Once

เพื่อน!?

เพื่อนเป็นคนที่สำคัญคนนึงของเรา

เราเป็นคนที่ไม่ค่อยมีเพื่อนตั้งแต่เด็กจนโต

ตอนประถม เพื่อนผู้หญิงไม่ชอบเรา เพราะเราสนิทกับเพื่อนผู้ชายเยอะ

ตอนมอต้น ดีขึ้นหน่อย เราเจอเพื่อนที่รักกันมากและคบกันจนถึงทุกวันนี้

ตอนมอปลาย เพื่อนที่เคยคิดว่า จะพึ่งพาได้และเป็นคนที่ดี พร้อมจะช่วยเหลือเราเสมอ ทอดทิ้งเรา

ตอนปี1 กลุ่มเพื่อนที่ร่าเริง เชื่อที่คนอื่นใส่ร้ายเรา จนต้องเคลียร์ และตอนหลัง มันก็มาขอโทษเรา

ตอนปี2 เหมือนความสุขจะกลับมา เราอยู่กับเพื่อนอย่างมีความสุข

ตอนปี3หรือปัจจุบัน อยู่ดีๆ เพื่อนกลุ่มเดิมก็ตีตัวออกห่างโดยที่เราไม่รู้เลยว่า เรื่องอะไรเพราะอะไร

ไม่ใช่ว่าเราไม่หาสาเหตุ เราพยายามหา แต่สิ่งที่ได้คือ คำว่าเฉยๆ

ทุกวันนี้ เราใช้ชีวิตแค่ไปเรียนกับอยู่ที่หอ

เราไม่ใช่คนชอบเที่ยว ไม่ได้ชอบสังสรรค์ ปาร์ตี้ และเราโลกส่วนตัวสูง

เราขี้บ่น จุกจิก แต่เราเป็นคนที่ถ้าจบแล้วคือจบ แต่เรารู้สึกว่า เพื่อนเราไม่ใช่

เรามีเพื่อนผู้ชายหลายคน แต่เพื่อนผู้หญิงแทบไม่มีเลย

เราสงสัยว่า ทำไม และเฝ้าถามตัวเอง

เราร้องไห้ไปกี่ครั้ง กับความเหงา ความรู้สึกโดดเดี่ยวที่ถูกเพื่อนเมินเฉย

เรายังทำงานด้วยกัน แต่เราแทบไม่คุยกันเรื่องอื่น นอกจากเรื่องงาน

เราเคยให้อภัย แต่ทำไม ตอนนี้ มีอะไรไม่พูดกันตรงๆ...

วันนี้ เราไม่รู้ว่า ควรจะทำยังไง แต่เราคิดว่า ถ้ายังเป็นแบบนี้ เราคงทนไม่ไหว

เราอึดอัดทุกครั้งที่อยู่ในกลุ่ม เพราะรู้สึกว่าเป็นส่วนเกิน

เราต้องระวังเสมอ ไม่ว่าจะทำอะไร จนเกร็งและอึดอัด

เราไม่เป็นตัวของตัวเองเลย...

ตอนนี้ สิ่งเดียวที่ทำให้รู้สึกดีขึ้น คือการกลับบ้าน...

ครอบครัวเป็นสิ่งเดียวที่เรามี

     Share

<< >>

Posted on Sat 13 Jul 2013 23:14

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh