นิทานเรื่องยาว

กาลครั้งหนึ่ง ไม่นานเท่าไหร่ (ประมาณหกเดือนที่แล้ว นี่มันนานมั้ย?) เด็กหญิงคนนึง เรียกว่า เด็กหญิงหน่อยแล้วกัน เข้าใจง่ายดี มีความจำเป็นต้องระเหเร่ร่อนจากบ้านเกิดเมืองนอนอีกครั้ง หลังจากกลับมาอู้ได้เดือนกว่าๆ ก็ต้องรีบกลับไปรับภาระอันหนักอึ้งที่ต่างบ้าน ต่างเมืองเหมือนเดิม..

 

ครั้งนี้ไม่ธรรมดา เนื่องจากหม่อมน้าทนแรงตื้อจากเด็กหญิงหน่อยไม่ไหว เลยอนุมัติให้ซื้อ laptop เครื่องใหม่หิ้วติดมือกลับมาด้วย เพราะเหตุนี้เอง เด็กหญิงหน่อย จึงได้หมกหมุ่นอยู่หน้าเครื่องครั้งละนานๆ เนื่องจากเห่อของใหม่ที่มี font ภาษาไทย (กูไม่ต้องลำบากพิมพ์ภาษาอังกฤษ ให้คนอื่นแปลผิดๆ อีกต่อไป)

 

ตอนนั้นเอง เด็กหญิงหน่อยมีเวลาว่างเหลือเฟือ เที่ยวตาม link คนโน้น ไปโผล่เวปโน้น นี้ อยู่ตลอดเวลา ประกอบกับ ไดอารี่เขียนมือเริ่มมีหน้าว่างเยอะขึ้น (จะอะไรซะอีกหล่ะ ก็วืดหลับก่อนที่จะได้เขียนนะสิ..)

 

จนได้มาพบกับไดอารี่คลับ คลับของคนชอบ.. อะไรสักอย่างยาวๆ จำไม่ได้.. เด็กหญิงหน่อยตื่นตา ตื่นใจกับนวัตกรรมใหม่ที่ตัวเองค้นพบ นั่นแหละคือจุดเริ่มต้นที่เราได้พบกัน..

 

ในตอนแรก เด็กหญิงหน่อยไม่ได้สนใจอะไรมากไปกว่า อยากจะรวบรวมเศษกระดาษโน้ตจำนวนมาก มาเรียบเรียงให้เป็นไดอารี่ในหนึ่งวัน และทิ้งเศษกระดาษพวกนั้นซะ.. ต่อมาไม่นานก็เริ่มมี ประชาชน ไม่รู้มาจากไหน แต่อาสาเข้ามาเป็นกำลังใจให้เฉย เฉย ทั้งที่ไม่ได้รู้จักกันสักหน่อย กิ้ว กิ้ว..

 

หนึ่งในจำนวนนั้นก็คือ คุณกล่องสบู่ ไม่รู้ว่าว่างนักรึไง มาบ่อยเหลือเกินจนทำให้เด็กหญิงหน่อยต้องตามไปดู.. เด็กหญิงหน่อยพบว่า เวปของคุณเค้านั้น มีผู้คนจำนวนมากเข้ามาชุมนุมกันโดยมิได้นัดหมาย แน่นอนหล่ะ ด้วยความตื่นตาตื่นใจกับลูกเล่นแพรวพราวของคุณเค้า ทันใดนั้น เด็กหญิงหน่อยก็เหลือบไปเห็น (กว่าตัวเอกจะโผล่ กูจะง่วงแล้วเนี่ย.. ฮ่า ฮ่า) คุณน้องนางงาม (ไอคอนนังมารร้ายหน้าดุแต่ใส่มงกุฎเฉย ไม่รู้ว่าได้ตำแหน่งอะไรมิทราบยะ) เข้ามาคอมเม้นท์แบบดุเดือนเลือดกระจาย มันทำให้เลือดในตัวของเด็กหญิงหน่อยพลุ่งพล่าน แล้วบอกกับตัวเองว่า ขอดูหน่อยนะ น่า ไม่บอกใครหลอก จริง จริง นะ ขอดูนิดนะ ว่าแล้วเด็กหญิงหน่อยก็คลิ๊กตามไอคอนน้องนางงามเค้าไปอย่างว่าง่าย

 

โอ้แม่เจ้า นี่เป็นประโยคแรก หลังจากที่เด็กหญิงหน่อยได้อ่านไดอารี่ของน้องนางงามจบลง คนอะไร ดุอิ๊บอ๊าย พูดจาได้ตรงไปตรงมาดีเหลือเกิน (คือความรู้สึกมันเหมือน นี่แหละด้านมืดของฉัน ใช่เลย ฉันอยากจะพูดแบบนี้ อยากจะบอกแบบนี้ อยากจะพูดตรงๆ แบบนี้ แต่.. ไม่สามารถทำได้ เนื่องจากพื้นฐานนิิสัยส่วนตัว ดิฉันเป็นคนเรียบร้อย.. แต่เธอทำได้ ทำไปแล้ว และจะทำไปอีกเรื่อยๆ นัยว่า มันเป็นนิสัยที่แก้ไม่ได้ ไม่สนว่าใครจะชอบรึเปล่า แต่เอาเถอะ ฉันชอบ..) ถูกใจฉันจริง จริ๊ง แล้วหลังจากนั้น เด็กหญิงหน่อยก็ใช้เวลาครึ่งคืน สำหรับการทำความรู้จักน้องนางงามผ่านตัวหนังสือที่เธอเขียน..

 

หลังจากที่แอบเข้าไปดูเวปคุณน้องนางงามนานร่วมสัปดาห์ (แต่ไม่กล้าทิ้งอะไรเอาไว้ เพราะเห็นกับตาว่า คุณน้องนางงามประกาศศักดาผ่านเวปตัวเองว่า ไม่ได้อยากให้ใคร เข้ามาอ่าน นี่เวปส่วนตัวนะโว้ย ถ้าจะเข้ามาเพื่อบอกว่า มึงอัพไดแล้ว แค่เนี๊ยเนี่ยนะ มึงไม่ต้องเข้ามา.. ประมาณนั้น หนาวไปพักใหญ่) จนคิดว่า รวบรวมความกล้าได้พอสมควร เด็กหญิงหน่อยก็อาจหาญเข้าไปทักคุณน้องนางงามก่อน จะด้วยประโยคอะไรก็ตามเหอะ ไม่ต้องรู้หรอก เพราะมันนานเต็มที.. แต่ผลตอบรับที่ได้ก็น่าชื่นใจพอสมควร คุณน้องนางงามคอมเม้นท์กลับมาด้วยถ้อยคำสุภาพ ไม่มีอะไรต้องระคายเคืองหู เพิ่งจะมาทราบทีหลังว่า คุณน้องนางงามเป็นคนพูดเพราะ และสุภาพพอสมควร จะหยาบคายก็ต่อเมื่อเหลืออด แต่เอ๊ะ ฉันเห็นหล่อนเหลืออดบ่อยเหลือเกินนะยะ

 

หลังจากที่เด็กหญิงหน่อยและคุณน้องนางงามมีความสนิทสนมและคุ้นเคยกันในระยะนึง เราเริ่มบานปลายกันออกไปนัดเจอกันที่ msn และคุณน้องนางงามก็แสนดี และเป็นคนเดียวที่แหกตารอเด็กหญิงหน่อยจนถึงเจ็ดโมงเช้าของเมืองไทยในทุกวัน มาทราบทีหลังว่า ไม่ได้รอ เพียงแค่ เป็นปกติที่จะนอนในตอนเช้า และตื่นในตอนกลางคืน ซึ่งเด็กหญิงหน่อยพยายามจะบอกว่า อีบ้า นั่นมันไม่ปกติแล้วยะ.. เราคุยกันได้ทุกเรื่อง มีสาระบ้าง ไม่มีสาระบ้าง จนปาเข้าไป ตีสามบ้านฉัน และเก้าโมงเช้าของเมืองไทยนั่นแหละ ถึงจะได้แยกย้ายกันไปนอน..

 

ปัจจุบัน (ใกล้จบแล้ว ทนอ่านอีกหน่อยน่า..) คุณน้องนางงามเริ่มไหวตัวทัน เอ้ย กลับตัวกลับใจ มาใช้ชีวิตแบบปกติ คือนอนกลางคืน แล้วตื่นตอนเช้า ทำให้เ็ด็กหญิงหน่อยขาดเพื่อคู่คิด มิตรคู่บ้าน เม้าท์แตกแหลกรานที่จะคุยได้ในตอนกลางคืน แต่ก็อีกนั่นแหละ ช่วงนี้ เด็กหญิงหน่อยก็งานยุ่งมาก แบบที่เรียกได้ว่า ตัวเป็นกลียว หัวเป็นน๊อต แค่เปิดคอมฯ เช็คเมล์ของตัวเอง หัวก็จะทิ่มเครื่องอยู่รอมล่ออยู่แล้ว (ถ้าไม่ค่อยได้แวะเข้าไปหาใครๆ เด็กหญิงหน่อยก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ มิตรรักแฟนเพลงขา) เลยทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเราดูเบาๆ และจางลงไป (ประกอบกับ ตอนนี้น้องนางงามไม่ใช่นางงามประจำตำบลเหมือนแต่ก่อน คาดว่า คงเป็นนางงามจักรวาลไปซะแล้ว เพราะมีผู้คนหลั่งไหลเข้ามาเวปคุณน้องนางงามในแต่ละวันกว่าครึ่งร้อย..) แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เราห่างกันหรอกนะ เพราะน้องนางงามใจดีแวะเข้ามาลงเพลงให้อยู่เป็นประจำ (ตั้งแต่ เด็กหญิงหน่อยใบ้แดก ไม่รู้ไปทำอะไรผิด อยู่ๆ ก็ลงเพลงเองไม่ได้) แสดงให้เห็นว่า เราไม่ได้ ไม่รักกันสักหน่อยนี่เนอะ.. รึว่าไง (เหนื่อยเว้ย.. แฮ่ก แฮ่ก)

 

โปรดติดตามตอนต่อไป (เมื่อชาติต้องการ..)

 

 

คำถามประจำสัปดาห์

คุณคิดว่า คุณน้องนางงามนี่มันใครกันว่ะ?

 


รู้
เเล้ว
โว้ย 5555 เเต่ไม่บอก

คิกๆๆๆ

ไอ้ดื้อผู้รอบรู้









     Share


นิทานเรื่องยาว

<< อรรถะ (พล)เป็นฉัน >>

Posted on Sun 12 Sep 2004 12:02
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
fdsarewq
fdsa@rewq.com   
Mon 21 Nov 2011 12:26 [10]
 

รนีรนึรคีรุ
โมโม้   
Wed 14 Jul 2010 13:48 [9]
 

จะหาอ่านเรื่องสนุกๆๆแม้งไรไม่รู้ สัส ลบ ไปไป สัส
ควยไรสาระวะอ่านไม่จบด้วยเหี้ยไรก็ไม่รู้ปัญญาอ่อนวะสัส ไม่พอใจมา วปอ11 สัส   
Tue 29 Dec 2009 19:10 [8]
 

คุวยไรวะ
กู okp วปอ11 สัส   
Tue 29 Dec 2009 19:01 [7]
 

อยากติดตามตอนต่อไปจังเลยคะ
ส้มโอ   
Tue 17 Nov 2009 19:22 [6]
 

ก้อหนุกดีอ่ะ
แอม   
Thu 5 Mar 2009 8:46 [5]
 

นิทานอะไรอ่านไม่เข้าใจ
นา   
Tue 24 Feb 2009 14:54 [4]
 

นิทานอะไรเนี่ย
ธัญวรัตน์   
Mon 25 Aug 2008 20:03 [3]
 

ดีน่ะสนุกจริง ๆ
จริญา   
Thu 7 Feb 2008 16:08 [2]

555+
บุญธิดา แก้วอำไพ   
Sun 10 Jun 2007 0:58 [1]
 

 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
trip เหนือ 2
trip เหนือ 1
มึนน..
ความว่า..
start better
...ใส่
เอ่อ...
การเเตกเเยกเเละหายไปของหล่อนๆ
Where are you bear?
Nearly..
Scotland
ทายสิ
which one do you like?
ใจเย็น..
วันหยุด
e-note
Dear all,
Unnecessary
เป็นฉัน
นิทานเรื่องยาว
อรรถะ (พล)
เราไม่ได้-ไม่รักกัน
Festival..
กำแพงหรือสะพาน (อีกรอบ)
ระบบ ความคิด..
กลับมาแล้ว.. สติ
อยากให้เป็น วันธรรมดา..
test
เด็กผู้หญิง
You have been missed
Pop in the parks
อยากเป็น..จัง..สักครั้งคงดี
Big Gay Out
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor