Calendar
 
  Last Diary
 
เที่ยวดีกว่า
โหมดเพื่อน
วันแม่
^^
สอบบ่อยจังนะ
วันเปิดเทอม
Y o k o s o ... J a p a n
ประกาศผลสาธิต (เรื่องเล่า ตอนจบ)
ประกาศผลสาธิต (เรื่องเล่า ตอนที่ 4)
วันสอบสาธิต (เรื่องเล่า ตอนที่ 3)
ตัดสินใจเลือก (เรื่องเล่า ตอนที่ 2)
เตรียมสอบสาธิต (เรื่องเล่า ตอนที่ 1)
++ เปิดเทอม ++ ไปหัวหิน ++
++ ซัมเมอร์ ++
ไปเที่ยวกัน (ต่อ)
ไปเที่ยวกันมั้ย ??
ดื้อ
เหนื่อยครับ
งานเลี้ยง
หาของขวัญ
เด็กชายหัวตะปู
ไม่ดื่มนม
เด็กเอ๋ยเด็กดี
ไปดีมั้ยน้อ
ครบ 4 ขวบครับ
ไดโนเสาร์
วันแม่
วันนี้ไม่มีชื่อเรื่อง
pae-noi meeting
เรื่องเล่าจากคุณครู
ตัดผม
เพียงลำพัง
สปริง
ทำโทษ
ไปสวนลุมฯ
เด็กอนุบาล 1
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  ดื้อ  

ไม่อนุญาตให้อ่นไดอารี่

<< เหนื่อยครับไปเที่ยวกันมั้ย ?? >>


Posted on Wed 23 Jan 2008 13:37

ลูกเขยหนิงดื้อนานเกินไปเเล้วนะคะเนี่ย ^^
หนิง   
Wed 20 Feb 2008 8:13 [8]

พอๆๆกันเลยค่ะพี่หน่า เหนื่อยเหมือนกัน โตขึ้นคงจะดีขึ้นกว่านี้นะค่ะ

เพิ่งแวะมาอ่าน เสียใจด้วยนะค่ะเรื่องคุณทวดนะค่ะ

คิดถึงค่ะ
เจภู   
Mon 28 Jan 2008 11:35 [7]

ฝากเจตน์ไปบอกพาสเวิร์ดให้พี่หน่าหล่ะเพราะไม่รู้ว่าจะฝากไว้ทางไหนดี เเต่ถ้าเจอมีนาหรือพี่เเอร์หรือคนที่มีพี่หน่าถามจากคนอื่นก้อได้นะคะ เดี๋ยวป้าน้อยใจว่าเเม่ย่าทำไมไม่ได้กุญเเจบ้านอยู่คนเดียว ^^

ปล...เรื่องที่กลัวว่าขันหมากจะมาชนกันน่ะไม่เป็นไรนะ รับทั้งสองขบวน เเบบว่า อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคนไง 555
เเม่ยาย   
Fri 25 Jan 2008 11:23 [6]

ป้าจ๋า....แวะมาให้กำลังใจจ้ะ

มีเพื่อนแพะเพียบบบบบบบบบบบบ

พรุ่งนี้ โดดงาน ได้ป่าวป้า

ไปมีทฯบำบัดกัน

ป้าจะได้ไม่ต้องคออักเสบ(จากการกรี๊ดปรี๊ดคนเดียว)

ป.ล. ถ้าขบวนขันหมากแห่ไปพร้อมกันสองขบวน แม่ยายคนสวยข้างล่างจะทำไงดีเคอะ 55555
(เสียดาย ศรีไม่อยู่ ไม่งั้นพรุ่งนี้คงแซ่บบบบบบกว่าเดิม)
มีนา   
Thu 24 Jan 2008 13:40 [5]

ป้าคะ ป้าอ่านเม้นท์ของเเม่ๆบ้านเเพะเเล้วเริ่มสบายใจขึ้นเเล้วชิมิคะ ฮ่าๆๆ เพราะไม่ใช่พูมูคนเดียวเเน่ๆที่ดื้อ


คือวัยนี้พอไม่ได้อย่างใจก้อจะมีวิธีเเสดงออกที่ต่างกันออกไปล่ะค่ะ ถ้าเด็กชายก้อคงออกเเนวเข้มไปกว่าเด็กหญฺงหน่อยนุง

หนิงส่วนใหญ่ไม่ใช้สายตาอาลัยหรืออ่อนโยนหรอกค่ะ จะส่งสายตาพิฆาตไปก่อนอันดับเเรก กั่กๆ เเล้วถ้าไม่หยุด(ซึ่งส่วนใหญ่ถ้าเเม่มองมาเเบบนี้จะหยุดทันที) เลยไม่ค่อยได้ถึงขั้นลงไม้ลงมือเท่าไหร่ เพราะหนิงก้อกลัวว่าเค้าจะเอานิสัยการตีไปใช้กับเด็กอื่นเเล้วเราก้อจะซวยไปนะเคอะ กั่กๆ เพราะว่าถ้าอยู่เนี่ยลูกเราไปตีเด็กอื่นมากๆเข้าเค้าก้อไล่ออกนะคะ กลัวลูกโดนไล่ออกตั้งเเต่อนุบาลค่ะ เหอๆ เลยต้องเปลี่ยนเป็นริบของเล่นเเทน ซนเหรอ ดื้อหรอ บ้าย บายนะบาร์บี้ เจอกันใหม่เมื่อเป็นเด็กดี

ส่วนใหญ่ถ้าฮันนาโมโหเค้าจะกรีดเสียงเเละกระทืบเท้า(กับพ่อ) ถ้าหนิงตีเค้าเค้าก้อไม่เคยตีกลับนะเพราะเเม่จะใช้ทั้งสายตา น้ำเสียงเเละตัวช่วย(ไม้) ฮ่าๆๆ ลองตีกลับซี่ จะโดนมิใช่น้อยเลย เเบบออกเเนวโหดน่ะค่ะ เพราะกลัวเค้าไม่กลัวใครเลย มีเเต่คนตามใจ เธอเคยโดนไปครั้งนึง ซึ้งมิใช่น้อย ไม่กล้าอีกเลย ^^

พูมเค้าฉลาดนะคะพี่ เด็กวัยนี้รู้เรื่องหมดเเล้วหล่ะ หนิงว่าเค้ารู้ว่าเค้าทำอะไรเเบบไหนกับใครได้เลยอยากจะท้าทายอำนาจ เพราะฮันนายอมหนิงเเต่ในเรื่องเดียวกันไม่ยอมกับฮามิตร(รู้ว่าพ่อใจดี) เรื่องสอนเเล้วสอนอีกเนี่ยหนิงก้อเข้าใจเพราะนี่ปากก้อจะถึงรูหูเเล้วเช่นกันค่ะ ก๊ากก เข้าใจเลยว่าคำโบราณที่เค้าว่าปากเปียกปากเเฉะหมายความว่าอย่างไร

เเต่หนิงมั่นใจนะว่าพูมโตขึ้นต้องเข้าใจอะไรมากขึ้นเเละลดการต่อต้านต่างๆลงไป เพราะพี่หน่าเป็นคนใจเย็น เพราะงั้นไม่ห่วงเลยว่าพูมโตมาจะเป็นเด็กไม่น่ารัก

สรุปยังรอให้ลูกป้ามาขอลูกสาวหนิงอยู่นะ ฮ่าๆๆๆ (ยัยมีนามองข้ามไปนะช่วงท้ายเนี่ย)
หนิง   
Wed 23 Jan 2008 22:14 [4]

เรื่องปกติค่ะพี่หน่า คาดว่าเด็กบ้านเราเหมือนกันหมด

วิธีที่พ่อแม่ใช้ก็ครือ ๆ กัน แถมก็ต้องอดทนเหมือนกัน ๆ กัน

มาบอกช้าไปมั๊ยเอ่ย ศุกร์นี้ลาพักร้อนทันมั๊ญ ไปมีทบำบัดกันดีกว่า ขนาดแม่ลูก 2 2 คนยังทุ่มทุนไปเลยนะ

คุยกันให้คลายเครียดดีกว่า
แอร์   
Wed 23 Jan 2008 21:36 [3]

ป้าหน่าจ๋า.....อย่าเครียดไปเลย สิ่งที่พูมเป็นน่ะ เด็กสี่ขวบบ้านแพะเป็นกันทั้งนั้น เหมือน ๆ กันเลย

ต่ายเคยโมโหรันมาก ๆ ก็อุ้มเรนั่งแท็กซี่ไปร้านต้นไม้ (ปล่อยรันไว้กับพ่อที่ยังนอนไม่ตื่น และต้องเอาเรไปด้วยเพราะเรยังเล็ก ไม่กล้าปล่อยไว้ลำพังสองคนพี่น้อง)

เรื่องนี้ต่ายเคยเล่าให้พี่สาวของต่าย (แม่ลูกสาม) เค้าแนะนำว่า ไม่ควรโมโหลูกแล้วออกจากบ้านไป มันเป็นตัวอย่างที่ไม่ดี เมื่อเค้าโตขึ้นเป็นวัยรุ่น สามารถไปไหนเองได้แล้ว เค้าจะเลียนแบบเรา คือ โมโหแม่ ก็ออกนอกบ้าน ถึงตอนนั้น เราคงยิ่งเป็นห่วง

ต่ายเห็นใจคุณแม่ที่ต้องทำงานไปด้วยนะคะ เพราะเหนื่อยจากทำงาน ทำให้ความอดทนต่ำ จึง "หลุด"ได้ง่าย

ต่ายไม่ตีรันแล้ว (ยกเว้นเรื่องโมโหแล้วกระทืบเท้าที่ยังเป็นไม่หาย) เพราะทำให้รันเอาไปขู่เร แล้วก็ลงโทษเรด้วยการตีเหมือนกัน แล้วก็มีผลต่อเนื่องให้เรมีนิสัยตีคน

ตอนนี้สองคนพี่น้องทะเลาะแย่งของกันทีไร น้องเรป๊าบลงหัวน้องรันก่อนทุกที

เศร้าค่ะ ตอนนี้ต้องปรับพฤติกรรมเรไม่ให้ตีคน และต้องแก้นิสัยรันไม่ให้ชวนทะเลาะ (เพื่อเรียกร้องความสนใจ)

ถ้าอยากฟังปัญหาของบ้านต่ายอีก ก็มาเจอกันได้นะคะ เผื่อเอาไว้ปลอบใจตัวเองว่า ไม่ใช่ป้าหน่าคนเดียวที่รบกับลูกจนเหนื่อย จะเล่าให้ป้าเหนื่อยกว่าเดิมเลย 555555
ต่าย   
Wed 23 Jan 2008 20:18 [2]

ป้าหน่าคะ เข้าใจความรู้สึกเลยคะ
บางที่เราจะโมโหหนัก เมื่อคุณย่าหรือใคร เข้ามาพูด ๆ อีก เช่นบอกว่าทำไมตอนอยู่กับย่าไม่เห็นเป็นไร อยู่กับพ่อแม่เป็นแบบนี้ วันก่อนก็ตีไป 1 ที คงไม่ค่อยเจ็บหรอก เพราะใส่กางเกงยีนส์ค่ะ
บางทีการตีก็ไม่เป็นผลคะป้าหน่าลองใหม่นะคะ เดี๋ยวนี้ใช้วิธี พูด เช่น ถ้าแม่กลับมาแล้วแบ่งปันยังไม่ยอมแปรงฟัน และทานนมให้หมด แม่จะลงโทษด้วยการให้กระโดดตบมือ 20 ครั้ง พร้อมกับคุณพ่อด้วย เอาวิธีการที่โดนที่รร.มาค่ะ เค้าก็จะรีบทำ แถมบอกด้วยว่า ถ้าทำเกิน 10 ครั้งต้องไปนั่งที่เก้าอี้สงบสติอารมณ์ ค่ะ เค้าบอกว่าเค้ายังไม่เคยโดนนะ
เรื่องก้าวร้าวก็เป็นทุกคนคะ ในช่วงของเด็กอายุนี้ค่ะ ป้าหน่าขับรถไปข้างนอกก็ดีแล้วคะ เราเคยทำเหมือนกัน ออกไปเดินเล่นที่เซ็นทรัลเลย แต่เดี๋ยวก็เป็นใหม่ เนี่ยเค้าถึงเรียกว่าเด็กไงค่ะ
ทางออกอีกทาง ป้าหน่ามีลูกอีกคนไปเลย จะได้ไม่เครียดอยู่กับน้องพูมคนเดียวค่ะ55555555
น้าอ้อย   
Wed 23 Jan 2008 14:21 [1]