใจเลยว่า เจ๊จะชอบมั๊ย ฉันชอบแนวนี้อ๊ะ (หวานสุดแล้วเนี่ย ทำได้แค่นี้แหละคุณพี่ขา) ให้รูปมาแค่สองรูปเนี่ยนะ พอดีว่าเคยเซฟรูปเจ๊กะพี่ตะอุ่นไว้นี่หว่า รูปที่มีช่อกุหลาบอยู่ตรงกลางนั่นเอง และก็หลายรูปเหมือนกันที่แอบจิ๊กไว้ หุหุหุ

 

            แม่เดินผ่านมาก็ทักว่า “รูปนี้เจ๊น่ารักน่ารักดีเนาะ น่าจะเอารูปคู่มาให้ทำเนอะ” ก็มานั่งดูช่วย ตินู่ตินี่ ทำไมข้างนี้มันว่างจัง ก็อธิบายไปว่า ถ้าเอาขึ้นหน้าจอต้องหนักข้างนี้ไว้เพราะข้างนั้นติดไอคอน และก็ยังไม่เข้าใจ ตินู่นตินี่ เอาละ พอฉันเริ่มฉุนแล้วก็งอนเดินไปเล่นกับหมาต่อ

 

            เสร็จล่ะ ชอบแบบนี้น่ะ ไม่มีภาพ vector จาก Illus ก็ทำได้แค่นั้นแหละ อาจไม่โดนใจเจ๊ แต่นู๋ชอบแบบนั้นน่ะ ปลูกเรือนตามใจผู้อยู่ ปลูกอู่ตามใจผู้ไกว! 0_o

 

            เสร็จละ ไว้ส่งให้วันวานเลนไทน์ ชึ่งก็หมายถึงตอนที่ฉันอัพเอนทรี่นี้พอดี ส่วนตอนที่เขียนอยู่นี้คือเวลา 20.45 น. ค่ะ

 

            นกเล็กโทรมาหาตอนบ่ายโมงกว่า ให้ตายเหอะฉันเปิดเพลงนี้อยู่พอดี ใจตรงกันซะงั้น... ยังชอบเพลงนี้อยู่รึเปล่าคะคุณผู้หญิง? นี่ ๆ เวอร์ชั่นนี้เพราะไปอีกแบบนะ เหมาะกับผู้หญิงดีแท้ ๆ นี่แหละเพลงเลสเบี้ยน 555 กร๊ากกกก!!!

 

            นกเล็กโทรมาถามว่า “ได้หนังสือรึยัง” น้ำเสียงไม่ดีเลยอ๊ะ ดูนอย ๆ บวกกับอารมณ์เสียหน่อย ๆ หวั่นใจแฮะ คุยกะฉันดี ๆ หน่อยไม่ได้รึไง คิดถึงอยู่นะเว๊ย!!! ก็บอกไปว่า ได้แล้ว ก็มานอยใส่ว่า “ทำไมไม่บอก ก็บอกแล้วว่าให้ส่งข้อความมาบอก” นี่ฉันเป็นห่วงคุณนะเนี่ย ถ้าส่งไปตอนคุณอยู่กับเน คุณก็ซวยซิคะ จะให้ฉันทำยังไง จุดธูปไปบอกรึ คงได้กลิ่นซินะถึงโทรมา....

 

            นี่ถ้าไม่รู้ว่าฉันได้หนังสือแล้วก็แสดงว่า “คุณไม่รู้จักที่แห่งนี้” T_T อะไรเนี่ย ทำลิงค์ไว้ให้ไม่รู้จักเข้ามา แล้วยังมาว่าเราอีกนะว่า ไม่ยอมอัพเดทสเปซ อ่านมั๊งมั๊ยนั่น เอนทรี่สุดท้ายในนั้นก็บอกแล้วไงว่าลา จะไปอัพเดททำไมเล่า ลิงค์ในบลอคปลาก็มี ถ่างตาดูซะบ้างนะ คนที่นอยควรจะเป็นฉันมากว่า เข้าใจมั๊ยย๊ะ แม่คุณทูลหัว... เฮ้อ~~

 

            คุยกันห้วน ๆ ชอบกลแฮะ T_T จะบอกลาก็แทบไม่มี มีแต่ เออ เออ อะไรว๊ะเนี่ย ไม่ใช่ฉันคนเดียวหรอกนะที่อารมณ์แปรปรวนน่ะ หล่อนก็ไม่น้อยกว่าฉันหรอกย๊ะ หมั่นไส้!! มันน่านักนะ.....ฮึ่ม!!!

 

            กวนโมโห โทษะเกิดเล็กน้อย ไม่ได้บอกลาอย่างที่อยากบอก ส่งข้อความไปแทนละกัน วันนี้ตั้งใจส่งคำนี้เลย ไม่ลบทิ้งเหมือนวันนั้น “คิดถึง” สั้นพอมั๊ย แค่นั้นแหละที่รู้สึก และอยากบอก รู้ไว้ซะนะว่า คิดถึง!!!

 

            ถามอะไรหน่อย ที่โทรมาเนี่ย เพราะคิดถึง หรือเพราะกลัวบันทึกเล่มเล็กหายไป นี่ฉันน่าจะทำท่าตกใจและบอกว่ายังไม่ได้เนอะ ชะนีตอนนี้เป็นประสาทแน่ ๆ 555+ เฮ้อ!!! อยากรู้แหละว่าคิดถึงมั๊ย แต่ไม่ดีกว่า ฟังเพลงไปละกัน แบบนี้แหละดีละ แต่ก็อยากรู้ว๊ะ อยากรู้ อยากรู้ แงแงแง !! บ้าไปละ

 

 

            เจ๊โทรมาตอนเย็น ขับรถไปเรียน คุยกันเรื่อย ๆ ไป ไม่มีอะไร ก็บอกเรื่องที่ทำรูปให้ จริง ๆ แล้วกลัวไม่ชอบแฮะ เอาน่า ชอบเหอะ ไว้เก่งอิลลัสเมื่อไหร่จะทำแบบที่ชอบให้นะจ๊ะพี่สาว

 

            เกือบลืมไป... อีตาชาญโทรมาหาหลังจากที่นกเล็กโทรมา กะจะไม่รับสายแต่ก็คงไม่งามนัก ผลัดมาหลายงวดแล้วล่ะ เดี๋ยวทางนั้นจะพาลคิดว่า ฉันตายไปเสียแล้ว ก็เลยรับสาย แล้วก็บอกว่ากำลังทำงานอยู่ อีตานี่ก็ยังไม่วาง ถามอันนู้นอันนี้ไปเรื่อย เล่าเรื่องตัวเองให้ฟัง เรื่องงานอะไรทำนองนั้น แล้วก็วกกลับมาบอกว่า “พี่แพนด้า ส่งแทคให้ เกี่ยวกับ Poppy Love” นี่อยากให้ฉันทำจริง ๆ เหรอ กล้าอ่านเหรอจ๊ะ รักฉันมีแต่ผู้หญิงจนวันนั้น ตราบจนวันนี้ ฉันก็ยังหมายมั่นที่จะรักผู้หญิง อีตานี่สะกดคำว่าเพศที่สาม หรือเลสเบี้ยนเป็นมั๊ยเนี่ย โธ่!!! อยู่ดี ๆ ก็ถามถึงเรื่องบล็อกว่า เข้าไปบ้างมั๊บ ไอ้ฉันก็ตอบไปว่า ว่างเมื่อไหร่ก็จะไป เอาจริงเหอะ ฉันไปทุกวันนั่นแหละ แต่ไปบล็อกที่คุณไม่รู้จัก ถามนู่นถามนี่ ยังจะไปโทรหาเพื่อนฉันอีก จะไปหลอกถามอะไรอีกล่ะ เดี๋ยวอีนั่นเหลืออดมันก็บอกไปซะหรอกว่า “มันไม่มีวันชอบคุณหรอกค่ะ” คราวนี้ล่ะ คุณจะทำยังไง อย่าไปยุ่งกับเพื่อนฉัน อย่างมายุ่งกับฉันให้มากนัก ยิ่งเข้าใกล้ฉัน ยิ่งรู้จักฉันมากเท่าไหร่ คุณนั่นแหละจะยิ่งเจ็บมากขึ้น ฉันเหนื่อยนะ...

 

            นอนละ เอ๊ะ!! ยังดีกว่า อ่านดาริกาปาริชาตก่อน แล้วค่อยนอน ฝันดี ไว้รับเช้าวันแห่งความรักละกัน.... บาย (นี่กุลาตัวเอง กุเริ่มบ้าละ โอ้ว~~ หลงปาริชาตคลั่งกฤติกา...)

     Share

<< Diary : 12 | 02 | 08Diary : 14 | 02 | 08 >>

Posted on Fri 22 Feb 2008 8:55

ขอบคุณมากๆ สำหรับการ์ดวาเลนไทน์ที่แสนสวย และหวานซะ

ฮ่าๆๆๆ

ชอบๆๆๆ วันหลังให้ทำอีก อิอิ

ขอให้ความศักดิ์สิทธิ์จงอยู่คู่แก
.....
BigSiS   
Thu 14 Feb 2008 8:23 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

070308 เหนื่อยแล้วจริง ๆ
040308 สติแตกอีกแล้ว
030208 สาวแตก!!!
020308 เจ็บปวด กดดัน
010308 อาจารย์คนนั้น
290208 สวย......
270208 สอบไม่ได้
260208 ฝันอีกละ!!
250208 คนหน้าคล้าย
240208 วันฝันร้าย!!!
230208 วันที่จำไม่ได้
Diary : 22 | 02 | 08
Diary : 21 | 02 | 08
Diary : 20 | 02 | 08
Diary : 19 | 02 | 08
Diary : 18 | 02 | 08
Diary : 17 | 02 | 08
Diary : 15 | 02 | 08
Diary : 14 | 02 | 08
Diary : 13 | 02 | 08
Diary : 12 | 02 | 08
Diary : 11 | 02 | 08
Diary : 10 | 02 | 08
Diary : 09 | 02 | 08
Diary : 08 | 02 | 08
Diary : 07 | 02 | 08
Diary : 06 | 02 | 08
Diary : 05 | 02 | 08
Diary : 04 | 02 | 08
Diary : 03 | 02 | 08
เปิดใจแล้ว
ดาวตก
วันศุกร์ที่ 25 ม.ค. 2551