Calendar
 
  Last Diary
 
จะได้ไม่ลืมกัน
ดวงใจรำพัน 5 : ในฝัน
วันที่ไม่มีจริง
แด่เธอที่รัก
Never give up on you
you got mee : เธอลืมฉันเอาไว้ให้เดียวดาย
ดวงใจรำพัน 4 : ดวงใจรำพัน
ดวงใจรำพัน 3 ; รอเธอตรงนี้......ที่เดิม
ดวงใจรำพัน 1 : ในห้วงคำนึง
ดวงใจรำพัน 1 : สายน้ำ...ความรัก
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 19
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 18
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 17
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 16
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) 15
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 14
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 13
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 12
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 11
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 10
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 9
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 8
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 7
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 6
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 5
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 4
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 3
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 2
น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri
  Favourite Diary
  ทอถักอักษร
  Counter
       


  น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 10  

เรื่อง น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด)  ตอนที่ 10

 

         เสียงคนเดินมาทางนี้แนนจึงรีบเช็ดน้ำตาออกทันที  และรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำด้านใน  แต่ก็เข้าไปไม่ทันเมื่อคนที่เข้ามาใหม่นั้น คือ บี  และเขาได้ดึงแขนแนนเอาไว้

            “พี่แนน  อย่าคิดว่า  บีไม่รู้นะว่า  พี่กับพี่ฟางเป็นอะไรกัน”  บีพูดพร้อมบีบแขนแนนแน่น

            “พี่เจ็บนะบี แล้วทำไมล่ะพี่กับพี่ฟางจะเป็นแฟนหรือเป็นแค่เพื่อนกัน มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับบี แม้แต่นิดเดียว” แนนพูดพร้อมกับทำหน้าเบ้ด้วยความเจ็บเมื่อบีบีบแขนเธอแรงขึ้น

            “ทำไมมันจะไม่เกี่ยวในเมื่อบีเคยบอกพี่แนนแล้วใช่ไหมว่า พี่แนนจะมีใครไม่ได้ทั้งนั้น”

            “ทำไมล่ะบี ทีบียังไปแอบคบกับแป้งได้เลย แล้วทำไมพี่จะคบกับฟางไม่ได้”แนนพูดและร้องไห้ออกมาเพราะความเจ็บ ทั้งเจ็บที่แขนและเจ็บที่หัวใจ

            “พี่แนน  บีขอโทษ เจ็บเหรอครับ  พี่แนน” บีรีบปล่อยมือที่บีบแขนแนนออกทันทีเมื่อเห็นว่าแนนร้องไห้

            “……………………” แนนพูดอะไรไม่ออกได้แต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น

            “พี่แนนเจ็บมากเหรอครับ  บีขอโทษนะ ขอโทษจริงๆๆ” บีพูดพร้อมกับลูบแขนแนนเบาๆ  ที่แขนของแนนนั้นปรากฏเป็นรอยแดงทันทีที่บีคลายแขนออก

            “บี ถ้าบีไม่คิดที่จะจริงจังกับพี่  แล้วบีจะเข้ามาในชีวิตพี่ทำไม  ถ้ามันจะเป็นแบบนี้สู้บีปล่อยให้พี่อยู่อย่างเหงาๆต่อไปแบบนั้นไม่ดีกว่าเหรอ” แนนพูดพร้อมกับร้องไห้หนักขึ้น

            “บีไม่ได้ตั้งใจจริงๆๆ  พี่แนน บีขอโทษ บีไม่คิดว่าพี่แนนจะรักบีมากขนาดนี้” บีดึงร่างของแนนมากอดแนบอกด้วยความรู้สึกผิดที่เขาทำให้เธอต้องเสียใจมากมายขนาดนี้

            “พี่จะถือว่าเราไม่เคยรู้จักกัน เดี่ยวพี่จะออกไปที่โต๊ะแล้วนะ เข้ามานานแล้ว” แนนพูดพร้อมกับเดินไปล้างหน้าล้างตาและกำลังจะเดินออกไปจากห้องน้ำ

            “พี่แนน พี่ให้อภัยบีกับพี่แนนไม่ได้เหรอครับ” บีพูดเสียงอ่อนลง

            “พี่ไม่มีอะไรจะพูด  พี่ออกไปแล้วนะ” พูดจบแนนก็เดินออกไปห้องน้ำและตรงไปที่โต๊ะที่ แป้ง อัน และฟางรออยู่  เมื่อแนนเข้าไปนั่งที่โต๊ะเรียบร้อยแล้ว แป้งก็ได้ถามหาบีด้วยความหึงหวง  เพราะเกรงว่าบีกับแนนจะได้พูดคุยกันในเชิงที่อาจทำให้กลับไปคบกันได้

            “เอ่อ....แนน  เมื่อกี้บีก็ไปห้องน้ำเหมือนกัน  ได้เจอกันไหม  แล้วได้พูดอะไรกันหรือเปล่า”

            “เปล่าไม่ได้เจอกัน สงสัยบีจะเข้าไปตอนที่เราอยู่ในห้องน้ำมั้ง” แนนพูดโกหกออกไป เพราะไม่อยากให้แป้งแสดงอาการหึงหวงเธอกับบีออกมาต่อหน้าอัน

            “เอ! แล้วทำไม แป้งต้องถามแนนแบบนี้ล่ะ หรือว่า แป้งจะหึงแนนกับน้องบี” ฟางถามแป้งออกไป เพราะเขาไม่ค่อยชอบการตั้งคำถามแบบนี้ของแป้งเท่าใดนัก ซึ่งคำถามของฟางทำให้อันถึงกับไม่พอใจแป้งและแป้งเองก็หน้าซีดขึ้นมาทันที

            “ถามอะไรแปลกๆ หน่าฟาง แป้งเค้าจะหึงแนนกับน้องบีทำไม  ในเมื่อแป้งเป็นแฟนกับน้องอัน” แนนพูดแย้ง เพราะไม่ต้องการให้สถานการณ์มันแย่ลงไป

            “เอ่อ...นั่นสิ  แป้งจะหึงแนนกับน้องบีทำไม แป้งหน่ะเป็นแฟนกับอันนี่จ๊ะ ใช่ไหมอาหมาอัน นี่แหนะหมั่นเขี้ยวทำหน้าบึ้งดีนัก” พูดจบแป้งก็ฉีกยิ้มออกมาพร้อมกับเอามือหยิกแก้มของอันไปด้วย  ทำให้อันหัวเราะออกมา

            “ใช่ๆๆ  พี่ฟางนี่แป้งแฟนอันนะครับ ต้องหึงอันสิ จะไปหึงคนอื่นได้ไง”

            “ครับอัน  แฟนอันก็คือแฟนอันจะไปเป็นแฟนอันจะไปเป็นหวงคนอื่นได้ไง 55555”

เสียงหัวเราะของฟางทำให้ทุกคนหัวเราะออกมาพร้อมกัน เมื่อบีเข้ามานั่งที่โต๊ะอีกครั้งก็แทบจะทำให้แนนหุบยิ้มในทันที   เอ้อ...ปากก็บอกเขาว่าให้ถือว่าเราไม่เคยรู้จักกัน  แต่ใจเธอสิกลับเรียกร้องที่ไปอยู่ใกล้ๆ เมื่อไหร่กันนะที่เธอจะหยุดรักคนคนนี้ได้จริงๆสักที

................................................................

2 เดือนผ่านไป

            หลังจากวันที่เจอกันในวันเกิดของแป้ง  แนนก็ไม่ได้เจอ 3 คนนั้นอีกเลย เพราะทุกๆวันหลังจากโรงเรียนเลิกแล้ว  เธอก็มักจะไปไหนมาไหนกับกลุ่มเพื่อนสมัยมัธยมแทน  โดยเฉพาะกับฟางนั้นได้เข้ามาใกล้ชิดกับแนนมากขึ้น  โดยฟางมักจะไหนมาไหนกับแนน ทั้งกินข้าว ดุหนังไปรับไปส่งแนนที่โรงเรียน  เหมือนๆกับที่บีเคยทำสมัยรักยังหวาน  คล้ายๆกับว่าฟางมาแทนที่บี แต่จริงๆ ทั้งสองคนเป็นเพียงเพื่อนสนิทกัน เหมือนๆกับที่แนน สนิทกับ เตย แพน และที่เคยสนิทกับแป้ง

                        “แนน  วันนี้เราจะกินอะไรกันดี  ถ้าแนนอยากกินไร เราจะพาไปทุกที่เลย”ฟางถามในขณะที่ขี่รถออกมาด้วยกัน

                        “อะไรก็ได้แล้วแต่ฟางแล้วกัน”

                        “’อืม...ถ้าอย่างนั้น  เราไปกินก๋วยเตี่ยวที่ วงเวียนน้ำพุกัน”

                        “ก็ได้กำลังอยากกินอูด้งพอดีเลย”

            เมื่อรับประทานอาหารเสร็จแล้ว  ฟางก็ได้พาแนนไปหนังที่โรงหนังยอดนิยมของจังหวัด โดยที่ฟางขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงหนังและของกินและรีบเข้าไปซื้อของดังกล่าวเพื่อไม่ให้แนนปฏิเสธโดยให้แนนนั่งรอที่ม้านั่งหน้าโรงหนัง  ระหว่างนั้นเอง แนนก็เห็นแป้งและบีได้ชวนกันมาดูหนังที่โรงหนังนี้เช่นกัน  แป้งจึงรีบเข้าไปหลบอยู่ในห้องน้ำ

                        “เอ้อ...เกือบไป กำลังไม่อยากเจออยู่ทีเดียวโรงหนังก็มีตั้งหลายโรงไม่ยอมไปดู” เมื่อทั้งสองคนนั้นไปแล้วแนนจึงได้ออกมาจากห้องน้ำพบฟางกำลังถือตั๋วหนัง แก้วน้ำและกล่องป๊อปคอร์นยืนเก้ๆกังๆมองหาเธอตรงม้านั่ง

                        “แนนไปไหนมา เราหาแทบแย่นึกว่าจะหนีกลับบ้านซะแล้ว”

                        “ไม่หรอก เราแค่ไปเข้าห้องน้ำนะ ได้เวลาหนังฉายแล้วเข้าไปดูกันเถอะ ว่าแต่แกซื้อเรื่องอะไรมาเหรอฟาง”

                        “ไม่บอก เดี๋ยวเข้าไปดูก็รู้เอง หุหุ” ฟางพุดพร้อมกับเดินนำหน้าเข้าไปในโรงหนัง

                        “ฟางบอกมาเดี่ยวนี้นะ หรือว่าแกพาฉันมาดูหนังโป๊”

                        “บ้า แนน คิดได้ไง ใครเขาจะเอาหนังโป๊มาลงโรง หุหุ”

            เมื่อมาอยู่ในโรงหนังแล้วแนนก็ได้แต่หวาดหวั่นมันเรื่องอะไรกันนะ เมื่อไตเติ้ลหนังจบลง ชื่อหนังก็ปรากฏขึ้นมา *เพื่อนสนิท*

                        “โถ่เอ๊ย! เรื่องนี้นี่เอง”  แนนถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ทำไมนะฟางต้องพาเธอมาดูเรื่องนี้ด้วย เธอจึงได้หันไปถามฟาง แต่ฟางกำลังอินกับเรื่องราวในหนังแนนจึงไม่กล้าถามและตั้งหน้าตั้งตาดูหนังต่อไป 

                        *เพื่อนรักเพื่อนเหรอ มันจะเป็นไปได้ยังไงกันนะ  เพื่อนก็คือเพื่อนคงยากที่จะไปคบกับแบบแฟน* แนนตั้งคำถามและคิดตามเรื่องราวในหนัง

                        “แนนๆ แกว่าคนที่เป็นเพื่อนสนิทกัน จะสามารถรักกันได้ไหม” ขณะที่แนนกำลังตั้งใจดูหนัง  ฟางก็ได้ถามเธอขึ้นทำให้เธอไม่ได้ยิน

                        “ฟางแกพูดว่าอะไร ฉันไม่ได้ยิน”

                        “เราถามว่าคนเป็นเพื่อนสนิทกันสามารถรักกันได้ไหม” ฟางถามย้ำอีกครั้งหนึ่ง

                        “อ๋อได้สิ อย่างเราไง เราก็รักฟาง รักเตย รักแพนไง หุหุ” แนนพูดออกมาแล้วหัวเราะเบาๆ

                        “ไม่ใช่รักแบบนั้น  เราหมายถึง รักแบบแฟนนะ แบบว่าเป็นเพื่อนกันแล้วไปเป็นแฟนนะ เป็นไปได้ไหม” ฟางถามยิ้มๆ

                        “อืม...เราว่าไม่ได้หรอก มันจะเป็นไปได้ยังไงกันนะ  เพื่อนก็คือเพื่อนคงยากที่จะไปคบกับแบบแฟน วุ้ย! ยังไงก็ไม่มีทาง” แนนพูดไปอย่างที่ใจคิด ซึ่งทำให้ฟางหุบยิ้มในทันที

                        “เหรอ...คิดอย่างนั้นเหรอ”

                        “อืม.... เราคิดว่างั้นแหละ แล้วฟางเป็นไรเนี่ย โกรธอะไรเรา” แนนถามเมื่อเห็นฟางหน้าบึ้ง

                        “ไม่มีอะไรหรอก ดูหนังกันเถอะ”พูดจบฟางก็หันไปดูหนังโดยไม่สนใจแนนอีกเลย ทำให้แนนได้แต่สงสัยว่า ฟางเป็นอะไร เพราะนิสัยปกติของฟางนั้นจะร่าเริงยิ้มง่าย  เมื่อมาส่งแนนที่หอพักแล้วฟางก็ขอตัวกลับทันที โดยที่แนนได้แต่งง ว่าฟางเป็นอะไร เพราะฟางมักจะอยู่เล่นที่ห้องของเธอเป็นเวลานานๆจนดึกดื่นเที่ยงคืนเสมอ หรือถ้าวันไหนขี้เกียจขับรถกลับหอฟางก็จะถือโอกาสนอนที่ห้องของแนนและเตยเสมอ แล้ววันนี้ฟางเป็นอะไร แนนได้แต่ครุ่นคิดอย่าง งงๆ
............................................................

 

     Share

<< น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 9น้ำตาเทียน (หรือฉันเองที่ผิด) Yuri 11 >>


Posted on Sat 3 Apr 2010 13:58

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh