ชีวิตเฟรชชี่ที่แสนลำบาก

ชีวิตเฟรชชี่ที่แสนลำบาก

 
หลังจากที่เริ่มชีวิตใหม่ในรั้วมหาวิทยาลัยได้ไม่นาน ก็เริ่มรู้สึกอยากกลับไปเรียนม.ปลายอีก
ทำไมนะเหรอ?
    เพราะว่าสังคมในรั้วมหาวิทยาลัย(โดยเฉพาะในหมู่มหาวิทยาลัยรัฐชื่อดัง)มีแต่เพื่อนๆทีหวงแต่คะแนน ไม่สนใจกระทั่งจิตใตของคนอื่นที่อยู่รอบข้าง

    วันนี้ผมเจอมากับตัวเองเลย ผมโดนเรียกให้ไปคุยกับเพื่อนกลุ่มหนึ่งเป็นการส่วนตัว พอผมไปหาเขาเท่านั้นแหละ ผมก็โดนเทศนามายกใหญ่เลยว่า "วันๆเอาแต่นอนรึไงไม่ทำงานบ้างเลย"บ้าง "ชอบกินแรงเพื่อนหรอ"บ้าง แต่หารู้ไม่ว่า คำเหล่านั้นที่พูดๆกันมา ผม!ต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายพูด

    ทุกคืนหลังเลิกเรียนผมแทบจะไม่ได้ไปที่ไหนเลยนอกจากหอสมุดของมหาวิทยาลัยและนั่งทำงานกลุ่มคนเดียว ทั้งๆที่ในกลุ่มเรามีสมาชิกตั้งห้าคน ผมถามหน่อยว่า"แล้วพวกคุณทั้งสี่คนทำอะไรอยู่" ทุกครั้งที่ผมถามว่า"ช่วยสรุปให้หน่อยดิ เราทำไม่ไหวอ่ะ"แต่สิ่งที่ตอบกลับมาคือ "ขอโทดนะ...เราไม่ว่าง"บ้าง "ไม่เห็นหรอ! เราคุยกับเพื่อนอยู่" หรือบางครั้งก็เดินผ่านไปโดยไม่สนใจ


     ผมบอกตามตรงเลยว่า"ผมโกรธมากๆ" แต่ผมก็อดทนไว้เพราะไม่อยากมีเรื่องกันผมเลยบอกความคืบหน้าของงานทั้งหมดและแบ่งงาน(ซึ่งเหลือเพียงน้อยนิด)ให้พวกเขาทำพวกเขาก็พูดตอบกลับมาอีกว่า "งานแบบนี้อาจารย์จะโอเคหรอ" ด้วยความที่ผมเริ่มรำคาญ ผมเลยตอบไปด้วยเสียงที่ดังขึ้นว่า "ถ้าทุกคนช่วยกัน งานก็ออกมาโอเคเองแหละ" พวกนั้นจึงรับงานไว้แต่โดยดี หลังจากนั้นผมจึงคิดทันทีว่า

"ถ้างานนี้เสร็จเมื่อไร...ผมก็จะไม่ขอทำงานกลุ่มกับพวกนี้อีกแล้ว"

"เกลียดพวกคนไม่จริงใจ อยากจะเอาคะแนนกินเปล่าๆ"

"หาว่าคนอื่นกินแรง แล้วเคยส่องกระจกดูตัวเองบ้างไหม"

ดังนั้น ด้วยความหวังดีนะครับน้องๆม.ปลาย...พยายามเลือกคบเพื่อนและเลือกสมาชิกกลุ่มดีๆเพราะน้องๆอาจจะเจอประสบการณ์แบบผมได้และอย่าปล่อยให้คนเหล่านั้นว่างงานด้วยเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น อย่าปล่อยให้ความขี้เกียดของเพื่อนมาทำให้งานทั้งกลุ่มเสียหาย

***ขอให้น้องๆที่จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยโชคดีทุกคนครับ***


     Share

<< >>

Posted on Sat 20 Aug 2011 20:56
 
     
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh