วันที่ 20แล้ววว
19 แล้วอ่า
วันที่ 18
17 ลืมๆไปมั่งแล้วนะ อย่าว่ากันละ
16 ยังอารมณ์ไม่ดีเลย
วันที่ 15 งอลและโกรธ
14 ก็ยังอารมณ์ไม่ดี
13 เลขไม่สวยเลยนะเนีย
วันที่ 12 เธอหางานใหม่
วันที่ 11 ส่งเธอกลับบ้าน
วันที่ 10 เจอทั้งพ่อและแม่ใน 1วัน
วันที่ 9 เลขสวยวันก็สวย เธอก็สวยคริคริ
วันที่ 8 มันดราม่าจริงๆ
วันที่ 7 ขอไดนี้ 1 อาทิตย์แล้ว
วันที่ 6
วันที่ 5
วันที่ 4 ก็นั่นแหละน๊า
วันที่ 3 ก็สุขนิดหน่อย
วันที่2 ขอได ดีใจจัง
วันที่ 1 ขอไดนี้ ทะเลาะกัน 2 รอบเลยนาเนีย
การเริ่มต้น



วันที่ 1 ขอไดนี้ ทะเลาะกัน 2 รอบเลยนาเนีย

กดก่อนอ่านด้านล่างงับ

 

 

เริ่มต้นเช้าวันใหม่ ด้วยเสียง โทรศัพท์ หลังจากที่เลิกโทรหาตอน ตี1 เนื่องด้วย ทรู ตัดทุก 15 นาที แล้วก็

ต้องขับรถพาแม่กลับจากที่ขายของกว่าจะถึงบ้านก็ 5 ทุ่มกว่าแล้ว เลยโทรหาที่รัก

แล้วการโทรหาก็ต้องเกิดความรำคาญ เพราะทุก 14 นาที 45 วินาที โทรศัพย์ก็ตัด ต้องโทรหลายรอบ

แต่ซึ่งเวลา 23.59 ก็สามารถโทรยาวได้ เป็นเรื่องที่น่ายินดีมาก แต่ความยินดีก็หนดลงนิดๆตรงเพื่อนของเธอโทรมา

อะ เธอบอกกับเราว่า วางไปก่อนเลย กว่าจะคุยเสร็จคงอีกนาน คิดในใจ อืมก็อยากวางนะ

แต่ไม่อยากให้เวลาตรงนี้เสียไปเลย เลยคิดว่าจะรอ ระหว่างรอ ก็ไปอาบน้ำซึ่งตอนแรกที่รอก็ยังไม่มั่นใจ

ว่าจะไปอาบน้ำดีไหม ก็รอต่อไปเห็นท่าทางคุบนานก็เลย อืมไปอาบน้ำก่อนแล้วกันเน้อ

ซึ่งตัดสินใจไม่ผิดที่ไปอาบน้ำเพราะว่า อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเธอยังยังคุยกับเพื่อนไม่เสร็จ

เราเลยมานอนรอบนที่นอน ไม่นานนัก เธอก็กลับมา เกือบ ตี 1 แล้วแหละตอนนั้น

เธอบอกว่า ไปนอนได้แล้วจ๊า เดี๊ยวตืนสาย ซึ่ง การร่ำลาของเรากินเวลาไป 5 นาทีจากนั้นอีก

เช้าด้วยเสียงโทรศัพท์เสียงเรียกเข้าแบบ ชินเคนเจอร์  ทำให้เรารู้ว่าใครโทรมา

 สะดุ้งตืนแต่จริงๆตื่นก่อนหน้านั้นแล้วซักพัก ไม่ต้องคิดมากแล้วก็ไม่ต้องดูเบอร์เสียงแบบนี้

เราตั่งไว้คนเดียว เพราะยังหาเสียงดีๆไม่ได้เลยใช้เสียงนี้ไปก่อน ก็รับ โทรศัพทย์ ฮืม คิดในใจ ดีใจจัง

มีคนโทรมาปลุก เสียงของเธอพอได้ยินแล้ว มันทำให้เราอยากสู้ ทั้งที่เหนื่อยอีกครั้ง

ซึ่งถ้าเป็นวันปรกติก็ รอจนกว่าจะมีคนมาปลุก แล้วก็ลุกแบบ เฉยๆไปขายของแบบงั้นๆเรื่อยๆ

แต่เสียงนี้ทำให้เรากะตือรืล้นที่จะลุกขึ้นมาทำงาน ต่อ ก่อหน้านั้น เมื่อคืนตอนขายของก็ มีเหตุให้ทะเลาะกัน

คือมีคนโทรหา เธอคนนั้นซึ่งรู้จักนานแล้ว เราก็อยากรู้ว่า รู้จักกันนานแล้วเหรอ แค่นั้น แต่เธอกลับ

พูดด้วยอารมณ์เสียว่า จะมีความลับมั่งไม่ได้เหรอ จำเป็นต้องรู้ทุกเรื่องเลยเหรอ

ขอโทษนะที่อยากรู้ ในสิ่งที่เธอไม่อยากบอก เราได้แต่น้อยใจลึกๆ เงียบๆ

แล้วก็บอกว่า ขอโทษนะ ไม่ถามแล้วแค่นี้แหละ เธอก็กดวางสายไป เราไม่รู้

ว่าจะต้องทำยังไงก็เลยปิดเครื่องไป 5นาทีหรือนานกว่านั้น เพื่อห้ามให้ตัวเอง

ไม่กดโทรไปหาเค้าเดี๊ยวเขาจะโมโหใส่อีก หลังจากนั้นก็เปิดเครื่อง

ไม่นานเธอก็โทรมาขอโทษปรับความเข้าใจก็พักนึง เราอยากจะบอกเธอนะ

ว่าเราน้อยใจมากกกกก ที่เธอไม่ตอบเรา ถึงเธอไม่ตอบเราก็อยากรู้ว่าเธอคุยกะคราย

รู้จักกันนานแล้วเหรอ คิดอยู่ว่า นี่เราระแวงเหรอ เขาบอกว่าเราระแวงเขา

ซึ่งเราตั่งคำถามกับตัวเราเองว่าเราระแวงเหรอ นี่เราระแวงจริงๆเหรอเนีย

เราก็แค่อยากรู้ว่าเธอคุยกะคราย รู้จักกันนานแล้วเหรอ เท่านั้นเอง

มันเป็นการระแวงจริงๆนะเหรอ ได้แต่ตั่งคำถามแล้วหาคำตอบไม่ได้ ต่อไป

เรื่องตอนขายของเมื่วานก็จบลง ด้วยคำถามว่าระแวงไปไหม

ตัดมาตอนเช้าต่อจากที่ข้ามไป สายๆหน่อยแล้วแหละ มีข้อความเข้ามาว่ามีคนโอนเงินให้10 บาท

เอะ 10 บาทกะว่า 10บาทนี้จะโทรตอนจำเป็นเท่านั้นแล้ว

หลังจากนั้นเราก็ไป 7-11 เติมเงิน 50 บาท โอนคืนให้เธอไป

เพราะรู้ว่าเธอก็ไม่ค่อยมีเงินเหมือนกัน

11 โมงกว่าๆ มีเสียงโทรศัพท์ที่คุ้นหูอีกครั้ง

เราก็รับ ไม่ว่าว่างหรือไม่ก็จะรับ เพราะกลัวว่าเธอจะคิดมาก

รับก็คุยกัน เธอบอกว่าเธอเพิ่งเข้าบ้าน เพราะว่าต้องไปหลังสวน

?เอะหลังสวนอะไร ไม่รู้จักแถวนั้นมีด้วยเหรอ

ด้วยความซื่อแบบโง่เลยที่เราถามออกไป

เธอบอกว่า สวนยางมั้ง อะนะ

ไม่นานเธอก็บอกว่า แค่นี้นะ เดี๊ยวจะโทรไปใหม่ แป๊บนะ

เธอบอกว่าแป๊บนะ เราก็ว่าอะแป๊บ

11.34เราก็โทรไป เธอกดตัดสาย

เราก็คิดว่ายังไม่เสร็จละมั้ง

49 และก็ 50 อีกครั้ง

หลังจากนั้นเธอก็โทรมา คำแรกที่เราถาม เธอคือ คุยกับใครเหรอ

เธอบอกว่าไม่บอก ทำทะเล้นใส่ประมาณว่าอยากแกล้ง

ซึ่งเธอแกล้งแบบนี้เนีย ก็ทำให้รู้สึกเอาอีกแล้วเหรอ แต่รู้ว่าแกล้งก็

น้อยใจอีก หลังจากนั้นก็คุยกันักพัก เธอก็ไม่พอใจวางสายไป ซ่งเราไม่อยากให้เธอวางสายนะ

แต่เราไม่รู้จะพูดอะไร ได้แต่เงียบงำไว้ เธอวางสายไปแล้วก็เลยโทรกลับไป เธอต่ดสายแล้วโทรกลับมา

เธอก็อธิบายว่า พ่อเธอโรมา นะแหละ เรื่องตอนเย็น เราก็เข้าใจ แล้วเธอก็บอกว่า ถามแบบนี้บ่อยๆ เนีย

ไม่กลัวคนตอบจะเบื่อมั่งเหรอ มันเหมือนระแวงไปไหม ซึ่งมาอีกแล้ว คำถามแบบนี้ ทำให้ต้องย้ำกับตัวเองว่า

เราระแวงเหรอ คิดว่าถ้าต่อไปไม่ถามว่าใครโทรมา แล้วเธอจะรู้ไหมว่า เราเป็นห่วงเธอ

อยากรู้ว่าเธอคุยกับใคร

แต่ดูท่าการทำแบบนี้ทำให้เธอคิดว่าเราระแวง เฮ้อ! อยากจะถอนหายใจดังๆ ว่าเธอไม่เข้าใจเรามั่งเลย

ว่าเราก็แค่อยากรู้ว่าคุยกับใคร หลังจากนั้นไม่นานแบตมือถือก็หมด เพราะไม่ได้ชาร์ตไว้ตั่งแต่เมื่อคืน

พอเสียบที่ชาร์ตได้เราก็ ส่งข้อความไปว่า เต้าแบตหมดไว้ตัวเองตื่นค่อยคุยกันนะ

ตกเย็น เอาของขึ้นรถหมดกลับบ้าน มีพลขับกลับเป็นน้องที่เพิ่งอาศัย รถก๊วยเตี๊ยวแถวนั้นกลับมา

กลับมาถึงบ้านก็ลงของจนเสร็จ ขึ้นบ้านมาโทรไปหาเธอ แต่ดูท่าว่าเธอไม่ตื่น ก็เลยกดวางไป

ก็เริ่มสมัครไดอารี่ เอาละสิเสียงโทรศัพท์ดังก็ ดอทไปคุย ฟังได้ยินมั่งไม่ได้ยินมั่งเพราะ

สมอล์ทอร์คเธอไม่ค่อยดี ปรับกัน นาน 2 นาน หลังจากปรับได้ซักพักเธอก็บอกว่า

แค่นี้นะ อะซึ่งปรกติเธอจะโทรนานกว่านี้นี่นา เราก็ถามว่าเป็นอะไรเหรอเปล่า

เธอบอกว่าไม่ไม่เป็นอะไร ซึ่งเราก็ไม่ค่อยเชื่อนะที่เธอบอกว่าไม่เป็นอะไร

ระหว่างกำลังพิมพ์ ไดอยู่ก็ส่งข้อความไปว่า ตะเปงแปลกไปนะ ไม่รู้ว่าเธอจะได้อ่านไหม

ตอนนี้กังวลมากแต่ก็ได้แต่เก็บความกังวลไว้ อยากจะร้องไห้ออกมานะแต่มันร้องไม่ออก

ไม่รู้เพราะอะไร น้ำตาตกในหัวใจหมดแล้วมั้ง ฮา

ดูท่าเธอจะไปกินข้าวกับพ่อแล้วก็คงไปทำงานเลย ซึ่งก็จะทำให้ไม่ได้คุยกันจนถึง 4 ทุ่ม แน่นอน

แต่ก็จะอดทนอดกลั้นไว้ ไม่ทำให้ความกังวลในใจนั้นเออล้นออกมาให้เธอเห็น กลัวเธอจะหงุดหงิดระคาญ

นี่เป้นไดอารี่ที่ยาวมากมาย ยาวกว่าไดอารี่ไหนๆที่เคยเขียนซะอีก

คิดผิดเฮะเธอโทรมาหลังจากที่เห็นข้อความของเรา ไม่นานนัก อืมเธอลเถงว่าเธอเจอผู้ชายอีกคนก่อนหน้าเรา

ซึ่งเธอไม่รู้จะบอกเขายังไงดี ว่ามีเราแล้ว แล้วเธอก็ไม่มั่นใจว่า เค้าจะเลือกเธอรึเปล่า

สาวยืดยาว กลายเป็นว่าที่เราสงสัย ตลอดมาว่าเธอเป็นอะไลแปลกๆมาหลายวันก็คงเพราะเรื่องนี้

ถึงเธอจะบอกว่าเธอเลือกเรา แต่เราก็ยังคิดว่าเราเป็นตัวสำรองของเธอยู่นั่นแหละ

ถึงตัวสำรองนี้จะอกหักก็เจ็บเท่ากับตัวจริง ในสนามรวมกันได้ละมั้ง ฮา

แต่ก็ดีใจที่เธอเลือกเรา แต่ถ้ารู้ว่าเธอมีใครก่อนหน้านี้เราก็คงไม่คิดจะไปจีบเธอ เช่นกัน

ถ้าวันไดเธอได้อ่านอยากโกรธนะ เพราะเป็นแบบนั้นจริงๆ ไม่อยากแย่งของของใคร

กลัวว่าซักวันนึงคนเราเรารักจะโดนแย่งไปเหมือนกับที่เราไปแย่งของเขามา

อ่านแล้วอย่าโกรธนะ  เอาไว้แค่นีก่อนนะ เธอคนนั้นแบตหมดด้วย เราก็ ต้องออกไป กินข้าวแล้วสิ

พรุ่งนี้ ว่างๆจะเข้ามาอัฟ ต่อนะ จะอัฟให้ได้ทุกวันเลย เพราะอยากให้เธอได้อ่านทุกๆวันที่เป็นไป

อ่อถ้าใครอ่านนะ หรือ่าเธอคนนั้นอ่าน ก็อยากจะบอกว่าเป็นห่วงเธอมากแล้วก็ รักเธอคนเดียว

     Share

<< การเริ่มต้นวันที่2 ขอได ดีใจจัง >>

Posted on Sat 26 Sep 2009 20:58


 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh