เมื่อเรา..หนีแม่ไปเที่ยว55+

วันนี้เปงวันที่สนุกมากมาย นั้งรถไฟใต้ดินครั้งแรก สะเหร่อแป๊ะมาก

มันน่าขายหน้าชะมัด ก็เพิ่งเคยนั้งนี่หว่า บ้านนองจริงๆตรู

แล้วพวกเราก็ไปกินอาหารญี่ปุ่นที่ฟอร์จูน ชื่อร้าน ชิโรบุตะ

ถึงร้านปุ๊บไอ้เราก็กะสวาปามเต็มที่ แต่...มันก็เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น

พวกเราไปไถงร้านตอน 12.20 แล้วก็สั่งๆกันเต็มที่ แล้วเราก็รอคอยค่ะ

5 นาทีหลังการสั่ง ชิกุวะไส้ชีต กะ เกี๊ยวซ่าทอดก็มาตรงหน้าพวกเรา 4 คน

เรื่องเวลากิน...ไม่ต้องบรรยายมาก อีแร้งลงชัดๆ หมดภายในการกะพริบตา 2 ที

แต่พวกเราก็ยังไม่ได้ โอโคโนะมิยากิ อย่างที่อยากจะกิน เราก็รอไปเถอะ

ผ่านไปซัก30นาที มันก็ไม่มาซักที จนสั่งครั้งที่2(ป.ล.มันเป็นบุปเฟ่ต์อ่ะนะก็เลยสั่งกันเยอะ)

ก็เลยสั้งอุด้ง เพิ่ม

ตามเมนูอีกกะพนักงาน พี่แกตอบคำเดียว ค่ะ เฟนถามไม่รู้ก็บอกกันตรงๆสิฟ่ะ

เรานี่เดือดเลย อะไรว่ะกรูสั้งไปตั้งนาน ยังไม่ได้ส้นติงไรเลย (โต๊ะมาทีหลังได้ไปจนเค้าเรียกเก็บเงิน คิดดู)

ผ่านไปจนถึงช่วง 13.20 ซึ่งเวลาหมด พนักงานคนหนึ่งก็เดิมมาหาโต๊ะพวกเรา

ถามว่า ขาดอาหารไรค่ะ(สงสัยจะจับรังสี อำมหิตได้ เหอๆ)

ก็เลยเคลีย(ปล.ด้วยวาจานะไม่ช่ายกำปั้น)

แล้วพวกเราก็กินๆๆๆๆๆๆๆๆ เหมือนแร้งลงเหมือนเดิม เอาไรมาพวกกรูกินหมด อะไรประมาณนั้น

แล้วเราก็ออกจากร้านด้วย ความเซ็ง กรูไม่มากินร้านเมิงแล้ว ช้าค่อดๆ เห็นเป็นเด็กคิดว่ากรู

ไม่มีปัญญาจ่ายรึไง ห๊า!!! เอาเหอะ มันผ่านไปแล้ว

แล้วเราก็นั้งใต้ดินกลับไปจัตุจัก ไปซื้อต้นไม้มาทำงานส่ง ชูชก(ก็เพื่อนเรียกแบบนี้อ่ะ)

เดินกันหน้ามืดเลย (สงสัยจะเปงตูคนเดียวมากก่าไหม)

แล้วเราก็ได้ผ้าพันคอมาด้วยผืนละ100 คิดว่าถูกสุดแล้วล่ะมั้งแต่....

ไปเจออีกร้าน 50 50บาม พระเจ้าอยากจะกรี๊ดให้ลั่นจัตุจัก โง่มาเลยตู

เลยมานั้งปลอบใจตัวเองว่ามันพลาดไปแล้วTT_TT

เอาล่ะแล้วเราก็กลับมาถึงบ้านโดยครบ32นะเวลา 18.30 โดยประมาณ

จบแหละ...ยาวมากมายพอๆๆเลิกๆๆ

ก่อนจบบอกก่อน ได้กล้องดิจิตอลใหม่แล้วเย้ๆๆๆๆ แม่จะถ่ายให้กะหนำเลย55+

จบแล้ว...จบแล้วจริงๆนะ*0*

 

ก็เลย

     Share

<< เขียนไดอารี่ ครั้งแรกของนู๋ก็แค่นั้น >>

Posted on Sat 17 Jan 2009 20:30


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh