๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน
๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน


๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

ค่ายรุ่นที่ ๑ วันศุกร์ที่ ๘ ตุลาคม ๒๕๕๓

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

เช้าวันศุกร์เด็กๆมารวมตัวกันอย่างพร้อมเพรียงในเวลา ๗ โมงครึ่งตามเวลาที่เรานัดหมายกันไว้ วันนี้คุณครูจะพาเด็กๆไปหาเพื่อนของเด็กๆที่เขาดินค่ะ ไปดูกันสิว่าเด็กๆโรงเรียนศิลปะแหลมคมกังแสนซนในเขาดิน...ใครจะซนกว่ากัน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๘ โมงเช้าเราก็เริ่มออกเดินกัน รถไม่ค่อยติดเท่าไรนัก

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

เราไปถึงเขาดินก็เจอครูแหลมกับเพื่อนๆจากสุขุมวิท ๑๐๑ รออยู่แล้ว ระหว่างเพื่อนๆจากสวนสมเด็จฯ และเพื่อนๆจากพระราม ๙ ครูแหลมก็ให้เด็กเดินเล่นกันก่อน เด็กๆวิ่งไปที่สระน้ำตื่นเต้นกับสัตว์ประหลาด
“นั่นๆๆๆ...ดูสิตัวอะไร” เด็กๆพากันชี้ไปในน้ำอย่างตื่นเต้น
“ครูแป๋มไอ้เข้มา...ไอ้เข้มาแล้ว” ครูแป๋มวิ่งไปดูอย่างตื่นเต้น คิดว่าสวนสัตว์เขาดินปล่อยจระลงน้ำมาจริงๆ ที่แท้สัตว์ที่เด็กๆเห็นก็เป็นตัวเงินตัวทองนั่นเอง

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

เมื่อเด็กๆมาครับกันแล้วครูแหลมก็เริ่มเล่านิทานให้เด็กๆฟัง วันนี้เป็นนิทานเรื่อง “ทำไมช้างจึงตาเล็กทำไมเสือจึงมีลาย” 
มีเสือหนุ่มตัวหนึ่งดุร้ายมาก วันหนึ่งมันออกไปหากินและเห็นช้างตัวหนึ่งกำลังยืนอยู่ใต้ต้นไม้ มันจึงวางแผนที่จะจับช้างให้ได้ แล้วเสือก็เดินตรงไปหาช้างทันที ฝ่ายช้างเมื่อเห็นเสือเดินตรงมาหามันเช่นนั้น ครั้นจะวิ่งหนีไปก็ไม่ทัน จึงทำใจดีสู้เสือ แล้วพูดกับเสือไปว่า
“สวัสดี เจ้าเสือผู้ยิ่งใหญ่ เจ้าจะไปไหนหรือ”
“ข้าก็จะมาจับเจ้าไปเป็นอาหารนะสิ” เสือตอบ
“ช้าก่อนเจ้าเสือร้าย เจ้าคงไม่รู้หรอกว่าตอนนี้ข้าไม่ได้เป็นอิสระแล้ว ข้าเป็นเชลยเขาอยู่” ช้างพูด
“พุทโธ่เอ๋ย อย่ามาหลอกข้าเสียให้ยากเลย เจ้าตัวใหญ่ออกอย่างนี้
ใครจะกล้ามาจับเจ้าเป็นเชลยได้ นอกจากข้าเจ้าป่าผู้ยิ่งใหญ่”
“นี่ไงเจ้าเห็นมั้ย ขาของข้าถูกล่ามโซ่อยู่กับต้นไม้นี้ ก็เพราะข้าตกเป็นเชลยของมนุษย์”
ช้างพูดพร้อมยกขาที่ถูกล่ามโซ่ให้เสือดู
“อะไรกันมนุษย์ตัวเล็กนิดเดียว ยังจับเจ้าล่ามโซ่ได้หรือ” เสือถามอย่างสงสัย
“ก็ใช่นะซิ มนุษย์ตัวเล็กๆนี่แหละ ถึงจะไม่มีเขี้ยวเล็บ ไม่มีเขาหรืองา แต่มนุษย์นั้นมี “ปัญญา” ช้างตอบยืนยัน
เสือพอได้ยินช้างพูดถึงคำว่า “ปัญญา” ก็สนใจ จึงถามช้างขึ้นว่า
“อ้ายตัวปัญญาของมนุษย์มันวิเศษแค่ไหนเชียว ถ้าข้าเจอละก็จะจับกินเสียให้เข็ด”
“ปัญญาของมนุษย์ก็อยู่ที่ตัวมนุษย์ซิเจ้าเสือเอ๋ย ถ้าเจ้าอยากเห็นจริงๆ ละก็ รีบแก้โซ่ที่ผูกขาข้าออกซิ แล้วข้าจะพาเจ้าไปดู”
“ได้เลย” เสือพูดแล้วตรงเข้าไปแก้โซ่ที่ผูกขาช้างออก แล้วช้างก็เดินนำหน้าเสือ มุ่งสู่บ้านมนุษย์ทันที
เมื่อถึงบ้านมนุษย์แล้ว ช้างก็ตะโกนเรียกมนุษย์ให้ออกมาพบข้างนอก ฝ่ายมนุษย์ไม่รู้ว่าใครมาเรียก ก็ออกมาจากบ้านโดยที่ไม่ได้ระวังตัว
ทันใดนั้น เสือซึ่งรอจังหวะอยู่แล้ว จึงตะครุบตัวมนุษย์ไว้ในกรงเล็บอย่างง่ายดาย
มันหัวเราะเยาะด้วยเสียงอันดัง ที่สามารถเอาชนะมนุษย์ผู้พิชิตช้างได้ เสือจึงหันไปพูดกับช้างว่า
“เจ้าช้าง ไหนเจ้าว่ามนุษย์มีปัญญาเก่งกล้า ยังไม่ทันได้ต่อสู้เลย ข้าก็จับมันได้แล้ว
และข้าจะกินมันเสียเดี๋ยวนี้แหละ”
มนุษย์เมื่อได้ยินเสือพูดอวดตัวเช่นนั้น ก็ใช้ปัญญาของตนต่อสู้กับเสือทันที โดยพูดกับเสือว่า
“ช้าก่อนเจ้าเสือ ถ้าเจ้ากินข้าตอนนี้ เจ้าก็จะไม่มีโอกาศเห็นตัวปัญญาของข้าเลย”
เสือได้ยินดังนั้นก็หยุดชะงัก แล้วถามมนุษย์ไปว่า
“ไหนละตัวปัญญาของเจ้า ก่อนตายเอาออกมาอวดข้าหน่อยเป็นไง”
“ได้ซิ ถ้าเจ้าอยากดู แต่ตัวปัญญาของข้าอยู่ในบ้าน ถ้าอยากเห็น เจ้าต้องปล่อยข้าไป
ข้าจะได้ไปจูงมันออกมาให้เจ้าดู”
ฝ่ายเสืออยากเห็นตัวปัญญาเป็นหนักหนา จึงหลงกลปล่อยมนุษย์ไป
มนุษย์เมื่อถูกปล่อยตัวเป็นอิสระแล้ว ก็วางแผนจัดการกับเสือ โดยพูดขู่เสือไปว่า
“ระวังนะเจ้าเสือ ตัวปัญญาของข้ามันตกใจง่าย ถ้ามันเห็นเจ้าเข้า มันจะวิ่งหนีเข้าบ้าน
แล้วจะไม่ยอมออกมาอีกเป็นเด็ดขาด”
“แล้วเจ้าจะให้ข้าทำอย่างไร” เสือถาม
“ไม่ยาก เจ้ามาให้ข้าจับมัดไว้กับต้นไม้เสียก็สิ้นเรื่อง” มนุษย์เสนอความคิด
“ตกลง” เสือตอบ
มนุษย์ก็จัดการมัดเสือไว้กับต้นไม้ แล้วก็เดินเข้าบ้านไป และออกมาพร้อมกับหวายในมือ
เสือเห็นมนุษย์ถือหวายออกมาก็แปลกใจ จึงถามว่า
“ไหนละตัวปัญญาของเจ้า ไม่เห็นจูงออกมาให้ข้าดู”
มนุษย์ชูหวายขึ้นแล้วพูดว่า “นี่ไงละตัวปัญญาของข้า”
“อ้ายนั่นมันหวาย จะเป็นตัวปัญญาได้อย่างไร” เสือแย้ง
“นี่แหละตัวปัญญาของข้าอ้ายเสือหน้าโง่ เจ้ามันอวดเก่งนัก ข้าจะสั่งสอนให้รู้สำนึกเสียบ้าง”
พอมนุษย์พูดขาดคำ ก็หวดเสือด้วยหวายอย่างมันมือ จนนับครั้งไม่ถ้วน
ฝ่ายช้างที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ก็หัวเราะด้วยความชอบใจ
เพราะด้วยปัญญาของมนุษย์ มนุษย์ไม่เพียงรอดชีวิต มันเองก็รอดชีวิตด้วย ช้างหัวเราะใหญ่
หัวเราะเสียจนน้ำตาไหลพรากอาบแก้ม ดวงตาของช้างเลยเล็กลง เล็กลง เหลือเท่าที่เห็นจนทุกวันนี้
ซึ่งไม่สมกับตัวของมันเลย ก็เพราะหัวเราะมากนั่นเอง
ฝ่ายเสือเมื่อถูกโบยด้วยหวาย ก็เจ็บปวดแสนสาหัส ดิ้นทุรนทุรายไปมาจนเชือกขาด
มันจึงวิ่งหนีอย่างสุดชีวิต จนถึงบัดนี้เสือก็ยังไม่รู้ว่า ปัญญาของมนุษย์คืออะไร
เสือเดินโซซัดโซเซ ไปขอความช่วยจากสัตว์ในป่าให้ช่วยรักษารอยแผลจากการถูกโบยด้วยหวาย
แต่ไม่มีสัตว์ใดช่วยเหลือ มีแต่สมน้ำหน้า เพราะเสือได้รังแกสัตว์อื่นไว้มากนั่นเอง ตัวของเสือจึงมีแผลเป็นและกลายเป็นลายให้เห็น มาจนทุกวันนี้

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

ฟังนิทานจบ ๑ เรื่อง ครูแหลมก็พาเด็กๆไปนั่งรถไฟเที่ยวชมสวนสัตว์เขาดินกัน รถไฟ ๑ ขบวนเด็กๆ ๖๐ ซนกับครูพี่เลี้ยงอีก ๑๕ คน ก็เต็มขบวนพอดี รถไฟค่อยแล่นออกไปอย่างช้า เด็กๆตื่นเต้นมากมาได้เห็นสัตว์ต่างๆมากมาย 

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

เมื่อรถไฟจอดที่สถานีใกล้ๆกับลานช้าง ครูแหลมก็พาเด็กๆลงไปดูช้างกัน ช้างน้อยกำลังน่ารักวิ่งไปวิ่งมาพอเห็นเด็กๆมากันเยอะมันก็ดีใจวิ่งมาต้อนรับเด็กด้วยการชูงวงยื่นมาทักทายเด็กๆ แทนที่เด็กๆจะจับงวงมัน เด็กๆกลับวิ่งหนีกันด้วยความตกใจ 
“อ้าวสวัสดีพี่เค้าหน่อย” ควาญช้างบอกเจ้าช้างพลายตัวน้อย “คับ” ช้างน้องเปล่งเสียงออกมาเสียงดังฟังดูแล้วเหมือนเสียงเด็กเล็กๆที่พูดว่า “ครับ” เด็กๆชอบใจกันใหญ่ 

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

ดูช้างเสร็จแล้วครูแหลมก็พาเด็กๆเดินเท้ากันต่อ เพราะเราจะได้ดูสัตว์กันอย่างใกล้ชิด เด็กๆไปดูสัตว์อีกมามาย ทั้งจิงโจ้ ยีราฟ ลิง ค่าง หมี สัตว์เลื้อยคลานต่างๆ ฮิปโป มาลาย หมี กวาง เก้งเผือก ฯลฯ เดินกันจนหอบแฮ่กเลยค่ะ แต่เด็กๆก็ดูสนุกสนานกันดี
“เจ๋งทำไมกวางบางตัวมีลาย และกวางบางตัวไม่มีลาย” ครูแป๋มถามเจ๋งเมื่อเดินผ่านกรงเลี้ยงกวาง ภายในกรงมีทั้งกวางที่มีสีน้ำตาลทั้งตัว และอีกตัวมีลายจุดสีขาวๆ
“ก็เพราะว่าบางตัวมันมีลาย และบางตัวมันไม่มีลายไงครับ” พูดจบแล้วเจ๋งก็เดินไปดูสัตว์ตัวอื่นๆต่อ ครูแป๋มไม่น่าถามเจ๋งเลย

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๑๑ โมงกว่าเราก็กลับมาทำงานกัน ครูแหลมให้เด็กวาดภาพสัตว์ที่เด็กๆเห็นมา ๕ ชนิด พร้อมทั้งตัวเองและเพื่อนๆ พอเด็กๆได้รับอุปกรณ์แล้วก็แยกย้ายกันไปหาที่นั่งและนอนทำงานกันทันที

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน 

เพียงแค่เริ่มร่างภาพได้ไม่อีกตัวน้องซันก็หมดแรงไปซะแล้วแต่พอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก็นั่งทำงานต่อทันที เด็กๆทำงานกันได้สักพัก ป้าต่ายก็หอบหิ้วพิซซ่าร้อนๆมาส่งให้เด็กๆ ครูแหลมให้เด็กวางมือจากงานแล้วไปล้างมือทันที

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

เด็กนั่งแถวยาวเรียงหน้ากระดานหันเข้ากันเป็นแถวๆ ครูพี่เลี้ยงช่วยกันวางพิซซ่าไว้ข้างหน้าเด็กๆคนละกล่อง พิซซ่าหน้าไส้กรอก หน้าปูอัดของโปรดของเด็กๆกลิ่นหอมจนเด็กๆอดใจแทบไม่ไหว ครูแหลมขออาสาสมัครมานำขอบคุณ น้องแมมมอธรีบยกมือทันที พอขอบคุณจบเด็กๆก็หยิบพิซซ่าทานกันอย่างอร่อย คุณครูสั่งพิซซ่ามา ๙๐ กล่องสำหรับเด็กๆ ๖๐ คน วันนี้เด็กๆด้ทานกันอย่างไม่อั้นไม่อิ่มไม่เลิก เชื่อมั๊ยคะว่าเด็กๆตัวเล็กๆทานพิซซ่ากันคนละอย่างน้อย ๒-๓ ชิ้น ส่วนพี่ๆทั้งตัวเล็กตัวใหญ่ทานกันได้คนละ ๖-๘ ชิ้น และบางคน ๑๐ ชิ้นขึ้นไป มีค่ายที่จัดในกรุงเทพทุกครั้งเด็กๆก็จะได้ทานพิซซ่าทุกครั้ง เด็กๆไม่เคยเบื่อเลยแม้แต่ครั้งเดียว 

ทานพิซซ่ากันจนอิ่มแล้วก็มานั่งทำงานกันต่อ จนถึงเวลา บ่ายโมง ๒๐ เด็กๆทุกคนก็วางมือจากงานศิลปะอีกครั้งเพื่อนจะไปดูโชซ์แมวน้ำ

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

โชว์แมวน้ำรอบบ่าย โมงครึ่งเป็นรอบพิเศษสำหรับนักเรียน มองไปทางไหนก็มีแต่เด็กนักเรียนมาจากที่ต่างๆมากมาย หาทีนั่งกันแทบไม่มี แต่ก็ยังพอมีให้เจ้าตัวกะเปี๊ยกของเราทั้ง ๖๐ ซนได้ดูอยู่บ้าง

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

แมวน้ำโชว์ความสามารถพิเศษหลายอย่างทั้งกระโดดลอดห่วง โยนลูกบอล เล่นฮูล่าฮูป ฯลฯ ทุกโชว์เรียกเสียงปรบมือและเสียงหัวเราะของเด็กๆได้มากมาย สนุกสนานกันมากๆเลยทีเดียว ดูโชว์ได้จนเกือบจะจบอยู่แล้วฝนก็เทกระหน่ำลงมาอย่างขาดสาย 
เด็กๆกว่า ๔๐๐ ชีวิตที่อยู่ในลานแสดงก็ติดฝนอยู่ด้วยกันที่นี่ จนฝนซาครูพีเลี้ยงก็ไปเอาร่ม เอาเสื้อกันฝนมารับเด็กๆกลับไปยังศาลาที่เรานั่งทำงานกันอยู่ 

พอมาครบกันทุกคนครูแหลมก็ให้พาเด็กๆกลับโรงเรียนกันเลย พวกคุณครูก็เลยรีบเก็บของแล้วให้เด็กใส่เสื้อกันฝนเดินไปขึ้นรถตู้กัน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

กลับมาถึงโรงเรียนก็บ่าย ๓​โมง ที่โรงเรียน(เจริญพาศน์)ฝนไม่ตกสักแอะเดียว เด็กๆลงรถได้ก็รีบเดินเข้าห้องเรียนแล้วมานั่งทำงานกันต่อจนเสร็จ คุณพ่อคุณแม่ก็มารอรับเด็กๆกลับบ้านพอดี

วันสุดท้ายของค่ายรุ่น ๑ จนลงอย่างสมบูรณ์ ๕ วันที่เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตั้งแต่เช้าจนเย็น เด็กๆทำให้คุณครูปวดหัวได้ทุกๆวัน แต่ทุกๆวันที่ปวดหัวเมื่อกลับมานั่งเขียนบันทึกคุณครูก็ยิ้มไปด้ทุกวัน แล้วพบกันใหม่นะคะ คุณครูอยากปวดหัวอีก

ขอบพระคุณมากค่ะ
ครูแป๋ม

ผลงานของเด็กๆ

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน

     Share

<< ความลับของครูแหลมวิธีเพ้นท์หน้าเป็นเจ้าเสือน้อย >>

Posted on Sat 9 Oct 2010 22:26

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

บันทึกสีน้ำ...การบ้านครั้งที่ ๑
คนเลี้ยงแมว
๔๘ ซน ผู้พิชิตถ้ำพระยานคร
บันทึกสีน้ำ...ปรัชญาสีน้ำ
บันทึกสีน้ำ...กว่าจะได้เรียน...
ปิดค่ายแสนสนุกที่สวนสยาม
บ้านผีสิง
๒ หนุ่ม ๒ มุม
๓ หนุ่ม ๓ มุม
๔ หนุ่ม ๔ มุม
๔๘ ซน ผจญลิงเขาช่องกระจก
๔๘ ซนที่ปราณบุรี
บันทึกค่ายสวนสนประดิพัทธิ์วันจันทร์ที่ ๑๘ ตุลาคม ๒๕๕๓
ไปเรียนรู้ประวัติศาสตร์ชาติไทย
บ้านเรือนไทย
ความสุขของเจ๋งและรอยยิ้มของทุกคน
ยุทธหัตถี...ช้างก้านกล้วย
๑๒ นางฟ้า กับ ๓ ทะโมน
วิธีเพ้นท์หน้าเป็นเจ้าเสือน้อย
๖๐ ซนผจญภัยที่เขาดิน
ความลับของครูแหลม
เจ๋งอยากกินไอติม
ศึกชิงแชมป์ปิงปอง
๒๖ ซนขบวนการเด็กตัวแสบ
เจ้าหนูนักโดด(น้ำ)
วันนี้ไปกินก๋วยเตี๋ยวไก่กัน
เจ๋ง&ทรอย กาก้า
บะหมี่เป็ด...บะหมี่ขาหมู...ไข่หลุยส์...โอวัลตินชิโน่
๒ หล่อกินกันไม่ลง
โอวัลตินชิโน่สูตรเด็ดสำหรับเด็กๆ
หมูสะเต๊ะแสนอร่อยกับเด็กๆแสนซน
ครูแหลมเล่านิทาน..คนโง่ถือร่ม..
แกงกระหรี่เนื้อ และ ๓ เมนูเด็ด
ทะเลทราย
พี่โบ๊ทเขียนรูปพระราชินี
เรื่องผีๆ
ร้านกาแฟที่รัก
ฝุ่นมันเข้าตา
D.I.Y.กิ่งไม้นักแขวน No.2