วันสุดท้าย

 

 

 

หวัดดี..."ไอ่โถส้วมเพื่อนรัก"
ทิ้งแกไป 5 วันเต็มอีกแล้ว
ไม่ได้ตั้งใจจะละเลยแก...แต่ลากสังขารมาหาไม่ไหวจริง ๆ
นึกว่าปิดเทอมแล้วจะว่างมากกว่านี้ตรงกันข้ามเลย..
ห้าวันที่ผ่านมานี้...เหนื่อยไม่ใช่แค่สายตัวแทบขาด
มันถึงขั้น...เหนื่อยจนหัวใกล้จะขาดตังหาก

 

 


เนื่องมากจากว่า...ยังเหลืออีกหนึ่งวิชาที่"ต้องสะสาง"

"พรอส"
มาเรียนใหม่ๆ ก้อ งง งง  "พรอส" ... อะรัยว่ะ ???
ป๊อด..รึป่าว..อ่าวไม่ใช่...มันคือพรอสนั่นแหละ
เป็นคำเรียกย่อ ๆ ของคำว่า "prosthetics"
วิชาที่มีชื่อเต็ม ๆ ว่า "ทันตกรรมประดิษฐ์ 1"
(แน่นอนว่ามันต้องมีตัวที่ 2 ตามมาให้หัวหลุดอีกในปีหน้า)
พรอสหรือเรียกง่าย ๆ .... ว่า"วิชาฟันปลอม"

+  พรอส...เป็นวิชากินแรงทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็น
ขัดปูน  ขัดwax   ขัดอะคริลิก 
ขัด ขัด ขัด  จนเล็บเยิน  มือกุด  จักกรุแร้ร้าว
ขัด...ขัดไปเรื่อย ๆ จนกว่าชิ้นงานจะไม่ขัดใจอาจารย์อีกต่อไป
โบกปูน...ไม่ผิด...เหมือนไม่เกี่ยวกับ"ฟัน"
ออกจะเป็นงาน"ก่อสร้าง"...ขนาดย่อม
แต่....เมื่อโบกแล้ว..ทำให้ต้องขัดให้เรียบ..มันแปล๊บ
ประมาณว่า...แมลงวันบินมาลงจอดแล้วตกรันเวย์ด้วยความ"ลื่น"

+  พรอส...มีการบ้านมาให้ฉันทำแทบทุกวัน
ไม่รู้ว่าจะเปิดแล็ปนอกเวลาไปทำไม
(นอกเวลาหมายถึง..ต่อเวลาจากเลิกสี่โมงเย็นไปเป็นสองทุ่ม)
เพราะว่า...ต้องเอางานกลับไปทำต่อที่ห้องอยู่ดี =_=

+  พรอส..เป็นวิชา..ฉุดฉันลงเหวที่สุด
นั่นก้อเพราะว่า...skill อันดีเลิศเกิน"มะนุด"ของฉัน

+  พรอสเป็นวิชา "วัดดวง" และ "โชคลาภ"ที่พกกันมาจากท้องแม่

+  พรอสเป็นวิชา ถึก  อึด  และ ตื้อตื้อ..จนอาจารย์ทนไม่ไหว
ยอมแพ้...หยิบใบคะแนนมาเซนต์ให้ด้วยความเวทนา

+  พรอสต้องมีสายตาเป็นเลิศ  แต่การกิน..ผักบุ้งเป็นไร่เพื่อบำรุงสายตา
ก้อไม่ได้ช่วยอะไร  เพราะมันเป็นงานละเอียดในหน่วย "มิลลิเมตร"
ซึ่งเกินความสามารถของวิตตามิน A

+ งานที่กุเกลียดสุด..โหดสุด...จนอยากจะปาทิ้ง..แล้ววิ่งไปซบอกแม่
คือ....การ"เรียงฟัน"
เรียงฟัน..ไม่เหมือน"เรียงไพ่"
ยากลำบากกว่ากันหลายเท่าตัว
หรือเพระว่า...มันใช้สมองมากกว่า"แรง"...????

+ พรอส..ดูออกจะเหน็ดเหนื่อยขนาดนี้..
กูเรียนไปเพื่อ ....
ให้เข้าใจว่า..."ช่างแล็ป"ทำงานกันยังงัย
เพราะตอนทำงาน...ทุกงานจะถูกส่งไปให้ช่างแล็ปทำ !!!!!!
เพื่อ...เผื่อใครชอบแบบนี้..ก้อเอาไปเรียนต่อเฉพาะทางด้านนี้ได้

+  พรอสเทอมนี้...ทำอยู่หลายอย่าง

 

 

 

ฟันปลอมแบบถอดได้ทั้งปาก
ก้อ...เหมือนกับที่คุณตาคุณยายทั้งหลายใส่
ที่ต้องถอดออกมาแช่น้ำตอนนอนนั่นแหละ

 

วันสุดท้าย

 

 

 

 

 

ฟันปลอมถอดได้โครงโลหะ
ไอ่นี้...ทำแค่เป็น wax pattern
คือ...แค่เอาขี้ผึ้งทำเป็นโครงไว้ก่อน
ไม่ค้องเอาไปเปลี่ยนเป็นโลหะจริง ๆ

 

วันสุดท้าย

 

 

ฟันปลอมถอดได้บางส่วน
ไอ่นี้ก้อเหมือนกัน  ทำแค่เป็นขี้ผึ้งเอาไว้ก่อน
ยังไม่ต้องไปเปลี่ยนเป็นอะคริลิก

 

 

วันสุดท้าย

วันสุดท้าย

 

.........................

 

 


ตลอด ห้า เดือนที่...อยู่ในวัฐจักรซ้ำเดิม ๆ
เริ่ม step ... ทำงาน ... ทำงาน ...อดนอน...อดนอน
จน...ใกล้ส่ง DEAD LINE จะกลายเป็น ไม่ต้องนอน..แล้วก้อส่งงานอันนั้นไป
เริ่ม step  ใหม่..กับอ. คนใหม่ ทำงานขั้นต่อไป ... แล้ววนเข้าลูปเดิม
เริ่ม step ใหม่..อีกครั้ง ไม่มีทีสิ้นสุด

เหมือนกับ...กังวล..กลุ้มใจ....พอส่งผ่าน..จะได้ดีใจอยู่แป๊ปนึง(ประมาณ 1 วินาที)
หลังจากนั้นจะเริ่ม..กังวล..กลุ้มใจ...แล้วส่งงาน.
วนไปวนมาเรื่อย ๆ แบบไม่มีหยุด

ฉัน..ผู้ดีเลิด "เกินมะนุด"  อย่างที่ได้บอกไปแล้ว
มักเป็นกลุ่มผู้นำ...นำหน้าในความ"หายนะ"เสมอ
แทบรั้งท้ายของกลุ่ม...ฝีมือไม่คอยมี
เน้น"หน้าด้านส่ง" ..... จะด่าก้อไม่สน...กูทนได้


 

 

นับจากวินาทีแรกที่ฉันรู้จัก"พรอส"
จนมาถึง...วันนี้วัน"ปิดแล็ป"
ตลอดห้าเดือนที่ผ่านมา"พรอส"..ให้อะไรกับฉันหลายอย่าง
+ ฉันได้ชิมรสชาติความสุขหลังจากอาจารย์พูดว่า "ผ่านละ"
+ ฉันได้สัมผัสความหดหู่..เมื่อต้องต่อสู่กับ"ฝีมือ"...ตัวเอง
+ ฉันสามารถ"เอาชนะ"...สัณชาตญาณดิบที่เรียกว่า"เห็นแก่ตัว"..ได้สำเร็จ
แค่งานเราผ่าน...คิดว่าดีใจสุด ๆแล้ว
แต่ถ้าเราช่วยให้คนอื่น "ผ่านไปด้วยกัน"..มันจะภูมิใจปน ๆ กับดีใจหว่ะ
+ ฉันได้รู้ว่า..เวลาที่เศร้าที่สุด..ฉันมักจะคิดถึงคนที่ฉันรักมากที่สุด
+ เวลาที่ฉันท้อแท้และสิ้นหวัง..ฉันจะคิดถึงบ้านเสมอ

 

 

ขอบคุณวันนี้...วันสุดท้ายของการทำแล็ปในเทอมนี้
+ งาน repair ฟันปลอม..สำหรับงาน"ขัด ๆ ถูๆ " ที่เอาจนเล็บกูเหี้ยนเลย
และเนื้อเยื่อที่ยึดรอบๆเล็บ..เปิดเปิงจนเป็น..เสื้ยน ๆ
+ ดีใจ...ที่กรูช่วย"หัวฟู"..จนมันผ่าน(แอบลุ้นไปด้วยจนขี้แทบราด)
+ ต้นหลิว....ฉันถามมันว่า"ผ่านแล้วชั่ยป่ะ"
มันพยักหน้า..แล้วพุ่งเข้ากอดกู..!!!!(ซึ่งตอนนั้นยัง งง อยู่)
+ ขอบคุณอาจารย์ทุก ๆ ชีวิต..ที่อดทนตรวจงาน"แสนทุเรศ"ของกรู
+ ขอบคุณวันนี้...เป็นอีกหนึ่งวันที่เหนื่อย"เหนือคำบรรยาย"
+ ขอบคุณนิ้วทั้ง 10 นิ้ว..ที่กูต้องพึ่งมันเวลาทำงานทุกอย่าง
+ ขอบคุณขาทั้งสองข้าง...ที่ประคองให้กูยืนทำงานได้ทั้งวัน
แม้ว่าจะยืนแบบโงนเงนเต็มที่..แต่ก้อขอบจัยเว้ย
+ ขอบคุณทุก ๆ ประสบการณ์ที่หาไม่ได้จากที่ไหนได้แล้ว"ในโลกนี้"
+ สุดท้าย...
ขอบคุณ"ปอด"...ของกรูเองที่ยังทำหน้าที่ของมันไป
ทำให้ฉันสามารถ "หายใจ"...ได้โดยไม่มีหยุด
แม้ว่าวันนี้..จะดม"โมโนเมอร์"(ซึ่งเป็นสารก่อมะเร็ง)..ตลอดทั้งวัน

 

 

 

 

 

 


ป-อ-ล-อ
. ขอบคุณทุก ๆ ท่านที่เสียเวลามานั่งเบิ่งตา...กับไอ่โถส้วมเล่มนี้
ต้องขอโทดถ้า..บางทีอ่านไม่รู้เรื่อง
ถ้า งง  มาก ๆ ดูแต่รูปก้อได้ค่ะ
. ไม่มีแรงเหลือสำหรับการไปเยี่ยมเยียนท่านผู้มีอุปการะคุณทั้งหลายจริง ๆค่ะ
. เสาร์ - อาทิตย์นี้..จะไปเที่ยวบ้าน"หัวฟู"
. ถ้ากลับมาแล้ว..จะไปหาเป็นการ "ด่วนพิเศษ" ^^

 

 

 

 

สวัสดี ..

 

วันสุดท้าย

 

 

 

     Share

<< กลับมาแล้ว >>

                                                            
วันสุดท้าย
กลับมาแล้ว
ทั้งคืน !!!!!!!!!!
ความทรงจำ
บ้าน
ที่แห่งนี้

 


ไดอารี่สีลูกกวาด
พี่โอ๊ด
เอนนเอร์จี้
harttz
ข้าวผัด
พี่ปอ
คุงครู
พี่ป้อม
พี่น้องเล็ก

 

F3nwjZ You lost me, buddy. I mean, I assume I get what youre saying. I recognize what you are saying, but you just seem to have forgotten about that you will find some other people within the world
reternoe   
Wed 5 Jun 2013 21:00 [3]
 

That's really thinking at an imssperive level
Gia   
Wed 5 Jun 2013 20:55 [2]
 

เปนกำลังใจห้ายน้า...

ก้ออย่างเงี้ย หนักกว่าปริ๊นซเยอะเลยเนอะ

ก้อเรียนสูงกว่าแล้ว

สู้ๆ คุงหมอฟัน
Prince   
Fri 21 Mar 2008 21:44 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

 

Myspace Layouts, Myspace Graphics, Myspace Backgrounds, Codes