คิดถึง..มากกว่าคำว่าคิดถึง

                                                คิดถึง มากกว่าคำว่าคิดถึง

                ขอบคุณเพื่อนๆทุกๆคนนะคะที่เป็นกำลังใจให้..ที่มาเขียนตอนนี้เพราะนอนไม่หลับต้องหาอะไรทำสักพักถึงจะนอนต่อได้อีก เบื่อโรคนอนไม่หลับ..นี้จังเฮ้อ...

                วันนี้ที่รักโทรมาก็ไม่ได้รับ..เพราะลืมเอาโทรศัพท์ลงไปข้างด้วยเลยไม่ได้รับสาย..เห็นข้อความของที่รักส่งมาให้ คงไม่ได้ออน m และคงจะไม่ได้มาร้านตาปุ๊อีกหลายวัน...คงแปลกนะคะว่าทำไมไม่โทรหา..เพราะโทรไปแล้วก็คุยกันได้ไม่นานก็หมดเรื่องคุยกัน..เคยทะเลาะกันเรื่องไม่ค่อยชวนคุยนี้ก็หลายครั้งทำให้น้อยใจ เห็นคนที่เป็นแฟนกันคู่อื่นยังคุยโทรศัพท์กันที่เป็นชั่วโมงก็คุยกันได้แต่กับที่รักนี้คุยกันไม่เกิน 10 นาทีก็ไม่รู้จะคุยอะไรแล้ว รู้ไหมว่าคิดถึงอยากคุยนานๆอยากให้ที่รักเล่าให้ฟังว่าทำอะไรบ้างวันนี้ทำงานเหนื่อยไหม อยากให้ที่รักเล่าให้ฟังอยากจะรับฟังเรื่องราวของที่รัก..แต่ที่รักก็ไม่ค่อยที่จะคุยเลย ไม่รู้ว่ามุกต้องการมากไปจากที่รักหรือเปล่า แต่มุกอยากบอกว่ามุกคิดถึงที่รักสุดหัวใจ ไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกให้ที่รักได้รับรู้ได้อย่างไง ว่าทำไมมุกต้องงอน ต้องน้อยใจ เวลามุกป่วยอยากให้ที่รักมาอยู่ใกล้ๆ..อยากเห็นหน้า...อยากให้ที่รักรู้ว่ามุกคิดถึง...เฮ้อ นี้ยังเป็นส่วนน้อยของเศษเสี่ยวของความคิดถึง....

 

 

 

 

 

 

     Share

<< วันแรกของการเขียนไดอารี่นึกถึงอดีต... >>

Posted on Sat 8 Mar 2008 3:11


 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh