เราต่างมีคอรับชั่น ที่น่าอิจฉา
ขอบ่นเรื่องงาน  เรื่องราวที่แต่ละคนไม่อยากฟังไม่อยากยุ่ง แต่ทุกคนอยากเล่า
การเล่าเรื่องปัญหาที่ทำงาน ให้คนอื่นฟัง  ดูเป็นเรื่งอน่าเบื่อมาก  เพราะคนอื่นที่วา เราไม่รู้ว่าเค้าจะรู้เรื่องหน้าที่ที่เรารับผิดชอบแค่ใหน ถ้ารู้แล้วเป็นรุ่น้อง คำแนะนำก้ออาจจะไม่ค่อยมีน้ำหนักด้วยความอีโก้ของคนเล่า  หากเป็รุ่นพี่ รุ่นพี่ก้อมักแนะนำทางเลือกที่เราแทบจะทำไม่ได้  และสุดท้ายคำปลอบใจคือให้เราทำในส่วนของเราเต็มที่
ปัญหาที่ว่าคือ  คอรับชั่น
โครงการนี้มีการคอรับชั่นกันอย่างชัดเจนโจ่งแจ้ง มีการใช้อำนาจเอื้อประโยชน์แก่พวก มีการลดทอนอำนาจคนที่ไม่เห็นพ้องกับพรรคพวกและฝ่ายผู้รับเหมา มีการล้วงระบบและใช้เงินซื้อผู้บังคับบัญชาระดับสูงได้ทุกฝ่าย  และที่สำคัญ มีคนก้าวล้ำเส้นเขตแดนของเราเข้ามา  เขตแดนแห่งการ ไม่คอรับชั่น ไม่รับสินบน เลี้ยงเหล้าก้อไม่เคย เลี้ยงข้าวก้อไม่ให้เลี้ยง กระเช้าได้มากก้อบริจาคต่อ เขตแดนนี้คือดินแดนแห่งความซื่อสัตย์ต่อวิชาชีพ เป็นเขตแดนที่ถูกขีดขึ้นทันทีที่รู้ว่าอาณาจักรแห่งนี้มันสกปรกแค่ใหน การพยายามยกเหตผลและความชอบธรรมให้อยู่สูงกว่าทรัพย์สินและอำนาจได้ทั้งหมดอาณาจักรเป็นเรื่องยาก  หากเราไม่อยากสกปรก ก็ควรมีเขตแดนขึ้นมาและเราอยู่ในเขตแดนเรา
ผมทำงานที่นี่หรือที่ใหน ๆ มา ไม่เคยสักครั้งที่จะคิดคดและทำสิ่งที่ทรยศต่ออาชีพตนเอง  การคอรับชั่นครั้งใหญ่ ๆ เราก้อเคยได้เห็นและก้อปลงทุกครั้ง  เราทำอะไรไม่ใหวจริง ๆ การไม่กินตามน้ำและอยู่เฉย ๆ มันก้อเสมือนการต่อต้านอยุ่ในตัว  เหมือนกับการปักใม้ใว้ในเลนน้ำเชี่ยว  อย่าว่าแต่จะขึ้นไปปักเหนือน้ำเลย  อยู่ที่เดิมให้ได้ก้อเหนื่อยแทบขาดใจ   ทุกครั้งที่มีการติดสินบน ไม่ว่าในรูปการอาหร เหล้ายา สิ่งขอเล็ก ๆน้อย ๆ ผมจะปฏิเสธ และมันก้อทำได้ทุกครั้ง เพราะสำหรับเรื่งอนี้ ยอมรับว่าผมไม่มีความยืดหยุ่นเลย   หลายครั้งคนที่รับสินน้ำใจเล้ก ๆ น้อยจากผู้รับเหมากล้ายืนยันได้ว่า สินน้ำใจดังกล่าวจะไม่มีผลต่อจรรยาบรรณการประกอบวิชาชีพ  แต่สุดท้าย สินบนก้อคือสินบน ไม่มีสิ่งไดได้มาฟรี ผมเห็นการเอื้อประโยชน์ตือผู้รับเหมาจากคนแบบนี้มานับไม่ถ้วน การทำงานแบบขาดความรับผิดชอบ  เวลาเกิดเหตุ ก้อมักจะบอกว่าสุดวิสัย ความรับผิดชอบที่ว่า ตกลงหน้าตามันเป็นอย่างไร หรือเวลารับชอบ  หน้ารื่น ได้เลื่อนตำแหน่ง เวลาให้รับผิดปิดปากเงียบ  นี่กระมังที่เปนเหตุผลในการทำงานที่มีระบบมาตรฐานเอกสาร  เพื่อจะได้หาผู้รับผิดได้บ้าง 
ผมมองโลกนี้ไม่ได้ขาวใสก้อยอมรับตนเอง  หากแต่จากสิ่งต่าง ๆ ที่ได้ประสบมา ผมรู้สึกได้ว่า  เราโชคดีเสียมากกว่า ที่เกิดมามีสันดานแบบนี้  สันดานที่ไม่ทำให้เรารวย สันดานที่ไม่ทำให้เรามือสั่น คันปาก  สันดานที่ทำให้เรากล้าสอนเรื่องจรรยาบรรณ และหน้าที่แก่รุ่นน้องไม่ว่ามันจะเชื่อฟังหรือไม่ และมันเป็นสันดานที่ทำให้เรามีความสุกที่สดุในชีวิต
สุดท้าย หากคิดว่าศักดิ์ศรีแห่งความเป็นคน มันกินไม่ได้ในชีวิตจริง ก็ขอให้นึกถึงสิ่งที่ได้ตอบแทนมา  เราอาจจะไม่มีเงินซื้อความสุขได ๆ ได้อีกเลย แต่เราก็จะเป็นคนที่มีความสุขในกรได้เคารพตนเองไปจนตาย
ความสุขที่ยั่งยืน เงินแค่ใหนก็ซื้อไม่ได้ จริงมั๊ย

     Share

<< สองใจ ทำไม้เราต่างมี คลาสสิกไดอารี่ ที่น่าอิจฉา >>

Posted on Fri 8 Feb 2008 13:43

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

เราต่างมีตัวแม่ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเรื่องง่ายที่น่าอิจฉา
เราต่างมีบันทึกเก่า ๆ ที่น่าอิจฉา
เราต่างมี บันทึกเก่า ๆ ที่น่าอิจฉา
เราต่างมี บันทึกเก่า ๆ ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีกลอนไม่สั้น ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีบาร์เกย์ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเตี๋ยวต้มยำที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเกาหลีที่น่าอิจฉา
เราต่างมีวิชาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีงานนอกที่น่าอิจฉา
เราต่างมี ปี 53 ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีประกันที่น่าอิจฉา
เราต่างมีข้อสอบที่น่าอิจฉา
เราต่างมีโอเลี้ยงที่น่าอิจฉา
เราต่างมีออกพรรษา ที่น่าอิจฉา
เราต่างมี ปีใหม่ 52 ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีปีใหม่ 2552 ที่น่าอิจฉา
้เราต่างมี คลาสสิกไดอารี่ ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีคอรับชั่น ที่น่าอิจฉา
สองใจ ทำไม
หนึ่งคนที่เข้าใจ
เราต่างมีสิ่งเสพที่น่าอิจฉา
เราต่างมีโทรศัพท์ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีปตท. ที่น่าอิจฉา
เราต่างมี ไอเอ็มเอฟที่น่าอิจฉา
เราต่างมีอดีตนายกที่น่าอิจฉา
เราต่างมีปรสิต ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีวิธีที่น่าอิจฉา
เราต่างมี better place ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสมการที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพี่นัยที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพี่หมอที่น่าอิจฉา
เราต่างมีภาระที่น่าอิจฉา
เราต่างมี 500 ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเสียใจที่น่าอิจฉา
เราต่างมีฟันที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพระพี่แว่นที่น่าอิจฉา
เราต่างมีอินเดียที่น่าอิจฉา