Athens again : Metro station
Athens again???
Athens again???
Athens : bcoz of the romantic city
สะเก็ดข่าว
Dubai Dubai
London Heathrow
sick
Lost in Translation : Paris
message to mom
Manila : Shop Shop Shop
where is my Euro dollar?? : Dhaka flight
Heng suay Munich Flight!!!
HBD to mom : Manchester
Rome : Part II
Rome : going it alone
Somewhere in Paris
View from the top
back to Doha
Seyshells
bad dream
First Flight to BKK วันเกิดน้องพอดี
BKK
home alone
finger print
service
เครื่องแบบ
ไดอารี่น้องนท
Sand Dune
Emergency drills
คิดถึงพ่อ
Safety
The 4th day in Doha
วันแรกในโดฮา
Good Bye BKK
Visa Visa
เดินสายพบท่านผู้มีพระคุณ
วันที่คุ้มค่า
My Father
ร้าน Noon Wonderwall*
เที่ยว Tunis
Zurich 1
Zurich 2
Zurich3
Morrocco
Greece 1
New York1
New York2
Seyshells
มัลดีฟ 1
มัลดีฟ 2
New York3
Munich1
Munich2
Rome1
Rome
Rome2
London
London2
Paris
Paris2
Nepal
Frankfert
Berlin
Nirobi:Kenya
South Africa
Geneva
Vienna






 

Seyshells  Seyshells

Seyshells    Seyshells

 

เมื่อ วานนี้เพิ่งกลับมาจาก Seyshells ค่ะ แล้วก็กำลังเตรียมของจะกลับกรุงเทพแล้ว จริงๆแล้วในตารางบินไม่ได้มีไป Seyshells เลย เพียงแต่ Stand by ไว้สามสี่วันก่อนกลับกรุงเทพ แล้วอยู่ๆ CSD ของ flight นั้นก็โทรมาบอกว่า Mona คุณต้องไป Seyshells พรุ่งนี้เช้า อย่าลืมเอาแจ็คเก็ตไปด้วยนะ (อย่าลืมเอาสูทตัวนอกไปด้วย) เราก็ไม่รู้ว่า Seyshells มันอยู่ส่วนไหนของโลก ตอนแรกสับสน นึกว่าอยู่อังกฤษ เฮ้ยนั่นมันเชลซี ไม่ใช่ ซีเชล ก็เลยถามเมทดู เมทบอกว่ามันเป็นหมู่เกาะที่สวยมากอยู่ Africa แต่ว่าเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษมาเป็นเวลานาน เป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับฮันนีมูนมาก และสวยกว่ามัลดีฟอีก แต่ว่าต้องไปตรงจุดที่สวยจริงๆ

 

Seyshells        Seyshells

Seyshells         Seyshells

 

สำหรับ flight นี้ถือว่าราบรื่นทีเดียวค่ะ บินเครื่องลำเล็ก 319 แล้วก็เสิรฟ Hot Breakfast เครื่องลำเล็กเลยมีลูกเรือน้อยดี ใน Economy class มีสามคนคือ เรา Mahasweta แล้วก็ Mariana ส่วน First class ก็มี Kikumi แล้วก็ Joyce แล้วก็ CSD คือ Sheldon เราตกใจมากที่อยู่ๆ Sheldon ก็มาบอกว่า Monnat คุณไปเที่ยวที่ Amigo’s วันก่อนใช่ไหม ผมจำได้นะ แย่เลยที่หัวหน้าเคยเห็นเราก่อนเราทำงาน แต่ว่างานก็คืองานมันไม่เกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวนะ  ผู้โดยสาร Flight นี้ดีมากเลยค่ะ อาจจะเป็นเพราะว่าเกือบทั้งลำเป็นคนยุโรปที่เดินทางกับครอบครัว และบางคู่ก็ไปฮันนีมูน จิตใจเลยมีแต่ความสุข คิดแต่เรื่องดีดี ไม่เหมือน Flight ไปไคโร หรือคาร์ทูมที่เดินทางตอนอากาศร้อนๆ คนก็หงุดหงิด และผู้โดยสารอาราบิคจะเรื่องมากและดุด้วย ขาไป มีผู้โดยสารแค่ 40 กว่าคน ขากลับหกสิบกว่าคน ใช้ cart แค่ cart เดียวเอง แล้วก็ได้พักเยอะดี ออกเดินทางตั้งแต่แปดโมงครึ่ง พอเสริฟเสร็จก็รีบปิดหน้าต่างโดยด่วน ผู้โดยสารจะได้นอน เราจะได้สบาย J

 

Seyshells   Seyshells

Seyshells   Seyshells


 

 

ไปถึง Seyshells อุณหภูมิอยู่ที่ 28 องศา กำลังเย็นสบาย Joyce ที่เป็น CS เค้าดูเวอร์ๆดี เค้าจะแนวแบบว่าผู้ดีเวอร์ๆ ตาสีฟ้า ผมสีบลอน แก่แล้วแต่ก็ยังบินอยู่ บอกว่าทุกคนเอาเสื้อแจ็กเก็ตคล้องแขนเอาไว้ เดินอย่างสง่างามแถวเรียงสองนะ แล้วก็ยิ้มกว้างๆด้วย เพราะพวกเราคือ Ambassador ของสายการบิน (เราคิดในใจ สุดจะเวอร์เลย แต่ก็ทำตาม ด้วยการเดินอย่างสง่างาม จริงๆฝืนแทบตายเพราะปกติเดินเหมือนตั๊กแตนเลย) ออกมาจากตรวจคนเข้าเมืองก็มีรถตู้มารับ รถตู้เปิดเพลงแนวเกาะทะเลใต้ เหมือนในหนังเลยแฮะ แล้วก็ขับรถขึ้นทางชันๆ เพราะบ้านเมืองของประเทศนี้ปลูกกันบนหุบเขาและติดทะเล บ้านเรือนทาสีสดใสเช่นชมพู เหลือง สีส้ม สีแดง ตัดกับผิวของชาวพื้นเมือง ที่ตัวสีเข้มไปจนถึงดำปิ๊ด แต่ด็ไม่เป็นพิษเป็นภัยเพราะสภาพแวดล้อมที่สบายๆอากาศเย็นสบาย และประเทศมีรายได้จากการท่องเที่ยว ไม่ต้องแก่งแย่งอะไรกันมาก

 

Seyshells      Seyshells

Seyshells      Seyshells

 

 

โรงแรมที่พักก็ใช้ได้ค่ะ แต่จะว่าไปก็ไม่ได้ดีกว่าที่เมืองไทยสักเท่าไหร่หรอก จะสวยก็เพราะชายหาดสวยมาก ทรายละเอียด ฟ้ามีเมฆเด่นชัด ไม่มีเศษขยะเลยแม้แต่นิดเดียวเพราะมีคนงานเดินเก็บเศษขยะตลอดเวลา สามารถวิ่งบนชายหาดได้โดยไม่ต้องกลัวจะไปเหยียบเศษอะไรเข้า และตอนกลางคืนพอเดินออกไปที่ชายหาดจะเห็นดาวเด่นชัดมาก เหมือนเข้าไปในท้องฟ้าจำลองเลย คือดูไม่ออกว่าอันไหนดาวเหนือเพราะดาวทุกดวงเห็นได้ชัดเจนหมด สวยมาก เพียงแต่ว่าน่าเบื่อเหมือนกันที่เราอยากไปเจออะไรที่สวยงามแบบนี้กับคนที่เรารักเช่นครอบครัวเรา เพื่อนๆ และญาติพี่น้อง หรือใครก็ตามที่เราคิดถึง แต่ ณ เวลานั้นเรากลับต้องไปเดินกับลูกเรือต่างชาติแล้วก็กัปตันที่คุยกันคนละภาษา แต่ได้ไปก็ดีแล้วเนอะยังจะบ่นโน่นนี่อีกเรา

 

Seyshells      Seyshells

Seyshells      Seyshells

 

ห้องพักก็ดีค่ะเพียงแต่ว่าซวยนิดหน่อยตรงที่แอร์คนอินเดียดันกลัวผีไม่กล้านอนคนเดียวแล้วให้เราไปนอนด้วย ยัยมหาชเวตานั่นแหละ เราก็เอาวะ lay over ครั้งแรกมีเพื่อนไว้ก็ไม่เสียหาย แต่ว่าเค้ายังไงก็ไม่รู้ชอบยืมของเราไปดูแล้วก็นิสัยจุกจิก บอกไม่อยากใส่เสื้อที่เอามาไปเดิน ยืมเสื้ออะเบอร์ตัวที่เราชอบไปใส่ ตัวเองตัวบักเอ้กเลย เสื้อเราตัวนั้นตัวกระจิ๊ดเดียว ก็ยัดลงไปได้ พอถอดมายืดหมดเลยฮือๆ แล้วก็ให้ยืมตุ้มหู รวมทั้งครีมประทินโฉมต่างๆมากมาย เปิดกระเป๋าเดินทางมา มหาชเวตาตกใจเลย Monnat เทอเอาของที่เค้าห้ามเอามา มาได้ยังไง ถ้าเค้าตรวจเช็คขึ้นมาเทอจะลำบากเลยนะ เทอจะโดน Report แน่ๆ เอิ่ม ก็ในห้อง Briefing room เราภาษาอังกฤษอ่อนแอ เราฟังไม่ทันเลยไม่รู้ว่าเค้าห้ามเอาเนื้อสัตว์ทุกชนิดเข้าประเทศ รวมทั้งผลไม้ด้วย แต่นี่เราเอาส้มมาสามลูก ทูน่ากระป๋อง ไส้กรอกกระป๋องด้วย และนมอีกสองกล่อง โชคดีที่มหาชเวตาไม่ใช่คนร้ายกาจอะไรไม่งั้นเราโดนแน่ๆ

 


Seyshells    Seyshells

 

Seyshells    Seyshells


ตอนเย็นวันแรกเรานั่งคุยกับมหาชเวตา กัปตัน first officer แล้วก็ Mariana ใกล้ๆตรงสระว่ายน้ำ เราไม่ค่อยพูดเลย ก็รู้ๆอยู่ ส่วนมากคนพวกนี้จะชอบพูดคุยเรื่องความรักไม่พ้นเรื่องนี้ แล้วก็เรื่องประเทศของตัวเองเป็นการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม ก็สนุกตรงที่ได้รู้เรื่องประเทศอื่น แล้วก็นิสัยคนแต่ละประเทศ คนส่วนมากบอกว่าชอบคนไทย คนไทยนิสัยดีและสุภาพ พอคุยกันเสร็จก็ไปเดินเล่นชายหาด และมีวิ่งแข่งกันด้วย เดินไปไกลและวิ่งกลับมา หลังจากนั้นก็ออกไปเดินเล่นนิดหน่อย ตอนดึกๆคนประเทศนี้ที่เป็นวัยรุ่นเค้าชอบไปดิสโก้เทคกัน แต่งตัวกันสีแสบๆทั้งนั้นเลย แต่ว่าวัยรุ่นจะหุ่นดีคือตัวดำดำแต่ตัวผอมมากๆ แล้วก็ใส่เครื่องประดับแว้บๆ ผู้ชายก็ส่วนมากแต่งตัว hiphop มากเลย คือใส่สร้อยเป็นโซ่ แล้วใกล้ๆดิสโก้เทคที่นี่ก็จะมีซุ้มเป็นเพิงเหมือนสังกะสี ขายแฮมเบอร์เกอร์ ก็จะมีคนไปรุมซื้อกันเยอะมาก เบอร์เกอร์ก็ไม่มีอะไรเลยแค่เอาเนื้อไปย่างๆ หรือเอาน่องไก่ไปย่างๆ แล้วก็เอาไปใส่ในขนมปัง ไม่ได้ใส่อะไรเลยนอกจากซอสพริก ราคาเท่าไหร่จำไม่ได้เพราะไม่ได้จ่ายเอง แต่ว่าเงินที่นี่เป็นรูปี แต่ไม่ใช่รูปีเดียวกับที่อินเดีย เราสะสมเหรียญเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เราสะสมเหรียญของทุกประเทศที่เราได้ไปเลย


 

Seyshells      Seyshells

Seyshells      Seyshells

 

วันที่สองเราว่างทั้งวันสามารถทำอะไรก็ได้ เราเลยตื่นแต่เช้าไปเดินเล่นชายหาดคนเดียว ไม่อยากยุ่งกับใคร รีบออกไประหว่างที่ยัยมหาชเวตาหลับอยู่ ถ่ายรูปเล่นจนแบตหมด กล้องเรา system errorไปเลย อยากซื้อใหม่ใจจะขาดแต่ว่าเงินเดือนเดือนนี้ที่ออกมาแล้วมันน้อย เพราะว่าไม่มีค่าบินและค่า meal allowance เลยท่องไว้ในใจ ประหยัดไว้ ประหยัดไว้ ประหยัดไว้ พอเหนื่อยก็กลับไปนอนที่ห้อง ชเวตาทำห้องรกสกปรกมากอย่าบอกใครเลย แต่ก็ทนๆไป เดี๋ยวก็กลับแล้ว พอบ่ายก็เรียกแท็กซี่ไปกับชเวตาแล้วก็ first officer ไป downtown แต่ว่าเมืองร้างเลยเพราะวันอาทิตย์ทุกอย่างจะปิด เสียดายมาก ก็เลยถ่ายรูปมาได้เล็กน้อย กิน fish and chips ที่ร้านริมถนนในเมืองแล้วก็เดินเล่นถ่ายรูป และเรียกแท็กซี่กลับขึ้นเขาไป

 


Seyshells   Seyshells
Seyshells   Seyshells

 

พอวันรุ่งขึ้นตื่นแต่ตีสี่ครึ่งเพราะบินเจ็ดโมงครึ่ง แปลว่าเราต้องพร้อมก่อนบินสองชั่วโมง ง่วงแทบตายแน่ะ แต่ผู้โดยสารขากลับก็น่ารักมากๆอีกแล้ว ทุกคนมีแต่รอยยิ้มแล้วก็เขียน comment ให้พวกเราดีมากมาก เพราะเราแอบอ่านด้วย บางทีเวลาเก็บ headsets ก็ช่วยเก็บอีกตะหาก ทำไมน่ารักกันแบบนี้ แต่แปลกดีมีผู้โดยสารคนนึงถามว่าเกาะที่เครื่องบินขับผ่านตะกี้ชื่อเกาะอะไรคะ อยากทราบมากค่ะ ดีนะที่เคยเรียนมาในห้องม๊อคอัพมาแล้ว ก็ต้องตอบว่าขอไปถามกัปตันก่อนนะคะ แล้วเราก็จด seat number เค้ามาและไปบอกหัวหน้า จะได้บอกเค้าถูกว่านั่นคือเกาะอะไร โถ มาถามแอร์ แอร์จะรู้มั้ยล่ะว่าเกาะอะไร เกิดมายังไม่เคยมาเล้ยยย

 

Seyshells   Seyshells

Seyshells   Seyshells

 

ถึงสนามบินที่ Doha โดยสวัสดิภาพ ตอนแรกกลัวอันตรายเพราะก่อนออกจากบ้านแมวดำเดินเข้ามาในบ้านเฉ้ยยยเลย แล้วขาไปก็เจอหลุมอากาศแบบรุนแรงมากด้วย นึกว่าจะเดี้ยงซะแล้ว แต่ก็รอดมาได้ พอถึงสนามบินมหาชเวตาเล่าให้ฟังว่าตอนอยู่บนเครื่อง ยัยแอร์อาเจนติน่า เดินไปหาหัวหน้าแล้วไปฟ้องหาว่าเรากับชเวตาไม่ค่อยช่วยทำอะไร โห ฟังแล้วอึ้งเลยไม่ช่วยทำอะไรได้ยังไงก็หล่อนเป็น Galley operator แล้วเรามีหน้าที่บริการผู้โดยสาร แล้วเราก็เสิร์ฟเสร็จเราก็มาช่วยเทอตลอด ไม่ได้ไม่ช่วยเลยสักนิด เราคิดว่าเราทำหน้าที่ดีที่สุดแล้วนะ แต่พอว่างแปปเดียวแล้วเราคุยกับชเวตา มาเรียอาน่าก็เดินไปคอกพิท แล้วก็ไปหาตรง CSD ไปฟ้อง จน CSD เดินมาเรียกชเวตาไปคุยด้วย เซ็ง เลย  แต่ไม่คิดอะไรมากแล้ว จบ flight ก็จบกันจะไม่เอามาคิดมาก ทิ้งมันเอาไว้เพราะโอกาสที่จะได้เจอและทำงานร่วมกันคนที่ไม่ชอบมันยาก ไม่เหมือนงานประจำ งานนี้เป็นคนดีมากไม่ได้ซะแล้ว รูมเมทที่เป็นฟิลิปปินส์ของเราบอกว่าตะก่อนเราก็เป็นเหมือนเทอคือยอมๆ ตอบ yes yes ตลอด แล้วยังไง มันไม่มีอะไรดี ถ้าไม่อยากทำอะไรก็บอกว่าไม่ แต่ถ้าอยากก็ทำเลย แค่นั้นแหละ เราเลยจะพยายามทำให้ได้ ถึงแม้ว่านี่จะเป็นนิสัยของเราที่ขี้เกรงใจคนมากๆก็เหอะ แต่จะพยายาม

 

 

ปล.กลับไทยคราวนี้คิดว่าคงเจอเพื่อนยากแน่เลยเพราะว่าถึงเช้า และเป็นวันธรรมดา และเราต้องกลับเช้ามืดวันรุ่งขึ้น ตอนเย็นเราต้องไปวันเกิดน้องชายด้วย ดีที่วันนั้นแม่พักร้อน ขอโทษด้วยที่อาจจะไม่ได้เจอกันนะ

 

 

 

 

     Share

<< bad dreamback to Doha >>

Posted on Tue 2 Aug 2005 14:29
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh