Diary  today  ...

"..ใกล้จะกลับบ้านแล้วคะ.."

 

 

 

 

 

 

ทุกๆ วัน ที่ผ่านพ้นไป.. มีแต่เค้าคนนั้นเสมอเลย

ไม่เข้าใจว่าทำไม ถึงเป็นได้ขนาดนี้

ยังคงห่วงอยู่เหมือนเดิม

ไม่สิ..ยังคงมีความรู้สึกคงเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง

ทั้งๆ ที่พี่เค้าก็บอกว่าให้เราตัดใจ เพราะเค้าไม่ได้ต้องการเราแล้ว

เค้าไม่มีเราเค้าก็ สามารถก้าวต่อไปได้

แล้วเราหละ..ทำไมต้องทำเหมือนตัวเองเข้มแข็งอยู่แบบนี้

ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วเราอ่อนแอมากๆ ไม่รู้จะทำอะไรดี

แม้ว่าจะหางานทำ จะออกไปเที่ยว ไปเจอผู้คนมากมาย

แต่มันก็ไม่ช่วยอะไรเลย...ไม่เลยจริงๆ

ยิ่งเหงากว่าเดิมมากมาย ทั้งๆ ที่เราก็ยังไม่เคยได้เดินในที่ต่างๆ นั้นด้วยกันเลย

แต่ทุกๆ อย่างเราเองคนเดียวที่คิดว่า หากเค้ากลับมาแล้ว

เราจะได้มาเดินด้วยกัน จะได้ไปหาอะไรทานด้วยกัน

ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องมีเค้าอยู่ด้วยเสมอ นี่เราบ้าไปแล้วแน่ๆ เลย

แล้วก็อ่อนแอสุดๆ ... ไม่อยากจะบอกเลยว่า...

ช่วงนี้เราไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเลย

เหมือนคนเพ้อๆ ยังไงไม่รู้..แล้วคนรอบข้างก็คงจะหายๆ ไปทีละคน

เพราะเราเองที่เป็นแบบนี้ ไม่คิดจะโทษใครหรอก

ทุกๆ สิ่งที่เราเป็นอยู่เนี๊ยะ เพราะตัวเราเอง ที่ทำตัวเอง

 

 

เฮ้อ! อยากหลับตาแล้วอยู่ในนิทราตลอดจัง

ไม่อยากตื่นมารับรู้ความจริง..ที่เราได้เจอะทุกๆ วันนี้..

     Share

<< อารมณ์แปรปรวน...จังเล๊ย....หึหึหึ.... >>

  

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

     

..เพราะใจฉันมันแคบไป จิงๆ นะหรอ..
...ช่วงเวลาที่ดีที่สุด...
ก็นั่นนะสิ..ทำไม!
สายลมเป็นดั่งเป็นสายใยเชื่อมใจเราไว้ไม่ขาด ให้เราผูกพันแม้ต้องห่างกัน
....หึหึหึ....
..ใกล้จะกลับบ้านแล้วคะ..
อารมณ์แปรปรวน...จังเล๊ย
รู้สึกเพลียๆ ยังไงชอบกล
+++..อยากกอดเธอสักครั้ง...+++
คิดถึง..สุดหัวใจ
ไปมาแล้วคะ