Calendar
 
  Last Diary
 
[...ทั้งโลกจะหยุดหมุนด้วยความรัก...]
[...T-T...]
[...วันนี้พรุ่งนี้...]
[...ความรักครั้งใหม่...]
[...เหงา..เหงา..]
[...แย่จัง...]
[...การเดินทางที่แสนพิเศษ...]
[...ดอกไม้ในมือ...]
[...กวีบทเก่า...]
[...เพลงใบไม้...]
[...ทะเลสีดำ...]
[...เธอหมุนรอบฉัน ฉันหมุนรอบเธอ...]
[...เราจะข้ามเวลามาพบกัน...]
[...รักที่นับไม่ถ้วน...]
[...บ้านของหัวใจ...]
[...ดอกราตรี...]
[...กระจกเงา...]
[...เวลาจะช่วยอะไร...]
[...เพื่อนของเราชื่อความเหงา...]
[...พรุ่งนี้...]
[...ควันไฟ...]
[...ปล่อยวาง...]
[...ในวันที่เราต้องไกลห่าง...]
[...ทุกเวลา...]
[...อยากได้ยินเสียงเธอ...]
[...ที่ว่าง...]
[...ขอให้เหมือนเดิม...]
..หากันจนเจอ...
..so far away...
...กอด...
...คิดถึงเหลือเกิน...
...บ้านไร่ยามเย็น...
...แสนหรรษา...
...อยากเป็นคนแรก...
...เติมเต็มรัก...
...รักไม่รู้ดับ...
...way back into love...
...สายลม...
...คอย...
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  [...พรุ่งนี้...]  

 

 

 

..ยังได้ยิน ยังได้ยินเสียงใจตัวเองอยู่

ยังต้องเดิน ยังต้องสู้ต่อไป

ยังต้องทน ยังผจญกับรักที่ร้ายๆ

ความวุ่นวายเหมือนกันไม่จบลง

ช่วงเวลาของความเจ็บปวดทำไมยาวนานเหลือเกิน

ให้รู้ที่ฉันต้องอยู่ตรงนี้ บีบใจไว้แม้ยังเจ็บปวด

จะไม่ยอมเป็นฝ่ายเดินหนี จะไม่หวั่นไหว..

อดทนไว้เถอะ พรุ่งนี้จะต้องดีกว่า

ปาดน้ำตา มองฟ้าและก้าวต่อไป

อดทนไว้เถอะ มีรักในวันที่ดีรออยู่ไม่ไกล

เจ็บอยู่ใช่ไหม แค่บอกตัวเองไว้พรุ่งนี้เอง

(ต้องบอกตัวเองไว้)

เจ็บสักเพียงไหนแค่บอกตัวเองไว้..พรุ่งนี้เอง..

 

 

 

 

 

อาการเริ่มหนักอีกครั้ง

หัวใจเริ่มอ่อนแออย่างรุนแรง

ต้องหาหนังสือมาอ่านให้กำลังใจตัวเองอีกครั้ง...

...

เมื่อสองวันก่อน ( 2 มีนาคม 51 )

ชีพจรลงเท้า...

ออกเดินทางกับผองเพื่อน...

เริ่มตั้งแต่เที่ยง...เพื่อนไปรับเพื่อนแอนและเพื่อนบีที่สวนบัวรีสอร์ท

ตอนแรกกะจะไปถ่ายรูป...แต่แดดร้อนมากกกก....

ความตั้งใจก็เป็นอันล้มเลิกไป....

ขากลับ...แวะโรบิ้นกับเพื่อนบอล...

ได้หนังสือมาหนึ่งเล่ม...สมุดขบ...ของประภาส...

เนื่องจากติดใจแค่ประโยคเดียว...

....Does a hero need a uniform?...

...ยอดมนุษย์จำเป็นต้องใส่เครื่องแบบด้วยหรือ?...

คำสั้นๆ...แต่ความหมายมากมายเหลือเกิน...ใช่มั๊ย...

...

หลังจากเดินมานาน...โปรแกรมต่อไป...ถนนคนเดิน

วันนี้จะไปซื้อรองเท้า...

คู่เก่าเริ่มจะพัง...เห็นเป็นรอยนิ้วเท้าครบห้านิ้วแล้วล่ะ...

แต่ไปถึง...ไม่มีเบอร์ซะงั้น...เซ็ง!!!!...

ทำอะไรก็ไม่ค่อยสำเร็จเลยช่วงนี้...

จะมีอะไรดีๆในชีวิตบ้างไหมเนี่ย...

....

หลังจากนั้น...ไปหน้ามอต่อ...

เพื่อนบอลบอก...ฉันรู้ว่าแกอยากได้รองเท้า...เดี๋ยวจะสนอง need ให้

แต่แล้ว...ก็ผิดหวังเป็นครั้งที่สอง...ไม่มีเบอร์!!!

จะไม่สมหวังอะไรเลยใช่ไหมชีวิตนี้...

...

ผิดหวังอย่างมากมาย...

กลับกันดีกว่า...

แต่ขากลับ...แอบแวะ...ร้านเล่า...

ตอนอยู่ที่เก่าไม่เคยไป...ตอนนี้เปลี่ยนที่ตั้งใหม่...อยู่ตรงซอยหน้าหอนี่เอง...

แวะเข้าไป...หนังสือเยอะพอควร...

ไม่ค่อยมีหนังสือมากเกินไป....ตาก็เลยไม่หลาย...

ร้านน่ารักดี...

แล้วก็ได้หนังสือเล่มเล็กๆมาสองเล่ม...

รักเล่มเล็ก...กับ...บางฉากของความรัก...

อ่านแล้วรู้สึกดี...

รู้สึกว่า...ความผิดหวัง...ไม่ได้เลวร้ายสักเท่าไหร่...

เสียใจ...แต่คงอีกไม่นาน...

ความรักเป็นสิ่งงดงามเสมอ...แม้ว่าจะจากไป....

 

- - - - - - - - - - - - - - - - -

 

ดอกไม้บางชนิด

ไม่ต้องการให้เราเข้าใกล้

แม้เอาจมูกเข้าไปแตะ

ถึงกลีบสวยก็จะไม่ได้กลิ่นอะไรเลย

ดอกไม้บางชนิด

ต้องการให้เราอยู่ในระยะห่างที่พอดีๆ

รอให้สายลมพัดระริน

กลิ่นหอมจางๆก็จะลอยมาแตะถึงปลายจมูกเราเอง

( “พลับพลึง” จากหนังสือ “บางฉากของความรัก” โดย สร้อยแก้ว คำมาลา )

 

 

 

     Share

<< [...ควันไฟ...][...เพื่อนของเราชื่อความเหงา...] >>


Posted on Thu 6 Mar 2008 1:35

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh