Venice มหานครบนผืนน้ำ
The City of Fashion
Milan tonight
วันนี้หมอกจัด
Happy Valentine day!!!
อัมมานอีกแล้วครับท่าน
เดินทอดน่องรอบอาบู
หยุดอยู่บ้าน
วันเกิดเราเอง
Manchester to Abu dhabi!!
เช้าวันใหม่ที่แมนเชสเตอร์
แมนเชสเตอร์
ชิว ชิว หลังไฟล์ทไคโร
Cairo Flight...
Alia Hotel....โรงแรมทางผ่าน
AUH-DOH-AUH-AMM
ลองอ่านดู...ตลกดีเหมือนกัน
ลองอ่านดู...ตลกดีเหมือนกัน
มาแล้ววววววว
DAC - AUH
วอดก้าหนึ่งขวด
วันหยุด
วันนี้ทำงานแต่ทำกลางคืน แปลกมั้ยค่ะ
โดนเรียกไปโคชิน
Amman ไฟล์ทนรก
ครั้งแรกกกกกกกกก



DAC - AUH

กริ๊งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  เสียงอะรัยอ่ะ กริ๊งๆๆๆๆๆๆๆๆ ดังอีกแล้ว เราตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงียและไม่อยากตื่นด้วย  เออวันนี้เป็นวันคริสมาสนี่หน่า  เย้ๆๆๆ จะได้กลับอาบูดาบีแล้ว รีบอาบน้ำแต่งตัวดีกว่า   แหมไม่รีบได้งัยค่ะ เพราะดิฉันตื่นสายนิดหน่อยมีเวลาแค่ 1 ชม เตรียมตัว  ให้มันได้อย่างนี้น่ะปลายน่ะ  อิอิอิอิ นึกแล้วขำตะเองว่ะ

เช้านี้อากาศแจ่มใส อุณหภูมิที่ Dhaka ประมาณ 16 องศา   อะรัยน่ะ หนาวน่ะดิ โอ้ยๆๆ ขำๆๆ ไม่หนาวหรอกค่ะ ชีวิตเดี้ยนไม่มีอะรัยมากไปกว่านี้แล้ว อากาศขมุกขมัวมีหมอกเต็มไปหมดเลย ทำงัยดีล่ะ     วันนี้เครื่องมันต้องดีเลย์แน่ๆๆเลย               พอมาถึงสนานบิน โอ้ยไม่อยากจะพูด ทำไมวันนี้คนมาสนามบินน้อยจังหรือว่า ไฟล์ทเรามันออกเช้าเกินไป เลยไม่ค่อยเห็นผู้โดยสารมากนัก   อิอิอิ ดีเหมือนกันเพราะมันไม่ค่อยแออัด 

รู้เปล่าDAC AUH

 พอมาถึง  Gate กำลังจะเดินเข้าไป  กัปตันบอกว่า ยูๆๆ มองออกไปข้างนอกดิ เครื่องเรายังไม่มาเลย อ้าว เหรอ เครื่องยังไม่มา โอ้ย ตรูหน้าแตกเป็นเสี่ยงๆๆๆ ผู้โดยสารเต็มแต่เครื่องยังไม่แลนด์    ตรูนึกแล้วเชียวว่าเครื่องต้องดีเลย์อยู่บนฟ้า ไม่ดีเลย์ได้งัยค่ะ เพราะมันแลนด์ไม่ได้ วิสัยทัศน์ไม่ดี มองอะรัยไม่เห็นเลย มันมองเห็นนั่นแหละแต่มันมัวมากมาก ส่วนพวกเราก้อกลับไปนั่งที่ร้านกาแฟและนั่งรอเครื่อง รอไปเถอะค่ะ รอมันเข้าไป      โอ้ย รอตั้ง 40 – 50 นาที ตรูเหงื่อตก ง่วงก็ง่วง อยากกลับมาอาบู ดาบี  มากมากๆๆ  ค่ะ แต่ตรูยังค้างที่สนามบิน ณ.ประเทศบังคลาเทศDAC AUH

 

ถึงเวลาที่พวกเราจะเริ่มทำงาน วันนี้ผู้โดยสารเต็มค่ะ เต็มทุกที่เลย อีปลายอยากร้องไห้แต่ก็พยายามกลั้นไว้ในใจ รู้ก็รู้ว่าไฟทล์นี้เป็นอย่างรัย  รู้เปล่าค่ะว่า เที่ยวบินจาก Dhakaไป อาบูดาบี มีแต่ครอบครัวค่ะ ไม่ใช่ครอบครัวเล็กๆน่ะค่ะ  แม่งรอมาทั้งตระกูลเลย  มีลูกเยอะมากมาก  หรือเรียกว่า พ่อลูกดก ไม่รู้จะขยันปั้มอะรัยหนักหนา  อ้าว ตรูจะด่าเค้าทำไม เรื่องบนเตียงของเค้าอ่ะ  แต่ขอยุ่งหน่อยน่ะ เพราะว่าคนเรามากจากต่างสังคม วัฒนธรรม ต่างภาษา มันเลยเป็นแบบนี้น่ะค่ะ  เราไม่สามารถไปด่าเค้าได้หรอกค่ะ เพราะมันเรื่องของเค้าไม่เกี่ยวกับเราซักหน่อย  

 Boarding ใช้เวลานานนิดหนึ่งเพราะว่า ผู้โดยสารที่น่ารักของข้าพเจ้าต้องการนั่งด้วยกัน  เราก็บอกเค้าว่า เที่ยวบินเต็ม เราไม่สามารถตัดสินใจให้คุณได้ คุณต้องพูดกับเจ้าของที่นั่งเอาเอง  ช่ายค่ะเราต้องบอกแบบนี้กับผู้โดยสาร ถ้าเราเปลี่ยนมั่วสุ่มสี่สุ่มห้า เดี๋ยวจะโดนด่าเอา แล้วรู้เปล่าว่า ที่นั่งของเค้า เค้าก็ห่วงงัย อ้าวคนจ่ายตังค์เหมือนกันน่าหว่า ทำไมต้องให้คนอื่นมานั่งด้วยล่ะ  แต่ผู้โดยสารบางคนน่ารักมากมาก ไม่ถือสาด้วยซ้ำ แถม เปลี่ยนที่นั่งโดยไม่มากเรื่อง  มันขึ้นอยู่กับผู้โดยสารอ่ะค่ะ  ทางที่ดีที่สุด บอกให้ผู้โดยสารคุยกันเอง ไอ้เราก็เป็นตัวช่วยพูดค่ะ 

ครอบครัวคุณพี่คนหนึ่งน่ะค่ะ เฮียมีลูกน้อยๆๆสี่ตัว เฮ้ยไม่ใช่ สี่ คน น่าตาน่ารักมากมาก อายุไล่เลี่ยกันค่ะ    แหมเด็กที่นี่ก็น่ารักน่ะค่ะ เฮียมาถึงก็โวยวายค่ะ เพราะว่าอยากนั่งด้วยกัน แม่งตรูก็เถียงกับเฮีย เถียงกันไปกันมาจนเจ๋อต้องเดินมาพูด อ้าว เจ๋อไม่มาได้งัย เพราะเรื่องบินมันเคลื่อนออกจาก Gate แล้ว มัน Taxi อยู่บนรันเวย์ เฮียก้อยังไม่นั่งเพราะว่าอยากนั่งกับเมียสุดที่รัก  อ้าวเข้าไป สุดท้ายต้องย้ายผู้โดยสารสองคนไปข้างหลังแล้วให้เฮียนั่งใกล้เมียพร้อมลูกสี่คน  เก้าอี้มีสี่ตัว เด็กทารกสองคนนั่งบนตักพ่อแม่ และลูกสองคนนั่งเก้าอี้   ให้มันได้อย่างนี้แหละ  โอ้ย แล้วมันดันมาอยู่เคบินเรา  อีกแล้ว ซวยอีกแล้วตรู  ทำไมเคบินตรู มีเด็กเยอะแยะไปหมด

พอแล้วสำหรับ boarding เหนื่อยค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะเล่าเรื่องบนไฟล์ท เที่ยวบิน EY253 จาก Dhaka to Abu dhabiใช้เวลาบินประมาณ 5 ชม   อิอิอิอิ ตรูตายแน่ๆเลย

เราและเพื่อนฟิลิปินส์ทำงานอยู่ครัวข้างหน้า รับผิดชอบแถว เคบินข้างหน้าเท่านั้นเป็นจำนวน  เจ็ดแถว  ไม่มากเลยใช่มั้ยค่ะ ไม่มากแต่ก็เห็นผู้โดยสารทั้งเคบินค่ะ เพราะเราอยู่ข้างหน้าสุดเลยงัย เครื่องบิน A320 มีแค่ 2 เคบินค่ะ  ถ้าพูดถึงเรื่องเครื่องบิน สงสัยคงพูดอีกนานค่ะ เลยขอตัดบทเลยดีกว่า วันนี้พวกเราทำงานเสร็จเร็วมากมากใช้เวลาประมาณ 2 ชม ครึ่ง ผู้โดยสารไม่มากเรื่องและไม่ตำหนิด้วย ผู้โดยสารส่วนใหญ่ไป นิวยอร์ก โตรอนโต และ ลอนดอนค่ะ  แหม ผู้โดยสารไฮโซ  ดิฉันว่าเพื่อนๆๆที่เป็นแอร์ด้วยกันและบินแถบนี้คงรู้น่ะค่ะว่า ผู้โดยสาร ประเทศ อินเดีย ปากีสถาน บังคลาเทศ เป็นอย่างรัยกัน  ไม่บอกค่ะ ปล่อยให้งงและเป็นปริศนา  รู้มั้ยค่ะว่า คุณพ่อคูณแม่ที่ลูกเล็กๆๆ วิงมาขอนมจากดิฉันอย่างไม่ขาดสาย  นมขวดน่ะค่ะ     ไม่ใช่นมจากเต้าของดิฉัน แหม ตูมีนม  5 ขวดใหญ่ ตรูเลยให้มันหมดเลย โอ้ย ทำงัยได้ค่ะ เค้ามีลูกนี่หว่า จะไม่ให้ก็น่าเกลียด แล้วรู้เปล่า เด็กเที่ยวบินนี้แข่งกันร้องเพลงค่ะ โอ้ย ร้องเพลงทั่วเคบินเลยค่ะ

 

ทำงัยได้ค้ะ โอ้ยๆๆๆ  หนูจ๋าหนูอย่าร้องเลยลูก อย่าร้องเลยพี่จะเป็นลม  สงสารผู้โดยสารรอบๆน่ะค่ะ เพราะเด็กร้องไห้กันกระจองอแงเหมือนในโรงพยาบาล คงคิดสภาพออกน่ะว่าเป็นอย่างรัย  เที่ยวบินี้เหนื่อยมากมากเลย เหมือนอยากจะเป็นบ้าแต่มันโอเคค่ะ  เซอร์วิสผ่านพ้นไปได้ด้วยดี  เหนื่อยๆๆ พักกินข้าวซักนิดดีกว่าเพราะเราไม่ได้กินอะรัยตั้งแต่เช้าเลย  ได้นั่งพักกินข้าวและคุยกับเพื่อนร่วมงาน เออ เรามีความสุข แหมไม่มีความสุขได้งัยค่ะ เพราะดิฉันเป็นตัวตลกบนเครื่อง สามารถพูดภาษาอังกฤษสำเนียงมาเลย์ อินเดีย และฟิลิปปินส์  อ้าวคนมันนิสัยเฮฮานี่น่า เราไม่ชอบทำหน้าบึ้งตึงบนเครื่องหรอก เราชอบทำให้คนอื่นหัวเราะมากกว่าและสร้างบรรยากาศการทำงานด้วย  ไม่ว่ามาจากชาติไหนมันก็คือคนที่ดำรงอยู่ในสังคมเดียวกันค่ะ

วันนี้เราแลนด์ที่ อาบู ดาบีประมาณ บ่ายโมง  พอกลับมาถึงห้อง ไม่ต้องพูดถึงค่ะ ดิฉันไม่ได้นอนหรอกค่ะ นั่งดูหนัง เล่นเน็ต เป็นงัยบ้างค่ะ ชีวิตแอร์มีความสุขมั้ยค่ะ

ไปก่อนน่ะค่ะ อิอิอิอิ  ดิฉันจะไปดูหนังกับเพือนค่ะ เดี๋ยวค่อยมาอัพเดทใหม่ค่ะ  ไปแล้ววววววววววว

 

     Share

<< วอดก้าหนึ่งขวดมาแล้ววววววว >>

Posted on Wed 26 Dec 2007 2:57


 
ขอบคุณมากมากค่ะ ปลายก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ เป็นคนที่สนุกสนานกับชีวิต รักการทำงานเป็นชีวิตจิตใจ ค่ะ โทษด้วยน่ะค่ะ เพราะว่าไม่ค่อยได้มาอัพบ่อย แต่ไม่เป็นรัย เดี๋ยวจะมาเขียนเล่าเรื่องบ่อยๆๆขึ้น
อีปลาย   
Mon 28 Jan 2008 22:52 [2]

อ่านแล้วรู้สึกว่าปลายเป็นคนที่ใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุข ได้ตลอดเวลาเลยค่ะ
มาขอติดตามไดนี้เรื่อยๆ นะคะ อัพบ่อยๆล่ะ
aey   
Wed 23 Jan 2008 10:48 [1]


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh