9-06-11

สวัสดี ไดอารี

หายไปนานอีกแล้ว อยากจะเข้ามาบันทึกเรื่องราวร้อยแปด

แต่ด้วยงานที่รัดติ้วววว ทำให้ไม่สามารถ วันนี้ก็ทำงานนะ แต่

แอบอัพอะ 555++

ขอข้ามหลาย ๆ เรื่องที่อยากอัพมาที่เรื่องวันเกิดป๊าก่อนละกัน

ป๊าเกิดวันที่ 9 มิ.ย.  แต่ว่าเราจะมีเวลาเจอกันแค่วันเสาร์-อาทิตย์

ก็เลยฉลองกันล่วงหน้า  จะเรียกว่าฉลองก็คงไม่ใช่นะ เพราะก็ไม่ได้

มีอะไรมากมาย แค่ได้อยู่ด้วยกันแค่นั้นก็เป็นวันพิเศษแล้ว

ทุกครั้งที่เจอกัน เราก็ยกมือสวัสดีป๊างาม ๆ แล้วป๊าก็รับไหว้ ครั้งนี้ก็เหมือนเดิม

เราทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนตอนที่ป๊าออกไปเข้าห้องน้ำ

เราก็หยิบเค๊กออกมาแล้วก็จุดเทียน

++ เค๊กของป๊า ซื่อจากเซเว่น ++

++ ระหว่างรอป๊า ก็ถ่ายรูป ++

พอป๊าเปิดประตูเข้ามา ป๊าทำหน้าตกใจ แล้วก็ร้องเพลงกันสองคน ป๊าอฐิฐานและเป่าเทียน

พร้อมคำขอบคุณ ป๊าบอกตกใจเพราะไม่คิดว่าจะทำให้

++ ป๊าหน้าบาน ++

ตอนกลางวันออกไปกินข้าวที่ร้านข้าวราดแกงแถวหน้าราม ส่วนตอนเย็นวันนี้เราสองคน

ต้องไปงานเลี่ยงรุ่นที่โรงแรม SC PARK ป๊าอยากให้เราไปด้วยเพราะอยากให้รู้จักเฮีย

ที่ป๊าทำงานด้วยและเป็นผู้ใหญ่ที่ป๊าเคารพ

++ ที่งานเลี้ยง ++

++ ถือซะว่าเลี้ยงวันเกิดนะ ++

ป๊าจะบอกเสมอว่าตั้งแต่มีเราเข้ามาในชีวิต ป๊ารู้เลยว่าป๊ามีเป้าหมายของชีวิตที่ชัดเจนขึ้น รู้ว่า

ต้องพยามยามสร้างฐานะ ครอบครัวป๊าเคยลำบากมาก่อน จากคนที่เคยมีต้องมาติดลบ

ถึงตอนนี้จะดีขึ้นบ้างแล้ว แต่การจะมีครอบครัวไม่ได้ใช้คำว่ารักคำเดียว ต้องมีองค์ประกอบอย่างอื่นด้วย

ป๊าไม่อยากให้เราและครอบครัวลำบาก ป๊าจะพูดแบบนี้เสมอ

เราสองคนเริ่มคุยกันเรื่องอนาคตตั้งแต่ตอนแรก ๆ ที่คบกัน

ปีที่แล้วป๊าพาแม่กับป๋ามาคุยกับที่บ้านเรา เพื่อบอกให้ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายรับรู้ว่า

เราสองคนตั้งใจคบกัน อยากมีครอบครัว

ตอนนี้ทั้งเราและป๊าต่างก็ทำหน้าที่ของตัวเอง และกำลังทำตามที่เรา

สองคนตั้งใจไว้

หลาย ๆ ครั้งที่เรารู้สึกท้อนะ แต่ก็พยายามให้กำลังใจกัน การที่เราสองคนได้มาเจอกัน ได้รักกัน

มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว ถ้าเรารักกัน เราตั้งใจ เราพยายาม เราอดทน ทุกอย่างต้องผ่านไปได้

สู้ ๆ ไปด้วยกัน

สุขสันต์วันเกิดครบ 37 ปี นะคะป๊าของมี้