นิยายออนไลน์

Posted on Fri 14 Sep 2007 22:02

 

ฮือ ฮือ ฮือ

ตอนนี้กำลังติด นิยาย(ในชีวิตจริง)ออนไลน์อยู่ค่ะ

ติดแบบงอมแงม

อ่านไป ลุ้นไปมากๆเลยอ่ะ

ไม่อยากลุกไปไหนเลย

ปวดฉิ๊งฉ่องยังไม่ค่อยอยากไปเลย

แบบว่า ติดมากมาย

เหมือนได้ดูซีรี่ย์เกาหลีเลยค่ะ

คนเขียนนี่เค้าเก่งมากเลยนะคะ

เขียนได้อารมณ์มากๆเลย สนุกๆ

อยากให้เพื่อนได้อ่านกันบ้าง

เลยเอาลิ้งค์มาฝากค่ะ

สนุกจริงๆนะคะ แต่อาจจะยาวหน่อย

ค่อยๆอ่านไปก็ได้ค่ะ เหมือนเวลาดูละครทีวี อิอิ

คนเขียนเค้าก็เขียนแบบวันละนิด วันละหน่อย

ค่อยๆติดตามกันไป

แต่แหม่ บางทีอยากแอบดูตอนจบก่อนเนอะ

ฮ่าๆๆๆๆ

ยังไง ถ้ามีเวลาเพื่อนๆลองเข้าไปอ่านดูก็ได้นะคะ

สนุกค่ะ รับรอง (ถ้าชอบดูซีรี่ย์เกาหลี ชอบดูละคร)

ตอนนี้ติดอยู่ 2 เรื่องค่ะ

เรื่องแรก เป็นเรื่องของคุณดาว

ตัดบางท่อนมาให้อ่านกันนะคะ

“พอเพื่อนมาถึง ก็บอกเล่าทันที “ยูซุฟถามถึงเธอน่ะ ว่าเป็นอะไรถึงไม่ไปเรียน
ทำไมมีแต่คนพูดชื่อตานี่ให้เราได้ยินนะ เบื่อจริงๆ อยากจะทำท่านางเอก เอาหมอนปิดท้อง กรีดร้องไม่อยากฟังๆๆๆๆ ก็กระไรอยู่ก็เลยได้แต่ทำหน้าปวดท้องต่อไป แต่จริงๆ แล้วก็เบื่อชื่อตานี่มากกกกกกกกกก
“
เราก็เลยบอกเขาว่า เธอไม่สบาย”
“
อือ” เราก็รับคำ พยักหน้าหงึกๆ ทำท่าปวดท้องต่อ
“
เขาก็ถามเราต่อว่าเป็นอะไรมากไหม? สีหน้าท่าทางเป็นห่วงจริงๆ นะ”
“
อือ” ก็รับคำได้แค่นั้น ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ
“
เขาก็เลยจะมาเยี่ยมเธอ” เพื่อนเราพูด แล้วหยุดไปสองวิ ก่อนพูดต่อ “ต่อหน้าเกียงโฮ…ทั้งกลุ่ม”
“
หา! อะไรนะตอนนั้นลุกพรวดขึ้นมา ลืมอาการปวดท้อง (ปลอม) ของตัวเองเสียสนิทเลยค่ะ ในใจนะ นึกโกรธตายูซุฟจริงๆ เลย ไอ้บ้า! แล้วอย่างนี้ ฉันจะหาความสงบสุขได้ที่ไหน (ฟะ)????
“
ขะ ขะ เขา บอกว่าจะมาเยี่ยมที่นี่” เพื่อนเราอึกอัก คงงงกับสีหน้าเรา เรารู้เลยว่า หน้าตาเราตอนนั้นคงเหมือนคนถ่ายไม่ออกนะคะ โอ๊ยยยย อะไรมันจะซวยป่านนี้
เพื่อนๆ รู้ไหมคะ? ตอนนั้นเราคิดอะไร เราคิดสารพัดเลยนะ ว่า ถ้าตานั่นมานะ ยัยเกียงโฮก็ต้องมา ผู้หญิงบางครั้งก็น่ารำคาญนะคะ จริงๆ นะ เรายังคิดเลย มันจะอะไรมากมายนักหนา กะแค่ผู้ชายคนเดียว แล้วอย่างยูซุฟมีอะไรดี ยกให้ฟรีๆ ยังไม่เคยคิดจะแตะเลย แล้วยังจะมาสร้างความวุ่นวายให้กับชีวิตเราแท้ๆ ตอนนั้นเครียดเลยค่ะ คิดว่าเรื่องมันจะจบลงง่ายๆ มันดันไม่ง่ายอย่างที่คิดเลย
ยิ่งคิด ก็ยิ่งเหมือนจะปวดท้องขึ้นมาจริงๆ”

http://www.pantip.com/cafe/klaibann/topic/H5807467/H5807467.html

เรื่องที่ 2 นะคะ เป็นเรื่องของคุณเหมือนฝัน

เรื่องนี้ยาวมากค่ะ แต่อ่านแล้วปิดไม่ลง ลุกไม่ขึ้น แบบติดงอมแงม

“ผมลืมขึ้นมาได้ข้างเดียว...แล้วผมก็เห็นมิกะ....
ยืนร้องไห้อยู่ข้างๆ  พอเธอเห็นผมลืมตานิดๆ เธอก็เข้ามากอด
*แมททททททททท เธอตื่นๆๆๆๆนะ* เธอเขย่าตัวผมแล้วก็ร้องไห้
*มิกะ...เบาๆสิ เค้าเจ็บอยู่* เซ็นมาดึงตัวมิกะออก
*เฮ้ย เป็นไงแล้ว* ไอ้คิมบินถาม
*เธอรู้สึกเป็นยังไง* คุณยายก็มาด้วย เธอถามผมอย่างเป็นห่วงและกังวล
ผมคิดว่า...ที่พวกเค้ารู้เพราะว่าผมมีบัตรนักเรียนในกระเป๋า แล้วตำรวจก็คงจะตามไปที่อยู่บ้านผม บอกพวกเค้าว่าผมอยู่โรงพยาบาลนี้....ผมสลบ...ไม่รู้เรื่องหรอก แต่แค่เดาว่า มันคงจะเป็นแบบนั้น

ที่ผมไม่เห็นแจนเ พราะ เธอคงคิดว่าผม กลับถึงบ้านปลอดภัยดี

แต่เธอคงต้องสงสัยว่าทำไมทั้งผมและ3หน่อไม่มีใครมาเรียนเลยสักคน
*แมท.... * มิกะร้องไห้อยู่ข้างๆ
*ฉั้นขอโทษนะ ฉั้นขอโทษทุกๆอย่างที่ฉั้นทำให้เธอรู้สึกไม่ดี* เธอร้องไห้บอกผม
*ฉั้นขอโทษ ฉั้นนึกว่าจะไม่มีโอกาสได้บอกเธออีกซะแล้ว* เธอย้ำอีกที
น้ำตาผมไหล แต่ผมว่าผมปวดที่แผลรอบตัวมากกว่า หรือผมเศร้าก็ไม่รู้

*แมท...พวกเราเพิ่งได้เข้าเจอนายเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วเอง* คิมบินบอก
*เออ...นายอยู่ในห้องฉุกเฉินนานจนตกใจกันหมด นึกว่าเป็นอะไร* เซ็นเสริม
ผมจำได้ว่าเหตุการณ์น่าจะเกิดตอนเวลาประมาณทุ่มสองทุ่มนี่แหละ

แต่เพื่อนๆบอกว่ามารอตั้งแต่4ทุ่ม จนถึงเกือบเที่ยงวันของอีกวันหมอถึงให้เข้ามาเจอผมได้
แสดงว่าผมก็อยู่ในห้องฉุกเฉินอยู่นานเหมือนกัน
ผมเลยถึงบางอ้อว่า มิน่าทุกคนถึงดูเครียด...และยังหน้าตาแตกตื่นกันอยู่เลย

โดยเฉพาะคุณยายกับมิกะที่ดูจะเครียดกว่าใครๆ
ตอนนั้นผมไม่พูดอะไรตอบพวกเค้า ผมได้แต่ฟังและมองดูไม่ใช่ผมพูดไม่ได้

แต่ผมเจ็บไปทั่วจนไม่อยากจะขยับ
*แมทธิว   ฉั้นให้นาตาลีโทรบอกทางเมืองไทยแล้วนะ* คุณยายบอก
*แม่...แม่ผม* ผมคิดตกใจ
ตอนนี้แม่จะเป็นยังไง แม่จะต้องร้องไห้เป็นห่วงผม
แม่ผมต้องรนจนทำอะไรไม่ถูกแน่ แม่คนที่อยากจะมาเห็นผมตอนนี้ที่สุด

เธอจะโอเครึเปล่า นั่นคือสิ่งที่ผมคิด จนผมลืมไปเลยว่า ตัวผมต่างหากที่เจ็บไปทั้งตัว
จะมีใครอยู่เป็นเพื่อนแม่รึเปล่า 

แม่คุยกับนาตาลีรู้เรื่องด้วยเหรอ

แม่จะเป็นยังไงแล้ว????
เธอต้องร้องไห้อยู่คนเดียวแน่ๆเลย

เธอคงไม่บอกไอ้วินแน่

แม่........ฝันขอโทษ”

http://www.pantip.com/cafe/klaibann/topic/H5749935/H5749935.html

 

ใครอยากลองอ่านดูก็เชิญตามสบายเลยนะคะ

แต่ถ้าไม่มีเวลา หรือไม่ชอบอ่าน หรือขี้เกียจก็ไม่เป็นไร

แต่จะบอกว่าที่ช่วงนี้ที่ไม่ค่อยได้อัพ

นอกจาก ไดเข้ายากแล้ว ยังติดนิยายค่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

*เดี๋ยววันหลังมีเวลาจะกลับมาอัพเรื่องของกินอีกดีกว่านะคะ*

*ปล. ถ้าใครได้อ่านแล้ว ชอบหรือไม่ชอบยังไง มาบอกกันบ้างนะคะ*

 

     Share


นิยายออนไลน์

<< พัทยา กับ จัสมินToo bad to be small >>

 

 

ใกล้สอบ IELTS
นานเกินไปรึเปล่า
ขาดแคลนเวลา
เก็บตกครั้งแรก
Too bad to be small
นิยายออนไลน์
พัทยา กับ จัสมิน
พัทยา วู้วู้
Lunch @ Basil, Sheraton
ท่าพระจันทร์ที่รัก
ขายของดีกว่า.......มั้ง!?

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง
 

 

สวัสดีจ๊ะ
ยังติด(อ่าน)นิยายออนไลน์อยู่รึเปล่าเอ่ย
   
Wed 19 Sep 2007 16:09 [4]

ไม่ได้มาหาเมย์เสียหลายวัน
เลิกเขียนได๋ไปแล้วก็จริง แต่ก็ไม่ลืมเพื่อนในได๋ครับนะจ้ะ
โชคดีที่อิดิเตอร์ยังไม่ได้ลบได๋ชมพู่ดีใจจังเลย ที่เห็นเมย์แวะเข้ามาเม้มท์ให้

เทคแคร์นะจ้ะ อ่านนิยายออนไลน์ระวังมีปัญหาทางสายตานะจ้ะ อย่าลืมผ่อนคลายให้ดวงตาด้วยนะจ้ะ
ชมพู่เองจ้า   
Mon 17 Sep 2007 15:18 [3]

ติดนิยายออนไลน์เหมือนกันค่ะ
แต่ตอนนี้หลีกทางให้ซีรีย์เกาหลีอยู่ แทบไม่อยากพลาดซักตอน
   
Sun 16 Sep 2007 14:38 [2]

กล้วยมาบ้ายบายจ้ะ ...

อีก3เดือนเจอกันน้า
   
Sat 15 Sep 2007 16:52 [1]