Untitled Document

 
• How to Choose a Preschool for you •


ไม่อนุญาตให้อ่นไดอารี่

<< I am glad you are with meI just can't ask for anything more >>


Posted on Sun 13 Feb 2011 7:05


A shiny , a windy and a reason moment
Ture love
All emergency
Entire day of shine
I just can't ask for anything more
How to Choose a Preschool for you
I am glad you are with me
medical check up for your 7 years old, Valentine's party at your school
above all else
Life busy as Monday life
beautifully weekend

Pim
a motherhood
JJfamily
Nhoi
NuuKim
P Noi
N Pear
TweetyBall
kay
Kwang

เรื่องโรงเรียนหนูก็มองๆให้นิกกี้บ้างนะคะพี่จิ ว่าจะให้เข้าเอกชนเหมือนกันค่ะ เพราะรร รัฐที่นี่ เด็กมีหลายประเภทมาก แอบน่ากลัวด้วยก็มี กลัวว่าลูกจะได้อิทธิพลไม่ดีๆมาอีก รร เอกชนก็มีให้เลือกหลากหลายมากทั้งคริสเตียน คาทอลิคและอื่นๆ เลือกรร ให้ลูกนี่ก็ไม่ใช่ง่ายๆเลยเนอะพี่จิ

คิดถึงนะคะพี่จิ
น้องเจี๊ยบ   
Sun 13 Feb 2011 5:49 [7]

ให้ลูกเรียนกับเด็กที่มีความต้องการพิเศษมีข้อดีด้วยนะคะ คือทำให้ลูกเรามีความสงสารเห็นใจเพื่อนมนุษย์ ได้เรียนรู้ตั้งแต่เด็กๆและมีประสบการณ์ first hand ตั้งแต่ยังเล็กว่าโลกเรานี้มีคนต่างๆกัน คนบางคนก็ไม่ได้เกิดมาแข็งแรงสมบูรณ์ไปทั้งหมด บางคนก็ขาดที่ร่างกาย บางคนก็ขาดที่สมอง หรือบางคนก็ลงลึกไปถึงโครโมโซม มีเพื่อนร่วมห้องเป็นเด็กที่มีความต้องการพิเศษแบบนี้ ทำให้ลูกรู้จักช่วยเหลือเพื่อน และรู้จักสังเกตว่าเมื่อไหร่ที่เพื่อนต้องการความช่วยเหลือด้วยค่ะ จะได้มีความละเอียดอ่อนในการ detect ความรู้สึกและความต้องการของคนรอบข้าง

แม่ของเด็กชาย Josh ต้องรู้สึกประทับใจกับคำตอบของคุณแน่นอน แต่ว่า คนอเมริกันนี่ช่างกอดนะคะ :)
อัญชัน   
Sat 12 Feb 2011 22:55 [6]

คุณจิคะ สบายดีนะคะ ถ้าไม่เป็นการรบกวนเกินไปช่วยเปิดหน้าที่แล้ว I am glad you are with me ให้อ่านหน่อยนะคะ ขอบคุณนะคะมาไม่ทันนะคะ ติดตามอยู่เสมอ ชื่นชมในความเป็นคุณแม่ของคุณนะคะ ขอบคุณที่แบ่งปันสิ่งดีๆอยู่เสมอๆคะ
bee   
Sat 12 Feb 2011 17:12 [5]
 

อ่านย่อหน้าสุดท้ายแล้วน้ำตาไหล อิ่มใจ อุ่นใจ
เพราะห้องน้องกิ๊บตอนปีก่อนก็มีค่ะ แล้วเด็กๆก็น่ารัก ครูก็ตอบตรงๆกับเด็กๆ
แล้วกลายเป็นว่าเด็กทั้งห้องก็มีน้ำใจกับน้องหนูนา เวลาใครเอาของเล่นของกินมาโรงเรียนก็มาแบ่งน้องกัน
พิมพ์แล้วอินนนนนน
กวาง มนกิ๊บ   
Sat 12 Feb 2011 11:29 [4]

เกือบอ่านไม่ทันหน้าที่พี่จิล็อคไดฯแหนะค่ะ
แต่โชคดีที่เปิดได้ทันเวลา...อ่านแล้วก็ได้แต่ยิ้ม
ชื่นชมและภูมิใจแทนพี่จิจังค่ะที่มีลูกน่ารัก และเป็นเด็กดีมาก...น้องที โตขึ้นอีกระดับแล้วนะคะ ^_^

ส่วนหนุ่มน้อย ก็ขอให้หายปวดเร็วๆนะคะ

ยิ่งอ่านย่อหน้าสุดท้ายของวันนี้ นับถือในน้ำใจของพี่
และผู้ปกครองคนอื่นๆ ที่ยอมรับในเด็กพิเศษจังค่ะ

ในเมืองไทย คงจะไม่ค่อยมีแบบนี้ ปากก็บอกว่าไม่คิดไม่ถือ ไม่เป็นไร แต่การกระทำขัดกันเลยล่ะค่ะ
เคยอ่านเจอบ่อยๆในเวบบอร์ด ที่ผู้ปกครองรวมกลุ่มกันเพื่อกดดัน ให้แม่คนนึง เอาเด็กพิเศษออกไปจาก โรงเรียน เพราะกลัวว่าจะมีผลกระทบกับลูกๆของพวกเค้า.....เฮ้อ....ต่ายอ่านแล้วก็สงสารคุณแม่คนนั้นมากที่สุดเลย
kratai   
Sat 12 Feb 2011 9:19 [3]

ปลื้มแทนคุณแม่ของเด็กดาว์นคนนั้นจังค่ะ
okaio   
Sat 12 Feb 2011 9:05 [2]

ลูกๆสร้างเพือนให้กับแม่เยอะมากจริงๆเลย พาลูกๆมาเล่น แม่ๆก็ได้เพื่อนคุยไปด้วย ดีใจไปด้วยกับเรื่องซินดี้ด้วยละคะ

คุณจิคะ อย่าปิดไดอารี่บ่อยเลยนะคะ โมอ่านมานานมาก ตั้งแต่น้องวิลยังเด็กๆ น้องธารายังไม่เกิดเลยค่ะ จนถึงตอนนีโมกำลังเตรียมมีลูกคะ เชื่อไหมคะ อ่านไดอารี่นี้มาจนได้วิธีเลี้ยงลูกมาเป็นหลักให้ตัวเองได้เลยคะ กอรปกับตัวเองทำงานที่โรงเรียนอนุบาล เลยเหมือนได้เตรียมความพร้อมก่อนมีลูก

แต่ถ้าเวลานั้นมาถึงจริงๆ เวลามีปัญหา โมอยากได้คำอธิบายละเอียดๆๆจากคุณจิจังเลยคะ

ตอนนั้นที่คุณจิเปิดให้ทิ้งอีเมลล์เพือพาสเวริด โมตัดสินใจไม่ทิ้งไว้ เพราะอยากให้เป็นที่ส่วนตัวของครอบครัวและเพื่อนสนิทๆจริงๆ ของคุณจิ แต่ตอนนี้เริ่่มหวั่นๆ ว่าถ้าปิดถาวรจริงๆ ต้องขอพาสบ้างนะคะ
โม เครปฝรั่งเศส   
Sat 12 Feb 2011 8:05 [1]