@@..ดองงงงงงงงงงง มั้ง..@@
คิด...ถึง
หายไปไหนมาจ๊ะ....
มากมาย..+..ก่ายกอง
แก้ไม่หาย . . . เฮ้อ!
เฮ้อ!...พอกันทั้งคู่
หายหน้าหายตา
อยากเด้งกะเค้ามั้ง!
เป็นเอามาก
กลับมาพร้อมกับความ"ดำ"
เหมือนไม่ใช่วันสงกรานต์
เร็วจังเน๊อะ
กำลังไปได้ดีล่ะนะ
:+: ..วันรวมญาติ++happy..(สุดสุด) :+:
"..ยิ้ม ยิ้ม.."
เหมือนเดิมมมม
"วันแล้ววันเล่า"
คอยดูเถอะ...คอยดู
^_^...ชีวิตพอมีสาระขึ้นมาบ้าง...^_^
**มา...จะเล่าให้ฟัง**
(^_^)..มีกะเค้าซ้ากทีนะเรา..(^_^)




**มา...จะเล่าให้ฟัง**

 

วันนี้กว่าจะแหกขี้ตาตื่นกันได้  ก็ปาเข้าไปสี่โมงเย็นแล้ว..

        ผลพวงจากเมื่อคืน ที่นั่งถ่างตาอยู่หน้าคอมฯจนสว่างคาตา(พยายามที่จะจัดหน้าตาไดฯ ให้ดูดีเหมือนชาวบ้านเค้า) แต่ไม่เป็นผลสำเร็จ   ส่วนคุณจ๋าก็นั่งเล่นเกมไปเรื่อยๆ เป็นกิจวัตรของเขาอยู่แล้วด้วย  วันไหนถ้าไม่ได้เล่น..คงลงแดง
        เมื่อก่อนตอนอยู่กันใหม่ๆ ยังคิดว่า เราอยู่กับเด็กป่าวว่ะเนี๊ยะ  นั่งเล่นเกมนานเป็นชาติ-ชาติ  ไม่หลับไม่นอน  แต่ทุกวันนี้เริ่มชิน  เพราะอะไรเหรอคะ  ข้อ 1. เข้าใจอารมณ์คนว่างงานน่ะค่ะ อาจต้องการการระบาย   ส่วนข้อ 2. นี่สำคัญ คือยังงัยเค้าก็อยู่ในสายตาเรา .....อ๋อ!ลืมไป  กว่าจะได้นอนก็มีกิจกรรมร่วมกันเล็กน้อยค่ะ..(คิดซิคิด)…..(^3^)
        คงต้องบอกก่อนว่า โดยปกติแล้วเป็นคนไม่มีความรู้เรื่องคอมพิวเตอร์แม้แต่น้อย  ดีที่ทุกวันนี้ได้มีโอกาสเปิดหูเปิดตามากกว่าเดิมซะหน่อย  ก็คงต้องยกความดีความชอบให้กับคุณจ๋าเค้า  ที่ช่วยเอาตัวโง่ออกจากสมองออกไปส่วนหนึ่ง....ไม่อย่างนั้น  ป่านนี้วาร์ก็คงยังไม่ออกมาจากกะลาง่ายๆหรอก ...ฮึ่ม..
    ...อาจเป็นเพราะงานที่เคยทำ ไม่จำเป็นต้องใช้ความรู้เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ด้วย แต่มาระยะหลังๆนี่ก็เริ่มรู้ว่า มันช่วยเราได้เยอะเหมือนกัน  รู้ตัวเลยว่า เรานี่มันโง่มาซะนานเลยเน๊อะ ^_^  แต่ยังดีที่ไหวตัวทันน่ะซิ.....
       ที่จริง วันนี้มีสอบวิชานึง แต่ตัวขี้เกียจมันเข้าสิง  เลยเบี้ยวซะงั้น  คุณจ๋าเลยเอ็ดและแฝงด้วยคำพูดดูหมิ่นเหยียดหยามนิดหน่อย....แต่ก็ล่ะค่ะ  รู้ตัวว่าสมควรโดน!....ไม่หวั่น....แต่คิดว่าคงไม่มีคราวต่อไป  เกรงใจท่าน.....
** โม้ต่ออีกนิดล่ะกัน.....(ว่างจัด) **
. . . . ที่จริงแล้วช่วงนี้ เราสองคนกำลังเข้าขั้นวิกฤติของแท้ . . . .
. . ยังงัยเหรอคะ ง่ายๆก็คือ. . . ว่างงานทั้งคู่เลย  วิกฤติมั้ยล่ะคะ?. .
         ของคุณจ๋าก็คือ งานที่ทำ เบิกเงินไม่ได้ ( รับตกแต่งภายในน่ะค่ะ) เป็นงานส่วนตัวด้วย      ก็เลย. . . .ต้องรอและรอ . . . .รอไม่รู้จะรอยังงัยแล้วค่ะ  พูดถึงก็หงุดหงิดไม่หาย งานก็ส่งตามเวลา แต่ดันให้เงินไม่ตรงเวลา  ในสัญญาก็ระบุไว้ชัดเจน แต่. . . . ไม่เข้าใจเหมือนกัน  ก็คงต้องรอต่อไป  (-*-). . . .
         ส่วนของวาร์เอง ก็เพิ่งจะลาออกจากงานประจำอยู่    ทั้งที่เจ้านายขอแล้วขออีก เกือบๆจะอ้อนวอน    งงมั้ยล่ะค่ะ    คนอื่นเค้าหางานกัน กลัวจะโดนไล่ออก  แต่วาร์นี่ขอลาออกเอง   แถมยังไม่รู้ชะตากรรมด้วยซ้ำ  ว่าออกมาแล้วจะทำอะไรหาเลี้ยงชีพ   แต่ดีตรงที่ว่ายังมีเงินชดเชยจากงานประจำไว้สำรองชีพได้อีกระยะนึง. . . . แต่เวลามันก็ใกล้แล้วล่ะค่ะ . . .ใกล้วิกฤติเต็มทีล่ะ. . . . .
         ถึงได้มาคิดกันว่าเราน่าเปิดเว็บแนะนำตัวเกี่ยวกับงานของเค้า  ก็จะมีตัวอย่างงานที่เคยทำ  (ขอบอกว่าฝีมือไม่เลวนะคะ...เห็นมากับตา)  เพราะก่อนหน้านี้ คุณจ๋าเองเค้าเคยเปิดบริษัททำร่วมกับเพื่อนแต่ระยะหลังมีปัญหา  ก็เลยต้องปิดไป  แต่ก็ยังมีงานจากลูกค้าเก่าๆมาให้ทำอยู่เรื่อยๆค่ะ
         น่าเสียดายตรงที่ว่า พอปิดบริษัทไป ก็ดูเหมือนคุณจ๋าเองเค้าก็ปิดตัวเองไปด้วย คือ ไม่มีกำลังใจจะคิดหรือว่าทำงาน  ว่ากันง่ายๆ ก็เหมือนคนหมดอาลัยตายอยากในชีวิตน่ะค่ะ  มีงานให้ทำก็ทำ  ไม่มีก็ไม่คิดจะหามาทำ  แล้วบวกกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเค้าในช่วงเวลานั้นด้วย  จากที่ฟังดูมันก็แย่เอามากๆน่ะค่ะ (นี่คือก่อนที่จะมาอยู่ด้วยกันนะคะ…เพราะตอนนั้น  วาร์ก็เป็นแค่เพื่อนธรรมดาๆคนนึงเท่านั้นแหล่ะค่ะ)  เชื่อมั้ยคะ ทุกวันนี้เค้าเองก็ยังไม่หายดีเท่าที่ควร.......เฮ้อ!
  . . . และมันก็เหมือนจะเป็นต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมดที่จะเกิดขึ้นระหว่างเราสองคน. . .จากนี้เป็นต้นไป. . . . . . วาร์เชื่ออย่างนั้น. . . .
 
 ***   มีเวลาเมื่อไร    จะมาเล่าเรื่องงาน  รับรองสุดสุดไม่แพ้เรื่องของคนที่เป็น  ***
>>  สุดที่รัก และ รักที่สุด    ในชีวิตเลยค่ะ  << 

     Share

<< (^_^)..มีกะเค้าซ้ากทีนะเรา..(^_^)^_^...ชีวิตพอมีสาระขึ้นมาบ้าง...^_^ >>

Posted on Mon 25 May 2009 21:50


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh