Rest IN Peace ( Black dog )

เรื่องเศร้า หดหู่เกิดขึ้นกับเราอีกแล้ว  เจ้าหมาดำ เพศเมีย เป็นหมาจรจัด ไร้เจ้าของ ที่มาอาศัยนอนใต้ท้องรถยนต์ของเรา ที่จอดทิ้งไว้ข้างบ้าน  

เราเอง แอบให้อาหาร หรือของกินเล็กๆน้อยๆ กับเจ้าดำ เพราะความสงสาร ต้องแอบให้เพราะคนแถวนั้น รวมถึงครอบครัวไม่ปลืมเท่าไร  แต่ด้วยดวงตาเศร้า และสีหน้าที่จ้องมองเราเวลาให้อาหารแมวที่เลี้ยงไว้  ก็อดไม่ได้ที่จะต้องหาเศษอาหาร และแบ่งปันอาหารจากแมวเพื่อให้ เจ้าดำได้กินบ้าง ถึงไม่ได้มากมายอะไรเลย และคิดว่ามันคงไม่อิ่ม

เรามักจะผิวปาก เพื่อเรียกหาแมว เป๋นที่รู้กันว่า เมื่อผิวปาก เจ้าแมวที่เลี้ยงไว้จะต้องแสดงตัวออกมาหาเราทันที และเจ้าหมาดำที่อาศัยนอนอยู่ใกล้ๆ ก็จะรีบเดินมาแอบมองเราด้วย ว่าจะมีเศษอาหาร หรือกระดูกเหลือแบ่งให้มันด้วยหรือไม่  ดังนั้นเมื่อเราผิวปาก ทั้งแขกประจำ แขกขาจรก็จะมาพร้อมๆกัน

วันที่ 21 พฤษภาคม 2552 ฝนตกหนักมาก ตอนเวลา 5โมงเย็น

เราก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ได้ยินเสียง หมาร้อง ตลอดเวลา โดยในใจคิดเอาว่าน่าจะเป็นเสียงหมาพุดเดิ้ลของคนข้างบ้านร้อง แต่เอ เวลาผ่านไปจะถึง 6 โมงเย็น ทั้งๆที่ฝนตกหนักมาก แต่เสียงร้องกลับยังคงดังอยู่        

พยายามเดินไปถามแม่ที่กำลังกวาดถนนในสายฝนอยู่ว่าเสียงหมาที่ไหนร้อง แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบ เพราะแม่ก็ไม่รู้          

เราตัดสินใจ หยิบร่ม เดินออกจากบ้านไปดูที่รถยนต์ที่จอด สายฝนตกกระหน่ำ จนรู้สึกว่ามันเปียกทั้งที่กางร่มอยู่แท้ๆ พยายามเดินวนรอบรถ และก้มลงดูว่ามีหมาดำอยู่ใต้ท้องรถใช่ไหม

และใช่เจ้าหมาดำนอนอยู่ พร้อมทั้งส่งเสียง แสดงอาการไม่ปกติออกมา เหมือนว่าต้องการจะสื่อสารว่าเกิดเรื่อง

การเดินไปรอบๆ เรียก เจ้าดำ ทำให้รู้สึกได้ว่าเจ้าดำที่นอนอยู่นั้นไม่สามารถขยับร่างกายได้  มันยังคงนอน แต่ก็พยายามจะออกอาการทางร่างกาย แต่ทำไม่ได้ ได้แต่ส่งเสียงร้องเป็นระยะ 

ไอ้เราก็เริ่ม รนราน เพราะว่า ฝนตกหนัก มากในไม่กี่นาทีน้ำต้องไหลมามากจนท่วม  แน่นอน พยายามจะหาทางช่วย เพียงไม่กี่นาที ที่เราหายเข้าไปในบ้าน กลับออกมาพบว่า น้ำท่วมขึ้นมาประมาณ 15 เซนติเมตรแล้ว ฝนยังกระหน่ำไม่มีทีท่าจะลดความแรงเลย

ตกใจมากๆ รีบหยิบร่มออกไป ทั้งๆยังคิดไม่ออกว่าจะช่วยมันออกจากใต้รถยังไง  แต่ที่เห็น คือ เจ้า ดำไหลออกมาอยู่ข้างรถแล้ว สภาพคือ นอนนิ่งจมน้ำอยู่ 

เมื่อเดินเข้าไปหาก็พยายามส่งเสียงเรียกสติ เจ้าดำ ผิวปากเป็นสัญญาณให้รู้ว่าเราคือใคร เพราะกลัวว่า เจ้าดำจะกลัวแล้วตกใจอาจจะทำร้ายกัดเราได้  น้ำจะท่วม ตัวเจ้าดำอยู่แล้ว แต่เจ้าดำไม่สามารถยกหัวขึ้นมาให้พ้นน้ำได้

เราเองกลัวมากแล้ว สับสน รู้แต่ว่าต้องรีบช่วยให้เร็วที่สุด สั่น ทำอะไรไม่ถูก กวักมือเรียกแม่ให้มาดูเจ้าดำ  แม่ก็บอกว่าเจ้าดำมีเจ้าของ จะไปตามเจ้าของมาให้เอาเจ้าดำไป

เจ้าดำต้องมีอาการบาดเจ็บ เพราะสาเหตุอื่นก่อนแน่ น่าจะถูกรถทับ หรือถูกตี อะไรที่ทำให้เจ้าดำขยับร่างกายไม่ได้แม้แต่น้อย    เราเองเมื่อบอกแม่แล้ววิ่งกลับเข้าบ้าน มองหาอุปกรณ์ที่จะช่วยเจ้าดำ ก็ไม่รู้ล่ะ หยิบเสื้อ หยิบ ที่ตักขยะเก่าๆมา วิ่งไปหาเจ้าดำ ก่อนมันจะจมน้ำตาย

เจ้าดำตัวใหญ่มาก ทั้งๆที่เป็นหมาไทย ขนสั้นๆ แต่ขนาดตัวใหญ่ และหนักจริงๆ  เรายกหัวเจ้าดำก่อน เอามันขึ้นพ้นน้ำ ก่อนที่มันจะสิ้นใจเพราะน้ำท่วมปอด

ขณะนั้นเอง ที่ยกหัวเจ้าดำขึ้นมา น้ำไหลทะลักออกจากปากเจ้าดำ ลงใส่มือ ใส่ตัวเราเต็มไปหมด แสดงว่าดำคงถูกน้ำไหลเข้าร่างกายเข้าปอดไปปริมาณมากแน่ๆ ที่ตักขยะที่เอามาถูกใช้เป็นที่พักของหัว เพื่อยกหัวให้สูงกว่าระดับน้ำ ดำยังไม่ตาย  มันจ้องมองหน้าเรา  แต่อาการโคม่าแล้วล่ะ  เราเองก็ได้แต่เรียก เจ้าดำ เจ้าดำ พยายามจะนวดไปที่หน้าอก เผื่อว่าน้ำ จะไหลออกมา เรียกสติเจ้าดำให้สู้

ไม่นาน เจ้าของ เป็นลุงแก่คนนึงก็เดินมา  ดีใจมากๆเลยเจ้าดำคงจะปลอดภัยแล้ว เพราะเจ้าของเค้าต้องช่วยเหลือเจ้าดำได้แน่ 

"หมาของลุงหรือคะ" เราถามชายแก่ ที่ดูท่าจะไม่ค่อยสบอารมณ์ที่แม่ไปตามมาเท่าไร 

"เจ้าดำ ขยับร่างกายไม่ได้เลยค่ะ อาจถูกรถชนมาก่อน ตอนนี้ฝนตกหนักน้ำท่วมเร็วมาก มันเลยจะจมน้ำ"

ลุงมาถึงก็ดูไม่ค่อยสนใจที่เราพูด เข้าไปลากเจ้าดำออกมา  แกดึงขาหลังเจ้าดำออกมา  หัวเจ้าดำยังจมลงในน้ำอยู่เลย เพราะระดับน้ำสูงขึ้น ฝนยังตกหนักไม่หยุด

"ดำยังไม่ตายนะคะ  ช่วยยกหัวเจ้าดำขึ้นจากน้ำด้วย " แต่ลุงแกก็ลากขาเจ้าดำ เป็นขาหลังไปทั้งอย่างนั้น ดูแกไม่เห็นจะสงสารหรือเมตตาอะไรเลย งงมาก

ในใจนั้น ภาวนา สวดมนต์แผ่เมตตาขอให้เจ้าดำปลอดภัย ขอคุณพระคุ้มครองให้รอดปลอดภัย คืนนั้นไม่ทำอะไร นอกจากแผ่เมตตา ยกมือไหว้ขอพรพระให้ช่วยเจ้าดำ

คิดว่า หากเจ้าดำมีเจ้าของ เค้าต้องดูแลมันดีที่สุด

จนกระทั่งเย็นวันที่ 22 ป้าข้างบ้านมาเล่าว่า เจ้าดำตายแล้ว ถูกทิ้งเอาไว้บ้านร้าง ตายไปแล้วเมื่อคืน

เราเสียใจมาก ตกใจ และก็นึกโมโหตัวเองว่าช่วยเจ้าดำไม่ได้ ช่วยมันช้าเกินไป และโทษตัวเองว่า เพราะเรานั่นแหละเจ้าดำถึงตาย

มารู้ว่า แม่เราไปทะเลาะกับเจ้าของ เค้า คือ แม่ไปตามเจ้าของให้มารับเจ้าดำ แต่ป้ากะลุงที่เป็นเจ้าของไม่สนใจ ทำท่าจะปล่อยให้มันตายตรงนั้นไม่ไปเอา   จนแม่ก็ตวาดและไม่ยอม บอกให้ไปเอาเดี๋ยวนี้เลย  แม่คงกลัวเจ้าดำจะตายใต้รถเรา

ถึงว่าสิ ดูลุงแกไม่ค่อยจะห่วงจะช่วยเจ้าดำเลย มาถึงก็ ลากเจ้าดำ เหมือนขยะเปียก ไม่สนใจว่ามันจะเจ็บ หรือจะตาย

 

จะว่าไปเขาอาจจะไม่ใช่เจ้าของที่แท้จริงหรอก เพียงแต่ชอบให้อาหาร หมาจรจัดเท่านั้น เค้าถึงไม่รู้สึกเดือดร้อน

แต่เรานี่สิ  เครียดไปเลย ตกกลางคืนต้องสวดมนต์ แผ่เมตตาชุดใหญ่ ขอให้เจ้าดำไปดี ไปอยู่ในภพภูมิที่ดี มีความสุขตลอดไป ขอให้เจ้าดำโปรดอโหสิกรรมให้ตัวเราด้วย ที่ไม่สามารถช่วยชีวิตเจ้าดำไว้ได้ หรือช่วยช้าเกินไป เราเองก็เสียใจมาก นึกโทษตัวเองตลอดว่าเราเองก็มีส่วน มีส่วนมากจริงๆ

เจ้าดำ  หากรับรู้ และได้ยิน  หรือเจ้าดำเล่นอินเตอร์เน็ตได้ล่ะก็

เจ้าดำ ได้โปรดอโหสิกรรมให้เราด้วยนะ  ขอโทษอย่างมากที่ไม่สามารถช่วยเจ้าดำได้ ขอโทษจริงๆ

ขออธิษฐาน ให้เจ้าดำได้ไปเกิดในภพภูมิที่ดี มีความสุขตลอดไป 

 

 

 

 

 

 

     Share

<< Waiting for postman.COMEs Back >>

Posted on Sat 23 May 2009 18:01
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor