ผ่านอายุ 16 เดือนมาด้วยใจตุ๊มๆต่อมๆว่า

 น้องแองจี้จะยอมปล่อยมือเดินเองหรือเปล่า??

 

แองจี้ฝึกเิดินจับ 2 มือมาตั้งแต่ 11 เดือน พอครบขวบก็จับมือเดียวเดินพอได้นะ

พี่อาเธอร์ก็เริ่มเดินเองตอน 13 เดือน พี่แอนดรูว์เดินได้เร็ว ก่อน 11 เดือนก็เดินแล้ว

หม่ามี๊ก็ให้เวลาหนู รอเวลาที่ลูกจะเดินเอง ไม่รีบ... ไม่รีบ... ให้หนูพร้อมๆก่อนดีกว่า

 

หนึ่งเดือนผ่านไป สองเดือนผ่านไป สามเดือนผ่านไปก็แล้ว

ยังไม่ยอมปล่อยมือเดินเอง ยังคงต้องการกำมือหรือนิ้วหลวมๆก็ยังดี

หม่ามี๊ก็ใช้ลูกล่อลูกชน หลอกล่อสารพัดแล้วนะ แต่ยังสลัด“นิ้ววิเศษ”ไม่ได้อยู่ดี

พอขยับได้บ้างสองสามก้าวก็ย่อเข่าลงไปคลานปรู้ดปร้าดต่อแล้ว

ลุ้นแล้ว ลุ้นอีกจน(แม่)เหนื่อย

 

**********   love you  ***********

 

แองจี้เป็นเด็กที่ระแวดระวังตัวเองเป็นที่สุด กลัวเจ็บ ทำให้ไม่กล้าที่จะหัดเดิน กลัวจะล้ม

 ยิ่งช่วงที่จะหัดเดินเข้าฤดูหนาว หนูต้องใส่ถุงเท้า หรือชุดนอนคลุมเท้าในบ้าน ถึงแม้จะมีกันลื่นที่ฝ่าเท้า

ให้ใส่รองเท้าในบ้านก็ถอดออกเองซะอีก

พอเดินบนพื้นไม้ก็ยังกลัวลื่นอยู่ดี ลงไปคลานชัวร์กว่า

แต่พอเดินบนพื้นพรมหรือเท้าเปล่าก็ยังได้ 3 – 4 ก้าวแล้วก็นั่งแผละเหมือนเดิม

ยิ่งมาเจอช่วงหลังผ่าตัด ติดหม่ามี๊เป็นตังเมอยู่นานมาก ยิ่งไม่กล้าขยับไปไหนเองเลย

 

ตอนพาหนูไปฉีดวัคซีน 15 เดือน หม่ามี๊เลยคุยกับหมอเรื่องการเดินของหนู

เราก็เห็นว่าหนูเดินได้นะ แต่ใจยังไม่กล้าที่จะเดินเอง (แม่เซ็งมาก)

แต่ที่หม่ามี๊สังเกตุเห็นตั้งแต่หนูเริ่มหัดเดิน คือ

ข้อเท้าขวาของหนูกางออก และหนูก็ไม่ได้เหยียบทิ้งน้ำหนักที่เท้าขวาได้เต็มที่

หลายเดือนผ่านไปก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะเปลี่ยนการวางเท้าได้ดีขึ้นเอง

หมอเลยส่งให้นัดกับหมอที่เชี่ยวชาญด้านการเดินของเด็ก

 เพื่อจะได้ตรวจดูละเอียดไปเลยว่ามีอุปสรรคทางกายภาพอันใดที่ทำให้ลูกแม่ยังไม่เดิน

 ออฟฟิสหมอโทรมาให้วันนัดเรา ตอนหนูอายุ 16 เดือนครึ่ง

 

สองอาทิตย์ก่อนวันนัด 16 เดือน เป๊ง... หนูก็เริ่มเดินเอง

พอเดินได้สองก้าว สามก้าว ก็มีเสียงเชียร์มากมายจากแด๊ดดี๊ หม่ามี๊และพี่ๆ

ยิ่งเชียร์ก็ยิ่งดึงตัวเองขึ้นยืนและกล้าที่จะก้าวเดินต่อไป

 

 

 ...วันพบหมอ...

 

ชั่งนน. (กับไดปอร์เบาๆ)ได้ 9.2 กก. วัดความยาวหนูได้ 79.5 ซม.

พยาบาลก็ซักประวัติ... ตั้งแต่การตั้งครรภ์ การคลอด แรกเกิดและพัฒนาการทั่วๆไป

แล้วคุณหมอก็เข้ามาตรวจ จับดูกล้ามเนื้อ ข้อต่อ สะโพก

เอาฆ้อนมาเคาะ มาเขี่ยตามข้อ ตามขาและฝ่าเท้า ตรวจดูรีเฟล็กซ์

แล้วก็ให้หม่ามี๊หลอกล่อให้หนูเดินมาหาก็พอเดินได้ระยะสั้นๆ ค่อยๆเดิน ไม่ได้เดินกระแผลก

แต่อ้อนที่จะไม่เดินซะมากกว่า เพราะยังไม่คุ้นสถานที่ด้วย

 

...คุณหมอสรุปให้ว่า...

 ด้านกายภาพ สะโพก กล้ามเนื้อขา ข้อต่อ เข่า ข้อเท้า ปกติดี รีเฟล๊กซ์ต่างๆตอบสนองดี

ไม่มีเหตุที่ต้องไปเอ็กซเรย์ต่อ การที่ข้อเท้าขวากางออก ก็ต้องให้เวลาในการจัดวางหน่อย

เด็กเพิ่งเริ่มหัดเดิน แม้ผู้ใหญ่เองก็ยังเดินขา 2 ข้างก็ยังมีค่าเบี่ยงเบนจากกันได้เลย

ตอนนี้ยังไม่ต้องทำอะไรมาก เพียงแต่กระตุ้นให้เด็กได้เดินและพัฒนากล้ามเนื้อส่วนนั้นให้แข็งแรง

ถ้าอีก 3 - 4 เดือน ยังเดินไม่ได้ดี หรือข้อเท้ายังกางอยู่ ก็ค่อยกลับมาติดตามผลและตรวจใหม่

 

ตั้งแต่วันที่พบหมอ... ถึงวันนี้ แค่ 3 วันเองนะคะ หนูขยันเดินมากๆเลยคะ

ข้ามวันต่อวัน... การเดินของหนูเดินหน้าอย่างรวดเร็ว

จนวันนี้... หนูลุกขึ้นเดินมากกว่าคลานซะอีก พุ่งๆๆ เดินเร็วกึ่งเดินกึ่งเหินซะด้วย

เหมือนหนูรู้ว่า การเดินมันมันส์ขนาดไหน (มันส์พอๆกับคลานและเต้นเลยนะคะลูก)

และเหมือนกับเพิ่งรู้(สำนึก)ว่า ควรเดินได้แล้วเพราะคุณแม่ขอร้องและเป็นห่วงหนูนะคะ

 

Finally… She decided to walk (even for a short distance).

 

You can do it. Hip Hip Hooray!!

 

 

 

 

 

JJJJJJ

 

ลูกเยอะ เรื่องแยะ... ถ้าไม่จดบันทึกซะบ้าง อาศัยความจำอย่างเดียว

คงจะใช้พื้นที่กันเต็มเหนี่ยวจนจะเต็มรอยหยักในสมองแล้ว

มีใครสามารถพัฒนา External Hard Drive for Human Memory ได้บ้างไหมคะ

Mommy of Three คนนี้ สนใจเป็นอย่างยิ่ง...

 

ว่าแล้วก็บันทึกความคืบหน้าของหนูน้อยแองจี้ตอน 16 เดือนครึ่งสักหน่อย กันลืม...

  

เดี๋ยวนี้หนูเรียนรู้ได้เร็วมาก หนูเข้าใจคำสั่งและพยายามเลียนแบบได้หลายอย่าง

หลังจากที่หนูกินนมเสร็จแล้ว หนูจะหยิบฝาขวดนมมาปิดเอง

 หม่ามี๊บอกให้หนูเช็ดปาก หนูก็หยิบผ้ามาเช็ดป้ายๆที่ปาก 2 ที แล้วเดินเอาขวดนมไปวางบนโต๊ะเอง

 

หนูร้องเพลงต่อคำเป็นลูกคู่ให้หม่ามี๊ได้บ้างแล้ว เวลาหม่ามี๊เปลี่ยนไดเปอร์ให้หนู

ก็เพลงไดเปอร์กับเพลงโลชั่นที่ร้องให้ฟังวันละหลายรอบ

 อานิสงส์ของการร้องเพลงให้ฟังบ่อยๆ

(เอิ่ม... ที่บ้านมีนักร้องหลายคนคะ เอาไว้จะมาบันทึกหน้าถัดไป...)

หนูรู้จักและจำอวัยวะ สัตว์และเสียงสัตว์ได้หลายอย่าง ถามอะไรก็ชี้ได้ เลียนเสียงสัตว์ง่ายๆได้บ้าง

 

ส่วนปีนขึ้น คลานลงบันไดไม่ต้องพูดถึง เซียนมาตั้งแต่ 8 เดือนตอนเจ๊ออมอยู่ด้วยแล้ว

เจ๊ออมสอน (เจ๊ออมคงบ่นในใจ... ซิ่มอะ... โยน!!)

 

 

เดินเตาะ เดินแตะ ตอน 16 เดือนครึ่ง

 

 

 ตอนนี้... หนูเพิ่มศักยภาพในการซนที่คุณแม่ต้องเวียนเฮดเพิ่มขึ้นอีกแล้ว

...หนูเิปิดประตูห้องต่างๆได้เองแล้วหนะซิคะ...

เรียบร้อยโรงเรียนพี่อาร์เธอร์... ก็พี่ชายสอนให้น้องเขย่งแล้วเอื้อมถึงก้านจับ

ด้ามเปิดประตูเป็นก้าน(อย่างในรูปทุกห้อง) ไม่เว้นแม้แต่ห้องน้ำ และห้องซักผ้า

ยังดีหน่อยที่ประตูเข้าออกจากบ้านเป็นลูกบิด... ที่หนูยังเปิดไม่เป็น

ไม่งั้น... ลูกสาวแซนซนอาจหนีออกไปเที่ยวโดยที่หม่ามี๊ไม่รู้ตัว ก็เป็นได้... อิอิ

 

 

เดินเตาะ เดินแตะ ตอน 16 เดือนครึ่ง

 

 

วันนี้.. หม่ามี๊เอาตะกร้าผ้าลงไปลอนดรี้ที่ห้องข้างล่าง

น้องแองจี้คลานลงบันไดแถมมือดีเปิดประตูเข้าไปช่วยเอาผ้าเข้าเครื่องใหญ่เลย

พอหม่ามี๊แอบย่องลงไปอีกรอบเพื่อเอาผ้าเข้าเครื่องอบ หนูก็ตามลงไปช่วยอีกหละ

 

ด้านอารมณ์... หนูก็ดราม่าได้ใจจริงๆ

เมื่อหัวค่ำ เรากินไอศกรีมกันก่อนนอน (หนาวๆอย่างนี้ก็ยังกินไอติมกันประจำ อิอิ)

หม่ามี๊ตักไอศกรีมใส่ชามเล็กๆให้พี่อาร์เธอร์ ตักใส่โคนยื่นให้พี่แอนดรูว์

แล้วกะว่าจะให้หนูมานั่งใกล้ๆ หม่ามี๊จะได้ตักป้อนใส่ปากหนูได้สะดวก

น้องแองจี้มองตามจ้องหม่ามี๊เขม็งเลยว่าทำไมไม่มีให้หนูบ้าง

ปากก็เอะอะโวยวาย &^#@^$@#@)_!#^$@(@#@ ??? เสียงดังลั่นเลย

หม่ามี๊แปลภาษาหนูไม่ออก แต่แม่ลูกกันอะนะ เข้าใจเลยว่าหนูต่อว่าหม่ามี๊อยู่

แด๊ดดี๊ขำคิกคัก(ปนสะใจ)แล้วว่า คอยดูเถอะ... อีกหน่อยจะมีคนเสียงดังกว่าหม่ามี๊ หุหุ...

 

เวลาหนูทำอะไรผิด เช่น คว่ำจาน โยนจาน ปัดอาหารทิ้ง หม่ามี๊กำลังตั้งท่าจะดุ

ยังไม่ทันไม่ทันพูดอะไรสักคำ แต่สายตาจะดุไปก่อนแล้ว

หนูจะมองหน้าหม่ามี๊แบบหลบสายตานิดๆ ทำปากเบะๆ

แล้วบีบน้ำตาร่วงออกมาเป็นเม็ดๆได้อย่างรวดเร็วมาก แล้วค่อยปล่อยเสียงโฮออกมา

ทำเอาหม่ามี๊ดุไม่ออกเลยคะ ต้องคอยปลอบปนอธิบายว่าทำไมหนูไม่ควรทำอย่างนั้น

อีกอย่าง... หนูใจร้อนมากเลย (เหมือนใครนี่??)

เวลาเล่นอะไรไม่ได้ดั่งใจ อย่างต่อบล็อกยากๆของพี่ๆไม่ได้ก็จะหงุดหงิดโวยวาย

หม่ามี๊ก็ต้องคอยแนะให้เริ่มจากง่ายๆก่อน อย่าริอ่านข้ามขั้นไปต่อยากๆแบบพี่เค้า

เวลาเล่นกับพี่แอนดรูว์แล้วแย่งของกัน ถ้าหนูอารมณ์เสียหนูจะเอามือค้ามือพี่เค้าไว้แล้วโน้มลงไปกัด

แต่แอนดรูว์จะดึงมือออกได้ทัน บางทีก็โดนแต่น้ำลาย อึ๋ย...

 

ฟันของหนู ตอนนี้ก็มีแค่ 5 ซี่ ล่าง 3 บน 2 เฮ้อ... ขึ้นช้าก็ผุช้า Think Positive ปลอบใจตัวเอง

ตอนพาหนูไปเล่นที่ดร๊อปอิน แม่ๆคนอื่นมักจะมาชื่นชมในผมของแองจี้ว่ายาวดีจัง

หม่ามี๊ก็ชอบพูดติดตลกกลับไปว่า

ผม... ของเธอนี่แหละ เป็นพัฒนาการทางกายภาพอย่างเดียวที่เธอล้ำกว่าอายุ

อย่างอื่น... ตรงกันข้ามหมด 555 ก็ฮากันไป - -“

 

JJJJJJ

 

 

ไดฯหน้านี้ คงไม่ยาวไปนะ เนื้อหาอัดๆ รูปไม่ค่อยมี (ผิดคอนเซ็ปต์) 55

หน้าต่อไป... หม่ามี๊จะบันทึกถึงพี่ชายทั้งสองของหนูบ้างนะคะ ค้างคามานาน...

 

 

เดินเตาะ เดินแตะ ตอน 16 เดือนครึ่ง

 

 

 

Toronto January 17, 2009  148: 34501

 

 

So long

 

เดินเตาะ เดินแตะ ตอน 16 เดือนครึ่ง

Alphabet Song - นิโคล เทริโอ :- Nicole Theriault    

 

     Share

<< Arctic Blast หนาวสุดขั้วพูดจริ๊ง ร้องจั๊ง ตอน 3 ขวบครึ่ง >>

Posted on Sat 17 Jan 2009 12:47

               
เห็นวี่แววเจ้าแองจี้ว่าจะซ่าส์ไม่น้อยมาตั้งแต่ 8-9 เดือน และก็เดาไม่ผิดจริงๆ..

ยิ่งเห็นรูปแองจี้ที่ปีนขึ้นบันไดนะ.. คงปีน ขึ้น-ลง ตลอดวันแน่ๆเลย เหมือนเจ้าแอนดรูว์ไม่มีผิดเลย แต่ต่างที่ไม่มีถว้ยสีฟ้า แค่นั้นเอง 55+

และรูปตอนที่เปิดก้านประตู ยิ่งเหมือนเจ้าแอนดรูว์เข้าไปใหญ่ ที่เปิดห้องนั้นที เปิดห้องนี้ที 55+

ออมนึกหน้าและน้ำเสียงของแองจี้ (ตอนบ่น) ออกเลย..

อากาศที่แคนาดาหนาวมาก เด็กๆเลยต้องซนอยู่ในบ้านแทน ทำให้แม่หมูเวียนเฮดเข้าไปใหญ่

แต่ถึงแม้เด็กๆจะซน พ่อแม่จะเหนื่อย.. แต่มันก็แสดงถึง EQที่ดีเยี่ยมของลูกนะคะ >_<

คิดถึงครอบครัวหมูทุกคนเลยนะคะ ^_^

เจ๊ออม   
Mon 19 Jan 2009 13:51 [5]
 

ที่เห็นห่วงว่าไม่เดิน ดูคลิป แล้ว ยังกะน้องแองจี้ นักวิ่งลมกรด แล้วแม่จะห่วงตรงไหนค่ะ คะ คะ
จิอีกที   
Sun 18 Jan 2009 8:21 [4]

I meant, is she walking or running ? :)
Oy   
Sun 18 Jan 2009 4:09 [3]

first clip, Is she walk or run? ahahah.

Cute!

My son just had his molars but his primary teeth are not fall out yet. how is the big bro's teeth? Is Arthur teeth okay now?

Oy (Ty's mom)   
Sun 18 Jan 2009 4:06 [2]

Hooooo ray!!!
i saw the clip...she kinda run na ka ;)
CONGRATS!!

ann   
Sat 17 Jan 2009 18:52 [1]


Calendar
Favourite
Sponsors






The best template from http://www.oblog.cn