Big girls don't cry

This morning, I had to go to the office to sign some document. I took Angie with me because I planed to go to greatgrandma's later today.

Angie was okay in the car seat ..... alone back there.

Then there was a parade, I mean a long parade. The traffic was kinda terrible. Suddenly Angie started to cry, then louder and louder.

หม่ามี๊เคยบอกหนูไปแล้ว ว่าทุกครั้งที่ได้ยินแอนจี้ร้องไห้แบบนั้น จะรู้สึกเจ็บปวดไปด้วย เหมือนเสียงร้องของหนูมันมากรีดหัวใจ

แอนจี้นั่งด้านหลังคนเดียว ตื่นมาคงไม่เห็นใคร เลยตกใจร้องไห้

So I kept saying "hey baby, mommy is here. I'm here. Don't cry. I'm here." Well, I was having a hope... a little one... that you might understand what I said or what you heard, then you 'd probably stop crying..

But nope! Nothing happened! You kept crying.

หม่ามี๊อยากจะจอดรถลงไปเอาแอนจี้ออกมาจาก car seat แล้วเอามาอุ้มเอาไว้  แต่จอดยากมากค่ะ เพราะมีพาเหรดพอดี เลยทำใจแข็งเอาไว้ แต่หนูก็ยังร้อง ร้องสุดเสียงเลยหละ

หม่ามี๊ไม่อยากได้ยินเสียงแบบนั้นเลย บอกแล้วว่ามันเหมือนมากรีดใจ แอนจี้รู้มั๊ย... หม่ามี๊ขับรถไป น้ำตาไหลไป

(จริงๆแล้ว ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกค่ะ  เวลาได้ยินเสียงแอนจี้ร้องไห้แบบนั้น แล้วหม่ามี๊ทำอะไรไม่ได้ ช่วยอะไรไม่ได้ หม่ามี๊น้ำตาไหลทุกครั้ง  ฟังดูโง่ๆเนอะ แต่ไม่รู้สิ ถ้ามันเป็นจริง ก็ต้องยอมรับว่ามันจริง)

แอนจี้ร้องจนถึงบ้านคุณทวด หม่ามี๊อุ้มเลยหยุดร้องไห้ นั่งๆนอนๆ ดูคนโน้นคนนี้ หม่ามี๊อุ้มแอนจี้เดินรอบบ้าน หนูก็โน่นนั่นนี่ใหญ่เลยค่ะ คงจะแบบ... เอ๊... ที่นี่ไม่ใช่บ้านเรานี่นา

เชื่อมั๊ยคะ แอนจี้ไปหลับอีกทีตอนเที่ยงค่ะ หม่ามี๊เลยออกไปแบงก์ ไปได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเป็นห่วง ก็เลยขับรถกลับไปดูที่บ้าน เปิดประตูรถปุ๊บ ได้ยินเสียงแอนจี้ร้องไห้อยู่พอดี (เง้ออ... หนูนอนแป๊บเดียวเองนะ) หม่ามี๊อุ้ม แอนจี้เลยเงียบ

I know you were soooo sleepy, but you didn't sleep. You kept looking at me, checking that I was still there with you, not leaving you.

จนเกือบจะเย็น หม่ามี๊ว่าหนูจะไม่ไหวแล้ว ตื่นมาทั้งวันแล้ว เลยอุ้มหนูไว้ หวังจะให้หลับเพื่อจะได้เอาลงใน car seat แอนจี้หลับค่ะ แต่พอหม่ามี๊วางหนูร้องไห้ทันที แอนจี้กลัวหม่ามี๊จะทิ้งหนูเหรอลูก

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงก็ไม่สำเร็จ จนหม่ามี๊ตัดใจว่า ถ้าแอนจี้จะร้องไห้ก็ต้องปล่อยให้ร้องไปแล้วหละ ไม่งั้นก็ไม่ได้กลับบ้านกันพอดี

แล้วก็จริงค่ะ วางปุ๊บ แอนจี้ร้องไห้ทันที หม่ามี๊ขับรถออกมาใจคอไม่ค่อยดีนัก พยายามพูดอยู่ตลอดเวลาเพื่อให้หนูได้รู้ว่า หม่ามี๊อยู่ตรงนี้ อยู่ใกล้ๆ ไม่ได้ทิ้งหนูไปไหน หนูไม่ได้อยู่คนเดียว แต่ยังไม่ทันไร แอนจี้ก็เงียบไปค่ะ ตอนนั้นขับไกลออกมาไม่ถึง 500 เมตรเลยด้วยซ้ำ ก็เพราะหนูทั้งง่วงทั้งเหนื่อยไงคะ บอกตรงๆเลยนะ... หม่ามี๊โล่งใจแทบจะต้องจุดประทัด ดีใจที่แอนจี้ไม่ต้องร้องไห้นาน

We got home, finally. Grandma was waiting for us.

Big girls don t cry

I will never leave you, honey. I love you so much, you know that? I love you.

 

 

     Share

<< Sleeping with daddyCalfy >>

Posted on Sat 9 Mar 2013 7:15

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh