calendar

จดหมายถึงพ่อ
รอยสักใหม่
ความสุข
ไปตายซะ
เจ็บไหม
ไข่ย้อย
ปาฏิหารย์ในความน่าจะเป็น
สิ่งที่รรมดาที่สุด คือสิ่งที่สวยที่สุด
ศุกร์13
ที่มหาลัย
เอ้าลงรูปอีกทีวุ้ย
ตัวกูเนี่ยล่ะ
HIGH
เติมไม่เต็ม...หรือ....เติมไม่พอ
ข ว ด แ ก้ ว กั บ ค ว า ม รั ก
ไอ้..แม่งเช้...เอ้ย
วันธรรมดา
ไฟไหม้...ไฟไหม้...แถวบ้านตูเอง
หยุดชั่วคราว
กันและกัน
ผมรักคุณ
แหกโค้ง
ขอวันนึง
สัตว์บก
เรื่องสั้นของปัน
ห่วย
ความรักทำให้คนตาบอด
เออ...กุหายแล้ว
ร้องไห้ไม่ออก
สุดท้ายชีวิตของฉันก็ไม่มีใคร
แม่ง...กุเศร้า
กุเป็นทอมเกย์...งงอ่ะดิ
อดีต
เมา...ปลิ้น
บางครั้ง
หาย
ฉันมันแค่ควายตัวหนึ่ง
กู...ดิบ
...ฉัน เป็น....
kimberry
pla
iffi
ann
energy
pukiepukie
dekmommam
devilange



กันและกัน

ถ้าบอกว่าเพลงนี้แต่งให้เธอ เธอจะเชื่อไหม...

มันอาจไม่เพราะไม่ซึ้งไม่สวยงามเหมือนเพลงทั่วไป

อยากให้รู้ว่าเพลงรัก ถ้าไม่รักก็เขียนไม่ได้

แต่กับเธอคนดีรู้ไหมฉันเขียนอย่างง่ายดาย

เธอคงเคย ได้ยินเพลงรักมานับร้อยพัน

มันอาจจะโดนใจแต่ก็มีความหมาย เหมือนๆกัน

แต่ถ้าเธอ...ฟังเพลงนี้ เพลงที่เขียนเพื่อเธอเท่านั้น

แต่ถ้าเข้าใจความหมาย แล้วใจจะได้มีกันและกัน

ให้มันเป็นเพลง บนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน

อยู่ด้วยกันตราบนาน...นาน...

ดั่งในใจความบอกในกวี ว่าตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง

คือทุกครั้งที่รักของเธอส่องใจ ฉันมีปลายทาง...

มีความจริง...อยู่ใน...ความรักตั้งมากมาย

และที่ผ่านมาฉันใช้เวลา... เพื่อหาความหมาย...

แต่ไม่นาน...ก็เพิ่งรู้...เมื่อทุกครั้งที่มีเธอใกล้

ว่าถ้าชีวิต..เป็นทำนองเธอก็เป็นเหมือนดังคำร้อง...

ที่เพราะ...และซึ้งจับใจ...

ให้มันเป็นเพลงบนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียง

เสียงเธอกับฉัน อยู่ด้วยกันตราบนาน...นาน...

ดั่งในใจความบอกในกวี ว่าตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง

คือทุกครั้งที่รักของเธอส่องใจ  ฉันมีปลายทาง....

มีทางเดินให้เราเดินเคียง...

และมีเสียงของเธอกับฉัน

มีทางเดิน...ให้เราเดินร่วมเคียง...

 และมีเสียง...ของเธอกับฉัน...

........................................

อืม...คิดถึงติ๊กนะ...

วันนี้คงอัพอะไรไม่มาก

แต่รู้ว่าเรา...เข้าใจ

...........................................

ความรัก...คือสิ่งที่ทำให้เราสองมาเจอกัน

และยังพาให้เราสองคน

เรียนรู้ที่จะห่วงใย...ผูกพัน...ซึ่งกันและกัน

...........................................

วันนี้เรียนเรื่องกลอนเปล่ามา

เป็นกลอนที่ปราศจากกฎเกณฑ์

สัมผัสก็ได้ ไม่สัมผัสก็ได้

เลยขอลองหน่อย....ร้อนวิชา

...................................

ดอกไม้....

ขึ้นอยู่ริมทาง...

กลีบน้อย-น้อย เจ้าบางแสนบาง

จะทนจะทานลมไหวหรือไร

ผีเสื้อน้อยพลัดถิ่น พลิ้วปีกบินมาแสนไกล

ร่อนลงชมดอกไม้ริมทางร่ำ-ร่ำ ไป

หลงและใหล ในวิถีทางที่พานพบ

ดอกไม้...

เจ้าชูช่อท่ามกลางทุ่งหญ้า

แสงแดดสาดส่อง...เจ้าหมองเพราะแสงกล้า

ผีเสื้อน้อยร่อนลอยมา

บินถลาเข้าไปหาดอกไม้

บินร่อนดมดอมดอกไม้ด้วยชื่นชม

สมอารมณ์...

เจ้าก็หาย...ก็ลาไป

ดอกไม้...

ถึงจะเสียเปรียบ

แต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะเสียตลอดไป

มองดูเถิด เจ้าเห็นไหม...

ดอกไม้...

นั่นไง...เกษรที่ปลิวไป

ชุบต้นกล้าต้นใหม่ให้ขึ้นมา

................................

ป.ล. คิดถึงจังเลย คิดถึงติ๊ก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     Share

<< ผมรักคุณหยุดชั่วคราว >>

Posted on Fri 30 Nov 2007 18:48
 

Comments

Thanks for sharing. Your post is a uesful contribution.
Jose   
Wed 5 Jun 2013 16:00 [2]
 

Why do I btoehr calling up people when I can just read this!
DirtyDeeds   
Wed 5 Jun 2013 12:21 [1]
 

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh