ด้วยความ ..ที่หิวของเผ็ดเปรี้ยว เสี่ยว น๊าน
เมื่อถึงวนก็ต้อง ปายยยยยยยยยยยยยย
อยากกลับบ้าน อาการนี้ไม่เคยมีเลย
แม่โดนหมากัด
go home or gone
ตื่นแต่เช้า
สัญญาเค้ามีไว้ ผิดสัญญา
นายย้ายจริงจริงด้วย
เรียกชื่อ คุ้มที่แม่ตั้ง ได้ใช้จริงใช้จัง
สายน้ำไม่ไหลกลับ
ทำไมมีแต่เรื่องไม่ดี
เหนื่อย
4 ปีนี้อะไรที่ได้รับจากที่นี่ ที่ทำงานของฉัน
ระบาย
ไม่มีใครสักคนเลย
สืบเนื่อง
เรื่องของคนฉลาด
ไปดูหนังดีกว่า เพื่อนเก่า
เอื้อเพื่อนรัก
เหมือนมีแรงฉุด
วันนี้เหนื่อยใจ ไม่รู้นอนคืนนี้จะหายไหม?
กลับดึก เดินสาย ตื่นสาย แต่มีความสุข
กองทพอากาศไทย
จะเดินทางกลับโคราชวันนี้
ปั้นลาวเป็นสาวเหนือเหลือน้อย .
แม่ริม
จะไปเชียงใหม่ ทั้งคณะ
เปรียบเทียบแลว้
ไม่มีแม้นเวลาเขียนไดอารี่
ทำงานบ้านจนเล็บหัก
ไล่เลี้ยงแขกวี รวมทั้งแขกวีตามไปเลี้ยง
กลับบ้านละ
เป็นความตั้งใจที่ไม่คิดว่าจะเร็วเท่านี้
เลี้ยงทุกวัน
วันแต่งงาน
พอใจแล้ว
งานใกล้ ใจเฉยๆ
งานแต่งงาน
คำอวยพร






เหมือนมีแรงฉุด

ทุกครั้งที่เดินผ่านระเบียงชั้นแปดจะมีความรู้สึกว่า พุ่งลงไปเลย

หมดอาลัยตายอยาก แต่ก็พยายามไม่มอง พยายามเดินผ่านเร็ว ๆ เพราะยังไม่อยากตายตอนนี้ ศพ

คนน่าเกียด แม่คงอับอาย ผู้คนคงกลัว

แต่ไม่ทุกข์อะไรนะ  แค่อยู่ๆ ก็อยากโหม่งโลก

  จิตใต้สำนึกของคนทุกคนกลัวความตาย

 

แต่ทำไมวัชรีคิดถึงแต่ความตาย ว่าจะอย่างไร นอนในโลงศพจะแน่นไหม?

ทำไมอยากนักหนา   เหมือนมีอะไรมาดล มาท้า มาเรียก เหมือนมีเสียงก้อง

ตอนที่หาหมอ หมอถามว่ามีเสียงก้องในหูไหม?

แว่วไหม?

ตอบหมอว่าไม่

ตอนนี้ อยากไปหาหมอ แล้วบอกหมอว่า  ทำไมถึงไม่กล้าเดินผ่านที่สูง เพราะมันรู้สึกว่า จะมีอะไรมาดึงลงไป

 

ถามหมอแบบนี้ น่ารักดีไหม?

นอนไม่หลับอีกครั้ง

นอนไม่หลับ ไม่กล้าตื่นมา ซักผ้า ไม่กล้าตื่นมา ดูทีวี

เพราะเราไม่ได้อยู่คนเดียว

ความกดดันมันเริ่มจากที่นึง และไปจบอีกที่นึง

หนีไม่พ้นเลย

แถวเรายังสร้างความทุกข์กับคนอื่น คนรอบข้าง คนรอบข้างก็อึดอัด กับการที่เรา ไม่อยากทำอะไร

นอนไม่หลับ

ทั้งๆ ที่ปกติเศร้าคนเดียว ตอนนี้ทำไมต้องมาเศร้าและต้องแคร์คนออื่น

หนีแม่มาร้องให้ แล้วทำไมต้องหนีใครไปเสียใจอีก

เชื่อละที่บอกว่า อย่าหนี เพราะยิ่งหนียิ่งเจอ แต่แก้ดีกว่า

อะไรที่แก้ได้ที่ตัวเรา ก็แก้ซะ ซ่อมได้ อะไรที่ต้องแก้ที่ตัวเค้า มันก็เป็นวาสนาของเค้าที่จะมีดวงตาเห็น

ทางแห่งการพ้นทุกข์ไหม?

วาสนาที่ใครไม่ได้มีกันทุกคน

เมื่อวานนี้ไปเซลทรลไปเดินดูแผ่นเสียงคอนเสริต คนแก่มักชอบรวมฮิต ชอบคอนเสริต

เอามาเปิดดู ความสุขที่ได้รับมีมากกว่า ..สามร้อยกว่าบาท

บรรเทาความเหงาได้เยอะ

อย่ารอ ใคร อย่ารอ ว่าถ้า..แล้วจะ

เพราะไม่มีอะไรเลยที่ทำให้เรามีความสุข ยกเว้น เรามีตัวเองกับเสียงดนตรี

 

 

 

วันนี้เป็นวันแรกที่เปิดอ่านไดอารี่หน้าเก่า ๆ ขอโทษน้องน้องหยกยิ้ม และริซ่านะค่ะ ที่ไม่ได้เข้าไป

ดูข้อความ

เปิดเข้าไป

เข้าไปดูไดอารี อ่านข้อความที่บรรยายจากความรู้สึก ขณะนึง พิมพ์ผ่านไป แล้วก็ผ่านไป

เหมือนสายน้ำ แต่พอเอามาอ่านดูก็เหมือน นำเรื่องสะเทือนใจมากลั่นคิดพิจารณา

เหมือนมีทั้งดีและเสีย

ดีที่ได้คิด เสียที่ได้คิดเรื่องเดิม

ผ่านไปแล้วก็ผ่านไปเถอะ

แต่ มีสิ่งนึงที่ป้าหน้าโง่ทำคือ ทำไมกูต้องเอารูปเดิม ๆ ไปลงในไดอารีว่ะ

ซ้ำ ๆ ๆ เหมือนวกวนความคิด

 

เราคิด..........บางอย่างเราก็คิดเองคำตอบเอง

ผิดเอง ถูกเอง ไม่มีคนตัดสิน

ไม่ม่ใคร

ไม่มีอะไรในเมื่ออยู่กับตัวเอง

เอาที่เราเป็นสุข ก็พอ

เหมือนมีแรงฉุด

วันนี้หลังจากที่คุยกับพี่เซ้งแล้ว   มีความสุขขึ้นเยอะ

     Share

<< วันนี้เหนื่อยใจ ไม่รู้นอนคืนนี้จะหายไหม?เอื้อเพื่อนรัก >>

Posted on Wed 12 Dec 2007 21:47

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh