Missing You
     
 
Calendar


Last Entry

Missing You

Favourite Diary
Sponsor








 

พี่... สบายดีมั้ยคะ

พี่จำวันแรกที่เราเจอกันได้มั้ย เราจำไม่ได้ว่าวันที่เท่าไหร่ แต่เราจำทุกอย่างในวันนั้นได้ดี เรานัดเจอกันที่ร้านเบเกอรี่ EP โดยมีแม่สื่อและพ่อสื่อที่น่ารักทั้งสองคนจัดการให้ พี่ไปถึงที่ร้านก่อนเรา แว้บแรกที่เราเห็นพี่เราก็รู้สึกว่าพี่น่ารักดี เราไม่ค่อยกล้าสบตาพี่เพราะเราเขิล พี่ก็พยายามมองตาเราแต่พอเราเห็นพี่มองเราก็หลบตาพี่ตลอด พี่คงแอบนึกขำเราในใจ วันนั้นเราแปะพลาสเตอร์ยาที่มือเพราะโดนมีดบาด พี่สังเกตเห็นเลยถามว่ามือไปโดนอะไรมา พี่ว่าเราหน้าคุ้นเหมือนเคยเจอที่ไหน แต่เราไม่คุ้นหน้าพี่ซักกะนิด เราเลยบอกว่าสงสัยเราจะหน้าโหลล่ะมั้ง เราทำเป็นไม่สนใจพี่แต่จริงๆแล้วเรารู้สึกตื่นเต้นมาก เราคิดว่ามันคงคือรักแรกพบล่ะ แค่เห็นก็ชอบแล้ว ก่อนมาพี่พ่อสื่อบอกเราว่าคงคุยกันได้แป๊บเดียวเพราะพี่มีนัดทำรายงานกะเพื่อนต่อ เราก็สังเกตุเห็นว่าระหว่างที่นั่งคุยกันพี่ก็ดูนาฬิกาตลอดเลย พอใกล้เวลานัด เราก็เห็นพี่ดูนาฬิกาอีก เราหงุดหงิดเลยบอกไปว่า ใกล้ได้เวลานัดแล้วหนิ กลับกันเหอะ เราก็สังเกตเห็นหน้าพี่เอ๋อไปเล็กน้อย แล้วพี่ก็บอกว่า อืมมีนัดทำรายงานต่อ ตอนเดินไปที่รถพ่อสื่อกะแม่สื่อก็ปล่อยให้เราสองคนเดินด้วยกัน เราก็ยังจำความรู้สึกนั้นได้นะ ทั้งตื่นเต้น ทั้งดีใจและรู้สึกดีที่ได้เดินใกล้กัน เราไม่เคยคิดเลยว่าเราจะเป็นไปได้ขนาดนั้นเพิ่งเจอกันครั้งแรกเอ๊งงง

พอแยกกัน พ่อสื่อกะแม่สื่อก็ถามใหญ่ว่าเป็นงัยๆ เราอยากจะบอกมากว่า ชอบๆๆๆ แต่ก็ต้องรักษาฟอร์มนิดนึงบอกไปว่า ก็ดี แต่สงสัยพี่คงไม่ชอบเราหรอกมั้ง ดูเฉยๆไม่เห็นจะไรเลย เบอร์ก็ไม่ขอ พูดไปแล้วเราก็รู้สึกแย่ คิดจริงๆว่าพี่คงไม่สนใจหรอก แต่กลับบ้านไปเราก็เล่าให้พี่สาวฟังใหญ่เลยว่า พี่น่ารักดี เราชอบงั้นงี้ เราถือมือถือติดตัวตลอดเผื่อพี่จะโทรมา แม่สื่อก็โทรมาถามทุกวันว่าพี่ติดต่อมาละยัง เราก็บอกว่ายังเลย สงสัยไม่ใช่ล่ะมั้ง วันที่กลับไปกทม.เราก็เล่าให้รูมเมทฟัง เราเล่าๆให้ฟังแล้วเราก็ร้องไห้ รูมเมทบอกว่าเราเป็นเอามาก เราก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเราถึงกับต้องร้องไห้ พอวันรุ่งขึ้นเราก็คิดว่า ช่างมันเหอะพี่คงไม่โทรหาเราละ พี่คงไม่ใช่สำหรับเรา พอเราทำใจได้ระหว่างที่ทำโยคะ มือถือก็ดัง เบอร์ก็ไม่มีชื่อ เราก็หันไปบอกรูมเมทว่าไม่รุใคร รูมเมทก็บอก เฮ้ย อาจจะใช่นะ รับๆ เราก็รับ พี่ก็พูดว่า จำพี่ได้มั้ยที่เราเจอกันวันก่อน เราก็พูดว่า อ๋ออ นึกว่าจะไม่โทรมาซะละ พี่มาบอกทีหลังว่าตอนนั้นอึ้งไปหลายวินาทีเพราะไม่คิดว่าเราจะตอบกลับยังงั้น ก็จริงหนิ ปล่อยให้คนเค้ารอตั้งนานกว่าจะโทรกลับ พี่ตอบว่าพี่ต้องทำรายงานต้องส่งอาจารย์เลยไม่ได้โทรมา หลังจากนั้นเราก็คุยกันทุกวัน แรกๆพี่โทรมาวันละ20นาที เราก็บอกไปว่าทำไมไม่คุยนานๆหน่อยอ่ะ เราอยากคุยนานๆ หลังจากนั้นเราก็คุยกันถึงตีสามตีสี่ บางวันก็เกือบเช้า จนวันนึงเราถามพี่ว่า ตกลงเราเป็นอะไรกัน พี่บอกว่า ก็เป็นแฟนกัน จำได้ว่าคืนนั้นนอนหลับสบายมาก 

ช่างต่างกันจริงๆกับคืนต่างๆที่ผ่านมาเเล้วเป็นเวลา 10เดือน 25วัน

 

     Share

<< >>

 

Posted on Sat 25 Jul 2009 10:42

 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh