calendar

แววตา
เฉา
ความขี้เกียจจ๋า
ความเครียดบังเกิด
ชวนชม
เพราะมัน ตอน2
มีปัญหา
เพราะมัน
RU Happiness
อยากมีไดมั่งจัง
thik



RU Happiness

RU Happinessบางครั้งก็ไม่รู้ตัว
ว่าสิ่งที่เราชอบนั้น
คืออะไรกันแน่ แต่สิ่งสำคัญ คือ
ไม่ว่าจะยังไงเราก็ควร
ที่จะมีความสุขอยู่กับสิ่งที่เรามี
ฉันยังชื่นชอบคำพูดที่ว่า
"คนที่มีความสุขที่สุด
ไม่ใช่คนที่มีพร้อมทุกอย่าง
อย่างที่อยากมี
หากคือ
คนที่ทำสิ่งที่มีนั้น
ให้มีความสุขที่สุด
ต่างหาก"
ฉันเชื่อว่า
ความสุขนั้น
สามารถเกิดขึ้นได้ทุกที่
เปิดใจและมองให้เจอ
บางทีความสุขก็อยู่ใกล้ๆ
โดยที่เรามองไม่เคยเห็น
บางทีก็ไม่น่าเชื่อ
ว่าเราจะมีความสุขกับมันได้
ฉันเพียงแต่อยากจะเฝ้ามองและยิ้มให้
เพื่อเป็น...พลัง...
ให้ฉัน
ได้ก้าวเดินต่อไป
ด้วยหัวใจที่เป็นสุข
และอบอุ่น
ขอบคุณสำหรับทุกห้วงเวลา
ที่ทำให้ฉันได้สัมผัสและเรียนรู้

R.U.Happiness
รุ่งนภา อุตสาห์
 

'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

รุ่งนภา ฉันควรจะภาคภูมิใจกับมัน หรือไม่
หรือฉันกำลังหลอกตัวเอง เพื่อให้ผ่านพ้นไปในแต่ละวัน
กี่ครั้งที่ต้องมานั่งปลอบใจตัวเอง และคิดในด้านบวกให้มาก
หรือแท้จริงแล้วในใจ มันไม่มีความสุขเอาเสียเลย
ฉันเบื่อที่ต้องมานั่งคิดเพื่อควบคุมตัวเอง
ทั้งดีและไม่ดีมันต่อสู้กันในจิตใจ
ฉันจะทำอย่างไร
ไม่มีใครที่สามารถพูดคุย และไม่มีใครควรที่จะฟัง
นอกจากตัวฉันเอง
ความร้ายกาจในตัวฉัน ต้องเอาชนะมันด้วยตัวฉันเอง
แต่บางครั้งมันก็เหนื่อยและฉันอยากยอมแพ้
และปล่อยมันไป
เจ้าปีศาจร้าย เธอจ้องจะทำลายฉันทุกครั้งยามที่ฉันอ่อนแอ
ยามมีสิ่งใดมากระทบ
แต่แกก็ทำให้ฉันรู้ว่า อย่างน้อยฉันก็มีจิตใจ
ทั้งดีและชั่วอยู่ในตัวฉัน
บางครั้งมันก็ยากเกินจะควบคุม
ฉันไม่สามารถระบายหรือร้องออกมา
อารมณ์มันรุนแรงและอ่อนไหวง่ายเกินไป
ฉันจำเป็นต้องควบคุม ด้วยตัวฉันเพียงคนเดียว
และทุกครั้งที่ฉันผ่านพ้นไป ฉันรู้ดีว่ามันจะต้องกลับมาอีกครั้ง
และขอให้ฉันเข้มแข็งพอที่จะต่อสู้
ขอให้ความเข้มแข็ง จงคุ้มครองใจ ฉัน “รุ่งนภา”
มันสงบลงแล้ว....................................................................................
 

 

แม่คะ หนูขอโทษ
รู้ดีว่ามันไม่ควรแค่เขียนแต่ควรที่จะไปบอกแม่ด้วยตัวเอง
บางพฤติกรรมหนูรู้ดีว่ามันดูไม่เหมาะสม
ตั้งแต่เล็กจนโตมีหลายเรื่องที่หนูรู้สึกผิด และอยากจะขอโทษแม่จากใจจริง
มันไม่สามารถลืม บางครั้งหนูดูก้าวร้าวและต่อต้าน
บางครั้งหนูดูนิ่งเฉยไม่คิดและไม่กล้าจะทำอะไร
โตขึ้น หนูก็ยังมีทุกอย่างครบและไม่ได้เปลี่ยนแปลง
แต่ที่เปลี่ยน คือ การรู้ตัว
ทุกครั้งที่ทำตัวไม่น่ารัก มันรู้ตัวและเสียใจ ไม่ใช่น้อย
แต่ก็ยังเหมือนเดิม ไม่พูด
ไม่ว่าใครจะถูกหรือผิด
คนที่ควรขอโทษก็คือ คนที่เป็นลูก
………………………………………………………………………………………………………
ฉันมักจะลังเลไม่เด็ดขาด
บางครั้งก็กลัวกับอะไรที่ไม่ควรกลัว
ไม่กล้า และขี้ขลาดเกินไป
ทำงานไม่ค่อยรอบคอบและไม่ค่อยเรียบร้อย
ขี้เกียจและอ่อนไหวง่าย
คงตลกล่ะสิ...............!!!
ถ้าจะบอกว่า ต่อไปฉันจะเป็นพยาบาล
.............................................................................................................................................................
แต่ฉันชอบฝันและชอบสร้างพลัง
ฉันมีความตั้งใจและอยากจะเอาชนะตัวเอง
แม้มันจะฟังดูยาก แต่ฉันว่า ฉันควรจะทำ
ที่สำคัญ ฉันไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ
หัวเราะฉันสิ.......................!!!!
แต่ฉันจำเป็นต้องทำ
เพื่อตัวฉันและทุกคนที่ได้ผ่านเข้ามา
.............................................................................................................................................................

     Share

<< อยากมีไดมั่งจังเพราะมัน >>

Posted on Sat 23 May 2009 12:58
 

Comments

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh