คนคั่นกลาง
ทุกครั้งที่หลับตา........
I love you the most in the world........
ปรัชญากล่องของขวัญ part 2
ปรัชญาจากกล่องของขวัญ
ค่ำคืนนี้..จะผ่านมันไปได้อย่างไร
Happy my valentine's day
ดาวประดับฟ้า
ใส่ใจ....คนสำคัญ
ใจมันหวิว
หนาวกว่าทุกคืน.........
1คำๆนี้.....ซึ่งฉันรู้ดีว่ามันยังไม่พอ
เธอไม่อาจเอารักไปจากหัวใจ
รู้ว่าเจ็บ และฉันเองก็เสียใจ.......
เด๋วมาอัพ
มุมเดิมของเมื่อวาน
โจทย์รัก
ความรัก..แค่ความผูกพัน
Just say "only one word"
พาหัวใจกลับบ้าน
นี่คือข้อความของท่าน หุหุ
ละอายแก่ใจ
ใช้น้ำดับไฟ
หนาว...ที่ต้องยืนอยู่ตรงนี้
SomEthing
ป่วยการที่จะอธิบาย
อยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ
แม่เชื่อก็พอ
เค้าขอโทษ..เสียใจมากๆเลย
ก็แล้วทำไม..แอบหนีไป
ไม่มีสิทธิ์ฝัน
สิ้นเดือนเหมือนสิ้นใจ อิๆ
ความสุขกับความทุกข์มักมาคู่กันเสมอ
เวลาว่างไม่ค่อยจะมี
อยากบินให้สูง
รู้มั๊ยว่ามันน่ารำคาญ
อีกแล้วเหรอเรานี่
ผ่านพ้นไปอีกวัน
ยังไม่รู้อะไร






พาหัวใจกลับบ้าน

---->  พาหัวใจกลับบ้านนะ <----

พาหัวใจกลับบ้าน

ไม่รู้นะว่าที่มันดำเนินมาทุกอย่างนี้มันเกิดจากสิ่งใด และเหตุผลใด

วันนี้ เราทำงาน เราเหนื่อยเหมือนกัน เราเครียด เราเบื่อ แต่เราก้อพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด

ไม่ใช่ว่าเราไม่เหนื่อย เราเหนื่อยนะ ความสุขของเรามันอยุ่ที่โลกออนไลน์

การได้คุยกับคนเพื่อคลายเครียด มันผิดนักหรือที่จะคุยกับพี่กับเพื่อนคนอื่นๆ

เราเคยบอกไม่กี่ครั้วแล้วว่าไม่เคยคิดอะไร ทำไมเธอต้องพยายามบังคับความรุ้สึกของเราให้คิด

เธอคิดว่าเราไม่เคยเหนื่อยเลยใช่ไหม เธอคงเหนื่อยอยุ่คนเดียว

ใช่สิ เธอก้อเอาแต่ความคิดของเธอเปนใหญ่ เธอเคยถามมั๊ยว่าช่วงที่เธอหายไป

เราเจออะไร เราร้องไห้คนเดียว เราอยู่กับโลกของเราคนเดียว เราไม่มีใคร

เธอกลับมา เธอเคยมาถามซักคำมั๊ย มีแต่ปล่อยให้มันผ่านไป ผู้หญิงมันไม่เหมือนผู้ชายนะ

กับพี่เต้ยอ่ะ เราไม่เคยคิดอะไร หรือกับใคร เราไม่เคยคิดเลย เธอทึกทักไปเอง

และทุกครั้งเธอก็ใช้คำพูดแรงๆกับเรา แคร์เราบ้างมั๊ย ให้เกียรติกันบ้างรึป่าว

เราก็คนธรรมดา มีความรุ้สึกที่อยากจะมีเพื่อน มีความสุขกับเพ่อนกับพี่ มันผิดนักเหรอ

หรือต้องเปนเค้าที่ต้องเปนฝ่ายยอมทำทุกๆอย่างเพื่อใครอีกคน

ทั้งๆที่เราเองก็เปนแบบนี้เป็นคนแบบนี้ เราอึดอัดนะรุ้มั๊ยที่ต้องอยู่ในกรอบ

เราไม่ใช่ทหาร ไม่ใช่ลูกน้อง ไม่ใช่ลูกหรือผู้ใต้บังคับบัญชาของใคร

เราปิดไฮไฟ มันยังไม่พอใจอีกรึไง ยังจะเอาอะไรอีกเหรอ แล้วถ้าเธอมาเหนรุปเรากะเพื่อนที่ทำงานเธอจะไม่วีนแตกหรือไง

เราไม่รู้จะพูดคำไหนออกมา มันแบบว่า พูดไรก็ผิด คิดจะทำอะไรก็ตามความคิดเธอมันต้องถูกเสมอสินะ

เราเองก็เข้าใจแล้ว ที่เราบอกเธอว่าเราเบื่อ ขอบอกนะว่าเรารุ้สึกเบื่อจริงๆ

เบื่อที่ต้องมานั่งอธิบายเรื่องเก่าๆ เบื่อที่ต้องมานั่งบอกอะไรก็ไม่รู้ทั้งๆที่เราเองไม่ได้คิดอะไรเกินเลยอย่างนั้น

เราเองก็ไม่เข้าใจนะว่าจะอะไรกับพี่เต้ยนักหนา เราไม่ได้รุ้สึกอะไรกับพี่เขาจริงๆ

ทำมไต้องคอยหาเรื่องเรากับผู้ชายทุกคน คำพูดมันทำอะไรได้หลายๆอย่าง ฆ่าความรู้สึกกันได้

ทำให้ทุกข์ได้ ทำให้มีความสุขได้เหมือนกัน เรารู้ว่ามันอาจจะดูแรงไป

ถ้าถ้าคนที่เข้าใจกัน เพียงแค่พูดครั้งเดียวคือมันเข้าใจกันแล้วนะว่าไม่มีอะไร

วันนี้นกไม่รู้จะพูดยังไง ไม่รุ้จะพูดอย่างไรแล้วจริงๆ

คำที่เธอไปเม้นแล้วเราลบออก ขอโทษนะ มันไม่สุภาพเอาซะเลย

คิดถึงเราบ้างสิ เฟซบุคน่ะ มันกระจายทั่วโลกนะ คนที่จับตาเราก็มี

ในนั้นไม่ใช่มีแค่เรา ทั้งบอสเรา ครูเรา นักเรียนเรา พี่สาวเรา เพื่อนเรา คนอื่นอีกเปนร้อยเปนพัน

เคยบอกไม่ใช่เหรอ เปนครูถ้าทำตัวไม่ดี นักเรียนที่ไหนจะเชื่อถือ แล้วถ้าคำนั้นมันหลุดออกไป

เราจะเดินเข้าโรงเรียนอย่างสง่างามได้ยังไง ผ้าขาวที่วางไว้ มันด่างแล้วจะกลับมาขาวได้อย่างไร

เราถามแค่นี้ล่ะ อย่าลืมสิว่าเราเปนแม่พิมพ์ ไม่ใช่ตัวอะไรก็ไม่รุ้ที่ทำอะไรแล้วไม่มีคนเหน

พาหัวใจกลับบ้าน

เธอเสียใจเปนคนเดียวหรือ รุ้มั๊ยว่าเราเหนคำนั้นแล้ว เรารุ้สึกแย่มากๆเลย

น้อยหน่าโทรมาบอกเราอีกตอนห้าโมงเยน เธอคิดมั๊ยว่า จะมีคนตามไปดู

เพื่อนของเราที่เปนเพื่อนกันอีกล่ะ ทำไรทำไมต้องใช้อารมณ์ตัวเองเป็นหลักด้วย เค้าไม่เข้าใจ

เธออาจจะมองว่าทำไมล่ะ เธอก้อเปนแบบนี้ แต่เหลือเกียรติไว้ให้เราบ้างสิ

เราไม่ได้ต้องการให้เธอยอมเราไปทุกเรื่อง แค่เหลือเกียรติไว้ให้คนอื่นนับถือเราบ้าง

ไม่ใช่ทำกันขนาดนี้ เธอเองคิดเองเปนตุเปนตะไป แต่นั่นเราแค่เตือน ไม่ใช่การทำอะไรที่ไม่ดี

หรือให้มันดูแย่ลงไปอีก ไม่รู้ว่าเธอจะเข้าใจบ้างมั๊ย กับสิ่งที่เขียนบอก เราไม่ได้ว่านะ แค่เตือน

จะมองว่าเราเปนเดก ประสบการณ์ผ่านชีวิตอะไรมาน้อยก้อแล้วแต่นะ

แต่ในบางมุมเราก้อเปนผู้ใหญ่พอ เราเข้าใจว่ามันต้องอะไรยังไง

เราอด เราทน จนวันนี้เราเอ่ยปากว่า เบื่อ คือมันที่สุดของที่สุดแล้วนะ ถ้ามันไม่สุดเราไม่เคยบ่นอะไรเลย

เตง เคยเหนเค้าบ่นบ้างมั๊ย ลองคิดดูสิ เอาเหตุผลคุยกันบ้าง ไม่ใช่เอะอะก้อมาแบบชุดใหญ่

แล้วสุดท้ายก็เอ่ยปากบอกว่าขอโทด เราผิดไปแล้ว มันอาจจะมีคำว่าโอเค อภัยให้

แต่ความรุ้สึกที่มันเสียไปน่ะ มันเสียไปเลยนะ มันเรียกกลับมาไม่ได้

เรายอมมาขนาดนี้แล้วยังคิดว่าเราไม่ยอมอีกเหรอ

ตนเรามันเปลี่ยนไม่ได้ แต่มันปรับให้พอดีกันได้นะ แค่คนละครึ่ง คนละครึ่งเท่านั้นเอง

ถ้ามันฝืนนักล่ะก้อ ก็ขอโทษด้วยที่ทำให้เธอเปลี่ยนตัวเองเพื่อใครสักคนมากไป

เธอไม่ผิดหรอก คงผิดที่เราไม่เคยคำนึงถึงใจของคนอื่น ไม่เคยทำให้คนอื่นเขาได้ชื่นใจสักครั้ง

เราเสียใจมากจริงๆ ส่วนนึงสถานะที่ขึ้นอาจมาด้วยอารมณ์ ก็ขอโทษจริงๆ

วันนี้เราไม่มีอะไรจะพูดแล้วจริงๆ เราหนักพอแล้วสำหรับทุกอย่าง

หมดเรื่องใจคงเหลือเรื่องงานให้เคลียร์ต่อ เฮ้อ ชีวิตเนาะ

ตราบใดที่มีลมหายใจก็คงต้องสู้ต่อไปใช่มัยคะ

พาหัวใจกลับบ้าน

เค้าอ่านไดแล้วก็นะ น้ำตาร่วง ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ใครเสียความรุ้สึก แต่ก็รุ้ว่าคำพูดเราแย่จริงๆ

ขอโทษนะ แต่อยากให้มันจบซะทีความรุ้สึกเธอที่คิดว่าเรากะพี่เต้ยน่ะเกินเลยไป

แต่วันนี้ก็คงหมดโอกาสที่จะพูดอะไรอีกแล้ว เราคิดว่าวันนี้มันคงหมดแล้วจริงๆ

เราเองก็คงหมด คงพอแค่นี้ เพราะเราจะพาหัวใจกลับบ้าน

กลับไปอยู่ในที่ๆที่ไม่ต้องเหนื่อย ไม่ต้องร้องไห้ ไม่ต้องเสียใจ หรือร่ำร้องรอคอยใคร

" หัวใจจ๋า วันนี้กลับบ้านเรานะ "

เค้าจะพาตัวเองกลับบ้านเรา บ้านที่เธอไม่ต้องเหนื่อย บ้านที่เธอไม่ต้องเสียใจ

บ้านที่เธอไม่ต้องรุ้สึกว่าไม่เหลือใคร กลับบ้านเรานะคะ

พาหัวใจกลับบ้าน

++ นับจากวันนี้ไป ฉันคงไม่ต้องใช้เบอโทรนั้นโทรหาคนสำคัญอีกแล้วสินะ

++ ฉันไม่ต้องมานั่งร้องไห้อีกแล้วใช่มั๊ย

++ ไม่อยากจะขอบคุณเลย เพราะเธอคงเบื่อที่จะฟัง แต่ก็จะบอกขอบคุณเธออย่างนี้เรื่อยไป ขอบคุณนะคะ

++ วันนี้เธอกับฉันมันคงถึงที่สุดแล้ว จริงๆซะทีใช่มั๊ย

พาหัวใจกลับบ้าน

อยากจะขอโทษ ที่ทำร้าย ที่ทำให้เธอต้องเจ็บช้ำ


อยากจะขอโทษที่ผิดซ้ำๆ อยากให้รู้อยู่ว่าฉันนั้นก็เสียใจ


ก็ตัวฉันมันคนแบบนี้ จะให้ฉันทำตัวอย่างไร


ไม่ได้ดีเลิศเลออย่างใครๆ อยากให้รู้ว่าเป็นได้แค่เท่านี้เอง

เกิดมาไม่เคยมีใครมารัก ก็เลยไม่รู้วิธีจะรัก ไม่เคยรู้จัก


เฝ้ารอให้ใครสักคนมารัก เฝ้ารอให้ใครสักคน


มาสอนรักแท้ให้ใจ วันเวลาที่ล่วงเลยมา แค่ขอสักคนเข้าใจ


เธอจะรู้บ้างไหม คนนั้นที่ใจฉันขอคือเธอ

ก็ตัวฉันมันคนแบบนี้ จะยกโทษให้ฉันได้ไหม


ถ้าเธอหันหลังฉันต้องเดียวดาย


หมดทั้งใจฝากเอาไว้แล้วในมือ..เธอ

เกิดมาไม่เคยมีใครมารัก ก็เลยไม่รู้วิธีจะรัก ไม่เคยรู้จัก


เฝ้ารอให้ใครสักคนมารัก เฝ้ารอให้ใครสักคน


มาสอนรักแท้ให้ใจ วันเวลาที่ล่วงเลยมา แค่ขอสักคนเข้าใจ


เธอจะรู้บ้างไหม คนนั้นที่ใจฉันขอคือเธอ


เธอจะรักฉันได้ไหม.. เธอจะรักฉันได้ไหม..

วันเสาร์ที่ 25 กันยายน 2553

00.39 am

 

SmS นี้คงเป็นฉบับสุดท้าย ไม่รุ้ว่าที่ส่งไป ได้รับหรือไม่ เลยข้อฝากไว้ที่ไดนี้ให้อ่านก็แล้วกัน

อ่านไดแล้ว คิดว่าเข้าใจทุกอย่างนะ

ก็ไม่รู้จะพูดอะไร

ตาที่เจ็บก็ขอให้หายเร็วๆนะคะ

หวังว่าคงให้อภัยในสิ่งแย่ๆที่ทำลงไป

ขอบคุณนะคะ

25/9/10...... 00.15.29

     Share

<< นี่คือข้อความของท่าน หุหุJust say "only one word" >>

Posted on Sat 25 Sep 2010 0:39

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh