Calendar
 
  Last Diary
 
ดวงใจรำพัน 4 : ดวงใจรำพัน
ดวงใจรำพัน 3 ; รอเธอตรงนี้......ที่เดิม
ดวงใจรำพัน 1 : ในห้วงคำนึง
ดวงใจรำพัน 1 : สายน้ำ...ความรัก
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 19
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 18
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 17
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 16
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) 15
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 14
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 13
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 12
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 11
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 10
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 9
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 8
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 7
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 6
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 5
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 4
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 3
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 2
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri
  Favourite Diary
  ทอถักอักษร
  Counter
       


  น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 4  

เรื่อง น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด)  ตอนที่ 4

 

กลางเดือนกันยายน 2550

วันนี้เป็นวันหยุดแนนไม่มีเรียนจึงมีเวลานั่งเล่น อินเทอร์เนตจากคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คภายในห้องนอนของเธอ  เพื่อรอบีมารับเพราะวันนี้บีบอกว่าจะพาเธอไปดูหนัง ระหว่างรอเธอเปิดดูไฮไฟว์ของเธอก็พบว่าบีนั้นได้มาคอมเม้นท์ในไฮไฟว์ของเธอด้วย

***คิดถึงที่รักที่สุดเลย  ตั้งใจเรียนนะ หลับฝันดีนะครับสุดที่รักของผม***

                เมื่อเห็นข้อความคอมเม้นท์ที่บีมาคอมเม้นท์ทำให้แนนยิ้มอย่างมีความสุข  เธอจึงเข้าไปในไฮไฟว์ของบีเพื่อคอมเม้นท์ตอบกลับ  แต่สิ่งที่เห็นในไฮไฟว์ของบี กลับทำให้แนนแทบหุบยิ้มในทันที  เพราะในรูปของไฮไฟว์ของบีนั้นมีแต่รูปของครูเกศ ถ้ามีแค่รูปเฉยๆเธอคงไม่ว่าอะไรแต่ชื่ออัลบั้มภาพใช้ชื่อว่า*สุดที่รักของบี* ทำให้แนนไม่พอใจ  เธอได้เห็นผู้หญิงคนหนึ่งใช้ชื่อว่า เกศรา ส่งคอมเม้นท์ถึงบีเยอะมาก  ทุกคอมเม้นท์มีแต่คำว่ารักและคิดถึงรวมอยู่ในนั้น เธอจึงเปิดดูข้อความที่บีคอมเม้นท์ตอบกลับ เห็นบีเรียกผู้หญิงคนนั้นว่า  เกศ สุดที่รัก  และข้อความล่าสุดที่บี คอมเม้นท์ ให้ผู้หญิงคนนั้น คือ

*** คนดีโทรไปทำไมไม่รับสาย  อยากให้รู้ว่าบียังรักครูเกดอยู่เสมอนะ  ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน  ครูเกศจะเป็นคนเดียวที่บีจะรัก  ไม่มีผู้หญิงคนไหนมาแทนที่ ครูเกศได้แน่นอน  บีสัญญา***

                เมื่อแนนเห็นข้อความดังกล่าวก็รู้สึกชาไปทั้งร่างกายและหัวใจ เธอคิดว่าคงเป็นข้อวามเมื่อนานมาแล้วก่อนที่บีจะรู้จักกับเธอ แต่พอเธอดูเวลาในการส่ง  สิ่งที่เธอเห็นนั้นเวลามันบอกว่า 12.24 น. ของวันนี้ ซึ่งเป็นเวลาก่อนจากที่บีโทรมาหาเธอเพียง 10 นาที  แนนรู้สึกเสียใจมากไม่คิดว่า บีจะทำกับเธอแบบนี้ แสดงว่าคนที่บีตั้งใจจะชวนไปดูหนัง คือ ครูเกศ ใม่ใช่เธอ  ที่บีชวนเธอก็แค่เสียดายตั๋วหนังที่ซื้อเอาไว้เท่านั้นเองเหรอ  แนนเริ่มคิดมากและร้องไห้ออกมาด้วยความรู้สึกเสียใจ  โดยที่เธอไม่รู้ว่าบีมารอเธออยู่

…………………………………………………………

                บีมารอแนนที่หน้าหอพักพักของแนนตามที่สัญญาไว้ว่าจะมารับแนนไปดูหนัง  เขารอแนนนานหลายนาทีไม่เห็นแนนลงมาสักที  จึงเดินเข้าไปในที่หอพักของแนนซึ่งเปิดประตูไว้  เขาพบเตยกำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่ จึงถามหาแนน

                                “สวัสดีครับพี่เตย  จ๋าไม่อยู่เหรอครับ  พอดีวันนี้นัดกันไปดูหนังแล้วยังไม่เห็นลงมาสักที”  บียกมือไหว้และกล่าวทักทายเตยตามมารยาท เพราะยังไงเตยอายุมากกว่าเขาถึงสองปี

                                “อ๋อ.....สวัสดีน้องบี  ไอ้แนนมันอยู่ในห้องนะ  ขึ้นไปหามันสิ  ห้องแนนอยู่ฉัน3 นะ ” เตยทักทายบีเพราะเธอรู้มาจากแนนว่า บีนั้นมักจะเรียกแนนว่า *จ๋า*

                                “ขอบคุณครับพี่เตย  งั้นบีขึ้นไปหาจ๋าเค้าก่อนนะครับ” พูดจบบีก็ขึ้นไปหาแนนยังห้องนอนของแนนที่อยู่ฉัน 3

                                “ก็อก  ก็อก  ก็อก ”  เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้แนน คิดว่าเป็นเตยเพื่อนสนิทของเธอ  จึงบอกให้เข้ามา โดยที่ไม่ได้เช็ดน้ำตาออก เพราะเธอคิดว่าจะบอกเรื่องนี้ให้เตยรู้เผื่อว่าเตยจะปลอบใจให้เธอรู้สึกดีขั้นมาบ้าง

                                “เตยเหรอ  เข้ามาสิ ฉันไม่ได้ล็อกประตู ” แนนพูดเพราะคิดว่าเป็นเตย  แต่เมื่อเธอได้เห็นคนที่เข้ามาเป็นบีเธอก็รีบไล่ออกไปพร้อมๆกับรีบเช็ดน้ำตาออกอย่างรวดเร็ว

                                “เข้ามาทำไม  ออกไปนะ  ออกไป คนหลอกลวง  ออกไปฉันไม่อยากเห็นหน้านาย   คนโกหก” แนนพูดพร้อมกับร้องไห้สะอึกสะอื้น แต่ยิ่งเช็ดเท่าไหร่น้ำตามันก็ยิ่งไหลออกมา

                                “จ๋า ตัวเองเป็นอะไร  ที่รักร้องไห้ทำไมคนดี  บอกเค้ามาสิว่าเกิดอะไรขึ้น” บีถามอย่างตกใจเมื่อเห็นแนนร้องไห้และไล่เขาออกจากห้องแบบนั้น

                                “ถ้าอยากรู้ก็ดูเอาเอง  ดูเสร็จก็กลับไปซะ  เราจบกัน ไม่มีอะไรต้องพุดกันอีก เค้าไม่อยากเป็นคนโง่ที่ให้ตัวเองหลอกแบบนี้”  แนนให้บีดูไฮไฟว์ของบี  จากภาพที่เห็นทุกอย่างมันฟ้องว่า บียังรักครูเกศอยู่และแนนเองเป็นเพียงแค่คนคั่นเวลาเท่านั้นเอง

                                “จ๋า  เค้าขอโทษ อย่าทิ้งเค้าไปเลยนะ  เพราะตอนนี้ตัวเอง คือ ความหวัง  คือทุกอย่างในชีวิตเค้านะ”

                                “แล้วสิ่งที่เค้าเห็นมันคืออะไร  พอเถอะบีเค้าไม่อยากพูดเรื่องนี้แล้ว  กลับไปซะ เราจบกันเถอะ จากนี้ไปเค้าจะถือว่าเราไม่เคยรู้จักกัน  กลับไปหาครูเกศของตัวเองเถอะ ถ้าบีไม่ออกไปเค้าจะออกไปเอง” แนนพูดไล่บีออกไปทั้งน้ำตาพร้อมๆกับลุกขึ้นยืน และทำท่าจะออกไปจากห้อง

                                “จ๋า  เค้าขอโทษ  เค้าไม่ได้รักครูเกศแล้ว  เค้าแค่อยากแก้แค้นที่ครูเกศทิ้งเค้าไปเท่านั้นเอง  ตัวเองอย่าไปนะ............จ๋าเค้ารักตัวเองมากเลยนะ”  บีเห็นว่าแนนกำลังจะออกไปจึงมากอดแนนไว้ข้างหลัง  เมื่อเห็นว่าแนนไม่ยอมเขาจึงร้องไห้ออกมา

                                “………………………………………”

                                “จ๋าตัวเองอย่าเงียบแบบนี้สิ  เค้าใจหายรู้ไหม  ตัวเองอย่าทำให้ความหวังทุกย่างในชีวิตเค้ามันพังลงไปสิ ..............”  บีพูดพร้อมกับร้องไห้หนักขึ้น

                                “………………………………”

                                “อย่าเป็นแบบนี้ได้ไหม อย่าทำให้ความหวังทุกย่างในชีวิตเค้ามันพังลงไปได้ไหม...”  บีร้องไห้หนักขึ้นอีกพร้อมกับกอดแนนแน่นเข้าไปอีก

“เฮ้อ…….เค้าไม่รู้ แต่เอาเถอะเค้าเองก็รักตัวเองไม่อยากเสียตัวเองไปเหมือนกัน  เค้าจะยอมสักครั้ง  แต่ตัวเองต้องลบทุกอย่างที่เกี่ยวกับครูเกดออกไปทั้งในไฮไฟว์ และในใจตัวเองด้วย ไม่งั้นเค้าไม่ยอมจริงๆนะ” แนนพูดขึ้นมาบ้าง เมื่อเห็นว่าบีร้องไห้พราะเธอไม่อยากเสียบีไปเหมือนกัน

                                “ได้ครับที่รัก  แต่ตัวเองอย่าพูดแบบนี้อีกน่ะ  รู้ไหมมันเหมือนความหวังทุกอย่างของเค้ามันพังลงไปเลย  ถ้าไม่มีตัวเอง  ต่อไปนี้ถ้ามีอะไรเราจะพูดกันก่อนเราจะไม่ทำให้อีกคนต้องร้องไห้เสียใจเพียงลำพังใช่ไหม บีสัญญานะครับคนดีว่าจะไม่มีวันทำให้จ๋าต้องร้องไห้เสียใจเพราะบีเด็ดขาด”

                                “ค่ะ....จ๋า ก็สัญญาเหมือนกันว่าจะไม่มีวันทำให้ลูกหมาบีเสียใจ  ปล่อยได้แล้วค่ะมาแอบแต๊ะอั๋งเค้าตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย  ปล่อยเลยไปดูหนังกันดีกว่าค่ะ ” แนนเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าบีกำลังกอดเธออยู่จึงบอกให้บีปล่อยเธอ

                                “ขอกอดจ๋าอีกนิดนึงไม่ได้เหรอ  คนรักกันมันก็ต้องมีบ้างนะครับๆๆๆๆคนดี”  ไม่พูดเปล่าบีกลับกอดเธอแน่นเข้าไปอีก  แนนไม่รู้จะพูดอะไรเลยปล่อยให้กอดอยู่อย่างนั้น  พร้อมกับเริ่มไว้ใจในคำสัญญาของบีมากขึ้น เพราะบีเองก็เป็นความหวังในชีวิตแนนเหมือนกัน

.....................................................................................................

ปลายเดือนกันยายน 2550

 

                ปลายเดือนกันยายนเข้ามาแล้ว  ช่วงนี้ความรักระหว่างแนนกับบีเริ่มหวานกันมากขึ้น  ทั้ง กินข้าว – ดูหนัง  ไปซื้อหนังสือเรียนหรือช่วงสอบ  บีเริ่มเข้ามามีบทบาทในชีวิตแนนมากขึ้น ช่วงไหนที่ครอบครัวของแนนโอนเงินเข้ามาช้าจนแนนไม่มีเงินใช้บีมักจะยื่นมือเข้ามาช่วยแนนเสมอ จากการที่บีดีกับแนนมากขนาดนี้  ทำให้แนนเชื่อสนิทใจว่า บีนั้นรักแนนจริงๆ  โดยที่ไม่ได้เผื่อใจเลยว่าในอนาคตมันจะเปลี่ยนไปหรือเปล่า

.....................................................................................................


     Share

<< น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 3น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 5 >>


Posted on Sat 3 Apr 2010 13:47

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh