Diary : 20 | 02 | 08

Diary 20 02 08

        สวัสดีวันอากาศเย็นเยือก #*w*#

            วันนี้สอบวิชาโปรด แต่ไหง๋ทำข้อสอบช่วงแรกไม่ต่อยได้แฮะ ไม่คิดว่าจะออก Flash เยอะขนาดนี้ แต่ก็นะ งง งง กับคนออกข้อสอบเหมือนกันที่ ออกข้อสอบแล้วไม่มีข้อไหนถูกเนี่ยนะ ประหลาดดีแท้ ข้อสอบกำกวม วกวน เหมือนคนสติไม่ค่อยดีออกข้อสอบ ดูคนออกคงเบลอ ๆ ชอบกล ที่ฉันดูแล้วไม่มีคำตอบน่ะ 3 ข้อเชียวนะ อันที่ไม่น่าจะถามก็ดันเอามาออก ส่วน Photoshop นั้นคาดว่าจะถูกหมด เย้!! คะแนนไม่น่าหลุดมือไปไหนนะ เพราะคะแนนเก็บฉันก็คงมากโขแล้ว งานเข้าตาทุกชิ้นเชียว -_-

 

            สอบเสร็จเร็วอีกละ อาจารย์ไม่ให้ออกห้องอีกละ นั่งเล่น บลา บลา บลา อาจารย์ที่คุมสอบวันนี้คือ อาจารย์ที่ฉันเคยถือของไปส่งที่รถและแอบติดรถมาลงหน้า ม. นั่นเอง ฉันทำข้อสอบเสร็จ ก็มองไปเรื่อย ๆ (ไม่ได้หันหน้าหันหลังนะ) แค่มองถากไถไปเรื่อย ๆ ในห้องสอบ อาจารย์ก็รู้ว่าเสร็จแล้ว แต่ยังออกไม่ได้ เพราะยังไม่ถึงเวลา

 

            มองอาจารย์คนนี้บ่อย ๆ สืบเนื่องมาจากแอบคิดเรื่อง Space อาจารย์นั่นเอง ไม่ว่าเมื่อก่อนจะมองว่าอาจารย์ก็ปกติดี แต่พอรู้แบบนี้ใบหน้านั้นกลับสะท้อนความเศร้าได้อย่างชัดเจนทีเดียว แล้วอาจารย์ก็เดินเข้าถามถึงเรื่องข้อสอบง่ายเหรอ แล้วสอบวิชาอาจารย์เมื่อวานสอบได้มั๊ย ฉันก็ตอบไปว่า “ได้ค่ะ” เห็นอาจารย์ยิ้มก็รู้สึกดีแฮะ สงสารอาจารย์จัง วันนี้ดูหน้าซีด ๆ ชอบกล แต่ก็ยังยิ้มได้ คงเหมือนที่ฉันเคยฝืนยิ้มให้บุคคลอันเป็นทีรักสบายใจนั่นละมั๊ง

 

            ถึงเวลาลุกก็รีบลุกออกจากห้อง ปรากฏว่าลุกไม่ยอมมองว่า ผ้าม่านเหล็กข้างหน้าต่างอยู่ใกล้ ๆ มันพร้อมจะมีเสียงได้ทุกเมื่อ แม้แต่ลมเบา ๆ พัดผ่าน แล้วฉันก็เผลอเดินเฉียดมัน แค่เฉียดนะ แค่เฉียดจริง ๆ เสียงเสียดสีของมันดังน่ารำคาญเลยดีเดียว เลยรีบเอามือจับ บังคับไม่ให้มันมีเสียง เพื่อนบางคนก็มอง ฉันก็ได้แต่ยิ้มถาก ๆ  - - อาจารย์ก็มองมาอีก เหอ เหอ เลยทำทำหน้าตา และย่อตัวลงพอให้รู้ว่า “ขอโทษค่ะ” อาจารย์ก็เลยยิ้ม เหอ เหอ อายนะเนี่ย เพื่อนสมาธิกระเจิงหมด -----

 

            สอบเสร็จโทรหาเจ๊ แต่ก็ยุ่ง ๆ เลยไม่ได้คุยเท่าไหร่ โทรไปให้เจ๊ฉงนถึงความรวดเร็วในการสอบของน้อง 555+ แต่ก็ยังจำชื่อ อาจารย์ที่เหมือนพี่ตะอุ่นไม่ได้อยู่ดี

            วันนี้ต้องไปใช้สิทธิ์เลือกตั้งนายกองค์การ และอะไรสักอย่างนี่แหละอีกอันนึง จำไม่ได้ละ เค้าบอกให้ไปเลือกก็เลือกไปงั้นแหละ นายกมีให้เลือก 2 คน ขับเคี่ยวกันเต็มที่ มี 2 เบอร์ - - ใช้เครื่องเลือกด้วย ไม่ได้ใช้บัตร เข้าไปในคูหาแล้วก็กด ๆ ๆ จบ...เลือกเบอร์ 2 ทำไมน่ะเหรอ เพราะไม่รู้จักเบอร์ 1 น่ะซิ อุตสาห์บอกเพื่อนรักแล้วเชียว่า เบอร์ 2 แต่ดันไปเลือกเบอร์ 1 เพราะมันบอกว่า “ฟังผิด” เอาเหอะใครเป็นมันก็ไม่ค่อยเกี่ยวกับเราหรอก ใช่ว่าจะรู้จักกันมากขึ้นเสียเมื่อไหร่

 

            เลือกอีกอันที่ใต้ตึกคณะ มีผู้สมัครคนเดียว!!! คงไม่เรียกว่า เลือกตั้งมั๊ง เรียกว่าลงประชามติจะเอาอีนี่หรือไม่เอาอีนี่ ว่างั้นแหละ - - ฉันเลือกให้คะแนน เพราะมันอยากเป็นนักก็ให้มันเป็นเถอะ ถึงไม่ได้คะแนน หล่อนก็ต้องเป็นอยู่ดีเพราะหน้าที่นี้ต้องมีคนเป็น

 

            กินฮอทดอกกับเพื่อน น. จนอิ่มก็ไปร้านเน็ทหาเพื่อน ต. ไปโหลดเพลง แต่ก็ไม่ได้เพลงถูกใจเท่าไหร่ นั่งคุยเอมกะเจ๊แป๊บนึงก็ไม่ได้คุย เพราะเจ๊ทำการบ้าน ก็เลยคุยกับอาจารย์คนนั้น เห็นขึ้นหัวเอมว่า

 “เหนื่อย ออกข้อสอบ งานเยอะ” ประมาณนั้น ก็เลยทักไปว่า

“ทำงานหนัก ๆ ก็อย่าลืมกินข้าวนะคะ” อาจารย์ก็ตอบมาว่า

“จ๊ะ ขอบใจนะ” ก็คิดว่าแค่นั้น แค่มาทักเฉย ๆ ไม่ได้กะจะคุยอะไรมากมาย และอาจารย์ก็บอกมาอีกว่า

“สอบธุรกรรม เราน่าจะได้เต็มนะ” ตาค้างเลยทีนี้ ก็บอกไปว่า

“ขอบคุณสำหรับข้อสอบนะคะ” อาจารย์ส่งยิ้ม ยิ้ม มา และบอกให้ไปอ่านหนังสืออีกวิชานึง ที่อาจารย์ออกเอง อาจารย์บอกว่า ยาก!! และยังคิดว่า ยากจนนักศึกษาอาจทำไม่ได้

 

เออ..จริง ๆ วิชาวิเคราะห์ฯ นี่ฉันไม่ค่อยได้เข้าเรียนแฮะ งานก็ไม่ครบด้วย เพราะเลิกเรียนค่ำ ฉันกลับค่ำไม่ได้ ก็เลยหนีบ้าง เรียนบ้างแต่ก็แอบกลับก่อน เป็นไงเป็นกันว๊ะ Sheet ก็ไม่มีอ่าน ต้องไปยืม ตั๊ก (125) อีกแล้วเหรอนี่  เออนึกขึ้นได้ ก่อนความทรงจำจะไม่ได้บันทึก

เมื่อวานเพิ่งโทรไปหานี่หว่า โทรไปตอนที่รอพ่อมารับ ไม่มีคนคุยด้วย เจ๊ก็ไม่รับสาย พี่ทิพก็ไม่รับสาย เพื่อนก็ไม่รับสาย เลยโทรไปหาตั๊ก แต่เธอก็ไม่รับสาย เออดี ตอนนั้นอย่างเซ็ง โทรหาใครก็ไม่รับสาย

 

ตอนเย็นตั๊กก็โทรกลับมา ฉันตัดสายทิ้งไปแล้วโทรกลับ เพราะเจ้าหล่อนยิงประจำนั่นแหละ ถามถึงเรื่องสอบ และขอบใจเรื่องที่ให้หนังสือเก่ามาอ่าน เพราะในนั้นเน้นข้อสอบไว้แล้ว เธอก็บอกว่าไม่เป็นไร ก็คุย ๆ ไปแต่เรื่องสอบ เธอก็ถามว่า

“โทรมาเล่นเฉย ๆ เหรอ”

“ก็เออดิ จะให้โทรมาอะไร โทรมาจีบรึไง” ฉันตอบไปแบบฮา ๆ เธอก็ตอบมาว่า

“บ้า” แล้วก็หัวเราะ และก็ได้ยินเสียงผู้ชายเล็ดลอดออกมา คิดไปว่าอาจอยู่กับแฟนรึเปล่า เลยเงียบ ๆ ไป ฟังคนทางนั้นพูด “อันนี้ไม่มีแถมครับ” เลยแอบงง เธอก็บอกมาว่า ตอนนี้อยู่ร้านพิซซ่า มากับ ต๋อม (ซึ่งฉันไม่รู้จัก ถึงจะเป็นเพื่อนในห้องเรียนก็เถอะ ถ้าไม่สะดุดตาก็ไม่ค่อยจำชื่อหรอก) ก็คุยกันไปเรื่อย ๆ บลา บลา บลา ไม่มีคำหวาน มีแต่คำกัด เป็นเพื่อนกันแล้วจริง ๆ (ฉันคิดอย่างนั้น) ถึงทางนั้นจะแปลก ๆ กับฉันก็เถอะ ฉันก็ไม่คิดกลับไปจีบหรอกนะ เบื่อละ!!

 

            วันนี้ตอนสอบก็นั่งแถวเดียวกัน แต่มี กวาง นั่นคั่น เหอ เหอ เหอ กวางอีกแล้ว!!

ก็ไมมีอะไรอีก นอกจากกลับบ้าน พอกลับถึงบ้านก็ “ไฟดับ” เวรกรรมจริง ๆ

 

ตอนเย็นไปตลาดกับแม่ ใส่เสื้อโค๊ดพรรคพลังประชาชนไป เอาจริงเหอะ เหมือนจะไม่มีคนไหนที่จะไม่มองแฮะ เด่นเป็นบ้า เออ..เสื้อชาญซื้อให้นั่นแหละ อยากใส่นี่หว่า กลายเป็นว่าคนมองว่าเป็นหัวคะแนนซะงั้น 555+โดนจับซะน้อ!!

 

ตอนเย็นพี่ทิพโทรหา เย้!!! โทรมาซะที บอกว่าที่ไม่ได้รับสายน่ะ นอนอยู่ ก็คุยกันไปถามสารทุกข์สุขดิบประสาพี่น้อง บอกว่าเริ่มไม่อยากทำงานซะแล้ว อยู่แบนี้สบายดี และเรื่องพี่อาอา ก็เรื่อย ๆ แต่เหมือนจะหลุดจากวงโคจรไปเสียแล้ว คุยกันถึงเรื่องคนที่พี่ทิพเขียนถึง เรื่องที่เป็นผีเอม แอบออนแล้ว Set Offline แอบดูหัวเอมใครบางคน และแอบคลิกเข้าไปดูรูป Display อยากรู้ว่าเขายังปกติสุขดีอยู่หรือไม่ T_T เกือบร้องไห้ใส่กันเพราะทั้งพี่ทั้งน้อง บ้าบอได้พอกันจริง ๆ แต่ก็แอบฮา ว่า “มีคนทำเหมือนเราด้วยแฮะ”

 

โทรศัพท์ดังอีกครั้งคราวนี้เป็นเบอร์ 02 น้องจอยนั่นเอง ก็โทรมาหาอีกหลังที่วางสายพี่ทิพไป บอกว่าอยากเรียนกราฟฟิค เรียนออกแบบ เลยจะให้ฉันสอน (บังตับนั่นแหละ) พูดถึงเรื่องงานทอล์คโชว์ของโน๊ตที่ไปจัด บอกว่าโชคดีมากที่โน้ตจับชื่อตัวเองได้ และได้รางวัลเป็นเงินพันกว่าบาท ดีใจมากมาย คุยกันถึงเรื่อง HI5 ที่เพิ่งจะแอดกัน - - บอกว่าถ้ากลับบ้านให้มาสอนงานด้วย เดี๋ยวพาไปเลี้ยงฟูจิ อ้าว อุดรไม่มีฟูจิ โว๊ย@!!! คุณน้องสาวก็บอกว่า “ถ้าไม่มีก็ไม่เลี้ยง” (ไอ้บ้า) 555+ พ่อแกก็เลี้ยงฉันอยู่ดีนั่นแหละ ไอ้น้องเอ๋ย

อยู่ดี ๆ มันก็พูดขึ้นว่า “เมื่อก่อนเราต้องเป็นพี่น้องกันแน่ ๆ เลย พ่อบอกว่าเมื่อก่อนตอนที่แม่ท้องเรา พ่อฝันเห็นทอง แต่มันแตกเป็นสองท่อน พ่อเราก็เลยแบ่งกัน ต้องเป็นเราแน่ ๆ เลย แบบว่า อีกคนนึงก็แมน ๆ อีกคนก็แรด ๆ อ๊ะ 555+”

 

ก็คุยกันไปฮา ฮา ตามประสาพี่น้องนั่นแหละ

 

ตอนเย็นไม่เล่นเน็ทไม่ออนเอม มานั่งดู “สงครามนางฟ้า” ฮาว๊ะ ชอบ เป้ย ไอซ์ก็น่ารัก แต่ไม่ชอบบีน้ำทิพย์ ไม่ใช่ไม่ชอบหรอก เฉย ๆ มากกว่า ป้องก็หล่อ ก้องก็เทห์ กรี๊ด ๆ  ๆ แต่เป้ย ปัญญาอ่อนว่ะ ไอซ์ก็กลายเป็นหน้าศัลยกรรม เหมือนเค้าว่าไปซะแล้ว ตอนเล่น THE GIG แมร่ง โคดชอบเลย

 

ดีนะที่แม่เข้าไปนอนก่อน เพราะช่วงหลัง ๆ มีแต่เรื่อง ที่หยวนเป็นเกย์ และกำลังจะแต่งงานกับผู้หญิง พอพ่อแม่ฝ่ายหญิงรู้เรื่องก็เป็นเรื่องเลย วุ่นวายไม่เป็นท่า เฮ้อ!! แอบคิดไปว่าถ้าสักวันฉันต้องแต่งงานกับผู้ชาย ฉันคงปวดใจแบบนี้ละมั๊ง เฮ้อเหนื่อย พอละ

 

สืบเนื่องจากที่เมื่อวานอัพบล็อกเก่าไป คงพอให้คนรอรู้ได้ว่า ฉันว่างแล้ว แต่ก็ดีที่ไม่โทรมา ส่งข้อความมาแทนว่า ตั้งใจทำงานนะ เป็นกำลังใจให้เสมอ แต่แอบอารมณ์เสียที่มาบอกว่า คิดถึงเหมือนกัน นี่ซิ ไปลงบล็อกด้วย คนอื่นเค้าจะคิดยังไง และฉันไมได้บอกคุณด้วยว่าคิดถึง อะไรฟร๊ะ

 

     Share

<< Diary : 19 | 02 | 08Diary : 21 | 02 | 08 >>

Posted on Fri 22 Feb 2008 8:59

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

220308 ไม่ได้สมความคิดถึง ที่เก็บไว้...
210308 วันที่ 92
200308 อย่างพีค!!
190308 เด็กกว่า แก่กว่า แก่กว่ามาก
180308 เพื่อนฉันจริง ๆ หรือนี่
170308 ช่วงที่หายไป
070308 เหนื่อยแล้วจริง ๆ
040308 สติแตกอีกแล้ว
030208 สาวแตก!!!
020308 เจ็บปวด กดดัน
010308 อาจารย์คนนั้น
290208 สวย......
270208 สอบไม่ได้
260208 ฝันอีกละ!!
250208 คนหน้าคล้าย
240208 วันฝันร้าย!!!
230208 วันที่จำไม่ได้
Diary : 22 | 02 | 08
Diary : 21 | 02 | 08
Diary : 20 | 02 | 08
Diary : 19 | 02 | 08
Diary : 18 | 02 | 08
Diary : 17 | 02 | 08
Diary : 15 | 02 | 08
Diary : 14 | 02 | 08
Diary : 13 | 02 | 08
Diary : 12 | 02 | 08
Diary : 11 | 02 | 08
Diary : 10 | 02 | 08
Diary : 09 | 02 | 08
Diary : 08 | 02 | 08
Diary : 07 | 02 | 08
Diary : 06 | 02 | 08
Diary : 05 | 02 | 08
Diary : 04 | 02 | 08
Diary : 03 | 02 | 08
เปิดใจแล้ว
ดาวตก
วันศุกร์ที่ 25 ม.ค. 2551