ลาก่อนนะ

 

 

 

ในที่สุด

ก็มาถึงวันที่ต้องพูดคำนี้

ตอนเก็บของเตรียมจะกลับบ้าน

ก็หันไปพูดประโยคเดิมๆกับ labmate

แต่ Christ กลับบอกว่า

สงสัยวันนี้อาจจะเป็นวันสุดท้ายที่ได้เจอกัน

เพราะเค๊าจะกลับฝรั่งเศสแล้ว

อ้าว จริงเหรอเนี่ย

5 เดือนนี่มันเร็วจังเนอะ

ถึงเราจะไม่ได้สนิทอะไรกันมากมาย

แต่ก็รู้สึกได้ถึงความเป็นเพื่อนที่ดี

เป็นคนที่ opened mind คนนึงทีเดียว

easy going person

เรายังสู้เค๊าไม่ได้เลย

เสียดายจังเนอะ

ที่มีโอกาสรู้จักกันเพียงแค่นี้

แต่ก็เอาเถอะ

ขออวยพรให้เค๊าได้งานที่ดี

คงจะดีใจไม่น้อย

จะได้บินกลับไปเจอแฟนซะที

จากมานานหลายเดือน คงคิดถึงกันแย่ ^ ^

มีเพื่อนๆคนไหนกะลังคิดถึงเรามั่งมั๊ยเนี่ย

ถ้าวันนึงเราต้องจากไปไกลกว่านี้

จะยังนึกถึงเราอยู่ป่าวหว่า

อวยพรให้เค๊าได้งานดีๆ

หันกลับมานึงถึงอนาคตของตัวเอง

และสิ่งที่อยู่รอบๆตัวตอนนี้บ้าง

มีแต่ความน่าเบื่อนะ

ระยะนี้บ้านเมืองค่อนข้างวุ่นวาย

แถมยังมีเรื่องเศร้าเข้ามาอีกด้วย

เราชักเริ่มไม่อยากอยู่ที่นี่ซะแล้ว

เราไม่ชอบความวุ่นวาย

ถ้าเจออะไรที่มันน่าปวดหัว

หรือวุ่นวายมากๆ

เราก็จะหันหลัง แล้วไปไกลๆเลยดีกว่า

ตอนนี้เลยเริ่มคิดแระ

ว่าถ้าเรียนจบแล้ว

อาจจะลองหางานที่อังกฤษดู

เริ่มรู้สึกว่าเราไม่เหมาะกับที่นี่เลย

เพราะเราชอบความสงบ เรียบง่าย

เราเป็นคนพูดตรงๆ

เราเป็นคนไม่ตามกระแส

บางครั้งก็แสดงอะไรออกไปอย่างที่คิด

แคร์ เราก็แสดงให้รู้ว่าแคร์

เป็นห่วง เราก็แสดงให้รู้ว่าเป็นห่วง

แต่ก็อยู่ในขอบเขตเท่าที่จะทำได้

เพราะถ้าไปล้ำเส้นใครเข้าจนเกินไป มันก็คงไม่ดี

แต่สิ่งที่พบส่วนใหญ่ที่นี่

คือคนมักสร้างกำแพง

พบกันรู้จักกันแบบผิวเผิน เหมือนกลัวใครจะเข้าถึงตัวตนได้

ชอบทำอะไรตรงข้ามกับความรู้สึก ชอบปิดบัง

ทำอะไรอย่างที่อยากจะทำ ตรงไปตรงมานี่มันคงจะเสียฟอร์มมากหรือไงไม่รู้

สื่อสารกับคนพูดภาษาเดียวกันแต่ดันไม่เข้าใจ

อยากกลับไปอยู่ในที่ที่ไม่มีใครรู้จักเรา

ไม่มีใครสนใจ เป็นคนธรรมดาๆ

รู้สึกว่าอยู่ที่นี่ ทำให้ออกจะเสียนิสัย

คือไม่มีวินัย และไม่ตรงต่อเวลาด้วย

ทางนี้ คงไม่มีอะไรให้ห่วงอีกแล้ว

จะห่วงอยู่ตอนนี้ก็คือคุณทวดของคิวพีเท่านั้น

เพราะถ้าตัดสินใจไปแล้วก็คงพาคิวพีไปเรียนที่โน่นด้วยเลย

เป็นอีก choice นึงที่ลองคิดดู

นี่เราเป็นไรนักหนาวะ

สงสัยเจอเรื่องวุ่นวายมากไป

อยู่ในเมืองนานเกินไปมั้ง

จิตใจเลยห่อเหี่ยว

เป็นโรคเบื่อความวุ่นวายอ่ะ

     Share

<< ...้my happy book >>

Posted on Sat 5 Jan 2008 2:38

 

 
  
 






หมดห่วงแระ
หาย
Goodbye doesn't mean forever
I WANT U TO KNOW THAT...
ไม่เอาไหน
What's wrong with us...I still wish to understand
ดึกแล้ว
Happy Birthday to my roommate
Wo De Nan Peng You
วันใหม่
เก็บตกเรื่องราวดีๆจากรายการ at ten
For you...Cappuccino Lover
นิรันดร์นั้นนานนัก...แต่รักนี้นานกว่านั้น
Relaxed mind
สืบเนื่องจากความผิดปรกติ...พาไปเที่ยวโรงงานจ้า
เรื่องราวของความผิดปรกติ
Wishing you Wishing well
the sweetest song I've ever heard
้my happy book
ลาก่อนนะ
...
วันเศร้าๆ...และระยะห่าง มันเกี่ยวกันมั๊ยเนี่ย
Hello 2008
เรื่องดีๆก่อนปีใหม่
countdown to new year
เฮ้อ roommate เรา
ไม่ใช่ผู้วิเศษ ไม่ใช่คนพิเศษ
present moment
เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม
คืนนี้นอนไม่หลับเลยจริงๆ...ขอให้ค่ำคืนนี้มีแต่เรา อยู่เคียงใต้แสงดาว...
ตอนนี้ elf กำลังระบาดไปกันใหญ่ มาelf yourself กันเหอะ
ไม่รู้ก็ไม่เป็นไร แต่..ยังจำเพลงนี้ได้มั๊ย
I'm so silly...again :( I'm sorry
...
...
ได้ยินเสียงแว่ว ดังแผ่วมาแต่ไกลไกล...
หนึ่งเดียวในหัวใจ
ฝันไป
When you know someone ; D



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn